Føringatíðindi - 01.02.1891, Blaðsíða 1

Føringatíðindi - 01.02.1891, Blaðsíða 1
FØRINGATÍÐINDI. Nli. 2. FEBRÚAR 1891. Á*. Um okkara vinnuvegir helt keypmaður E. D. Bærentsen fyri kortum eina fynduga og greinuliga roðu. Hann vísti, hvussi fiskiskapurin hjá okkum hevði yvurlutan yvur ollum oðrum vinnuvegum; tí mátti tað liggja einum hvorjum Foringi á hjarta, hvat vit kundu gera fyri at fremja Fiski- skapin. Tær tíðir hovdu verið og kundu koma aftur, at lítil og eingin fiskur var undir okkara eigna landi ella stóð so langt ffa landið, at vit ikki í okkara útróðrabátum kundu fara eftir honum. Tí áttu vit at leggja dent appá at fáa okkum fiskiskip, sum kundu fanga fiskin, hvar ið hann var at fmna. —¦ í hesum dogum hava so nakrir Havnarmenn tikið sær fyri at senda bjóðing wt til at grunda eitt fiskifelag til at fremja skipsfiskiskapin, og eisini royna at fáa í lag eitt »forsikringsfelag« fyri fiskiskipum. Fiskifelagið skal grundast uppá »aktiur«, sum eru settar so lágar, 10 kr., at ein og hvor vil kunna verða við. Her í Havn var longu fyri einum tveimum dogum síðani »tegna« fyri meiri enn 1500 kr. Tað hevði verið væl, um hettar kundi fingið frama og biðja vit tí oll um at styðja hettar verki, sum undir einum góðum stýrilsi ivaleyst vil vera til gangs fyri landið. Bræv til „Føringatiðindi". (Frá Fóringum á Vallekilde háskúla.) Tað er siður, at bloð hava ein tíðinda- mann, ein »korrespondent« í oðrum londum, sum so skrivar tíðindir úr hesum londum til blaðið. Sovorðnar tíðindamenn hevur »Forínga- tíðindi«, sum vituligt er, ikki; men tá ið vit ikki ivast í, at Foringar vilja hoyra eitt og annað úr oðrum londum, hava vit Foringar, sum eru her á Vallekilde háskúla, funnið uppá at skriva til »Føringatíðindi« um, hvussu vit hava hildið jól her á háskúlanum. Tá ið klokkan leið at 5 jólaftanskvold, ringdi kirkjuklokkan til gudstænastu; tá varð hildið uppat við ollum arbeiði ogfólk fór at pynta seg til kirkjuferð. Skjótt sást fólkið at streyma til kirkjuna og tá, ið ringt varð triðju ferð, var hon full av hátíðs- klæddum fólki. Kirkjan var 611 prýdd við gronum og glitraði og skein av ljósum. llar stóð so háskúlastýrarin Trier ogsegði frá tí gomlu soguni um barnið, ið foddist hina jólanáttuna í jodalandi, hesa gomlu sðgu, sum allar tíðir verður við at vera nýgj, og sum kristin fólk aldur og ævir skulu gleðast við. Tá ið vit komu úr kirkjuni, hovdu tey tendra jólatræði í skúlastovuni og tá iðvit hovdu sungið ein jólasálm og hvor hevðið fingið nakað av gógætinum, ið var á træðnum, fingu vit jólaftansnátturan, sum í Danmark altíð er rísgrýnsgreytur ella fiesk til hovuðs- rætt og so ymist annað afturat. Tá ið vit vóru liðug at eta, varð sungið frá borði; tað er so siður her á skúlanum við hvorja máltíð. So gekk hvór um og talaði við annan, vit Foringar settu okkum saman og ikki var leingið, áðrenn talan fall á Fórjar; eitt sovorði kvold minnist ein heimið meiri enn til aðrar tíðir. Fyrsta jóladag komu tveir aðrir For- ingar higar at ferðast; nú vóru vit 8 For- ingar á skúkmum. Vit hildu tað nú vera gaman í at fara atdansa; nokur av teimum Donsku fingu vit upp í, og áður langt var liðið, hovdu vit lært tey so dánt stev, at vit kundu dansa ein hampuligan dans. So lótu vit Sjúrðar kvæðini ljóða, so tað munti. Tað hevur ikki hent fyrr, at Foroyskur dansur hevur gingið og Foroysk kvæðir hava Ijóða í Vallekilde hollum. øllsm líktist væl á dans okkara og varð han hildin at vera langt framm um tann útlenska, tí hann heldur uppi kenskapið til gamlar sogur og fremjir andslívið. í.at tað minna okkum um at halda fast við okkara gamla dans og ikki lata teir útlensku trokað hann burtur. í hesum lagi gingu jólini víð góðan gleim fyri okkum, so væl sum tey kunnu ganga, tá ið ein er ókunnugur burtur; tí tá folur ein, at jólini er ein hátíð, sum hoyrur heiminum til; ikki kann ein kenna tað gleði á sær, sum tá ið ein er heima hjá slegt og vinum í móðurlandinum. Nú vilja vit Foringar, sum her eru saman komnir, senda okkara bestu heilsu upp til Forjar og ynskja okkara lands- monnum eitt gleðiligt nýgjár og so vilja vit eisini ynskja, at »Føringatíðindi« má vaksa í tí nýgja árinum og altíð betri evna at fremja tað, ið tað hevur sett sær fyri. »J.« hevur í seinasta »Føringatíðindi« sett framm eina grein, sum gongur út frá

x

Føringatíðindi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Føringatíðindi
https://timarit.is/publication/10

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.