Ísland


Ísland - 05.08.1898, Blaðsíða 1

Ísland - 05.08.1898, Blaðsíða 1
m m 'Í I 1 É : v m II. ár, 3. ársíj. Reykjavík, S ágúst 1898. 31. tölublað. Auglýsing Hra Holdsveikraspítalann í Laugarnesi, Yfirstjórn holdsveikraspítalans í Laugar- nesi gerir hér með, samkv. 13. gr. laga 4. febr. 1898, um aðgreining holdsveikra frá öðrum mönnum og flutning þeirra á opia- beran spítala, kunuugt ölluna almenningi og sér i lagi héraðslæknum og aukalækn- um, og svaitar- og bæjarstjórnum, að spí- tali sá handa holdsveikum mönnam, sera verið er að byggja í Laugarnesi við Reykja- vík, verður fullger og tii afuota 1. októ- ber næstkomandi. Frá þeim degi verða holdsveikir mena, sem yfirstjórn spítaians hefur veitt inn- töku á spítalann, teknir til hjukrunar þar. Umsóknir um inntöku á spítalann, skulu stýlaðar til spítalalæksiains, en sendar hlutaðeigandi héraðs- og aukalækp.i, sem ritar á þær álit sitt og sendir þær síðan til spítalalæknisins. Þegar beðið er um inntöku fyrir holdsveikan mann samkvæmt 7. og 8. gr. fyrnefndra laga, skal hlutað- eigandi sveitar- eða bæjarstjóra sernja og undirskrifa umsóknina, en annars semur sjúklingurinn umsókuina sjálfur eða fjár- ráðamaður hans, sé hann eigi fullvoðja, sbr. 4. gr. í lögum 4. íebr. 1898, um út- búnað og ársútgjöld spítala handa holds- veikum mönnum. Umsóknir, sem ritaðar eru fyrir 1. októ- ber þ. á., skalu sendar meðundirrituðam héraðslækni Guðmundi Björnssyni í Reykja- vík. í umsókninni skal st&nda fullnm stöf- um skírnarnafn hins holdsveika og föður- heiti, aldur, fæðingarstaður og heimili; sé sjúklingurinn fulltíða, skal þess getið, hvort hann sé giftur og hvort hann eigi börn. Ensfremnr skal að svo miklu leyti sem unt er, gera greiu fyrir þvi í um- sókninui, hvort holdsveikin sé hnúíótt eða slétt og á hvaða stigi hún sé. Þess skal einnig getið, hvort sjúklinguriim hafi eða hafi áður haft nokkurs konar geðveiki, og að lokum, hvort nokkrar sérstakar ástæð- ur mæli með eða móti inntöku hans á spítalann. Hver holdsveikur m&ður skal hafa með sér tvemian sæmilegan alfataað, þegar hann kemnr á spítalann, þar með talina nærfatnaður. Ef sjúkiingurinn doyr á spí- talanuai, eignast spítaliaa föt hans. Ef eitthvað vantaríföt hins holdsveika, þeg- ar hana kemur, eða áiíti ráðamaður eitt- hvað sí honum miður nýtilegt, þá ber að útvega það, sem á vantar, á kostnað þess, er sótti um inntöku á apítalann. Engan má senda á spítalann, nema feng- ið sé leyfi yfirstjörnarinnar til inntökunnar. Yfirstjórn holdsveikraBpítalans. Keykj*vík, 27. júlí 1898. J. Havsteen. J. Jónassen. G. Björnsson. Kaupendur eru beönir aöminnastþess, aögjald- r dagi ,Islands£ var 1. júlí. Minnisspjald. Landsbankinn opinn dagl. kl. 11 árdegis til 2 siðdegis. — Bankastjóri við kl. ll'/j—lVj. — Annar gæBlustjóri við kl. 12—1. Söfnunarsjóðurinn opinn i bamaskólanuni kl. 5—6 sið- degis 1. mánud. i hverjum mánuði. Landsbókasafnið: Lestarsalur opinn daglega frá ki.12— 2 slðd.; a manud, mvkd. og Id. til kl. 3 sd. — Útlan sömu daga. Forngripasafnið opið mvkd. og ld. kl. 11—12 ardegis. Bœjarstjórnar-fmii.ir 1. og 3 fmtd. i mán., kl. 5 siðdegis. Fátœkranefndar-fun&ii 2. og 4. fmtd. í mán., kl. 5 siðd. Náttúrugripasafnið (í Glasgow) opið hvern sunnudag kl. 2—3 siðdegis. Ókeypis lækning & spitalanum á þriðjud. og föstud. kl. 11—1. Ókeypis tannlækning h.ja tannlækni V. Bernhöft (Hótel Alexandra) 1. og 3. mánudag i mánuði hverjum. Þjóðhátíðin í Reykjavík 2. ágúst 1898. Pegar menn vöknuðu á hátíðardags- morguninn mun flestum hafa orðið aðlíta til veðursins. Því það hafði verið dynj- andi regn undanfarandi daga og aldrei verra en kveldið fyrir hátíðina. En þenn- an morgun var veðrið gott, himininn þð skýjaður, svo að ekki sá eól fyrri hluta dagsins. Um morguninn var kyrrt, en hvessti á iiorðan eftir þvi sem á daginn leið og undir sólsetur um kvðldið var komian stormur, hvass og svalur. Uiidanfarandi daga hafði drifið að múg og margmenni úr nærsveitunum, austan yfir fjfi.II. ofan úr Borgarfirði og sunnan af Reykjarnesi. K!. 9 um morgamnn söfnuðust menn saman suður á Skildinganesmelunum tií að iiorfa á Kappreiöarnar. Höfðu hastarnir, sem áttu að taka þátt í þeim, verið æfðir þar nokkur kvöld á undan. En illa var látið af þeim æfing- um, sagt, að samir hestarnir hefðu verið þvældir svo, að þeir komu þaðan hálf- uppgefnir. Útbúnaðurinn á skeiðbrautinni var betri en í fyrra, brautin breiðari, svo að þar var nú fullrúmt fyrir veðreiðarnar og áhorfendurair áttu hægra með að sjá hlaupið. Veðreiðarnar fóru svo: Fyrir skeið fékk 1. verðkun, 50 kr., bleikur hestur, sem Magnúfl Stephensen, sonur M. St. landshöfðisgja á, en Jakob Havsteen skólapiltur reið. 2. verðlaun, 30 kr., fékk bleikskjóttur hestur, sera Eyj- ólfur Erlondsson í Miklaholti í Biskups- tungum á; honum reið Erlendur Erlends- son frá Miklaholti. 3. verðlaun, 20 kr., fékk brúus hestur, som Hannes Ó. Magn- ússon á og reið honum Helgi í Garðaholti, hestadrengur hér í bænum. Skeiðbrautin var 140 faðmar og rann fljótasti hesturinn hana á 25 sekúndum. Skeiðhestarnir voru reyndir í tveim flokkum. í öðrutn flokknum var lang- fremstur brúnn hestur, sem Jörgen Han- sen kaupmaður í Hafnarfirði á, en Gruðjón bóndi á Bessastöðnm reið. Sá hestu? hljóp upp af skeiðiiiu rétt áðar en að markinu kom og fékk því ekki að vera með þegar fljótustu hestarnir voru reyndir síðast, Pyrir stökk fékk 1. verðlaun, 50 kr., bránskióttur hestur, sem Elís Magnússon, verzlunarraaður hér í bænum á og reið sjálfur. 2. verðlaun, 30 kr., fékk grár hestur, sem Björn kaupm. Kristjánsson á, en Björn Þoríáksson hreppstjóri á Álafossi reið. Sa hestur fékk hæstu verðlaunin við veðreiðarnar í Árnessýsla i vor. 3. verð- laanin, 20 kr., fékk bránn hestur, sem Ruuólfur bóadi í Saltvík á Kjalarnesi á, en JóhRrai frá Holti reið, hestadrergur hér í bænum. Brautin, sem stökkhestarnir hlnpu, var 158 faðmar og hljóp fijóíasti hesturinn hana á 22 sekúndum. Annars var mjög lítill munur á tveim fyrstu stökkhestunum, sá fyrri &ð eins hauslengdinni framar. Kl. II1 It söfnuðnst menn saman á flöt- inni sunnan við dómkirkjuna, skipuðu sér þar í „prossesfu" undir ýmsum merkjum og héldu svo til hátíðastaðarins Á Landakotstúninu, en á undan gekk hornleikaraflokkur frá Heimdalli og blés á Horn. Þar á túninu voru tjðld reist tií og frá, alls 15, og fóru þar fram veitingar. Þar var og rsistur ræðupallur og danspallur stór, en fánar og veifur blöktu alt í kring. Formaður hátíðanefndarinnar, Jón Ólafs- son ritstjóri, setti hátíðina klukkan 12 og mælti um leið nokkur orð fyrir konungs minni, en á eftir lék hornalið Heimdellinga þjóðsöng Dana: „KoDg Kristjan" o.s.frv. Þá sté Þórhallur lektor Bjarnason í ræðustólinnn og inælti fyrir minni íslands, en á eftir var sungið þetta kvæði, er Benedikt Glröndaí hafðl ort: Þú fagra, gamla fósturláð, vér færum þér nú kvæði, og þér sé einlæg elska tjáð og ailskyns lán og gæði! Þú stendur enn og stöðugt ert í stímabrakí draama, þó margt á þér sé blátt pg bert og brim við harða strauma. Hvað oft var þér oi þulið lof um þínar æfistundir! þó eumum þætti sagt um of og syngi lastið undir; þeir eau ekkeit ntan snjó og ótal drauga-hræður, en gleymdu því sem góður bjó sá gnð sem öiiu ræður. Vér unnum þér þó ei þú sért í ánanð hverja tekin, þó fossinn ei við bjargið bert í búnaðinn sé rekinn; i frelsi skal hann falla æ, á fornar stundir minna og syngja undir sumarblæ um syndir barna þinna. Hann minni okkur altaf á að ei vér séum hálfir, og hvetji oss úr gljúfra gjá að gera eitthvað sjálfir, og líta ekki aitaf út né altaf liggja' á grófu, svo hér sé ekki heipt né sút og Hrapp'r á hvciri þúftt. Vét flýjum þig ei, fagra Iand, þótt fátækt sért og hrakið; þér verður búið betra staud og betur fjörið vakið; og þér sé einlæg elska tjáð og allskyns lán og gæði, þú fagra, gamla fósturláð, sem færð nú þetta kvæði. Þá mælti Guðmundur héraðslæknir Björns- son fyrir minni Eeykjavíkur og var síðau sungið kvæði eftir Guðmund Guðmundsson stud. med., sem hér fylgir: Reykjavík, maklega má þín minnast á fagnaðarstuudu löngum þó fremur en lof last hafi' um þig verið sagt! Satt er það, sárt er það vist hvað sárfáir erum og snauðir. — Kvíðum ei komandi tíð: kemur með þekkingu vald! Aldrei því útbyrðis skal os8 örbyrgðin kasta, því betur aflvöðv&r atælast við stríð, — stríðið, það eykur vort þrek. Satt er að hér eru holt og hrjóstrugt, en þó er hér fagnrt, brosir við blágrýti rós, blasa við ljómandi tún. Aldrei ég sólarlag sá um sumarkvóld fegurra en hérna, þegar í Iognbliðu lék ljómi' yfir vogum og hlíð, Sött hefur sólgyðjan tjöld í sumar á Skarðsheiðar-tindum Esjuna hýrbrosa hún hjúpar í purpuralín. Þaðan um loft, yfir Iög hún léttfleygu geislana sendir, til þess að vekja í Vík vonirnar góðu hjá oss. Úti við Arnarhól slær, á öldunum ljósbláu, kviku, hörpuna hafmær og skært hljóma þar ljóðin í dag. Leika sér Ijósálfar glatt og léttstigir dansa og hlaupa niður við tjörn, yflr tún til þess að glæða vort líf. Vaki þá Víkverjar nú! — til vor er nú geislunum snúið.

x

Ísland

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ísland
https://timarit.is/publication/30

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.