Føringatíðindi - 15.07.1900, Blaðsíða 1

Føringatíðindi - 15.07.1900, Blaðsíða 1
 FØRINGATÍÐINDI Nr. 13. 5. JULI 1900. 11. Ár. Latið smáfuglar og heiðafuglar hava frið! Sjálvbjargni! Laj,': At nær ved K-irke stander Slot. S á 1 m u r. Seg skjóta undir danskheit inn er her hjá mongura siður, Renn upp yvir grøv, tú signaða sól, so still, so góð, so søt og svinn mín Jesus lat strálur streyma sum barn, íð bitan biður, og lýsa mær inn til náðins stól. kom, mamma góð, kom leska meg, tá íð her tey í grøv meg goyma; mær svongd og kuldi ger fortreð; so heim eg kann fara við títt ljós' vís, mamma góða, hjartalag, og stríðið í gleði gloyma. meg neyðin plágar, satt er tað. Eg 'menniskja komin eri av mold og aftur til mold má venda. Úr tingstovu er ofta hoyrt Men takk havi. Krist, mín sól og skj'old, mangt líknandi at ljóða, sum vildi mær Ondina senda. har er mangt gjørt, sum sýnist moyrt, Við honum eg ganga skal úr grøv, hvat hava teir tá bjóðað? so deyðin í lívi skal enda. — hví ganga teir við fjáltri, frykt, og óttast fyri vernaplikt, Tey, sum í Harranum doyðu her, gott barn, sum tyggjur móðurs breyð, til lívið tey upp skulu standa; tað lívgar hana, fær hon neyð. tey faru við friði á heimsinsferð og frelst í himlinum landa. Hvør danskur er, hann danskur verð Gud lagi tað so fyri Jesu blóð: i vilja, roynd og huga. Eg í honum út má anda. Tak inn, lat út, og vitni ber við kærleiks, rættláts loga; 1 Jesus eg liva og doyggja vil, men vóru Førjar Førjar enn við honum eg líði og stríði; og føroyskir her allir menn, og má eg enn følna um efsta bil, - varð landið neyvan undirbygt so veit eg, at Harrin meg prýðir, til strev og neyð og vernaplikt. tá lívið spírur úr grøvini fram sum várgull og leyv umsíðir. At skatta út og tolla øl »hin reyðhærdi« ei vildi, So sovni eg inn til blíðan blund, frítt skuldi flytjast, vaðmal, mjøl, har skal eingin sorg meg tyngja; teim reglum fólkið fylgdi — eg vakni tá upp ta morgunstund, lat vera, tíðin sveik tann mann — íð Ándin meg upp vil yngja; tó mangur reyður er sum hann, so liva eg skal í Kristi ljós', ov lítið virðist fríheits ond; honum lov alla ævi syngja. her vernast ei um fosturstrond. Eftir aðrum av S. M. Z. t J. P- G.

x

Føringatíðindi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Føringatíðindi
https://timarit.is/publication/10

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.