Ísland


Ísland - 15.02.1898, Blaðsíða 3

Ísland - 15.02.1898, Blaðsíða 3
ISLA'ND. 27 fjenað sem á heiuia utanhrepps, en óskilafjenað (líkl. innan hrepps) á að seJja — sekt 1—200 kr.! í þessura kafia „um &ii]%it og uppreksttu" er eins mikið átt við heimalönd og notkun þeiua, eius og það sem iyrirsögnin beudir til. II. kafli: Uia fjallskil, 6. gr . . . .„Þeír, sem hafa sex kindur fullorðnar eða fleiri tii eignar eða umráða [hvar sem þær eru] skulu skildir að smala heimalönd, fjalllönd og afrjettia.....„Þeir sem hafa 30 kindur fullorðnar eða fleiri til cignar eða umráða, sltulu skildir eftir boði hreppsnefed- ar að senda menn í utanhrepps- rjetti". — eadi þótt þeir eigi einga skepnu á afrjett, búi í eyju og hafl fje sitt heima o. s. frv. Eftir 7. gr. eiga menn að gjöra fjalbkil hversu órjettlát sem þeim finnst þau vera, en kæra má fyr- ir hreppsnefnd innan seft. ioka. Úrskurð sinn á hún að tilkynna kærand a fyrir 10. okt. Vilji hann skjótaúrskurðinumtilsýslunefndar, skal kæra hans komia til oddvita fyrir 20. dag s. m.". Eigi kærandi heima suður í Höfnum eða inni í Brynjudal í Kjós, og sendi mann með kæruna tíi gð vera viss um að koma henni á þessum nauma tíma til eý«Iu- maans, kosíar það 3—4 daga eða fleiri á þeim tíma árs, og mundi því margir verða að láta sjer iyada þó hreppsnefnd beitti þá órjetti. í 10. gr. segir að ekkeit megi taka af fjáraafninu „fyrr en til þeirrar rjettar er komið sem safn- að er ti!" — en þá er það víta- iaust að taka af því, þó ekki sje farið að rjetta! III. Kafli: „Um rjetfarhöld og fjárheimtur", ræðir, um hvað sje „lögrjettir" og „sundurdráttar- rjettir", um upphleðslu rjetta, um reglur við rjettarhaldið, meðferð úrgangins („lýsing á hinu solda fje ekal birta . . . . í blaði því, sem opinberar aaglýaíngar eru birtar í"), um óskilafje sem finnst eftir gaungur: ómerkinga og hrossasmölun. — Hvað af þessu geti heitið reglur um fjárheimtur, er bágt að sjá. Heimtur er venju- iegt að nefna það, er menn fá heim fjenað sinn úr afrjett, á hvern hátt sem er. Samkvæmt 20. gr. er innlausn- argjald hrossa efíir sölu 10°/0 af söluverðinu. auk 20 aura gjalds fyrir hvern dag í 3 vikur, og er það ærian kostnaður. Framh. Frá fjallatindum til fiskimiða. Aðalfnndur var haldinn í ísfjelagi Faxftftóa 31. f.m. Fjelagið hafði raeðal annars keyft á árinu rúm 40,000 pund af ísu, er seld var frosin; ábati: 800 kr., — 67,000 pd. af síld í viðbót við 23,000 pd. oftirstöðvar frá árinu áður, en eftir var óselt i ársbyrjun 55,000 pd.; ágðði af sölunni 2,500 kr., — af kjöti rúm 27,000 pd. í viðbót við 16T/2 þus. pd. frá, árinu áður; óselt í ársbyrjuu 23,000 pd.; ágðði 1000 kr. Einnig nokk- uð verslað með lax og heilagfiski. Selt var af ís 94 smálestir, en brukað í ís- húsinu rúmar 313 smál., en eftir 180; arður af íssölu 700 kr. Fyrir írysting og geymslu hafði fjelagið haft löOO kr. tekjur. Áragrðði talinn rúmar 1400 kr. í vexti af hlutabrjefum sínum feingu fjelagsmenn 8°/0 0 fyrra ö°/°)- Hlutirn- ir eru nú 113 á 50 kr. hver. Fundur- inn samþykkti, að bæta mætti við 8 nýjum hlutabrjefum. — Eigur fjelagsins taldar í árslok 22,000 kr. Formaður, Tr. Gunnarsson, skýrði frá, að stjórn fjelagsins heíði í hyggju að gera út bát í vor tíl síldar- og fiskveíða. Gjaldkera C. Zimsen veitt 50 kr. launa- viðbðt og ráðsmanni Joh Nordal 5 % af ársgróðanum, sem Iaunaviðbðt. For- maður endurkosinn Tr. Gunnarsson, með- stjórnendur B. Jðnsson og C. Zimsen, varamaöur Helgi Helgason. í haust setti ísfjelagsstjðrnin a fót úti- bú frá íshúsinu hjer, á Stóru-Vatnsleysu, reisti þar ishús fyrir 1400 kr., til að geyma í síld til beitu. Búnaðarfjelag suðuramtsins hjelt fyrri ársfund sinn 5. þ.m. Fjelagsmenn við árslok 316; eignir taldar 29,000 kr. Þbbbít búfræðíngar höfðu unnið í þjðn- ustu fjelagsins: Gísli Þorbjarnarson, Gissur Jónsson, Hjörtur Hansson, Sig- urður Sigurðssou og Sveinbjörn Ólafsson. Fundurinn fól stjórn fjelagsins í samráði við nefndir þær, sem kosnar voru í sum- ar sem leið af amtsráðunum, að semja um stofnun búnaðarfjelags fyrir allt land. Frumvarp til laga fyrir það fjelag er nú prentað í Bkýrslum búnaðarfjelagsins. dagskvöld —, en fðr aftur áleiðis til Hafaar á Sunnudagsmorguninn. Með henni fóru, auk þeirra sem fyr er getið: Kaupmennirnir Eyþ.ór Felixson með frú, Breiðfjörð, Thor Jensen af Akia- nesí, Ólafar Arnason frá, Stokkseyri, P. Thorsteinson írá Bildudal, Sig. Sæ- mundsson frá Búðnm, M. Snæbjörnsson frá Pdtreksfirði, Sæm. Halldðrssoa úr Stykkishólmi, Jóh. Pjetursson fiskikaup- maður. Skipstjórarnir Sigurður Jönsson og Guðm. Kriatjánssou (við fjórða mnnn til skipakaupa i Einglandi). Verslunar- maður Guðjðn Vigfússon frá Klaustur- hólum; Helgi Zoéga vorslunarm., Caroc, danskur maður, sem hjer hefur verið í vetur. Frjettir af ísafirði ná til 31. janúar. Tíðarfar var þar stillt og gott fram yflr nýár, en 7. jan. gerði snjðveður og var frá því umhleypingatið. Aflabrögð voru gðð við Út-Djúpið framan af janúar, en siðar minni vegna gæftaleysis; 19. jan. hlaðafli en fáir, sem reru. Bráðafarið hefur töluvert gert vart við sig vestra, í Vatnsfjarð&rsveit og á Laugadalsströnd; 50 fjár hefur drepist á prestssetrinu Vatnsfirði. „Laura" kom af Vestfjörðum á föstu- Ólafsvik 31. jan.: „Síð*n snomma i okt. í haust hefur tið verið injög rosa- söm og ðstöðug með iðulegum rigning- ingum, en snjókoma ekki inikil og jörð því allt af næg. Víða voru hey töln- vert skemmd eftir haustrigningar og menn því illa við bunir að taka móti hörðum vetri. Fjárbaðanir fóru hjer alstaðar fram í haust og hefur ekki orðið vart við kláða. 1 Neshreppunum báðum hef- ur afli næralgerlega brugðist í haustog er þð sjávarútvegurinn aðal-bjaigræðis- vegur manna þar. En versíanirnar í Ólafsvík eru vel birgar að vörum og kaupmenn hjer hjálpsamir. TJm pðíitfk heyrist einginn tals, enda höium við átt því láui að íagna um nokkur ár, að þiagmaðar okkar hcfar ekki ðnáðað okkur með læðuin eð.ifund- uji um alþjððleg málefni. Á þriðjudflginn var fórst bátur á Borgarfirði með þrem mönaum. For- maður var Guðaiundur Guðmniid-;son frá Einarsnesi, sonur sjera Guðmundar, áður á Borg; annar af þeim, sem moð honum drukknuðu, var Helgi bóndi Syeinsson frá Litla-Bakka. Báturinn fórst fram undan Melasveit. Tvö af iíkunum voru rekin, annað af þeim lík formanns. 28. f.m. andaðist á Bergsstöðuin í Húna- vatnssýsiu Gisli Ásmundsson, áður bóndi á þverá í Fcjóskadal. Hann var fæddur 17. jfiii 1841, hafði búið rausuarbúi á Þverá í 30 ár, en flutti að Bergsstöðum síðastliðið vor ti! Ásmundar sonar síns, sem þar er nú prestur. Gísli var gafu- maður og vel menutaður; hann var bróð- ir Einars i Nesi. Öll þau ár, sem hann bjð að þverá, var hann mikið við ríðinn sveitarmá! og hjeraðsmál í Eyjafirði, var leingstuni hreppstjóri, sýslunefudíirmaður o.s.frv., mætti sem fulltrúi fyrir Eyja- fjarðarsýslu á Þingvaliafundi 1873. Kona hans var Þorbjörg Olgeirsdóttir, ættuð úr Fnjðskada'.num, og íifiv húa eftir á Bergstöðum hjá syni sínum. Bora þeirra eru: Auður, kona sjera Arna prófasts á, Skútustöðum, sjera Ásmundur á Bergs- stöðum, Ingólfur, á lækuaskólannm, Girð- ar, verslunarmaðui á Grund i Eyjafiröi og Haukur, á -iatínnskðlannm. Pðstar eru nú allír komnir. Norðan- póstur kom síðast, um miðjan dag á sunnudag. Færð er nu hin veista og fannkyngi. Mörgum hefur án efa komið 28 „Já, og þeir mundu reka Ebiis1 sjálfan, ef jeg skipaði þeim það. Þeir eru augu mín og fætur'f. „Þú yrðir nú samt að gæta að því, að Eblis hefði ekki tvíhleypu. Djöflaruir þínir eiga ena þá eftir að læra sitt af hverju; þannig standa þeir til dæmis að taka núna í halarófu, hver aftur af öðrum, svo að það má drepa þá alla þrjá í tveimur skotum". „Satt er það að vísu, ea þeir vita, að þeir eiga að verða, þínir þjónar, þagar jeg er orðinn skóggæslumaður". „Hvað sem um það er, Mowgli, þá, hefur þú gert mjög á hluta Abdul Q-afars. Pú hefur svívirt hús hans og valdið því, að andlit hans varð sorgar- myrkva hulíð". „Og jæja, það fðr víst að skyggja yfir því, þegar hann tók peningana þína, og það varð hálfu dekkra og skuggaíegra áðan, þegar hann hvíslaði því í eyra þjer, að þú skyldir vega að berum og verjulausum manni. Jeg ætla sjáifur að tala við Abdul öafur, því að jeg er í þjónustu stjórnarinnar °g verð launaður. Hana skal fá að halda brúðkaupið á hvern þann hátt, sem honum þókaast, en ef hann vill það ekki, þá skal hann fá að reuna einu sinni enn. Jeg ætla að tala við hann í fyrra málið. Aunars er húsið sahibsins þarna, en þetta hjerna er mitt. Það er best fyrir yður að fara að sofa aftur, sahib". Að svo mæltu snerist Mowgli á hæli og hvarf út í grasið, en öisborne var einn eftir. Hún var fallgreiaiieg bendingin, sem skógarguðinn gaf hon- um að skilnaði, og skundiði hann því heim á leið; þegar heim kom hitti hann Abdul öafur í veröndinni; var hann bæði óður af reiði og hálf trylltur aí hræðslu og hagaði sjer að öliu sem vitstola maður. „Hættu þessum látum", sagði Gisborne og tók í herðarnar á houum og hristi hann, því að það ieit svo út, sem hanu væri að fá æðiska^t. „Miiiler sahib hefur gert mauninn að skóggæalumanni, og eins og þú veist fá þeir iaun, þegar þeií hafa þjónað tiitekinn. tíaas. Hann er í þjónustu stjórnar- innar". „Hann er úrhrak maunlegs fjelags — mlech — hundur meðal hunda, hrææta. Hvaða laun geta bætt úr því?" „Já, það má nú Allah vita; en það er of seint að byrgja brunninu þegar V Eblis = myrkrahöfðínginn. 25 raddaklið. Þar sem gangstígurinn eadaði var hálfkrÍGgÍuiiiyadaðrjóður, sum- staðar stórgresi girt, samstaðar trjám. í miðjuani var fallian eikarbolur, og þar sat Mowgli með nýfijettaðáa blómkraas um höfuðið; sneri hann bakinu að komumönnum og vafði dóttur Abdul Gafurs að sjer með öðrum handleggn- um, en hinui hendiuni hjelt hann á nljóðpípu úr bambusreyr, sem hinn var að leika á, en íjórir úlfar dönsuðu á afturfótunam eftir hijóðfaliina. „Þarna eru djöfiarnis hana", sagði Abdul Qifar. Hinn rjetti Gisbome nokkrar patrónur. Úifarnir ráku upp langt titrandi hljóð, iögðast niður og einblínda á stúlkuna með grænu auguaum sínum. „Sjáðu nú til", sagði Mowgii og lagði hijóðpípuna frá sjer. „Er nú nokkur orsök til að hræðast? Jeg sagði þjer, að þ?.ð væri eingia hætta á ferðum, og þú, litla hugprúða hjartað mitt, trúðir mjer. Faðir þinn sagði — þú hefðir annars átt að sjá hvernig hann var keyrður áfrgm! — faðir þinn sagði, að það væru djoflar, og það veit Allah. guð þian, að jeg furðá mig ekki á því, þó að hann hjeldi það". Mærin hló; hlátar henaar var hveilur og skær. Abdui Q-afar nisti þess- um fáu tönnum, sem voru eftir í honum. Gisborne virti meyaa fyrir sjer; það var ekki að sjá, að það væri sama stúlkukiadia, S8m hann sá hversdags- lega reika um garðinn, biæju hulda og þsgjandalega; hún var nú öll önuur — var orðiu að vaxinni konu, er náð hafði fuilum kvenulegum þroska á einni einustu nóttu, að sínu leyti eíns og orchideaa springur út á einum klukku- tíma, ef raki er nógur og hiti. „Þeir eru leikfjelagar míöir og uppeldisbræður", sagði Mowgli, „synir þeirrar móður, sem hafði mig á brjósti og jeg hef sagt þjer frá, synir þess föður, sem lá í gjótuopinu, þegar jeg var lítið nakið barn, til þess að kuldian kæmist ekki inn. Sjáðu til" — eínn úifanna teygði fram gráa hausirm og sleikti knjen á Mowgli — „bróðir minn veit, að jeg er að taSa um þau. Við kútveltumst hvor um annan á jörðinni þegar við vorum iitlir báðir". „Eu þú hefur þó sagt, að þú sjert af mönnuai komian", sagði mærin lágt og vafði sig fastara að honum. „Er ekki svo?" „Sagtl Já, jeg veit, að jeg er af mönnum kominn, fyrst &ð þjer getur þótt vænt um mig, ástin mía". Húa hallaði höíðinu upp að brjósti hans. Gisborne benti Abdul Gafur að vera kyrrum, og átti hann fullt í fangi með að fá hann til þess, því að hann var ekki minnstu ögn hrifinn af þessari einkennilegu og furðulegu sjón.

x

Ísland

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ísland
https://timarit.is/publication/30

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.