Plógur - 21.02.1900, Blaðsíða 3

Plógur - 21.02.1900, Blaðsíða 3
það er hin beztahvíld, í stað þess að snúa er fremur erfitt, hvort sem gjört er með höndum eða fótum. Hér er sem sést miðað við hand- snúna hverfisteina, sem eru al- mennastir. Hitt er auðvitað mik- í 11 vinnusparnaður, að tilbúa stein- ana fyrir fótstig, og sjalfsagt, ef eigi er annað ráð betra; en þeir steinar verða nokkuð dýrir fyrir fátæka, og aldrei verða þeir til líka eins hand'nægir, sem steðjinn og klappan; og þá má eigi gleynia Ijáa eyðslunni, er munar ávalt miklu. Það kann mörgum að virð- ast óvænlegra til bits að klappa en draga. Það er þó ekki svo, svo nokkru nemi. Að vísu kann bitið að verða enn mýkra og fínna í steiniögðum ljá fyrsteftir ádrátt- inn, ef vel mjúk og óseig jörð er fyrir, en hitt er tíðara, að jörð er ekki hin ákjósanlegasta, heldur nokkuð seig eða grýtt, verður þá hin grófari sagaikenda egg í klapp- aða ljánum endingarbetri, að eg ekki nefni hvað ijárinn þolir bct- ur steina, án þess að springa eða skarða til niuna. Það ersvo með að klappa, sem draga á, að það er dálítill vandi að gjöra það svo vel sé, (svo er um flest verk) en engin hætta á, að hver meðal verklaginn rnaður komizt ekki fljótt upp á að klappa fyrir sig. — _Að endingu óska eg, að bændur fan alment að reyna aðferð þessa, svo hin óþaría vinna og eyðsla sparist um hinn stutta en dýrmæta hcyskapaitíma vorn. — St. E. Um kaffinautn (Frá merkum piesti). Niðurl. Flestir finna það, að kaffið er óholt, skirrast því margir við að gefa börnum mikið af sterku kaffi. En of fáir eru þeir, því miður, sem kynoka sér við að venja börn á kaffi. Menn þykjast gera vel að setja þau ekki hjá, —En sú góðsemi! Skyldi það ekki hollara fyrir börnin, að fá i bolla af mjólk en i bolla af kaffi? Allir foreldrar ættu að hafa það hugfast, að hér er börnunum komið á eitur, sem gerir þau taugaslöpp, hjartveik og ístöðulítil ef þau neyta' þess að nokkrum mun. En foreldrar og aðrir hugsa ekki um slíkt, trúa. þvi jafhvel ekki, að hér sé um nokk- urn óhollan drykk að ræða, þeim þyk- ir þessi drykkur svo ljúífengur, að þeir vilja engu íllu um hann trúa. A- fengis- og ópíumneytendur trúa held- ur engu illu um áfengið sitt og ópí- umið. Efast þó enginn um, að það séu skaðl. og drepandi hlutir og hef- ir því hin öflugusta barátta verið haf- in gegn þeim. Ef þvl kaffinautnin er skaðleg, og það er hún, hví á hún þá. að vera í friði, hví á ekki líka að hefja bar- áttu gegn henni og eyða henni? Kaffinautnin er synd gegn mannleg- um líkama, þar sem hún veikir taug- arnar, synd gegn vellíðan manusins, þvf hinum taugaveiklaða og hjart- veika getur ekki liðið vel, og synd gegn náunga hins veika, þv! hinn veiklaðí verður eigí náunganum til þeirrar ánægju og uppbyggingar, sem hann annars gæti verið. En er þá kaffið orsök í allritauga- veiki og hjartveiki ? Enginn segir það, því margt kann fleira að valda, en hver veit þó, hve mikið kaffið á f allri taugaveiklun, hjartveiki og öðr- um heilsuspjölluni, sem rétt alstaöar

x

Plógur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Plógur
https://timarit.is/publication/38

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.