Bjarki


Bjarki - 18.11.1899, Blaðsíða 4

Bjarki - 18.11.1899, Blaðsíða 4
184 Rjúpur verða keyftar með hæsta verði hjer við verslunina, gegn peníngum og vörum. Búðareyri 18. Nóv. i8qq Jóhann Vígfússon. Union Assur- ance Society i L o n d o n, tekur að sjcr brunaábyrgð á hús- um, vörum og innanstokksmunum m. m. í Seyðisfirði og nærliggj- andi sveitum fyrir fastákveðna borg- un. Abyrgðarskjala- og stimpil- gjald eigi tekin. Seyðisfirði 4. Okt. 1899. L. J Imsland. Umbosmaður fjelagsins. Timakenslu til handanna veitir undirskrifuð úngum stúlkum. Þær sem vilja sinna. þessu gefi sig fram sem fyrst. Seyðisfirði 3. Nóv. 1899. Guðrióur H. Hóseasdóttir. Margskonar afbragðs snotur kjólaefni, kærari jólagjafir en nokkuð annað, komu nú með Ceres. Ef borgað er í peníngum gef jeg 10 aura afslátt á hverri krónu. Sig. Johansen. ~AugIýsíng. Iljer með tilkynnist mínum heiðr- uðu skiftavinum nær og fjær, að sölubúð mín og ursmíðaverkstofa eru nú settar á fót aftur í hinu nýbygða húsi mínu á Fjarðaröldu. I von um að njóta framvegis sömu viðskifta og áður mun jeg hafa tals- verðar birgðir af ýmiskonar varn- íngi; á meðal annars: Vasaúr í silfur- og gull- og nikkelkössum frá 10 til 200 kr. Klukkur bæði stórar og sfháar írá 3 — 50 kr. Loftvogir, hitamæla, kíkira og fleira þess háttar. Gleraugu af öllum stærð- um, fyrir hvert auga. Byssur og skotfæri af ýmsu tægi. Sauma- vjelar og alt þeim tilheyrandi. Hálstau: kraga, slaufur, flibba o. fl. þess háttar. Skegghnífa góða, og skeggsápu, ásamt mörgu öðru. Gerið svo vel að koma inn og skoða áður en þið kaupið annars- staðar. io°/0 afsláttur á öllu þegar borgað er í peníngum strax og keyft er fyrir meira en eina krónu í senn. Allar úr- aðgerðir verða intar af hendi með sömu nákvæmni og að undanlörnu. Seyðisfirði 1. Okt. 1899. St. Th. Jónsson. Ljóðmæli Páls Ólafssonar kosta til nýárs 2,75 síðar 3,00 Biblínsögur eftir Klaveness ib 0,90 Búnaðarritið XIII ár 1,50 Sverð og bagall 1,25 Bókaverslan L. S. Tómassonar. Munið eftir að ullarvinnuhúsið „HILLEVAAG FABRIKKER" við Stafángur í Noregi vinnur besta, fallegasta, og ódýrasta fataefnið, sem hægt er að fá úr íslenskri ull, einnig sjöl, gólf- og rúmteppi; þvf ættu allir sem ætla að senda ull til tóskapar, að koma henni sem allra fyrst til einhvers af umboðsmönnum verksmiðjunnar. Umboðsmennirnir eru: í Reykjavík herra bókhaldari Ólafur Runólfsson. - Stykkishólmi — verslunarstjóri Armann Bjarnarson. - Eyjafirði — verslunarm. Jón Stefánsson á Svalbarðseyri. - Vopnafirði — kaupmaður Pjetur Guðjohnsen. - Breiðdal I — verslunarstj. Bjarni Siggeirsson. Aðalumboðsmaður Sig. kaupm. Johansen, á Seyðisfirði. Pl 5* _0Q c'5 p3 o p o* = !» -hO* 1 LIFSÁBYRGÐARÍJELAGIÐ »STAR. »STAR» gefur ábyrgðareigendum sínum kost á að hætta við ábyrgðirnar eftir 3 ár, þeim að skaðlausu. »STAR« borgar ábyrgðareigendum 90 prósent af ágóðanum. »STAR« borgar ábyrgðina þó ábyrgðareigandi fyrirfari sjer. »STAR« tekur ekki hærra iðgjald þó menn ferðist eða flytji búíerlum í aðrar heimsálfur. »STAR« hefur hankvæmari lífsábyrgðir fyrir börn, en nokkuð annað lífsábyrgðafjelag. »STAR« er útbreiddasta lífsábyrgðafjefag á Norðurlöndum, Umboðsmaðui á Seyðisfirði er verslunarmaður Rolf Johansen. ce fB. K<S c -* -S w 3? £ w C c-C -I s» p. CD ' dö" p m CD 3 Brunaábyrgðarfjelagið »Ny"e danske Bran d for s ik r- in g s S e Is kab« Stormgade 2 Kjöbenhavn. Stofnað 1864 (Aktiekapital 4,000,000 og Reservefond 800,000). Tekur að sjer brunaábyrgð á húsum, bæjum, gripum, verslunar- vörum, innanhúsmunum o. fi. fyrir fastákveðna litla borgun (premie) án þess að reikna nokkra borgun fyrir brunaábyrgðarskjöl (iiolice) eða stimpilgjald. Menn snúi sjer til umboðsmans fjelagsins á Seyðisfirði ST TH. JÓNSSONAR. Eigandi: Prentfjel. Austf irðínga. þoistiinn Erlingsson, Ritstj.: Þorsteínn Gislason. Ábyrgðarm. Þorsteinn Erlingsson. Prentsmiðja Bjarka. 252 »Og þegar árið er á enda« bætti lögregluþjónninn við, »standa þeir alslausir uppi, eiga að Iíkindum ekki fötín utan á sigi °g verða þá ef til v.ll fegnir, að halda sömu vinnunni á- fram með enn verri kjörum en áður.« Jeg sárkendi í brjósti um mennina, en hjálpað þeim gat jeg ekki. Að hallandi degí komum við til smábæar, sem Catumet heitír, hjeldum þaðan til Duluth og urðum að fara lángt frá landi. Þegar myrkrið datt á vorum við komnir úr landsýn. Festir farþegar höfðu þá sest inn í reykíngastofuna og þángað fór jeg li'ka. Alt í einu lá skipið kyrt, gufuvjelin hafði stansað. Farþegarnir urðu órólegir. Það var auðsjeð að 'vjelin hafði iaskast eitthvað, því gafan braast óreglulega út í ,þykkum bólstrum. Jeg hljóp út á þilfarið. Þar var alt í uppnámi. Vjelar- stjórinn sjálfur haíði flúið upp á þilfar og kolamokararnir báðir. Nú vantaði ekki að hægt væri að fá orð úr roanninum. Hann sagði frá því með stórýkjum, bvernig alt í einu hefði eitthvað brostið í vjclinni og gufan strax brotist út. Hann kvaðst ekki hafa baft önnur ráð, en að forða sjer, elia verða steiktur lifandi. Skipstjóri gægðist í aungum sínum niður í vjelina, en þar sást ekkert fyrir gufumekkinum. Farþegarnir voru orðnir hræddir og óþo'.inmóðir. Skipstjóri skipaði þá lranum, að fara niður aftur og koma lagi á gufuvjelina. Irinn kvaðst heldur láta heingja sig þar sem hann nú stæði; sagðist ekki hafa ráðist þángað á skipið til þess að Iáta steikja sig lifandi; það stæði ckkert um það í sínum Eaniníngi. Hann hætti því við, að I.ann hefci tekið að sjer vjelstjóra- stöðund. í þcirri von, að hjer væri vtð brúklega vjel að eiga, 253 en ekkí ónýtt skrapatól, skipstjóri skyldi sjálfur fara niður og gera við hana. Skipstjóri rjeði sjer ekki fyrir reiði, en gat ekkcrt að gert. Hann spurði þá kolamennina h\o:t þeir vissu» ekki hvað að geingi. , Þeir yptu öxlum og sögðust einga þekkíngu hafa á stjórn guíuvjela. Jeg gekk þá til skipstjóra, sagði honum að jeg væri verk- fræðíngur og að jeg skyldi gjarnan fara niður og gá að, hvað bilað væri í vjelinni. Jeg fjekk votan segldúk til að verja mig fyrir hi;anum og fór svo niður. Gufan var orðin þar svo þjett að ekkert sást; en jeg þreifaði fyrir mjer þángað til jeg fann snerilinn, sem lokar gufunni og með talsverðu átaki gat jeg lokað honum og hindrað gufustrauminn frá að brjótast út. Jeg gekk þá aftur upp á þilfarið. Fólkið hafði beðið mfn milli vonar og ótta; allra augu hvíldu á mjer og jeg fann, að menn bjuggust við að fá viðstöðulaust að heyra, hvernig ástatt væri. En jeg beið stundarkorn þegjandi og hugsaði mig um. Óróinn og eftírvæntíngin óx hjá fólkinu og allir þyrptust kríng um mig, hver um sig svo nálægt sem hann gat komist. jeg sagði þá við skipstjóra svo hátt, að þeir sem í kríng stóðu heyrðu, að jeg trcysti mjer til að gera við vjelina; jeg skyldi ábyrgjast að skipið kæmist til hafnar innan þriggja klukkustunda, en fyrir það vildi jeg fá 300 dollara, og þeir yrðu að borgast undir eins. Jeg fann að hræðsLn minkaði í mannþyrpíngunni við þetta. Skipstjóii svaraði í fyrstu cingu, en hugsaði sig um. Menn fóru að stínga saman nefjum um alla þyrpínguna. Sumir voru hátalaðir og vildu að boðið væri þegið viðstöðulaust pg pen- fngunum skotið s'aman og buðu strax fram sinn skerf, cn aðrir

x

Bjarki

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Bjarki
https://timarit.is/publication/28

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.