Dúgvan - 01.06.1941, Blaðsíða 1

Dúgvan - 01.06.1941, Blaðsíða 1
TÍÐARRIT FYRl FRÁHALD OG MENTAN NR. 2. J U N I 1941 1. ARG. b Ui*iAl.A.KlÍ) er komið, ja, meira enn tað, tí sólin er farin um hægsta stig — og longsti dagur er farin um hurðarbak. Men summar hava vit enn, og vit vóna at veður- lag og sólarlag má artað seg sum tað á sumri seg høvur, til gleði fyri alt ið livir og andar. Lít í kring teg og sjá! Lomvigagarðarnir strúka við miklari ferð gjøgnum loftið, og lundaringurin trunkar seg um urðar og bakkar. Teistin svimur á sundum og æðurnar floyta sær fram við tangar og sker — og steinkobbin dúrar á flesjum. Landið er grønt undan ennisrók og í sævarklett, og „havið, troytt av at berjast við teg, við tínar strendur hvílur seg". Her er vakurt í okkara lítla oyggjalandi, tá ið sólin skínur oman og niðan og heiðafuglurin letur sítt fagnaðar- ljóð í tí lyngskrýdda summarbúnaða haga. Her er vakurt í urð og við bakka, har ið lomviga og lundi heldur til, og her er vakurt við sævarmála, tá ið tað stendur við klettin og æða og teisti bóltra sær skamt frá landi. Her er vakurt í haga og í bø, har ið summardáar skrýða vøll og sóljur randa veitir og gil. Her er altíð vakurt, men ongantíð vakrari enn um summarið. Latum okkum vera góð við hetta land, ið goymir so nógvan og fjølbroyttan vakurleika, úr ovasta tindi og í sævarklett, í summarsins dýrd og hátíðarfriði: Ja, Gud signi Føroyar, mítt land!

x

Dúgvan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dúgvan
https://timarit.is/publication/14

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.