Alþýðublaðið - 29.12.1926, Blaðsíða 4

Alþýðublaðið - 29.12.1926, Blaðsíða 4
ALÞÝÐUBLAÐIÐ Svo slóst ég í meinleysi upp á síðasta aðkomumanninn, sem þá var mikið tekið eftir, rígmontinn farandskraddara úr Quincy. Hann var spjátrungur í íneira lagi og toldi bezt í tízkunni í öllu fylkinu. Hann var frábært kvenna- gull. 1 hverri viku birti hann eld- heitt ástarkvæði til nýjustu stúlk- unnar sinnar. Leirinn, sem hann birti þessá viku^ hét: „Til Maríu í H-i", sem auðvitað átti að mérkja í Hannibalsþorpi. Þegar ég var að setja' kvæðið, fór um mig hugsun frá hvirfli til ilja, sem mér þótti vera sannkallað leiftur fyndninnar og ég birti í háðugri neðanmálsgrein. Ég skrif- aði: „í þetta sinn munum vér láta við svo búið Etati.ua, en látum herra J. Gordon Runnels greini- iega vita það, að þ'að er hugar- fari voru ósamboðið. Vilji hann framvegrs hafa samband við vini isína í ihelvíti, verður hann að hafa annan miðil en dá!ka pessa blaðs." Blaðið kom út, og ég hefi sjald- an séð annan eins handagang í öskjunni, eins og varð út úr þess- ari smáglettni minni. Það varð alt í einu eitirspurn eftir vikublaði Hannibalsþorps, — og það var nýjung, sem aldrei hafði komið fyrir fyrr. Það var upþi fótur og fit á öllu þorpinu. 'Higgins kom eldsnemma askvað- andi með tvihleypu. En þegar hann sá, að það var barn -— 'eins og hann kallaði mig —, sem hafði mér og fór : suður á bóginn um kvöldið. Báðir borgararnir, sem skammaðir höfðu' verið, komu leikið hann svona grátt, teygði hann mig á eyrunum og fór svo; en hann sá, hvar kornið var fyrir sér, og fór burt úr þorpinu á næturþeli. Skraddarinn kom með skæri og pressujárn, en honum þðtti ekki heldur nógur slægur í með kæruskjöl, eh fóru þó slypp- fMÉTTURí': > Tímarit um þjóðfélags- ag menningar-mál. Kemur úttvis- var á ári, 10—12 arkir að stærð. • Flytur fræðandi greinar um : »J bókmentir, pjóðfélagsmál, listir ; og önnur rrieriningarmál. Enn : fremur sögur og kvæði, erlend • og innlend tíðiridi. Árgarigurinn kostar 4 kr. Gjalddagi 1. október. Ritstjóri: Einar Oigeirsson, kennari. Aðalumboðsmaður: Jón G. Guðmann, kaupmaður, P. O. Box 34, Akureyri. ¦ Gerist áskrifendur! ! » HM»MMMMMMMMMMM ir aftur, er þeir sáu, hvað ég var væskilslegur. Nágrannaritstjórinn æddi inn til mín daginn eftir með reiddan eldskörung og tútnaður af grimd, en því lauk svo, að hann fyrirgaf mér góðfúslega og bauð mér að koma með sér í næstu búð til þess að drekkja öllum bitrum ummælum í glasi af bitter. Það var fyndni hjá hon- um. Þegar föðurbröðif minn kom heim aftur, varð.hann allstyggur við, og að því, er mér virtist, að ósekju, þegar þess var gáb, hvað blaðið hafði dafnað vel í mínum höndum, og mér fanst, að hann ætti. að vera þakklátur yfir því að hafa getað foröast dauðann í ýmsum myndum með því að vera á burtu. Hann fór þó heldur að mýkjast þegar hann sá, að bæzt höfðu í raun.rettrí við 35 kaup- endur, sem var óviðjafnanlegur fjöldi, og þegar ég sýndi honum grænmetið, sém greiðst hafði, kál, baunirog óseljanlegar rófur og eldsneyti, sem nægt gæti stórri fjölskyldu um tvö ár. Herlúf Clausen, Simi 39. Konur! Bið|ið iim §mápa» sm|örlíkið9 pvi að pað @f @fnislf©íra era alt asista^ smlðrliki. Frá Alpýdubmuðgerðinni. Vín- arbrauð fást strax kl. 8 á morgn- ana. Sjómennf Kastið ekki brúkuð- um oliufatnaði. Sjóklæðagerðin gerir þau betri en ný. ¦ir Brauð og kökur frá Alþýðu- brauðgerðinni á Vesturgötu 50 A. Wt&relöSð Alp^ðistslaðið! Ódýr saltfiskur og skata, söltuð kofa á fiskplaninu hjá Jóni Magn- ússyni, sími 1402. Nýjárskort, glanskort, mikið úr- val, fæst í Emaus, Bergstaðastræti 27. Skrifstofa Sjómannafél. Reykja- vikur í Hafnarstræti 18 uppi verð- ur fyrst um sinn ávalt opin virka daga 4—7 síðdegis. — Atkvæða- seðlar tii stjórnarkosninga eru eru afhentir þar. „Þetta er rækalli skemtileg saga, þó hún sé íslenzk," sagðí maður um daginn. Hann lá við að lesa „Húsið við Norðurá", fyrstu íslenzku leynilögreglusög- una, sem skrifuð hefir verið hér á landi. Nidursocmir ávextir beztir og ódýrastir í Kaupfélagihu. Veggmyndir, fallegar og ódýr- ar, Freyjugötu 11. Innrömmun á sama stað. Undanrenna fæst í Alþýðu- brauðgerðinni. Fœgilögur (Blanco) á gull, sllf- ur, nikkel, plett og ' alla aðra málma. Vörubúðin, Laugavegi 53. Útsala. á brauðum frá Alþýðu- brauðgerðinni, Vesturgötu 50 A. Alpýduflokksfólk! Athugið, að auglýsingar eru fréttir! Auglýsið því í Alþýðublaðinu. Grammófónavidgerdir og alt til grammófóna. Hjólhestaverkstæðið, Vesturgötu 5 (Aberdeen). Mjólk og rjómi fæst allan dag- inn í Alþýðubrauðgerðinni. Ritstjóri og ábyrgðarmaður Halibjöra HalMórssoa. Alþýðuprentsmið|an. Upton Sinclair: Smiður er ég nefndur. Ég er ekki að gera að gamni mínu. Ef svo margir menn eru til, þá kem ég með þá til yðar; ég kem með Japanana og Kínverjana og svertingjana, — viliimenn með ullarhár^ sem myndu eta trúboða yðar, ef þér senduð þá. Ég býð yður allan heiminn, herra Smiður! og þér skuluð segja fyrir verkum!" Smiður varð alvarlegur á svipinn. „Vinur minní" mælti hann. „Endur fyrir löngu var spámaður uppi, og honum var boðinn.allur heimurinn. Sagan er sögð á þessa leið: ,Enn tekur djöfullinn hann með sér upp á ofur- hátt f jall og sýnir henum öll ríki heimsins og dýrð þeirra og segir við hann: Alt þetta mun ég gefa þér, ef þú fellur fram og tilbiður mig.' Þér munið eftir þeirri sögu, herra T—S?" „Nei," svaraði T—S; „ég er ekki einn af þessum bókmentamönnum." En hann skildi, að í sögunni fælist ekkert hrós fyrir sjálfan hann, og iét í Ijós gremju sína. „Ég skal segja yður éitt: Ef þér þektuð mig betur, þá mynduð þér ekki kalla mig djöful." ,En Smiður lagði hönd sína á öxl hins mikla. manns. „Ég trúi því," mælti hann. „Ég hata syndina, en elska syndarann. En hvað segið þér nú um að koma og borða hádegisverð með mér?" „Hádegisverð ?" spurði T—S og skildi ekki upp né niður. „Ég borðaði miðdegisverð með yður í gær. Nú komið þér og borðið hádegisverð með mér." ,,Og hvar, herra Smiður?" Smiður mælti: „Þegar ég fór með yður, þá spurði ég ekki, hvert fara ætti." Smiður gaf mér og Everett, skrifaranum, merki, og við fórum fjórir út úr herberginu. Ég skildi ekkert frekar en kvikmyndakóngur- inn, en ég þagði. Smiður fór með okkur að lyftivélinni og siðan út á str'æti. „Nei," sagði hann við T—S; „við þurfum ekki að fara upp í bifreiðina yðar. Staðurinn er hérna rétt við hornið." Og hánn tók undir hand- legginn á kvikmyndakónginum og leiddi hann eftir strætinu — sýnilega ekki til mikillar ánægju fyrir þann, sem leiddur var, — því að j töluverður mannfjöldi fylgdist með okkur. Menn höfðu nú séð dagblöðin, og nú var ekki lengur unt að komastáfram án þess, að eftir væri tekið, með spámann við hlið sér, sem fyrir sólarhring síðan hafði komið frá guði og læknaði sjúka og sefaði skrílsupp- þot fyrir morgunverð. En T—S beit á jaxl- inn og tók öllu vel — i þeirri von, að sér tækist að fá samninginn undirskrifaðan. XXX. Við gengum fyrir strætishornið, og ég sá bráðlega, hvað okkar beið, og mér lá við að æpa af fðgnuði. Það var nærri því of gott til þess að geta verið satt! Smiður hafði kom- ist að raun um, meðan hann var að tala við verkfallsmennina, hvar grautareldhúsið þeirra var, hjálparstöðin, þar sem þeir gáfu fjöl- skyldum sínum. að borða, og nú hafði hann haft þá háfleygu dirfsku að koma með kvik- myndakónginn til þess að snæða með þeim! Staður þessi var tómt vörugeymsluhús. Nú voru þar langar raðir af boröum og bekkj- um úr plönkum, gömlum og með miklum flísum. Karlar og konur og börn sátu saman í hópum, tuttugu eða þrjátíu í hverjum, alt hvað innan um annað. Fyrir framan hvern gestinn var skál með súpu, ekki mjög þykkri, brauðsneið og tinbolli, .fullur af beitum, brún- um drykk, sem fyrir kurteisi sakir var nefnt kaffi. Þetta var máltíð, sem „ruslaralýður- inn""úr kvikmyndastofum T—S myndi hafa afsagt að leggja sér til muníns í hvaða skríls- mynd sem vera skyldi. En nú ætlaði T—S

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.