Eimreiðin


Eimreiðin - 01.01.1903, Qupperneq 53

Eimreiðin - 01.01.1903, Qupperneq 53
53 brosa, þar sem hann kraup á kné; en um leið spratt kaldur svit- inn fram á enni hans. Þetta var þó alt of ægilegt. Pvílíkt og annað eins, að hann skyldi nú verða að úrþvætti sökum brennivíns. Hempulaus prestur átti hann- að verða. Var þá nokkuð aumara til á jarðríki. Hann átti að verða einn af beiningamönnunum á þjóðvegun- um, liggja fullur við veginn, vera klæddur í ræfla, leggja lag sitt við flakkara. • Bæninni var lokið. Hann átti að byrja að lesa upp ræðu sína. þá flaug honum nokkuð í hug, sem stöðvaði orðin á vör- um hans. Honum flaug í hug, að þetta væri í síðasta sinn sem hann fengi að standa í stólnum og kunngjöra dýrð Drottins. I síðasta sinn — þetta gagntók prestinn. Hann gleymdi al- gerlega brennivíni og biskupi. Honum fanst að hann yrði að nota tækifærið og votta dásemd Drottins. Honum fanst kirkjugólfið meðöllum áheyrendunumsökkvalangt, #langt niður, og þakið lyftast af kirkjunni, svo að hann sæi inn í himininn. Hann stóð þarna einn, aleinn í prédikunarstólnum sínum; andi hans hóf sig'til flugs mót opnum himninum uppi yíir honum, rödd hans varð hvell og hljómmikil og hann kunngjörði dýrð Drottins. Og nú var andinn kominn yfir hann. Hann lét ræðuna sína liggja. Hugsjónirnar svifu niður yfir hann sem hópar af tömdum dúfum. Honum fanst það ekki vera hann sjálfur, sem talaði, en hann vissi líka, að þetta var hið æðsta á jarðríki og að enginn gat öðlast meiri heiður og veg en hann, sem stóð þarna og kunn- gjörði dýrð Drottins. Á meðan eldtunga andans logaði yfir honum talaði hann; en þegar hún var sloknuð og þakið hafði liðið niður yfir kirkjuna aftur og gólfið var komið upp, langt, langt neðan að, þá laut hann niður og grét, því honum, fanst lífið hafa gefið sér beztu stund sína, og að nú væri hún liðin. Eftir guðsþjónustuna fór fram kirkjuskoðun og safnaðarfundur. Biskupinn spurði, hvort söfnuðurinn hefði nokkrar kærur gagnvart presti sínum. Presturinn var ekki lengur reiður og þrjózkur, eins og á undan messunni; nú var hann bljúgur og niðurlútur. Æ! allar bannsettar brennivínssögurnar, nú áttu þær að koma!
Qupperneq 1
Qupperneq 2
Qupperneq 3
Qupperneq 4
Qupperneq 5
Qupperneq 6
Qupperneq 7
Qupperneq 8
Qupperneq 9
Qupperneq 10
Qupperneq 11
Qupperneq 12
Qupperneq 13
Qupperneq 14
Qupperneq 15
Qupperneq 16
Qupperneq 17
Qupperneq 18
Qupperneq 19
Qupperneq 20
Qupperneq 21
Qupperneq 22
Qupperneq 23
Qupperneq 24
Qupperneq 25
Qupperneq 26
Qupperneq 27
Qupperneq 28
Qupperneq 29
Qupperneq 30
Qupperneq 31
Qupperneq 32
Qupperneq 33
Qupperneq 34
Qupperneq 35
Qupperneq 36
Qupperneq 37
Qupperneq 38
Qupperneq 39
Qupperneq 40
Qupperneq 41
Qupperneq 42
Qupperneq 43
Qupperneq 44
Qupperneq 45
Qupperneq 46
Qupperneq 47
Qupperneq 48
Qupperneq 49
Qupperneq 50
Qupperneq 51
Qupperneq 52
Qupperneq 53
Qupperneq 54
Qupperneq 55
Qupperneq 56
Qupperneq 57
Qupperneq 58
Qupperneq 59
Qupperneq 60
Qupperneq 61
Qupperneq 62
Qupperneq 63
Qupperneq 64
Qupperneq 65
Qupperneq 66
Qupperneq 67
Qupperneq 68
Qupperneq 69
Qupperneq 70
Qupperneq 71
Qupperneq 72
Qupperneq 73
Qupperneq 74
Qupperneq 75
Qupperneq 76
Qupperneq 77
Qupperneq 78
Qupperneq 79
Qupperneq 80

x

Eimreiðin

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Eimreiðin
https://timarit.is/publication/229

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.