Morgunblaðið - 01.11.1973, Qupperneq 16

Morgunblaðið - 01.11.1973, Qupperneq 16
10 MORGUNBLAÐIÐ, FIMMTUDAGUR 1. NOVEMBER 1973 Útgefandi hf. Árvakur, Reykjavík. Framkvæmdastjóri Haraldur Sveinsson Ritstjórar Matthías Johannessen, Eyjólfur Konráð Jónsson, Styrmir Gunnarsson. Ritstjórnarfulltrúi Þorbjörn Guðmundsson Fréttastjóri Björn Jóhannsson. Auglýsingastjóri Árni Garðar Kristinsson. Ritstjórn og afgreiðsla Aðalstræti 6, sími 1 0 1 00 Auglýsingar Aðalstræti 6, sími 22-4-80 Áskriftargjald 360,00 kr. á mánuði innanlands. í lausasölu 22,00 kr. eintakið. Ekki er því að leyna, að síðan líða tók á feril vinstri stjórnarinnar, hef- ur Morgunblaðið gagn- rýnt Olaf Jóhannesson for- sætisráðherra talsvert og þá fyrst og fremst fyrir undanlátssemi við komm- únista, en til skamms tfma hafa þeir öllu ráðið, sem þeir hafa viljað ráða í ríkis- stjórninni. Einna gleggst kom niðurlæging forsætis- ráðherrans í ljós, þegar Magnús Kjartansson ákvað að leggja raflínu frá Eyja- firði til Skagafjarðar í blóra við sjónarmið for- sætisráðherrans. Iðnaðar- ráðherrann hafði af því sérstaka nautn að niður- lægja forsætisráðherrann með því að ráðskast með raforkumál hans eigin kjördæmis, en raunar er nú komið í ljós, að enginn veit, hvenær unnt verður að nota lfnu þessa, né heldur í hvora áttina raf- orka verður eftir henni flutt. Hér er um að ræða eitt af hneykslismálum Magnúsar Kjartanssonar í raforkuframkvæmdum. Mörg dæmi fleiri mætti nefna um undanlátssemi forsætisráðherrans við kommúnista, en það er óþarft, því að alþjóð veit, að Magnús Kjartansson og Lúðvík Jósepsson hafa komið því fram, sem þeir hafa viljað. Nú segja stuðningsblöð ríkisstjórnarinnar, að þau furði sig á því, að Morgun- blaðið hefur tekið upp hanzkann fyrir Ólaf Jóhannesson. Það mál er þó ofureinfalt. Forsætis- ráðherrann sýndi það að lokum, að hann ætlaði ekki endalaust að láta kommún- ista ráða ferðinni. Hann sýndi þann kjark að taka einn á sig ábyrgð á því að leitast við að leysa deilu- mál okkar við Breta. Hann stóð fast í ístaðinu, þegar kommúnistar reyndu að kúga hann og svikust aftan að honum, er hann kom heim frá London. Morgun- blaðið taldi það skyldu sína og raunar allra þjóðhollra Islendinga að styrkja for- sætisráðherrann í barátt- unni við kommúnista. Morgunblaðið metur stjórnmálamenn af störf- um þeirra og engu öðru. Það hlaut þess vegna að gagnrýna forsætisráðherr- ann, meðan hann hraktist undan ásókn kommúnista og stefndi þar með mikil- vægustu málefnum þjóð- arinnar í voða, en blaðið hrósar honum, er hann loks tekur á sig rögg og sýnir þann manndóm, sem þjóðin á að geta krafizt af æðstu ráðamönnum. Nú er sagt, að Morgun- blaðið haldi uppi hatrömmum árásum á Einar Ágústsson utanríkis- ráðherra, og jafnvel talað um níð í því sambandi. Blaðið vísar þeim ásök- unum til föðurhúsanna. Það á ekkert sökótt við Einar Ágústsson persónu- lega, en það er skylda þess að benda á, að hann stofnar öryggis- og sjálfstæðismál- um þjóðarinnar í hreinan voða með þeim ræfildómi, sem hann sýnir gagnvart kommúnistum. Hann hefur gefið um það ský- lausar yfirlýsingar, að varnarmálin beri vandlega að skoða og engin ákvörð- un verði tekin um brottför varnarliðsins, fyrr en sú athugun hefur farið fram, og þá af alþingi og engum öðrum. En nú blaðrar hann um það, að ákveðið sé, að varnarliðið eigi að hverfa af landi brott, þótt athug- uninni sé ekki lokið og mál- ið hafi ekki komið fyrir al- þingi. Utanríkisráðherra gaf líka um það yfirlýsingar, að hann mundi einn fjalla um varnarmálin, en ekki hafa samráð við ráðherra- nefndina svonefndu, þá Magnús Kjartansson og Magnús Torfa Ólafsson. Þetta loforð hefur hann líka svikið, því að ráðherra- nefndin hefur margsinnis komið saman og Magnús Kjartansson ráðið þar ferð- inni eins og að líkum lætur. Einar Ágústsson utan- rfkisráðherra hefur þannig hrakizt undan kommúnist- um og ekkert frumkvæði haft um það að leitast við að laða saman ábyrg öfl um heilbrigða stefnu í varnar- málunum. Veit hann þó fullvel, að allir flokkar, aðrir en kommúnistar, vilja tryggja öryggi lands- ins með hæfilegum vörn- um og allir eru reiðubúnir til að ræða um endurskoð- un varnarsamningsins á þeim grundvelli. Það er vegna þessa fram- ferðis utanríkisráðherrans, sem á hann er deilt, ekki einungis af Morgunblað- inu, heldur lýðræðissinn- um í öllum flokkum, hve nær sem þeir ræða um sjálfstæðis- og öryggismál- in. Og þeirri málefnalegu gagnrýni verður ekki hætt, nema utanríkisráðherrann sjái að sér og feti í fótspor forsætisráðherrans, taki á móti kommúnistum og gangi að þvi verki að ljúka endurskoðun varnarsamn- ingsins með þeim hætti, að öryggi landsins verði tryggt. DÆMDIR AF VERKUNUM OG ENGU ÖÐRU forum jj world features ^ Eftir Coel Cohen Leitin að sprengju- mönnum IRA SÍÐAN sprengjuherferðin hófst í Bretlandi, hefur brezka lögreglan gert margar skyndi- árásir á heimili manna, sem hafa tekið virkan þátt í starf- semi öfgasamtaka. En enginn hefur verið handtekinn. Eng- ínn hefur verið eftirlýstur. Lög- reglan virðist ekki þekkja hóp- ana, sem bera ábyrgðina á sprengjutilræðunum. Skotmörkin gefa enga ákveðna vísbendingu. Stundum hefur verið ráðizt á hernaðar- mannvirki, sern gæti bent til þess að Provisionalarmur Irska lýðveldishersins (IRA) stæði þar á bak við. Stundum hefur verið ráðizt á opinberar stofn- anir og fyrirtæki, sem gæti bent til þess að þar hefðu verið að verki andstæðingar kapítal- isma. En stundum hefur verið ráðizt á járnbrautastöðvar, verzlanir og skrifstofur. Fyrsta árásin var gerð í Hampstead, hverfi vinstri sinnaðra menn- ingarvita nálægt London. Nýleg yfirlýsing Provision- al-IRA varpaði ljósi á sprengju- herferðina. Þar var hótað „rústum, eyðileggingum og þjáningum" í Englandi, ef Ulster yrði óaðskiljanlegur hluti Bretlands. Provisional- armurinn sagði í yfirlýsingu sinni, sem var gefin út í Dyfl- inni, að „allar borgir, bæir og þorp stæðu berskjölduð gagn- vart borgarskæruhernaði“. Sprengjufaraldurinn er talinn vera verk hóps virkra baráttu- manna, sem eru svo samhentir að lögreglan getur með engu móti rofið net þeirra. Sprengju- herferðin hefur sýnt, að snrengiur hafa sprungið sam- tímis í Lundúnum og Mið-Eng landi, meðal annars i Birming- ham og Manehester. Þess vegna telur lögreglan að tveir aðal- hópar séu að verki — annar í London og Suður-Englandi, hinn í Mið- og Norður-Eng landi. Undirbúningur sprengjuár- ásanna hófst snemma í júlí. Fá- mennur hópur lýðveldissinna, sern áður höfðu ekki komið við sögu baráttu Provisional-IRA, æfði sig í meðferð sprengiefnis sunnan írsku landamæranna í County Monaghan. Þessir tveir hópar hafazt við á öðrum svæð- um en þeim sem hryðjuverka- menn hafa venjulega haldið sig á og hafa ekki staðið í sambandi við lýðveldissinna, sem vitað er að búaf London. Sprengjusérfræðingar telja að einn maður búi til sprengjurnar og skilji þær eftir f öðru húsi. Stuðningsmaður nær í hverja sprengju og kemur henni fyrir við skot- markið og varar við í sima. Varla er talið, að meira en fimm menn séu í hvorum hópi. Þeir starfa sjálfstætt ánþess að taka við fyrirmælum f’rovisi- onal-foringja í Dyflinni og Bel- fast, þar sem nauðsynlegt er talið, að gæta fyllsta öryggis. Mennirnir velja skotmörkin sjálfir og þeir framleiða sjálfir sprengjurnar og koma þeim fyrir. Leynilögreglumenn, sem hafa rannsakað sprengjutil- kona sé í Lundúna-hópnum. Rannsókn lögreglunnar á sprengjubréfi virtist leiða það í ljós. IRA hefur venjulega lagzt gegn því að færa út sprengju- herferðina til Englands, þar sem stuðningur heimamanna eins og á Norður-Irlandi hefur verið talinn nauðsynlegur, ekki sízt til að komast undan og fá húsaskjól. En í júlí mun einn helzti for- ingi Provisionalarmsins, Seam- us Twomey, hafa haldið því fram, að þetta atriði skipti minna máli nú orðið, þar sem hreyfingin hefði fengið geysi- mikla reynslu eftir fjögurra ára blóðuga baráttu á Norður-Ir landi. En Twomey var handtek- inn í september, og þar með má vera, að mennirnir, sem hafa staðið að sprengjuherferðinni, hafi misst duglegan leiðtoga heima fyrir. Að minnsta kosti hefur sprengjutilræðunum fækkað. Auk þess veikist stöð- ugt aðstaða Provisionalarmsins á Norður-Irlandi. Hann er nú aðeins talinn skipaður 120 mönnum, en hafði á að skipa 1.000 mönnum þegar hann var upp á sitt bezta. Þetta getur leitt til þess að armurinn verði að takmarka verulega aðgerðir sinar. Aðeins 20 þeirra 120 manna, sem enn eru eftir, eru sagði vera harðlínumenn. Þeir eru flestir taldir lítt reyndir og innan við 21 árs aldur. London hefur verið valin fyrir skot- mark, því að Belfast er ekki Framhald á bls. 19.

x

Morgunblaðið

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.