Bjarki


Bjarki - 19.10.1902, Blaðsíða 4

Bjarki - 19.10.1902, Blaðsíða 4
sem kom hingað í dag. Verður þar selt: Skipið sjálft með því sem í því kann að vera þá, c, 150 skpd. af þurrum, verkuðum saltfiski, c. 450 skpd. af verkuðum fiski, sem hefur blotnað og fiski uppúr salti, allt að 1000 tn. af góðri sild, c. 40 - 50 ballar af ull, nokkuð af kjöti og skinnum, akkeri, kettingar, kaðlar o. fl. Qjaldfrestur til 31 des. þ. á. ÓhepjsiSeg ttllaga er það, sem fram kvað hafa komið frá Eskifirðíngum um breytingar á póstferðum hjer Austanlands : Að sunnan- landspósturinn fari frá Eskifirði inn Reyðarfjörð upp að Arnhólsstöðum í Skriðdal og þaðan suður. Ætlast þeir svo til, að aukapóstur gángi frá Arnhólsstöðum út f Egilsstaði, þegar sunnanpóstur kemur þángað á leið austur. Með þessu móti yrði póstsambandið slitið milli Seyðisfjarðar og Suðursýslnanna. Brjef hjeðan, sem sunnanpóstur ætti að flytja, yrðú að bíða eina póstferð á Egilsstöðum. Eins brjef Eskfirðinga, sem norðanpóstur ætti að taka, eina póstferð á Arnhólsstöðum, En við breytínguna væri alls ekkert unnið, svo sjáanlegt sjé, hvorki fje sparað nje flýtt fyrir póstflutningi. Póststjórnin ætti því alis ekki áð taka tillögu þessa til greina, Skip. Kolaskip kom hingað í gær frá Skotiandi til Wathnes, Breifond. »Perwie«, eitt af skipum Thor E, Tuliniusar, keyft í vor, fór norðurhjá á föstudagsnótt til Eyjafjarðar; er væntanlegt híngað að norðan í dag. -$!&*"*$&¦' Maustvfsur- Ljettum va^ngjum fuglinn fló fyrir nokkrum dögum ; nú er hauðrið hulið snjó, hlýðir vetrar lögum. Enginn fugl nú úti sjest, utan kruminn leiður; tíðast hann er viðrar verst vængi þenur gleiður. B J A R K 1. ---------------------•-------------------—-----------— Kaldur vetur kominn er, klaka reirist jörðin; alda há með ógnum fer inn á Breiðaförditm. Benedikt P. Gröndal. J »S?. C*. Stúkan »Aldarhvöt no. 72« heldur fund í bindindishási Bindindisjjelags Seyðisfjarðar á hverjum sttnnu- degi kl. 4 síðdegis, að undanteknum 2. sunnu- degi í hverjum mánaði. Meðlitnir mæti. Nýir ineðlimir velkomnir. taka á móti ull til tóskapar, og vinna þær eins fallega og ódýra dúka og nokkur önnur verksmiðja og eins fljótt. Sendið því ull yðar til umboðsmanna þeirra, er hafa úrval af sýnishornum. I Re^rkjavík: - Stykkishólmi: Á ísafirði: - Blönduósi: - Sauðárkrók: - Oddeyri: - Húsavík: - Norðfirði: - Eskifirði: - Reyðarfirði: Herra bókhaldari Ólafur Runólfsson, verslunarstjóri Ákmann Bjarnason. kaupmaður Arni Sveinsson. verslunarmaður Ari Sæmundsson. O. P. Blöndal. kaupmaður Ásgeir Pjetursson verslunarmaður JÓN Stefánsson. BjÖRN BjARNARSON. kaupmaður Gísli Hjálmarsson. skraddari J. Kr. Jónsson. versiunarstjóri Jón 0. Finnbogason. Aðalumboðsmaður á Islandi er Slolf Johansen s Seyðisfrði Brunaábyrgðarfj'elagið »Jfye cianske BrandforSikringS Selskab" Sformgads 2, Xöbenhaon Stofnað ^64 (Aktiekapital 4,000,000 og Reservefond 800,000) tekur að sjer brunaábyrgð á húsum, bæjum, gripum, verslunarvörum, innanhúsmunum o. fl. fyrir fastákveðna litla borgun (Præmie) ánþess að reikna nokkra borgun fyrir brunaábyrgðar- skjöl (Police) eða stimpilgjald. Menn snúi sjer til umboðsmanns fjelagsins á Seyðisfirði St Ch. Jónssonar. Nýkomíð í bókaverslun L- S- Tómassonar. Upp við fossa, saga eftir þörg. Gjallanda kr. . 1,50 Úr heimahögum eftir Guðni Friðjónsson ib. . 3,00 Utilegumannasögur ib........... 1,40 Eimreiðin VÍII 3. hefti ......... 100 ¥íermeð tiíkynnist heiðruðum skiftavin- um mínum og öðrum, að skósmíðaverk- stæði mitt er nú fiutt í hús það sem »Skotöjmágasínet« var í áður. Mun jeg ætíð gjöra mjer far um að leysa allt skósmíði sjerlega fljótt og vel af hendi og mjög ódýrt. Hermann þorsteinsson. PJTSTJÓRI: ÍÞORSTEINN OÍSLASON. Prentsin. Seyðisfj. og undirgefna cins og heima. Hann ætlaði að gánga á milli þeirra sem faðir með huggun og góð ráð. En draumurinn rættist ekki þegar vestur kom. Þau höföu yfir höfuð hugsað sjer ailt búið þar undir komu þeirra og bjuggusí við að mæta forvitnum and- litum á nýa prestssetfinu, En fyrst og fremst var prestssetrið ekkert til; í öðru lagi vissi einginn af ný- lendumönnum hvenær prestsins væri von. Menn urðu hisca þegar það spurðist út um byggðina, að nú hefðu þeir feingið prest. Því þeir höfðu ekki bú- ist við að það tækist, og satt að segja var það sýnódustjórnin fremur en söfnuðurinn scm ráðist hafði í þetta. Söfnuðurinn hafði reyndar lofað að byggja prestssetur, ef prestur feingist þángað, en hann hjelt að tíminn væri nægur til þess þegar prest- urinn kæmi, og svo höfðu eingisprestturnar verið þar þá um sumarið og gert hið mesta tjón, svo ekkivar unnt að byggja prestsseírið að svo stöddu. Únga prestinum þótti aðkoman ekki sem best. Hann kom þángað á innflytjendavagni, sem uxar drógu, því járnbrautin náði ekki vestur þangað og hestar voru þar þá mjög sjaldgæfir. Hann leií yfir byggðina; þar var votlent, landið kuldalegt, eyðilegt og óræktað. Grasið lá í bylgtim hálfvisið. Hjer og þar stóðu einstakir, lágir kofar. Úti í sjóndeildar- hringum íók við svartur og skuggalegur skógur. Sumstaðar glitti í -vatn á sljettunni, smátjarnir eða mýrafen og lagði nú upp frá þeim gráa þoku, því liðið var að kveldi. Prestskonan lá veik undir sól- tjaldinu í vagnirium. Hún hafði ekki þolað ferða- lagið og var of þreytt til þess að koma á flakk og litast um. „Komumsí við ekki bráðum einhverstaðar inn í hús, Kristinn", kallaði hún með veikum mál- róm til manns síns út úr vagninum. „Þið verðið að sjá mjer íyrir hiisi, góðu menn!" sagði presturinn við nokkra af safnaðarfjelögumun, sem af hendingu höfðu rekist þángað þegar vagninn kom. f>eir klóruðu sjer bakvið eyrað, geingu svo til hliðar og hvísluðust á. „Það er best að þjer akið til pósthússins niina fyrst; þjer fáið sjálfsagt að vera þar í nótt," sögðu þeir þegar þeir komu aftur og ráða- bruggið var á enda. „Við skulum fylgja yður." Þeir námu svo staðar við hvítt hús lítið, sem byggt var eins og Amerískar sölubúðir, með stóru augiýsinga- spjaldi, sem náði nær því yfir alla framhliðina. Á spjaldinu stóð: M. R. Wilkens. Vörubúð og póst- stofa. Kveljandi svæiu af skemmdum fiski og rotnuðu káli lagði út um dyrnar. Pósístofan var lítill afþilj- aður kimi í einn búðarhorninu. Tvö veitihgahus og þrjú önnur smáhús stóðu skammt frá þessari höfuð- byggingu; það var bærinn, sem talað var um í köll- unarbrjefi prestsins. Eftir lánga ráðagerð milli húseiganda og bænd- anna var ákveðið að presturinn feingi að búa þarna fyrst um sinn. Á meðan hafði hann setið úti á vagn- trjómmni, en prestkonan legið skjálfandi í vagninum. Mi". Wilkens kom út, lángur og magur Amerikumað- ur með geiíarskegg. Hann heilsaði prestinum kurteis- lega og talaði margí, sem prestur ekki skildi. Svo kallaði hann á búðarpilt sinn og þeir fóru að bera flutning prests inn úr vagninum. Þeim presti og prestskonu var loks vísað til herbergis í óvistlegu, köldu herbergi, með þrem stólum og einum sófa, sem taka mátti upp og jafnframt átti að notast sem rúni. Stúlka var eingin í húsinu sem gæti hjálpað þeim til að búa um sig; þau gátu ekki snúið sjertil annara en búðardreingsins og hann skildu þau ekki. Upp til þeirra lagði sýldarfýlu úrbúðinni- Og eing- in huggun var að lita út um giuggann, landið var

x

Bjarki

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Bjarki
https://timarit.is/publication/28

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.