Vísir - 08.08.1976, Page 9

Vísir - 08.08.1976, Page 9
9 vism Sunnudagur 8. ágúst 1976 islaug Skúladóttir, skrifstofustúlka iráðinu hefur borist I pósti þennan þessu sambandi, að hryöju- verkamenn hertóku ' vestur- þýska sendiráðiö hér i Stokk- hólmi i aprilmánuði I fyrra, svo sem ýmsum mun minnisstætt. Þar létu nokkrir menn lifið og öðrum var haldið i gislingu all- lengi. Þótt þýska sendiráðið sé langt frá þeim stað þar sem sendiráð íslands er til húsa, sögðust þær Halla og Aslaug ekki hafa farið varhluta af eftirmálum þessa atburðar vegna þess, að nokkr- ir gislanna bjuggu i sama húsi og þær við Sandhalmsgötuna á meðan unnið var að þvi að gera við skemmdir á vestur-þýska sendiráöinu. Við fiölbýlishúsið og i þvi var mjög strangt öryggiseftirlit lengi eftir þetta, þar sem talin var hætta á, að einhver óaldarlýður léti enn til skarar skriða gegn vestur-þjóð- verjunum. Skœruliðar teknir við húsið „Það hafa svo sem verið vafasamir menn hér fyrir utan þessa sendiráðsbyggingu” skýt- ur Áslaug inni” en þeir hafa veriö staðnir að verki i tlma”. Áslaug hafði verið að taka upp póstinn og Guðmundur sendi- herra stóð hjá henni og var að fara yfir bréfin á meðan við töluðum saman. ,,Eg held þaö hafi verið i júli i fyrra” heldur Áslaug áfram „sem við höfðum veitt athygli mönnum, sem höföu setið i bil hérna fyrir utan lengi dags og þótti ýmsum háttalag þeirra kynlegt. Leynilögreglumenn fóru svo að hafa gætur á þeim og fylgdust þeir meðal annars með þvi aö mennirnir fóru einn og einn inn i húsið en hinir sátu og virtust vera að skrifa eitthvað úti I btlnum. Mennirnir voru svo handteknir og kom þá i ljós, að þetta voru japanskir skærulið- ar, sem veriö höfðu að kynna sér húsakynni hér og reyndust vera búnir að teikna upp nær alla herbergjaskipan sendiráös Libanons og merkja inn á teikn- inguna hvar hver sendiráö- starfsmaður sat, hurðir, glugga og fleira. Þessum upplýsingum höfðu þeir safnaö saman á ferð- um sinum inn I sendiráðið, en þangað höfðu þeir komið undir þvi yfirskini, aö þeir ætluöu sér að sækja um vegabréfsáritun”. Eftir að hafa heyrt þessa frá- sögn Aslaugar spurði ég hana, hvort ekki gætti einhvers óró- leika meðal sendiráösstarfs- manna hér i Stokkhólmi, vegna mála af þessu tagi. „Auðvitað er manni ekki sama, þegar fréttist af hryðju- verkamönnum, sem beita sér gegn sendiráðum, en ég get varla sagt, að ég hafi orðið vör við teljandi óróleika eða spennu hér i borginni að undanförnu” svarar hún „og ég held nú að við islendingarnir verðum látnir i friði”. Námsmenn einstakir „séntilmenn" Þessu næst barst talið að is- lenskum námsmönnum i Stokk- hólmi, sem meðal annars hafa setst að I sendiráðsskrifstofunni um tima til þess að leggja áherslu á kröfur sinar á hendur islenskum stjórnvöldum. „Já, þetta voru alveg einstak- ir séntilmenn”, sagði Guð- mundur sendiherra. „Þeir komu hér út af námslánum og létu vita af sér fyrirfram. Full- trúi þeirra afhenti skriflegt skjal með kröfum þeirra og ósk- um, og það féll ekki styggðar- yröi frá nokkrum þeirra i okkar garð. Við buðum þeim upp á kaffi, en þeir sögðu að það tæki þvi ekki fyrir þá að fá sér kaffi- sopa i þessari heimsókn. I þessu sambandi má geta þess, að samband sendiráðsins við is- lendinganýlenduna hér i Sviþjóö hefur verið með eindæmum gott og við höfum ekki yfir neinu að kvarta i þvi sambandi.” Titlatog og þéringar úr sögunni „En hvernig kanntu við svi- ana?” „Ég get ekki annað en borið þeim vel söguna” segir Guð- mundur sendiherra. „Ég hef raunar alltaf kunnað vel við svia, og hef átt mikil og góð samskipti viö þá á liönum árum. Fyrst þegar ég kom til Stokk- hólms árið 1938 var margt öðru visi en það er nú, ekki aðeins svipur borgarinnar, heldur einnig svipmót fólksins, sem hér bió. Hugsunarháttur svia hefur lika breytst mikið á liðnum ár- um og allur framgangsmáti þeirra. Þeir voru dálitið stifir og sumir hverjir óeðlilegir i fram- komu um og eftir striðið, en það hefur gjörbreyst. Titlatog sem var hér landlægt hefur aö miklu leyti lagst niður og sama er að segja um þéringarnar. Mér datt fyrst i hug að þéringarnar hefðu verið minna áberandi meðal þess fólks, sem ég umgekkst, vegna þess að þar hefðu kratar komið mjög við sögu, en þeir þérast ekki. Nei, þetta er orðiö almenn regla hér i landi, og hef- ur stuðlað að frjálsari sam- skiptum fólks.” Var rúðherra í fjórum ríkisstjórnum Eftir að Guðmundur nefndi krata, barst tal okkar aö póli- tiskum afskiptum hans og ráð- herratið, en sem kunnugt er, lét Guðmundur sig málefni Alþýðu- fiokksins miklu skipta og gegndi mörgum trúnaðarstörfum á vegum þess flokks. Hann var landskjörinn þing- maður á haustþinginu 1942 en átti sæti I miðstjórn Alþýöu- flokksins frá árinu 1940. Þá varí Guðmundur varaformaður flokksins árið 1954 og gegndi þvi embætti á meöan hann hafði af- skipti af stjórnmálum á Islandi. Guðmundur var utanrikisráð- herra i fjórum rikisstjórnum á árunum frá 1956 til 1965, en þá fékk hann lausn frá embætti er hann tók við starfi sendiherra fslands I Lundúnum. Á árunum 1958 til 1959 gegndi hann jafn- framt embætti fjármálaráð- herra. „Sé nú aðra hlið ú sendirúðunum" „Það er óhætt að fullyrða, að nú sé ég aðra hliö á sendiráðun- um, en ég sá áður sem után- rikisráðherra og ég vildi að ég hefði haft til að bera þann kunnugleika, sem ég nú hef um starf sendiráða, þann áratug, sem ég sat i embætti utanríkis- ráðherra. Þá var mér ekki nægilega vel ljóst allt það starf, sem starfsmenn utanrikisþjón- ustunnar inna af hendi erlendis eða hverju sendiráðin þurfa helst á aö halda frá utanrikis- ráðuneytinu heima.” „í hvað fer mestur tlmi hjá ykkur hér i sendiráöinu?” „Það er sitt af hverju, sem við þurfum að sinna hér daglega. Fólk kemur mikið eða hringir til þess að leita sér upplýsinga um Island og islensk málefni og mér finnst það aukast að skólar hér i Sviþjóð sýni Islandi og is- lendingum áhuga. Þessir sviar fá hér mikið af bæklingum og fróðleik um land og þjóð i ýmsu formi. Stúlkurnar, sem mér eru hér til aðstoðar eru sérlega hjálpfúsar og liprar við þá, sem hingað leita og vilja hvers manns götu greiða. Þá öflum við ýmissa upplýsinga hér fyrir rikisstjórnina heima, komum á framfæri gögnum frá henni og sitjum hér fundi, sem meðal annars snerta norrænt sam- starf.” Sendirúð og múl- flutningsskrifstofa „Ekki má svo gleyma ýmis konar málarekstri, sem viö stöndum i hér, til dæmis I sam- bandi viö innheimtu barnsmeð- laga og ýmissi fyrirgreiðslu og umfjöllun mála á sviði persónu- réttar.” „Fer mikill timi i slika fyrir- greiðslu?” „Já, það má með sanni segja, ogstundum minnir starfsemi Is- lenska sendiráðsins hér i höfuö- borg Sviarikis mig helst á rekst- ur málflutningsskrifstofu minn- ar á striðsárunum i Reykjavik.” Þvi má skjóta hér inn I, að Guðmundur f. Guðmundsson lauk cand. jur. prófi frá Háskóla Islands árið 1934, og varð sama ár fulltrúi hjá Stefáni Jóhanni Stefánssyni og Asgeiri Guð- mundssyni, málflutningsmanni. Hann varð svo meöeigandi Stefáns Jóhanns að skrifstof- unni i ársbyrjun 1936. Hæstaréttarlögmaður varð Guðmundur i júni mánuði 1939 og skipaður sýslumaður i Gull- Halla Bergs, sendiráðsritari I Stokkhólmi, hefur verið I utanrikis- þjónustunni I allmörg ár og haft viða aðsetur, og segir okkur að alls staðar séu verkefnin næg. bringu og Kjósarsýslu og bæjar- fógeti i Hafnarfirði 1. júni 1945. Og úr þvi að farið er að segja frá ferli Guömundar t. Guð- mundssonar er ekki seinna vænna að segja þér, lesandi góður, að hann er fæddur 17. júli árið 1909, og er þvi nýorðinn 67 ára. Ekki má svo heldur gleyma þvi, að hann er kvæntur Rósu Ingólfsdóttur, og búa þau hjón um þessar mundir i sendiherra- bústaðnum islenska, sem er i útjaðri Stokkhólmsborgar. Þau komu hingað frá Washington, þar sem Guð- mundur gegndi embætti sendi- herra frá 1971 til 1973. mun meira af ýmis konar lög- fræðilegum málum, sem um þarf að fjalla hér i Stokkhólmi en i hinum borgunum tveim”. „Hvar hafið þið hjónin kunnað best við ykkur?” „Þvi get ég ekki svarað, þvi að hver þessara borga hefur eitthvað til sins ágætis og fólkið, sem við höfum átt samskipti við hefurallsstaðar verið mjög vin- samlegt”. „Hvernig er það fyrir utan- rikisráðherra að gerast sendi- herra?” „Ég held aö það sé að mörgu leyti heppilegt og þótt ég segði áðan að ég sæi nú aðra hlið á sendiráðunum og utanrikisþjón- Hver borg hefur eitthvað til síns ágœtis „Þessi þrjú sendiráð, sem ég hef annast það er i London, Washington og Stokkhólmi eru ólik um margt, þótt sitt af hverju sé aö sjálfsögou svipaðs eðlis, sem verið er að fást við á hverjum stað,” segir Guömund- ur þegar hann er sestur við skrifborðið i skrifstofu sinni hér i sendiráðinu. „Mér finnst til dæmis vera ustunni en ég sá á meðan ég gegndi ráðherraembætti, — hef- ur þaö á margan hátt komið sér vel fyrir mig að hafa gegnt þvi embætti áður. I þvi sambandi má nefna, að þaö hefur komið sér vel fyrir mig og sendiráöið, að ég skuli hafa kynnst persónu- lega sem utanrríkisráðherra ýmsum framámönnum þeirra þjóða, sem ég þarf nú að leita til sem sendiherra. Það er eins meö afgreiðslu ýmissa mála á þessum vettvangi og viðar, að persónuleg tengsl og kunnings- skapur stuðlar að góðri fyrir- greiðslu”, sagöi Guömundur 1. Guðmundsson, sendiherra, i lok þessarar heimsóknar Visis i sendiráðið i Stokkhólmi. — ÓR

x

Vísir

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.