Morgunblaðið - 07.02.1919, Side 4

Morgunblaðið - 07.02.1919, Side 4
4 MORGUNBLAÐIÐ Aiisk. brt; A6íio.rr.í'r'> ■ iðw C* v> Ftr? «•?:&» Skól- • 'ð isr., 2 •. Skr.Ó;!-"!- —t>/s' ÍV i Æ'sffZiff ár 1% í/söíi Kaupirðu gáðan hlut, þá mundu hvar þú fekst hann. I fi skipíiráí’aíi, Hafnvrsnætí t $ íuppij Skrés&ihn opia ki. io—4. Sími óU SJé-, Striðs-, Brun*try||ís»gt Tthíttji bfiirna Cylinderolia, Dynamó-olia Lag’erolia, 0xul-feiti Skilvinduolia, í heildsölu og smásölu. Det k|t KsuprcanDJhð/n háð> hÚH%&%n.r »11* konar vdraíorda o.í.t’ «14svo6« fyrír lægsta iðgjaid. HHV!. 8—12 f. b. og *—8 s.s i Aasrarscr. 1 (8Ó6 L, M. p. Hí«íseyt. »SUN IN8UBANCE GFFtOE Hei tsins elzta og siacrsía váaygg ÍQgsrféiítg. Takm 26 sfe allskas# brtmaityggingar. AðÍQffiboOimaðrif hé- A ’-ndi Matthias Matthiasson, Holti. Talsími 4?) sjó- og striðsvátryggtngar, C. lofynsor: é Kaater. Munið að þið fáið hvergi betri véla-olin eo hjá nndirrituðnm. Olia á allar vólar undan- tekningarlaust. Sigurjón Pétursson, cTCafnarstrœti 18. Simi 181. cfieyfifaví/i. Vel hreinar Lérettstuskur kaupir ísafoldarprentsm ðja. Effirstöðvar af tQuskóm uerða seídir með ntðurseffu verðl Voruhúsið. Bookless Brothers (Ship Broking Department) Ship Brokers and Surveyors. Aberdeen, Scoíland. Annast sölu, kaup, smíðar og leigu á alls konar skipum. Útvega aðallega Botnvörpunga, Mótorskip og vélar í mótorskip. — Umboðs- menn fyrir hina frægu „Beadmore“ olíuvél fyrir fiskiskip. — Gerið svo vel að senda oss fyrirspumir um alt viðvíkjandi skipum. Geysir Export-Kaffi er bezt. Aðalumboðsrnenn: 0. JOHNSON k KAABER. Trolie k Roílie h.f. BruuatryggÍBgar. Sjó- og stríðsYátryggiiigar Talsimi: 235. Sjótjóns-erindrekstnr og skípaflutnisgar. Talsím! 429. Leyst úr læðing Ástarsaga eftir Curtis Yorke. ----- 13 Estella settist fyrir framan arininn og revndi að tæla Larry á fætur. Svo gaf hún Ronald hornauga og sá að hann var í slæmu skapi. Varð nú löng þögn. En svo tók Est- ella upp vasaklút sinn og fór að gráta. Ronald tók ekki eftir því fyrst í stað. En svo grét hún hærra. Ronald leit þá upp og mælti hálf- hranalega: — Af hverju eruð þér að gráta, Estella? — Ó — eg — eg kvíði fyrir þvi, að þurfa að fara að vinna fyrir mér, mælti hún lágt og snöktandi. Eg — - eg er hrædd. Hann stóð á fætur og gekk til hennar. — Hvað er nú þetta. Estella ? mælti hann forviða. Eg hélt að þér vilduð heldur fara. En hamingjan veit, að eg hélt, að þér væruð ekki fær um það. Hættið þér nú við það og hafið heim- ili yðar hér'eins lengi og yður sýnist. Hún hristi höfuðið. — Eg þori það ekki, hvíslaði hún. — Þorið það ekki ? Endurtók#hann óþolinmóðlega. — Þorið þai ekkif endurtók hann hún og leit til hans brennandi ástar- augum. Þorið þér það — þegar þér vitið að við elskumst? Það væri lag- leg þrenning — þér og eg og konan, sem komst upp á milli okkar. Hann þagði. Hann kendi í brjósti um hana og hann elskaði hana. Samt sem áður gramdist honum það að hún skyldi hvað eftir annað vera að tala um ást þeirra. Hann var enginn dýr- lingur, en hann hafði einsett sér að reyna af fremsta megni að vera Pene- lope góður eiginmaður og reyna að kæfa niður ást sína á Estellu eins og í valdi hans stóð. En hann fann það nú, að Estella ætlaði að gera honum það örðugt. Hefði hann samt sem áður reynt að þekkja sjálfan sig, þá hefði hann fundið það, að hann var að hálfu leyti læknaður af því sári, sem honum var svo ant um að greri. En hann rann- sakaði aldrei tilfinningar sínar. Hann var maður blátt áfram og hraustui og hafði til þessa látið hverjum degi nægja sína þjáning. Svo feldi hann hug til Estellu. Hann þreytti sig aldrei á því að hugsa um, hvers vegna hann hefði gert það. Hún var fögur, honum geðjaðist vel að henni og hann elskaði hana. Hann hélt að hún ynni sér líka. Og svo afréð hann að biðja hennar. Eða — hann hélt að hann hefði gert það — að minsta kosti. Og svo varð hann þess alt í einu var að hann var trúlofaður Penelope. Síð- an þau kvæntust hafði hann þó ekki verið jafn óhamingjusamur og liann bjóst við. Auðvitað hafði hann ekki verið sæll. En hann gat ekki með góðri samvizku sagt að hann hefði verið van sæll heldur. Þetta hafði hann þakkað umburðarlyndi sínu og geðprýði — ef hann hafði þá þakkað það nokkru sér- stöku. En til þess að gera honum ekki rangt til, þá hafði hann íundið þaS, að Penelope var miklu betri, ástúðlegri og fegurri kona, heldur en hann hafði bú- ist við. Og stundum kom það fyrir, að hann viðurkendi það með sjálfum sér, að sér litist vel á hana. En návist Estellu truflaði hugarró- semi hans og tendraði astareldinn í hjarta hans. Hann varð líka að Viður- kenna það, að Estellu væri vorkunn, að hún vildi ekki eiga heima hjá hon- um. Hann gelck nær lienni og mælti í geðshræringu: — Þér vitið það Estella, að það er þýðingarlaust að fást um það sem orð- ið er. Eg hefi kvænst Penelope og hún er einhver hin allra bezta kona, sem til er, og guð veit það, að eg ætla mér að vera henni góður. Forlögin hafa ver- ið okkur báðum grimm, en ef til vill hafa þau leikið hana harðast. Hjálpið mér til þess að rækja skyldur mínar — eg veit að þér viljið hjálpa mér til þess. Hún leit einkennilega framan í hann og dró að sér höndina, sem hann bafði gripið. Svo mælti hún hægt og lagði áherzlu á hvert orð: — Eg held að þér séuð farinn að elska Penelope, enda þótt þér vitið ekki af því. — Jæja, eg vildi að svo væri, mælti hann. En eg er hræddur um að svo sé ekki — ejm þá. Að minsta kosti er eg ekki líkt því nógu góður lianda henni. — Þér eruð nógu góður handa mérf mælti hún með ekki. Svo reis hún á fætur og fór án þess að líta á hann.

x

Morgunblaðið

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.