Alþýðublaðið - 10.12.1926, Blaðsíða 1

Alþýðublaðið - 10.12.1926, Blaðsíða 1
Alpýðublaðíð Gefið út af Alþýðufíokknuni 1926. Föstudaginn 10. dezember. 288. tölublað. Stórbruni á Stokkseyri. ;Sjö hús, veiðarfæri og vetrar- beita bænda brunnin. (Eftir símtali við Eyrarbakka.; í gærkveldi kom upp eldur í verzlunarhúsum „Ingólfs" á Stokkseyri. Breiddist eldurinn skjótlega um þorpið og varð svo magnaður, að hjálpar var lei'tað af Eyrarbakka, og fóru þaðan all- ir, sem vetlingi gátu valdið, með slökkvitækin þaðan. En það kom fyrir ekki. Það fóru svo leikar, að sjö hús brunnu. Voru þa'ð Ing- ólfshúsin að undanteknu íbúðar- húsinu, verzlun Ásgeirs Eiríksson- ar, heyhlaða, sem Jón Jónasson átti, íshúsið og nokkrir skúrar. Var eldurinn svo mikill, að það, sem bjargaðist úr húsi Ásg. Eiríks- sonar, brann eftir að búið var að foera það út. Brann mikið af inn- anstokksmunum og vcrum, en það veldur þó mestu tjóni, að mjög mikið af veiðarfærum og öll vetr- arbeita Stokkseyrarbænda brann. Úkunnugt er enn, hvað valdið hef- ir upptökum eldsins. Sýslumaður er ekki emt farinn að halda próf. Símasamband við Stokkseyri næst ekki. Ingólfshúsin hafa undan far- ið verið boðin til kaups í blöðun- um. Nýjasta fregn af brunanum. Samkvæmt upplýsingum frá Is- landsbanka eru tvö af húsunum, sem brunnu, íbúðarhús. Um upp- komu eldsins hefir frézt, að tveir Ungir menn, sem ætluðu að byrja að verzla, voru að taka upp vör- !ur í Ingólfshúsunum, og gaus eld- urinn upp skömmu síðar. í um- boði Brunabótafélagsins er Árni Jónsson farinn austur, en fyrir hönd Islandsbanka fór Helgi Jóns- son. Eriend símskeytf • Khöfn, FB., 9. dez. Ófriðarblika yfir Balkan. Júgóslavar draga saman lið á landamærum Albaníu. Frá Berlín er símað, að Jógó- slaviustjórn hafi tilkynt stjórnum •stórveldanna, að friðinum á Bal- kanskaganum 'sé hætta búin af sairmíngi þeim, er Albaníu- og Itaíiu-stjórnir hafa gert sín á milli. .Júgóslavíustjórn krefst þess, að pjóðabandalagið neiti að skrásetja samninginn, og hótar úrsögn, ef bandalagið tekur ekki kröfu þessa til greina. — Stórveldin álíta Bal- kan-horfurnar ískyggilegar. Júgó- Kvðldskemtun heldur Sjómanuafélaff ISeykjavíkur í Bárunni laugardaginn 11. dez. kl. 8 e. h. stundvíslega. Húsið opnað kl. 71/*. Aðgöngumiðar 'verða afhentir fé- lagsmönnum í Bárunni á laugardag frá kl. 12 á miðd. Fjölbreytt skemtiskrá, eins og alþekt er hjá pví félagi. Neindin. slavíustjóin dregur saman her á landamærum Albaniu. Hailarbruni. Frá Búkarest er símaðr að kon- ungshöllin sé brunnin. Hermálaeftirliti með Þjóð- verjum lýkur. Frá Genf er símað, að senni- legt sé, að eftirlit Bandamanna með hermálum Þýzkalands verði afnumið fyrir nýár. Hirðuleysi.' Islendingar eru allra þjóða rausnarlegastir til fjárframlaga ef einhverju þarf að koma á lagg- irnar, þó að oft sé sú rausn taeira af fordild en forsjá. Svo er 't. d. rausn íslendinga, þegar þeir eru í siglingum, viðbrugðið í því efni. Þessi rausn varpar fljótt á að líta allmiklum framtakssemisblæ á þjóðina, en hann setur þó nokk- uð ofan, þegar gefur að líta fylgju hinnar íslenzku rausnar — hirðu- leysið. Pví að það er engu síður satt, að Islendingar eru hirðulattsast- ir allra þjóða með eigur sínar. Þetta á ekki frekar við eina stétt en aðra, og ekki frekar við ein- staklinga en beildina. En af hverju sem það orsakast, hvort sem það er af því, að Islendingar séu nýja- þrumsmenn, en síður úthaldssam- ir, eða af öðru, þá er hitt' víst, að þetta bakar þjóðinni fjárhagslega stórtjón. Og þetta tjón er hættu- l legra fyrir það, að það er lævíst, ef svo mætti segja; menn veita því ekki eftirtekt,' meðan það er að koma, af því að það er tap löngu greiddra peninga. Sjáum dæmi. Félag hefir ætlað að koma upp minnisvarða. Þiegar kollhríðin kom, vjoru ekki nægir peningar til fyrir stallinum, svo að það er klöngrað upp einhverju til bráðabirgða. Svo er ekki hngsað um meira. Bráðabirgðastallurinn smámoinar niður, þangað til hann hrynur, og myndastyttan fellur niður á Lækjargötu — það er að segja, ef hún stendur við hana — og mölbrotnar. Maður byggir hús. Hann frestar að „pússa" það til næsta sumars. En það sumar kemur aldrei. Veggurinn drekkur í sig vatn, springur í frostum, og áður en varir þarf með stórviðgerðar, sem ekki hefði þurft, ef hirt hefði ver- ið um. Sé það timburhús, er frest- að að mála bárujárnið. Það ryðg- ar, og það fer svo, "að klæða verð- ur húsið af nýju fyrir örlög fram. Það er steyptur útistigi á hús, frestað að „pússa" hann og setja á hann rið. Pað gleymist, og eftir örfá ár er alt ónýtt. Pað er geymt að mála gluggakistu; hún grotn- ar niður. Rúða brotnar; það er neglt fyrir gatið, en aldrei sett í gler. Svona tekur hvað við af öðru. Smáviðgerðum er frestað, og húsið drafnar niður. Það er keypt ný bifreið. Húri er aldrei þvegin og aldrei hreins- uð véiin nema það, sem þarf til að hún gangi; ef málning kvarn- ast úr henni, er ekki að dyttað. En bifreiðinni er þvengþeytt um alt dag og nótt, þangað til bif- reiðarstjórinn gengur frá henni einn góðah veðurdag annaðhvort á Kalkofnsvegi eða við Barónsstíg og vitjar hennar aldrei aftur. Hafnargerðin leggur járnbraut yfir Melana suður í öskjuhlíð. Það þarf ekki að nota hana leng- ur, en teinar og staurar liggja 'eftir í mörg ár og rotna ogxyðga niður, rétt eins og það væri verð- laust. Á hvað mörgum sveitabæjum skyldu liggja plógar, rakstrarvél- ar og önnur dýr búnaða'rtól og ryðga niður af því, að aldrei var borinn á ryðvarnarlitur. Og hvað margar gaddavírsgirðingar skyldu liggja slitnar og flæktar af því, að enginn hirti um að halda þeim við? Þetta eru alt gamlir kunningj- ar, sem hér hefir verið lýst. All- ir þekkjum við þetta hirðuleysi og erum samsekir, og höfum það jafnvel á orði hver við annan. Og það er ekki synd vorra tíma einna. Þéir fornu þektu það svo sem og vissu. Síra Jón Koðráns- son lét „upp smíða kirkjuna á Hrafnagili með dýrum kosti, sem lengi mátti auðsýnast, ef henni væri haldið" segir í Laurentius- sögu. Hann veit, hvað á spýt- unni hangir, sá, sem þetta segir. Það er eins og mönnum finnist greitt fé vera tapað, og eins og menn sjái ekki verðmæti þess, sem kom í aðra hönd. Það er mikið fé, sem tapast fyr- ir svona hirðuleysi. Það væri fróðlegt að vita, hvað mikið, og enn fróðlegra að vita, hvort ekki væri hægt að koma þessu hirðu- leysi fyrir kattarnef. Togararnir. ,,SkaIlagrímur" kom af veiðum í gær með 800 kassa. Var nokkuð af aflanum flutt í „Hannes ráð- herra", og fór hann í gær áleiðis til Englands. „Skúli fógeti" kom frá Englandi í gærkveldi og „Ar- inbjörn hersir" í nótt. Hrepti „Ar- inbjörn hersir" mjög vont veður á leiðinni, svo sem við mátti búast siðustu daga. Misti hann bátana og rúður brotnuðu úr stýrishús- inu. ítalskur togari kom hingað i gær með bilað stýri og skrúfu. — Togarinn „Kári" hefir nú verið skoðaður og er kominn aftur á flot. Reyndist hann lítið skemdur, nokkrar plötur dáiítið beyglaðar. Skipafréttir, ,.Botnía" kom hingað í nótt. „Lagarfoss" var væntanlegur til Vestmannaeyja kl. 3 í dag.

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.