Ísland


Ísland - 22.11.1898, Blaðsíða 1

Ísland - 22.11.1898, Blaðsíða 1
ISLAND. II. ár, 4. ársfj. Reykjavík, 22. nóv. 1898. 43. tölublað. Tvisvar í yiku kemur ,1 s 1 a n d' út framvegis, þriöjudaga og föstudaga. OG liKT^DIOO (Blákkusteinu) fæat hjá Hr. L. Lövenskjold Fossum, — Fossuia pr. Skien lætur kaupmönnum í té alls konar t i ra b u r; einnig tekur uefnt fél&g að sér að reisa húa, t.d. kirkjur o. s.frv. Somja má við uniboðsmann þess: Pétur M. Bjarnason, ísafirði. Takiö eftir! Nú er aítur kominn hinn ágæti s k ó - og vatnsstígvólaábnrðttr, sem hvergi fæst betri í bænutn en hjá Jóhan- nesi Jenssyni skósmið í Kirkjustræti. Minnisspj ald. Landsbankinn opinn dagl. kl. 11 árd. til 2 slðd. — Banka- stjóri við kl. 11 Vs—l'A — Annar gæzlustjóri við kl. 12-1. Sbfnunarsjóðurinn opinn i barnaskólanum kl. 5—6 síðd. 1. mánudag í hverjum mánuði. Landsbókasafnið: Lestrasalur opinn daglega fra kl. 12— 2 Bíðd.; á mánud., mvkd. og ld. til kl. 3 sd. — Útlán sömu daga. Forngripasafnið opið mvkd. og ld. kl. 11—12 árd. Bæjarstjórhar-fundir 1. og 3. flmtnd. f m&n., M. B slðd. Fátækranefndar-fundir 2. og 4. fimtd. í man., kl. 5 siðd. Náttúrugripasafnið (í Glasgow) opið hvern sunnudag kl. 2—3 siðd. Ókeypis lækning á spitalanum á þriðjud. og föstud. kl. 11—1. 129 grein, hvað þeirri skoðun veldur. Ótal konur inna mér: Alt of litil kirkjan er. Þessi mörgu kvenna köll kalla: Þu skalt reisa höll! Heyrðu, Agnes, heims um stig herrann sjálfur valdi þig. Lífs míns engill, leiddu mig! Þó að sjálf þú sjáir eigi sífelt ertu' á réttum vegi; hræfareldur aldrei villti anda þinn, né hjarta spilti. Fyrsta dag sem fann ég þig, fanatu mér hinn sanna stig, ofan drógst mitt alheimsflug, opnaðir mér sjálfs míns hug, sjálfs mín8 vilja dáð og dug. Agnes, þti hefur aftur Bagt oið, sem slær með Ijóssins makt, vísað braut þar vilt jeg fór; glökt ég sé hvar á að yrkja, oflítil er Drottins kirkja; — vel og gott; hún verður stór! Aldrei þekkti' eg eins og nú ástgjöf Guðs, sem Btendur hjá mér; 6, því hið ég eins og þú: Agnes, vik ei frá mér — frá mér! Agnes Hrakin burt skal hjartasorgin, hætta skulu tára köf, læst skal minnis bráðum borgin, Ókeypis t»nnlækning hjá tannlækni V. Bernhbft (Hótel Alexandra) 1. og 3. mánudag 1 mánuði hverjum. Holdsveikra-spítalinn. Heimsóknartimi til sjttklmga dagl. kl. 2-3V2. Fiskisýningin í Bergen 1898. Eftir Bjarna Sœmundsson. I. Ferðia til Noregs. Það er ekki áform mitt, að fara að segja hér laaga sögu af ferðinni, því á henni bar fátt það við, er tíðindi megi kalia. — Ég lagði af stað frá Keykjavík með „Thyra" 3. júii að kveldi. Þegar ég kom á fætur næsta morgun vorum vér komnir út undan Tálknafirði og komum um hádegisbil inn á Önundarfjörð og seint um kveídið á ísafjörð. Þaðan fór- um vér morguninn eftir og héldnm við- stöðul&ust til Blönduóss. Veðrið var á- gætt og gott sýni, þangað til komið var inn á Strandaflóann; þá skall yfir dimm þoka, svo lítið sást út fyrir borðstokkinn; í þessari þoku sigldum vér 4—5 tíma með fullri ferð. Ég hafði búist við að sjá mörg af fiskiskipum vorum úti fyrir Vestfjörðum, en það brást, því nokkrar skútur á st&ngli út af Hornströndum var alt og sumt; cf til vill hafa nokkrar leynst í þokunni á Strandaflóanum. Aft- ur á móti fóruvn vér, þegar komið var austur fyrir Hornbjarg, í gegnum feikua- breiðu af hinum alþcktu brenni-marglytt- um, er sumir Sunnlendingar nefna „Kjósar- osta". Breiðan var nokkrar mílur að þver- máli, og við Kristján Jónasarson reiknuð- 130 byrgð, sem kyr og þögul gröf; grafa skal jeg gleymsku höf síðan hennar milli' og mín; hverja rðs i muna og minni mái ég, sem finst þar inni, lifi öll og að eins þín! Brandur En hið stærsta þarf að þora. Agnes Þarftu hvassa Btrangleiks spora? Brandur Annar Btærri hug miun hvetur. Agnes Hann! Þú manst þú sagðir mér, að hann vilja mannsins metur megnið þegar bila fer. (ætlar að fara). Brandur Hvert þá, Agnes? Agnes Hftssins starfa hentar sízt að gleyma' í nótt. En í fyrra fékk ég ljðtt orð, að hafa eytt án þarfa. Þá var nóg af krönsum, kökum, kveykt 4 ðllum ljósastjökum, jólatréð í gulli glðði, gleðisöngur dundi, flóði. Brandur, ég vil jólin halda jafnt sem fyr, og öllu tjalda, fara að kveykja, fága, prýða um út (reyndar nokkuð lauslega), að þar iTiundi vera full miljón af þeim á hverri ferhyrningsmílu. Undir þessum marglytt- um er ekki ólíklegt að leynst hafl margar miljónir af ungum þorskum og ýsum (ung- ar þessara flska leita um hríð hælis undir ýmsum marglyttum). Það var kuidalegur svipur á landinu nilli Kögursins og Hornbjargs, því stórir, gamlir snjóskaflar voru alveg niðri við sjávarmál; jafnvel túnið í Heljarvík var orðið grænt, þðtt skaflar væru fyrir neðan það, milli þess og sjávar. Hærra uppi í fjöllunum var mikil snjókyngi. Vér mætt- um á þessa svæði 2 kvaíabátum með hvali í eftirdragi. Voru sumir hvalirnir nærri í kafi, en aðrir voru uppþembdir og flutu hátt í sjónuro. Á þessum hvöl- um hafði flokkur sjófugla fengið sér 6- keypis far og fæði. Inni í Hornvikinni lágu 4 hvalabátar og margir hvalir stjór- aðir niður. Vér sigldum snemma dags inn á Eyja- fjörð. Úti í mynni hans par veður hrá- slagalegt og illúðleg fjöll til beggja handa, en eftir því sem lengra kom inn eftir varð blíðara veðrið og útsýnið fegurra, og úr því komið var inn fyrir Hrísey fór ég að finna það, að Eyjafjörður er einn fegursti fjörðurinn á landinu. En Hval- fjörður getur einnig verið mjög fagur, jafnvel eins fagur. Alla leið frá Eyjafirði til Langaness var logn og sólskin og ákaflega miklar hillingar. Grimsey var altaf tvöföld og stundum þreföld, og sú í miðið stóð á höfði ofan á hinni neðstu. Mánáreyjar út af Tjörnesi tóku á sig allskonar myndir og fjöllin upp af Skjálfanda og Axarfirði 131 fyrir mðður allra tíða. Líti Guð til okkar inu auðmjúkan hann finnur sinn hírta son og hrelldu dóttur helga saman Drottins nðttu glöð, en ekki afundin, eins og börn við föður sinn. Burt svo tár og trega spor! Brandur (faðmar hana). Tendra ljðs. Gæt þinnar yrkju. Agnes Byggðu svo þá björtu kirkju, Brandur! strax — og fyrir vor! (fer). Brandur Mitt í raunum reiðubúin, reiðubúin fram í deyð, bresti þrekið, bilist trúin beina stefnir viljinn leið. Drottinn, hennar gi5tu greið; Drottinn, þínum þræli vægðu, þína heiptarreiði lægðu, lát ei svo þitt lögmál hræða, lat ei mig sem haukinn skæða þurfa að heimta hennar blðð. Ég á krapt og mikinn móð; brenn þú mér á brjóst og enni beggja sök, en vægðu henni! (Það er klappað á dyr. Fógethm kemur inn). Fógetinn Hér kemur sigri sviptur einn. breyttust í sífellu, svo mér var ómögulegt að sjá hvernig þau lilu út í raun og veru. Skip eitt langt burtu vár oft þrefalt. Á leiðimsi fyrir Melrakkasléttu er tvisvar farið yfir heimskautsbauginn, og þó Slétt- an sé nyrzti hluti landsins, þá lítur hún þó blíðlegar út en Hornstrendurnar. Af sjó er fallegt að sjá inn yfir hana. Úti fyrir Norðurlsndi sáust að eins sái- fá fiskiskip, og eins var það þegar kom austur fyrir Langanes. Þar hafði ég bú- ist við Prökkum í stórhópum, en sá að eins fáeina undan Bakkafirði og enga lengra suður með. Seinna fékk óg að vita, að þeir hefðu oftaat í sumar verið um 20 sjómílur norður og vestur af Langanesi, því þar fengu þeir helzt fisk. Strax sem vér lögðum í haf frá Eeyð- arfirði, lentum vér í hinni illræmdu Aust- fjarðaþoku og sigldum í henni hálfan sól- arhring. Ég sá ekkert merkilegt alla leið til Orkneyja, varla Færeyjar einu sinni, því „Thyra" kom þar ekki við, sigldi að eins — Færeyingum til mikillar skap- raunar, en mér til mikillar ánægju — í gegnum eyjarnar. Þegar vér nálgnðumst Fraserburgh á Skotlandi (yzt við Moray-flóann sunnan- verðan) tók að lifna við á sjónum, því þaðan, og alla leið suður á móts við Aber- deen, sigldum vér gegnum mikla breiðu af skozkum eíldarveiðaskipum — ég taldi einu sinni á aðra hlið Thyru 100 ekip — er voru þar við reknetaveiðar; mörg voru langt úti í hafi, én önnur voru nær landi. Það var snemma morguns og voru sum skipin þegar á uppsiglingu, en ónnur voru að draga inn netin, eða ráku enn með netatrossu sínu. Skip þessi sigla ágæt- 132 Brandur Hvað? Sigri? Fógetinn Því er ei að leyna. Ég komst of skamt er skyldi reyna að skilja yður og söfnuðinn. Ég yður spáði ei því bezta í okkar skiptum — munið þér? Brandur Ja. Fógetinn Enn þð fylgi margur mér, við mótstöðuna ég hættur er. Brandur Hvers vegna? Fógetinn Því þér fenguð flesta. Brandur Ég? Fógetinn Já, þér sjálfsagt sjáið það, bvo sækir fðlkið yður að. Sá andi dregst hér drjtigum inn, sem Drottinn veit að ei er minn; hann kemur einmitt yður fra, það er ég viss um. Sættumst þá, og höfum handsal hér upp a! Brandur Ei endar stríð, sem okkar tveggja, þðtt annar vilji' á flótta leggja.

x

Ísland

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ísland
https://timarit.is/publication/30

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.