Freyja - 01.06.1898, Blaðsíða 1

Freyja - 01.06.1898, Blaðsíða 1
rjegm I. AR. SELKIRK, JUNI, 1898. NR. 5. RAGNIIEIDUR A IIURÐARBAKI. Litast um í húsinu látpruður sveinn ljómaði af ásýnd hans von-geisli hreinn að fái hann þar seð hina fölnuðu rós, sem fyr var í æsku hans glaðast augna Ijós. En Ragnheiður líkt eins og liðin og köld lcið að baki hurðar, því sæmdar var kvöld, hið göfuga hjarta var sigrað af sút sál og heilsa blœddu fallsins vegna út. Ég þori ei að líta minn Iyndis hlýja vin, sem lífs-sólin prýðir með hreinleiks fagurt skin. Mín skírlífis-blóm eru bleik, eg nálgast hel, blésu á þau andviðris freistinga él. Hulin rödd að eyranu lœddist þá leynt, j líf enkis manns fyrir guði cr hreint, fyrir honum getur þú falið ei þig, fyrir honum tign heims er auðvirðileg. Fyrir honum mannlífsins metorða prjál; minna er langt um en iðrandi sál, hans algjörða rettlæti miskunar mest missir hins fallvalta ávinnur bezt. Vel getur skeð eftir næst liðna nótt neyðþrengdu barni, sem nú er ei rótt, verði þa svalað með alföður ást, fyrst ásjá hins jarðneskn í sektinni brást. 0 Ragnheiður diikkleitum dauða hjfip klædd dásömu auðmýktar hjarta þeli gæcld; sveif þá úr fylgsninu föl cins og nár, fyltust þá augun með viðkvæmnis tár. Óvæntu ljósi á andans himin slær, að ég fæ að sjá þig minn hjartans vinur kær, auðnu-sólar myrkur er augans dagleg sýn; allra vina trygð, er mér horfin nema þín. Ó, Ragnheiður fyrrum eins fögur og rós sem fæðst hefur upp við hið blíða vorsins ljós, þú blómkróna lífsins svo björt og unaðs hrein, bölið helt eg þyrði ekki að vinna þer mein. En nú ert þú föl eins og fanna hrein mjöll, sem felur oft í skyndi vorsins blómstur völl, 6 að eg mætti kanna þitt ástar hlýja djdp, undir þessum frostlega mótlætinga h.júp. . Ó, Ragnheiður elskuleg gœti égþað gjört, að gata þíns lifs yrði rósum stráð og bjcirt; þá gleddist mitt hjarta sem grœtur vegna þín, geisli þinna augna er leiðarstjarna mín. Enginn maður orkar að bæta mitf böl, því barn hcf ég getið í sekta þungri kvöl; <ináð míns ff5ðurs er yflrsjónar gjald; yfir mér brátt hefur grfif og dauði vald. Heiti þitt ög sveininum heilla ríkt gaf, huggun í neyðiuni stcndur mör þar af. Ó, vert þú því faðir og varna því kífs, vœnti ég þá glöð eftir enda þessa lífs. Mér blæðir frá hjartanu barnsins ættar sekt, mer blöskiar að vita það fætt í slíkri nekt. Ekkert nema vansæmd því eftir inig 6g skil, aidreí minna forelda má það koma til. O, eg hlýt að fara um dauðans kalda dröfn, drottinn mér af náð gefur friðarlandsins höfn, en álengdar sé ég á æfi feril þinn, auðnu blö"mum skiýddan, c5 lieill þer vinur minn. Barnið þitt eg annast með ást og trygðum vil, ef ég lifl, skal það ei neyðar finna til. Einnar bænær vil eg því aftur liiðja þig, elskulega Ragnheiður, hlusta þti á mig. Heillarós á braut minni getur þó ein grætt, gæfu minnar srtlkerfi lífgað ein og glætt. tala þú því eigi um andlát þitt við mig. í'), við göngum bæði hinn rósumpiýdda stig. Eftir kviildsin.s hríðþrrtngin skuggalegu ský, skinið hefur dýiðlegast morgun sólin hlý; eins mun okkarbíða hin unaðs ríka tíð, eftir þessi mótviðris élja drögin stríð. Óslítandi band er á okkar beggja hag, 6 við lifum bæði einn sólar ríkan dag, en gangir þft mín kæra í greipar dauðans skjótt þá græt ég mitt líf út í endalausri nótt. í:iskcndanna návista brnst nú sundur band, blóði drifin ö'rlögin heillum unnu grand. Byskup reið i hlaðið, og búin var sú stund, búin þar til eilífðin veitti síðsta fund. Kr. J. Johnson.

x

Freyja

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Freyja
https://timarit.is/publication/33

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.