Bjarki


Bjarki - 21.11.1902, Blaðsíða 2

Bjarki - 21.11.1902, Blaðsíða 2
ir eigin geðþótta. Þessir aukatollar hafa verið stöðugt óánægjuefni milli Kína og Evrópu- þjóðanna. í 8. gr. verslunarsamníngsins, sem J. Mack- ay hefur fyrir Einglands höna gert við Kína, skuldbindur stjórain sig til að aínema alla þessa tollg;i:slustaði mót því, að hækka inn- flutningstollinn á öllum útlendum vörum úr 5 pc. í 12Y2 Pc- e'ns nvort vörurnar eru fluttar inn yfir land eða sjó. Undantekið er þó salt og ópíum. A salti er einokunarverslun í Kína, sem stjórnin rekur, ogopíum krefst stjórnin að mega tolla eftir eigin vild. Útflutníngstollurinn er ylj„ pc. Þó er silki þar undanskilið og mega Kínverjar leggja sjerstakan toll á það, allt að 5pc. A vefnað- arvörum, sem ofnar eru í verslunarhafnabæj- unum er tollurinn iopc, ef vörurnar sendast þaðan inn í landið. Fíestar þjóðir, sem verslun reka við Kína, hafa fallist á þennan samning. Rússland þó ekki enn. Danmörk os í>ýskaJar»d. Eftirfarandi grein er þýdd úr »Poletiken« g. f. m.: »Þýska blaðið »Vossische Zeitung« lætur skrifa sjer frá Slesvík, að útnefning hr. Hegemann-Lindencrones til sendiherra í Berlin muni væntanlega verða til að bæta samkomulagið milli Danmerkur og Þýskalands. Blaðið fullyrðir, að frá þýskalands hálfu eigi sjer eingin óvild stað til Danmerkur og vonar, að ráðaneytaskiftunum fylgi sú stefna bæði í utanríkis- og innanríkis-pólitík Dana, að þjóð- ernisskrurnið og Þjóðverjahatrið verði hjer eftir útilokað. Blaðið getur rjett tii uci þetta. Hægriflokkur- inn hefur ein^a stærri synd á samvisku sinni en hina heimskulega framkomu gegn Þýskalandi. í Berlin voru settiv ónýtir sendiherrar, fyrst hr. Quaade, sem Bismark að sögn alörei virti ávarps eða viðtals, og eftir hann hr. Vind, sem var iafmnýtur. Þá er víggirðinr. apólitíkin. , Vilhjálmi keisara var jafnvel ekki veitt særnileg _______ BJARKI. mótaka. Skynsamlegum dómum um víggirð- ingapólitíkina var svarað með lieimskulegu bauli og ásökunum um föðurlandssvik. En nú eru tímarni breyttir. Nú skilja menn, að það er lífsskilyrði fyrir Danmörk að halda frið við Þýskaland. Sannfæríngin um þetta verður að stjórna utanríkispólitík okkar, og þegar hermálalöggjöf okkar byggist á skilningn- urn á þessu, þá er ekki hætt við að við kom- um okkur ekki saman um, hvernig þeim skuli fyrir komið, til þess t ýtrustu neyð að sýna og sanna, að við viljum í fullri alvöru vera afskifta laus (neutral) þjóð að því er hermennskuna snertir, þótt við verðum að játa, að við höfum hvorki afl til að verjatakmörk ríkisins nje afskiftaleysisyfirlýsing okkar. Þannig lítur vinstriflokkurinn á víggirðinga- og landsvárnar-málið, Og einginn efast um, að hin núverandi stjórn okkar æski góðs sam- komulags og vináttu við Þýskaland. Einglendingar og Þjóðverjar eru þær þjóðir sem bæði skyldleiki og hagsmunaástæður laða okkur til. Danmörk á aldrei l'ramar í ófriði við Þýskaland — það vita bæði æðri og lægri.« »Non-íIen-Hsiiable Wood", þ. e. trje sem ekki brennur, er uppmndn- ing frá Ameríku. Vökvi, sem settur er inn í trjeð, veldur þessu, en um samsetning þess vökva er mönnum enn ókunnugt öðrum en uppfundninganianninum. I London er mynd- að stórt hlutafjelag og hefur það reist verk- smiðjur sem eiga að búa út og selja óbrenn- anlegt trje. Sendimaður frá þessu fjelagi var í haust í Khöfn og sýndi þar, að aðferðin er óyggjandi. Trjeð sviðnar aðeins lítið eitt ut- j an þ;')tt logi leiki um það. En auðvitað verð- ur trje tuluvert dýrara þegar búið er að gera það óbrennaniegt. Jöiinke flotamálaráðherra Dana fótbrotnaði snemma í fyrra mánuði í stiga í ríkisdagshúsinu. Hann var svo heilsulasinn áður þetta vildi til að hann gekk við tvær hækjur. Eisrur E, Zola eru, eftir því sem nú er fram komið, 4 millj. fránka. Brunnið skip Gufuskipið »Reserven« frá Stavangri fórst. 18 f. m. á leið frá Stavángri til Einglands. Það lagði út trá Stavángri 14. f. m. og átti að sækja kol til Einglands. Um miðjan dag þ. 16. varð vart við mikinn leka í skipinu og brátt fylltist það svo af vatni að ekki var hægt að kinda gufuvjelina. Það var illt í sjóinn. Með því að pumpa skipið stöðugt gátu skip- verjar haldið því fljótandi þángað til að morgni þess 18. Þá yfirgáfu þeir skipið á bátunum og var bjargað af dönsku gufuskipi, »Therese«, er flutti þá inn til Khafnar. Rjett eftir að þeir yfirgáfu »Reserven« kom eldur upp í skip- inu; höfðu tveir af skipverjum kveikt 1 þvi' áður en þeir skildu við það, til þess að önn- ur skip skyldu ekki rekast á flakið áður en það sykki alveg. Verkföll. Kolamannaverkfallið mikla í Ameríku er nú um garð geingið og varð þar að sáttum, fyrir milligaungu Roosewelts forseta og auðmanns- ins P. Morgans, að gjörðadómur skyldi gánga um ágreiningsatriðin. í Frakklandi var einnig verkfall meðal námamanna og ceyrðir. 1 Genf var í mánuðinum sem leið alrneiiiit verkfall og lá við uppreisn. Herinn skarst í leikinn og voru 40 forgaungumenn verkmanna fángelsaðir og aðrir svo hundruðum skifti. Ýmsir særðust hættulega 1 óeyrðunum og á annað hundrað útlendingar, sem þar höfðust við, voru gerðir landrækir. Nú er aftur kom- in þar kyrð á. Póstferðir. Póstterðinni norður til Grímstaða, sem Einars Björn heitinn áður annaðist, heldur ekkja hann þetta ár á ábyrgð bæjarstjórnarinnar. Aukapóst- ferðin hjeðan til Boigarfjarðar er veitt sr. Birni Þorlákssyni á Dvergasteini. Lítilíi stundit síðar vaknaði Pjetitr og leit í lcritig- um sig. „Hefurðu sent til prestsins?" spurði hann. Þegar hann heyrði, að móðir hans hafði farið, varð hann rólegri. „Helduröu prestiuinn komi, María?" sagði haiín aftur eítir æöi stund. „Það tel jeg sjálfsagf", svaraði konan. Litluseinna sagði hantt: „Maria, finndtt bókina, lærdómskverið; hann spyr rnig sjálfsagt eftir bókinni, þegar hann kernur." María gekk að bókaskápnum og kom með lærdómskverið. „Nei, ekki'þessa," sagði Pjetur ttm leið og hann leit á bindið; „þetta er Wexeis kver, og hans trú var ekld rjett. Findtt hina, sem jeg keyfti í fyrra, sýnódu- kverið. Presturinn spyr eftir því." María kom með það og settist við rúmið. „Nú skaltu finna kaflann um iðrandi syndara sem ætla að taka altarissakramentið", sagði Pjetur. Kouan fletti þeim kafla upp og fór að Iesa, en Pjetur endurtók orðin eftir henni." „Lestu það aftur", sagði Pjettir. Konan las kaflann aftur og Pjetur tók hvert orð upp eftirhenni. Svitinn bogaði af enni hans, en hann neytti alls þess viljakraftar sém hann átti til, því nú vildi 58 hann tæra, hvernig iðrandi synciarar ætttt að skrifta, þegar þeir tækju aitarissakrameitti. Pegar leið af miðjum degi varð kona hans hvað eftir annað að hlaupa út á túnið til þess að vita, hvort ekki sæist til prestsins. Og þegar hún kotn inn aftur sagði Pjetur í hvert skifti: „Pú skalt sjá til, hann neitar að koma." Loksins heyrðu þau vagnskrölt, og lítilli stundu slðar kom presíurinn itin í dyrnar með litla handtösku í hendinni; bakvið hann stóð tnóðir Pjetttrs. Það kom sem snöggvast gleðisvipur á Pjetur, og hann hvíslaði: „Pökk fyrir að þú komst, prestur! nú get jeg dáið rólegur." Presturinn leit á sjúklinginn í rúminu. Honum hnikkti við; hann gat nattmast þekkt Pjetur. Þetta ellilega, i'öla og magra andlit og þessi augu, sem nú tindruðu af ángist. Hann gekk að rúminu og tók í hönd Pjetttrs. „Guðs friður sje yfir heimili þínu og yfir þjer", sagði hann vingjarnlega. Og Pjetri fannst eins og allri bölvuninni, sem hvílt hafði yfir sjálfum honum og heimili hans, væri velt bttrt með þessum orðttm. Presturinn tók upp úr tösku sinni hempuna og 59 kragann, brauðið og vínið. Hann lagði brauðið á lítinn silfurdisk, sem hann hafði tneð sjer, en hellti vínintt í glerstaup og setti það á lítið borð við rttni- ið. „Þolirðu að við sýngjum vers á ttndan?" spttrði prestur. „Já", svaraði Pjetur. Þá var náð í sálmabókina og prestur sattttg með háum og skærutn róm einn af sálmunum, sem eiga við þetta tækifæri. Tárin streymdu niður eftír kinn- um Pjeturs; þetta var eins og fyr á dögum í kirkj- ttnni. „Og svo verð jeg samkvæmt embættisskyldu minni að leggja fyrir þig nokkrar spurningar," mælti prestur. Pjetur fór að skjálfa. Þarna kom það; nú verðttr að svara rjett. „Trúir þú, að þú sjert attmur syndari, sem verð- skuldað hefur eilífa hegning og ekkert getur gert til frelsunar sál þinni", sagði prestur. „Já, já," svaraði Pjetur með klökkum róm. „Trúir þú, að Jesús Kristur hafi friðþægt fyrir syndir þínar með sínu dýrmæta blóði?" hjelt prestur áfram. „Já, já, jeg trúi því", svaraði Pjetur. r )

x

Bjarki

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Bjarki
https://timarit.is/publication/28

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.