Freyja - 01.07.1903, Blaðsíða 18

Freyja - 01.07.1903, Blaðsíða 18
2io FREYJA Lofar að taka hana til yfirvegunar allra uáðugast. Keiust svo að þeirri niðurstöðu, að htin se hlægileg! Enginu þinginaður fæst ill aö hreyfa henni, Það virðist sem oss sé ekki uppreisnarvon. Hergagnabúrið er oss lokað og þessvegna þarf þingið ekki að taka bænir vorar til greina. Ei> verst af öllu er, að oss vantar samtök. Enn þii fara kosningar.i bönd. Elest m&lefni sem á dagskrá eru, liaf.i eitthvert hald á fiokkum eða þingniönnum, nema vort raálefni. Á það Iengi svo til að ganga? Vitið þfer ekki, ó konur, að þer haflð vopn, sem eru ó'llum ó'ðrum vopnum bitrari. Þör hatíð kœrleikann. Hver einasta kona, gift ogógift, er bundin einhverjum kœrleiks- bo'ndum við mennina sem kjósa þingmenn vora, og menniúa sem skipa liin æðstu sæti rílcis vors. Þör getið unnið svo íi tilfinhingar þessara manna, að þeir verði ra&lefrii voru hlynntir. Peður yðar, eiginmenn, bræður og synir hafa naumast ánægju af að sjá ýð.ur bogra undir oki því, er þeir sjíUnr hvorki vildu ne gátu þorið. Et' þer væruð aðein* samtaka gætuð þir sigrað geg-num þessa menn, og sú tíð kemur að þer gjörið það. Verið því viðbúnar, hver á sínum stað, þegar niannréttinda vinirnir koma til að fylkja yður undir merki frelsisins, til að bérjast, ekki míiske fyrir yður sjálfar, sem þegar eruð fullorðnar, heldur fyrir dætur yðar, eins og foríeður yðar börðust fyrir frelsi sona sinna, sem þeir létu sjálflr lífið í'yrir, niargir hverjir. An bardaga er enginn sigur, segír niálíækið. í gamla daga var það skoðuð skylda hvers raanns að vernda kon- ur sinna tíraa og réttindi þeirra, og sérhver maður var níðingur kallaður, ekki einungis fyrir að níðast á þeim sjálfur áeinn eða annan h&tt, hcldur og fyrir að líða öðruui að gjöra. það, ef hann gat að gjört. . En karlmenn vorra tíma þora ekki að hreyfa kyennröctindamálinu, af ótta fyrir að verða til athlægis! í sannleika er manndóminum að fara fram! Ó konur! Hvaðan kemur þeim. slíkt dáðleysi? Synir yðar eru þð ekki allir dúðlausir, sem tctur fer, því tíl eru menn sem ffisir eru að berjast fyrir yður. Skipið þeim í öndverða fylk- ingu yðar og berjist sjálfar með þeim. Guð bj&lpar aðeins þeim eeni hjftlpa ser sjálfur. Þessir menn geta ekki heldur bjálþað oss iieina vór gjörum það sjálfar. Kosningarnar fara í hönd. Tveir íslendingar eru í vali. Vitum ver hvort þeir væru fáanlegir til að taka að sér kvennréttindamálið? Ver ættum að vita það. Og væri nú annar f&anlegur til þess að- eins, að veita þeim mánninum eindregið fvlgi. Og væri sú aðferð al- mennt viðhöfð, sem íiður er^á bent, æiti sá maður að níi kosningu. Það væri heíður fyrir Islendinga.ef þingpaaðursft, sem fyrsthreyfði þessu míili á þingi, væri íslenzkur, Það niyhdig'jöJ'á nafn hans ódauð- legt í sögu Manitóba, sögu Canada, bversu sem um míilið færi að þessu sinni. Því'sú tíð kemur, að konur hafa jafnrétti við karlinenn, hvenær sem það verður, og þá verð'ur þeirra getið til heiðurseða vanheiðurs.sem mest berjast með því eða ruófci.

x

Freyja

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Freyja
https://timarit.is/publication/33

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.