Ísland


Ísland - 26.04.1898, Blaðsíða 3

Ísland - 26.04.1898, Blaðsíða 3
ISLAND. 67 bergi svo illa, að hverjum manni, sem inni hefði verið mundi bráður bani búinn. Hafði þverbiti brotnað til beggja enda og reyndist grautfúinn. Hús þetta byggði Páll amtmaður Briem fyrir fá- um vetrum og vildi selt hafa Magnúsi sýslumanni íyrir ærið fje. M. Odtteyri, 12. apríl 1898: „Koiðurland getur nú eftir öllu útliti átt von á að fá að hýsa sinn gamla óvin, hafísinn, fyrBt um sinn. Grímseyingar komu hjer fyrir páskana og höfðu þeir orðið varir við ísinn úti fyrir Byjafirði, en vegna þoku og þraungsýnis var ekki hægt að segja, hvort hann væri þjettur eða mikill um sig; nokkrir jakar hafa Bjest hjer inni í fjavðarmynni, en suðaustangolan fældi þá frá aftur. Það þykir líka vita á ís, að „Bgill", sem átti að vera þann 4. þ.m. á Oddeyri, er enn ókominnn. „Skjaldvör tröllkona", sem ekki er sorgarleikur, eins og getið var til i vetur i „íslandi", hefur verið sýnd hjer í leikhúsinu með gððum árangrí 5 eða 6 sinnum; leikuv þessi hefur verið aðal-umtals- efni hjer í bænum um tíma og er það rneira en hann er verður að undan skildum vísnnum og lög- unum við þær, sem hvortveggja er fremur laglegt (— lögin öll eftir Magnús Einarsson organleik- ara —), verst eru eintölin, sem svo að segja gera leikinn óleikandi og ósjáandi og eru bæði til leiðinda fyrir leikendur og áhorfeudur. Á annan í páskum átti að leika „Dalbæjar prests- setrið" og „Hundrað og eitt er úti", en f&rstfyrir sökum bleytu og foræðis á strætunum?!. Hornþeytarafjelagið fagnaði fæðingu Kristjáns IX. með blæstri a föstudaginn langa og var það gðð tilbreyting frá síldarveiði og skipasetning, sem menn áttu að venjast hjer þessa bænadaga, en til gleðispjalla má telja það, að fjelagið rak hornini h'elgidagalðggjöfina, svo lá við slisi og slíkt hefur máske hent fleiri en H.fjel. um þessar nýafstöðnu hátíðir. Málfundafjelag Oddoyringa, sem stofnað var í vetur og sem mest ræðir um bæjarmál, hefur sent Býslunefndinni áakorun og tillögu um breyting á fiskiveiðasamþykkt Eyjafjarðar, og var áskorunin strax tekin til greina á sýslufundi og tillaga mál- fundafjelagsins samþykkt þar óbreytt; auk þess hefur fjelagið sent áekorun til bæjarstjðrnarinnar um vegagerð og bryggjubygging á Oddeyri, en ekkert svar feingið enn þá úr þeirri átt; seinast en ekki síst er að geta þess, að fjelagið samþykkti að fara þess á leit við póststjórnina að fá setta pöstbrjefakassa á hentugum stóðum í bænum og að fá pðstafgreiðslulaunin hækkuð svo, að hægt sje að skylda afgreiðanda til að passa kaBS&na og senda út brjef og blbð um bæinn. Good-Templarar halda tombðlu a sumardaginn fyrsta. Tvö ný íveruhús eru ný-reist á Oddeyri og fleiri væntanleg, ef ísinn ekki hindrar aðflutning a viði. Þilskipin eru nú að leggja til hafs að leita há- karls og fiskjar; 2 af þeim voru byggð hjer í vet- ur, annað af C. Hoepfnersverslun og hitt af Jðni bónda Antonssyni í Arnarnesi. Þegar „Vaagen" var hjer síðast, bar það til, að stúlka, sem kom með skipinu frá Seyðisfirði og ætlaði með því aftur til Seyðisfjarðar, fluði i land hjer af höfninni, rjett áður en skipið fór af stað, fyrir áreitni og ÓBkammfeilni skip3tj6ran8, Hougland; mælt er, að hann verði látinn sæta málsBókn fyrir vikið og skaðabætur heimtaðar fyrir atvinnutjón stúlkunnar. 18. apríl: „AustanpóBtur kominn. „Bgill" hafði snúið við þann 3. þ.m. við Melrakkasljettu og komst með naumindum fyrir Langanes aftur vegna hafisB. „Vesta" ðkomin enn þá og kaupmenn búa bijef sín með pósti, því einginn treystir á „Vestu", ef ís er annars vegar". Skúti. Borjrarnesi, 18. apríl 1898: „Ekki get jeg annað sagt en að hinn útliðandi vetur hafi verið fremur gðður; þð margir bændnr hafi orðiö hey- tæpir, þá er það að eins því um að keana, að bændur hjer byggja svo mikið á útgangi, en ætla fje Binu lit.il hey og hrossum alls ekkert nema moðið. Al- gert hagbann var hjer í nærsveitunum ekki nema að eins í 7 vikur, og mundi það ekki þykja langt á Vestur- og Norðurlandi. Þrem vikum fyrir páska kom bjer mjög góð og hagstæð hlaka, svo viðast hvar náði til jarðar; svo gerði kuldakast, en þð ekki með neinni úrkomu, en síðan um bænadagana má heita að hafi verið bndvegistíð, og er vonandi, að fje gangi vel undan í vor, ef ekki verða því meiri vorkuldar, því allvíðast munu skepnur vera í dágóðum holdum. — Lungnabðlga hefur víða verið að stinga sjer niður og úr henni dáið nokkrir menn, þar á meðal Sigurður bóndi Eiríksson á Alftaá, nýtur bóndi og duglegur sjðmaður. — Berkla- sótt mun fara hjer vaxandi. „Ejallkonan" fræðir lesendur sína a því, aðmat- vörulaust sje að kalla hjá borgfirsku kaupmönnun- um, en mjer er fullkunnugt um, að verslun Joh. Langes í Borgarnesi hefur í allan vetur haft næga matvöru og hefur enn, nema hvað rúgur er nú farinn að minnka, og hefði því verið óþarfi fyrir bændur úr Reykholtsdal að eækja matvöru til Reykja- víkur, helst, þar sem matvaran er hjer ödýrari en hún er sögð í Reykjavík. Hjer er mikið rætt um að mynda kaupfjelag í líkingu við kaupfjelag Rvíkur; kaupa nauðsynja- vörur hjá þeim kaupmanni, er ódýrast selur fyrir peninga, en eflaust verður það fjelag í smáum stil, því peningaekla er bjer almenn og lítil von um að geta feingið peninga fyrir fje i haust. Politikin er hjer steinsofandi og aldrei að kalla á hana minnBt; og til að segja hvað hjer væri þjóðvilji þarf bæði kunnugri og skarpari mann en mig". Eftir brjefum að vestan, sem komu nú með síð- asta pösti, er is sagður úti fyrir Hovni og Stiönd- um. Sagt er að „Vesta" hafi ekki komist fyrir Horn nm daginn, en snúið suður fyrir land. Eftir veðráttunni að dæma hjer syðra er þð ðlíklegt að ís sje nú landfastur fyrir noröurlandi. Aðrar frjettir að norðan segja „Vestu" hafa komist a- leiðis. Reykjavík. Tið er nú hin besta, sumarblíða a hverjum degi. Spítalaskipið „St. Paul" er nú komið hingað a höfnina, hefur verið hjer við land um tima. „Laura" kom í morgun og með henni fjöldi far- þega: Magnús Jónsson, sýslumaður í Vestmanna- eyjum, Ásgeir kaupm. Sigurðason, Björn kaupm. Kristjánsson, W. ð. Breiðfjörð kaupm., Eyþðr kaupm. Felixson, Jón kaupm. Þórðarson, danskir og færeyskir vinnumenn, sem vinna eiga við bygg- ing holdsveikraspítans, bankahússins o. fl., 16 manns úr Vestmannaeyjum o. fl. Einnig kom H. Andersen skraddari með 2 skraddara danska, og Jón Brynjðlfsson skósmiður. Með „Laura" kom frá Vestmannaeyjum lík frú Kirstínar, konu Magnúear Býslumanns, og verður jarðsett hjer á morgun. Húskveðjan byrjar (bjá L. Sveinbjbrnsson háyfirdómara) HVa f- w. Prðf á stýrimannaskólanum fór fram 20.—22.þ.m. í prófnefnd voru með skólastjóra premierlautinant S. V. Hansen, fyrirliði á „Heimdal" og presta- skðlakennari sjera Biríkur Briem. 11 lærisveinar geingu undir prðfið og feingu þessar einkunnir: Jón Arnason......61 stig Guðlaugur Ingimundarson. . 60 — Jón Pjetursson.....59 — Magnus Jónsson.....59 — Þorbergur Inggjaldsson . . 57 — Þorsteinn Egilsson .... 56 — Jón Steinason .....55 — Pjetur Ólafsson.....55 — Þðrður Gíslason.....52 — Vilhjálmur Gíslason .... 51 — Helgi GÍBlason.....32 — Jón Arnason, sá er hæata fjekk einkunnina, hef- ur ekki geingið í skólann nema þonnan eina vetur, Hæsta einkunnin við þetta próf eru 63 stig, og til að standast prófið þarf 18 stig. Skðlanum var sagt upp 22. þ.m., er prófinu var lokið. Skrautritað ávarp til konungs verður lagt fram til undirskrifta síð«i hluta dags í dag og næstu daga. Nánara, á götuhora. Ávarpið er skrifað í nafai bæar- búa. Undirskriftum verður að vera lokið á föstudagskvöld. Rvik, 27. | 4. — '98. Stjórn Ryíkurklubbs. „Hið íslenska kvennfjelag" heldur samkomu föstudag 29. apríl, kl. 5 síðdegis í handiðnamanna- húsinu. — Aríðandi að allir meðlimir mæti, þ^r eð ræða á mikils varðandi málefni fyrir fjelagið. Auk þess verður saungur og ýmlsleg önnur skemmtun. _________________________Stjórnin. 60 57 af skýbólstrum huldi suðvesturloftið og dró sorta yflr mestan hluta þeirrar dagsbirtu, sem enn var eftir á lofti. Upp úr honum gnæfðu haglkastalarnir hátt við himin, og riðuðu þeir tii og frá fyrir útsynnings ofveðrinu, sem færðist í ásmegin í háskammdeginu. Fáeinar föígráar stjörnur gægðust hing- að og þangað fram úr rökkrinu, og grábleikur, stafnahvass urðarmáninn gaut vinstra auganu lágt í hásuðri milli tveggja illúðlegra skýstróka. Snjónum hafði kyngt niður^dag eftir dag og vindurinn feykt honum í mannháar dyngj- ur. Það var einginn höfuðstaðarbragur á Reykjavík kvöldið að tarna. Fá- einnar mannaræður skruppu hingað og þangað millí húsanna, eftir brautun- um, sem mokaðar höfðu verið eftír stjettunum. Kvennfólkið var að sjá líkt brjáluðam manni, sem vafiun hefur verið í brekáni, eða barni í reyfum, þar sem það vafði sjölunum um höfuð og herðar og niður fyrir mitti og hjelt þeim að sjer dauðahaldi með báðum höndunnm. Karlmennirnir geingu álútir eða hallfieyttu móti veðrinu og hjeldu í hattbarðið, sem var áveðurs, en gleymdist þeim það, urðu sumir nauðugir viljugir að renna á skeið þvert yflr fannirnar, garðana og girðingarnar. Þar þrammar maður nokkur eftir göt- unni, ólíkur öllum öðrum. Tilsýndar lítur hann át fyrir að vera skuggi ein- hvers ferlíkis, en sje komið nær sjest, að þetta er maður, ef mann skyldi kalla, eigi að dæma manninn eftir búningi hans. Hann hefur síðan hött á höfði. Hárið hangir í fiókaberði dökkjarpt niður um herðarnar og skeggið niður á bringu, allt í eintómum flyksum. Hann er í þremur eða fjórum vest- um, jafn mörgum brókum, jökkum, írökkum eða úlpum, með fyrnin öil af skóm á fótunum, sem allt er margslitið, maugötótt og margstagað, og hanga druslurnar allstaðar niður úr fiíkum þessum.1 Um mjóalegginn eru brækurn- ar margvafðar að fótunum með samanhnýttum snærisspottum. Vatnsbera hef- ur hann á herðunum og ber tvær vatnsfötur fieytifullar. Og þó geingur hann furðubeinn undir öliu þessu fargi. Það er auðsjeð, að hann er ekki í fyrsta sinniáþessum einkennisbúningi. Hver er sá kraftur, sem styðurhann? öetur það verið, að hann hafl verið aumingi frá blautu barnsbeini, því enn þá er hann nærri þráðbeinn, nema hvað hann er dálítið farinn að kikna í herðunum? Og þó hefur hann geingið þannig síberandi dag eftir dag í mörg ár. Hann býður góðu börnunum gott kvöld og þeim, sem ganga rólega fram hjá honum. Annars er hann ekki vanur að yrða á fólk. Veitirðu því athygli, furðarðu þig á því, hve rödd hans er djúp en þó þýð, og það getur naumast hjá því farið, að ávarp þessa tötralega manns snerti dýpri streing- Lórenz sneri sjer við í stólnum og las kvæðið upp. En gamla konan sat allt af í sömu stellingunum og tárin ultu niður eftir kinnum hennar, en þó skein ánægjan og gleðin út úr hverjum einasta drætti í andlitinu. Hann rjetti henni blaðið. Hún tók á móti því með skjálfandi hendi, stakk því niður í leðurtösk- una og reyndi um leið að láta sem minnst bera á 5 krónunum, sem lágu á töskubotninum. „Þjer hljótið að hafa átt góða móður; annars gætuð þjer ekkí lýst svona vel innstu tilfinningum móðurinnar. Hún stóð upp og tók í hönd honum. „Jeg þakka yður nu kærlega fyrir allt saman. Jeg get ekki launað yður kvæðið, sem skyidi; hin einu laun, sem þjer fáið, er vitundiu um það að hafa gert gamia, mædda konu mikiu ánægðari, en hún hefur vsrið leingi. Hún tók um höfuð honum með höndum sínum, mögrum og skjálfandi og kyssti hann á ennið. „Guð blessi yður og varðveiti! Hinum megin eigið þjer móður, sem biður fyrir yður og það mun jeg iíka gera oft!" Hún vafði bumbustóru rjómakönnuna aftur innan í pappírinn, þakkaði enn þá einu sinni fyrir sig og kvaddi hann síðan. Lórenz var aftur aleinn í herberginu. Hann studdi hönd undir kinn og grjet, en þau tár voru ekki beisk. Þau voru hressandi bað fyrir hans þurru augu. Svo lyfti hann upp höfðinu. Kvöldsólin sendi geisla sína inn á milli blómraðanna fyrir utan glugg- ann og kertahjálmurinn ljómaði í öllum litum regnbogans. Friður og dýrð hvíldi yfir öllu, sem var í kringum hann og honum var ljett um hjartaræturnar. Allt til þessa tíma hafði hann að eins verið rímari; en í kvöld fann hann til þess, að hann var skáld og að skáldskapargáfan er hin besta gáfa, sem guð hefur gefið dauðlegum mönnum. Á. P. þýddi.

x

Ísland

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ísland
https://timarit.is/publication/30

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.