Freyja - 01.08.1898, Blaðsíða 1

Freyja - 01.08.1898, Blaðsíða 1
i\n Vt'gVfc I. AR. SELKIRK, AGUST 1898. NR. 7. BARNIÐ A LEIÐI MÓÐUR SINNAR. Þú liggur barn, á leiði móður þinnar í léttum blund; og lengur ekki minnist mæðu þinnar um morgun stund. Og tára döggin titrar skær á hvarmL I trega móð slær hjartað særða hratt í ung- um barmi sín hryggðar-ljóð. Allt eins og blóm þig sveigir sorgin stranga er syrtir að. Ó, hver mun meyju móðurlausri ganga í móður stað? Já, hvílík sorg, æ kom her garp- ur gildur, með grátna brá. O, vertu heimur mannúðlegur mildur við meyju smá. Já, hvílík sorg, æ kom þú hjarta hreina með hrygga brá. og reyndu að gleðja móðurlausa meyna og myskun tjá. Já, hvílík sorg, eg kem og krýp hér niður, æ, kom til mín. Því móður þinnar moldir sver ég viður að minnast þín. Já, hvílík sorg, ég lýt & leiðið niður; æ, líttu á mig. Því almættið og eilífð sver ég viður, að annast þig. Myrrah. I7R HAVAMALUM. II Ef viltu kaupa vinskap manns, vertu spar á fénu þá. Þú munt með kðku hálfri, hans og höllu staupi, vinskap ná. III Vits er þSrf þeims víða fer; verður flón úr heimalning og að háði hafður er, hann ef sækir spakra þing. Fre.yr. SOLSETUR. Ó, mer leiðist það líf, sem að lifa eg hlýt, svona litlaust, og hvað öðru líkt. 0, hve alt er nú ljótt, sem að fyrr- um mer fannst vera fagurt og unaðar ríkt. Síi in háreista höll, sem að hafði ég bvggt fyr af vonanna æsku-lífs auð; er nú hrunin í rúst, og það skínandi skraut sem að skreytti' hana. llfs reynslan hrauð. O, sú æskunnar sól, sem að endur var björt hefur Úlfurinn ferlega gléypt. Núer rökkur í sál, ogþvíríkisemstóð hefur reynzlan í Hvergemli steypt. Burt með vonanna glit, þessa lýgi vors lífs, sem oss leiðir í tælandi draum. Burt með elskunnar rós, og þann sælunnar söng, er oss svæfir við töfrandi glaum. Kom þú sannleikans dís, legðu sverð- ið þitt hvasst mér að síðu, í hjarta míns stað. Heldur hnýga ég kýé upp að hjari. anu' á þér, cn að ljúga, þó ekkert væri' að. Freyr. Barnakró. BSrnin mín góð:—Sagan sem ég ætla nú að segja, er ettir Prófessor Angell og er um svolítinn apakött, sagan er svona. I Dusseldurf 4 Þýzkalandi var málari einn, sem átti svolítinn apa- kðtt sem honum þótti ógn vænt um. Apanum var lofað að hlaupa úr einu herbergi í annað, og búa sig í alla þá skrípabúninga sem fyndni hans gat upp hugsað. ttann var síhlægj- andi og dansandi, buldrandi sitt 6- skiljanlega tungumál, líkari glað- Framhald a 5. blaðsíðu.

x

Freyja

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Freyja
https://timarit.is/publication/33

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.