Føringatíðindi - 04.02.1897, Blaðsíða 1

Føringatíðindi - 04.02.1897, Blaðsíða 1
FØRINGATlÐINDI. Nr 3. 4. FEBRUAR 1897. 8. Ár. Svaraði ein av dragarinum, Leirvikspádl. svudl hevði hann á tánni: (Endað.) »besta tíð í krambúð er »Skri\ra mær tá ið skipið liggur á vánni.« Pádl hann gongur so heim í Havn, pott av brennivíni, tubbak og farging bláa.« hann drakk sær fudl gott rús: Bókhaldarin svaraði brátt: sikki sovi eg í nátt »tað er ikki her at fáa.« firr enn við Edlinds hús.« »Skriva mær fíra handilsborð, Pádl hann gekk ettir Briggjubakka, hamp og nakra nævur.« tóktist at vera lættur, Bókhaldarin ristur við høvdinum: bunetið úti" á øðrum vanga, »tú fært tað ei, mín maður.« rætt sum danskur hattur. Tá idlskaðist honum Leirvíkspádl, Pádl hann gekk til Velbastaðar, hann var ikki vanur at fíra: nú man ríman hadla, ískamra og last í heilarnar, gek so inn kjá Edlindi, ið hesum han Ili stíra. »Á Steinum« er tað kalla. Idlskaðist honum Leirvíkspádl við sínum breiða brósti: »tað er ikki verri vorðið heima í Leirvíks køsti.« Svaraði ein av Havnamonnum við sínum anliti gráa: »fleiri krambúðir eru í Havn og har er meiri at fáa. Fimtan krambúðir eru í Havn og tær eru adlar betur, tær hava hjálpt uppá mangan mann bæði summar og vetur.« Pádl hann gongur í krambúð inn við sínum ónda sinni: »er her nakað skonrugsbreið í krambúðini inni?« Krambakadlur í tunnu rakar, niður í at higgja, sær hann nakrar skonrugsmolar niðri á botni liggja. »Hetta er mest alt músaskadn,« Pádl í tunnu rakar; >>Kvat mann Winther keypmaður firi músalortar taka?« Nú syaraði ein av Havnamonnum, livdi mest við meldir: »Pádl fekk ikki tann firsta lort, frá krambúð varð útseldur.« Edlind tók mót honum væl, er bæði fróður og glaður: »Ver væl komin, I eirvíkspádl, mín gamli bønamaður.« »Eg havi gingið í adlan dag, mær vegur er so langur, væl verði tær, Edlindi, nú er mín búkur svangur.« Potturin, ivir grúgvu hekk, fudlur var av kjøti; Pádl hann fekk ein hálvan dríl, hann settist at sleikja fløtið. Síðani tað uppúr varð lagt og borið inn á fati; Báðir svølgdi hart og snart, har vóru ravna læti. I.øgdist teir í seingina, sum vítt mundi um teir tenja, so leikar undir áklæðum, rætt sum hundar grenja. Tað var um ein annan morgun, teir í arbeiði stóðu, bardagar teir fudlu í fast av miklum móðu. Teir siftist undan húsinum, leikir vóru á trødlum, jørðin stóð á øklaknútar á tí harða vødli.

x

Føringatíðindi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Føringatíðindi
https://timarit.is/publication/10

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.