Eimreiðin


Eimreiðin - 01.04.1974, Side 28

Eimreiðin - 01.04.1974, Side 28
EIMREIÐIN gengi. Hefði þannig mátt lækka skatta hverrar fimm manna fjölskyldu um 80 þúsund krónur 1972. Auðlindaskatlurinn ætti að renna til sveitarfélaga jafnt sem rikis. Ef tveir þriðjungar hans liefðu farið í ríkissjóð, þá hefði verið unnt að lækka tekju- og eignaskatta um 50%. Eins hefði mátt velja þá leið að helminga söluskatt eða lækka aðflutn- ingsgjöld um 40%. Ef þriðjungur liefði komið í lilut sveitar- félaga, þá hefðu þau getað afnumið aðstöðugjald og lækkað tekjuútsvar um nálega 30%. Ofangreindar tölur bera með sér, að hér væri einungis um að ræða breytingu á skattlagningu, þar sem auðlindaskattur- inn kæmi í stað verðbólguskattsins á sjávarútveg. Hins vegar er hægt að nota auðlindaskattinn á miklu hagkvæmari Iiátt, þannig að heinn liagur er að fyrir efnahagskerfið. Annar góður kostur auðlindaskattsins er, að honum fylgir hagstæðara gengi fyrir þróun útflutningsgreina annarra en sjávarútvegs, án þess þó að liagur hins síðarnefnda yrði á nokkurn liátt fyrir borð borinn. Þær lielztu atvinnugreinar, sem njóta myndu góðs af hagstæðara gengi, væru iðnaðar- og landbúnaðarframleiðsla til útflutnings og til sölu á innlendum markaði i samkeppni við innflutning, og ferðamannaþjónusta. Hér skal einnig getið annars mikilvægs þáttar sjávarútvegs. Tilgangurinn með útfærslu fiskveiðilögsögu í 50 mílur var m.a. sá að vernda fiskistofna. Frekari friðunaraðgerðir verða án efa nauðsynlegar næstu árin, þ. á m. takmarkanir á tölu og stærð fiskiskipa á hverri vertið. Þjóðarhagur krefst þess, að vísindamönnum verði falin ábyrgð á ákvörðunum um slika takmörkun. Þegar sú ákvörðun hefur verið tekin, þá er ein- ungis um tvær leiðir að ræða til úthlutunar veiðileyfa: (i) Út- hlutun á vegum hins opinbera. sem hlýtur óhjákvæmilega að verða pólitísk; og (ii) Hagnýting markaðskerfisins. Nú er mjög byrjað að ganga á hinar ýmsu auðlindir heims- ins, og íslendingar hafa hvorki ráð á né siðferðislegan rétt til óhagkvæmrar nýtingar fiskistofnsins. Þess vegna yrði að tak- marka úthlutun veiðileyfa af hálfu hins opinbera við þau til- felli, þar sem veigamikil félagsleg eða önnur rök eru fyrir hendi. Öll önnur veiðileyfi ætti að bjóða út á meðal útgerðar- manna, og myndu tekjur af þeim tilboðum, sem tekið yrði renna til ríkis og sveitarfélaga. Tekið skal fram, að tekjujöfn- unarsjóður sjávarútvegsins myndi stuðla að góðri framkvæmd þessa veiðileyfakerfis, vegna þess, að útgerðarmenn myndu vita glöggar, hversu hátt gjald þeir gætu greitt fyrir veiðileyfi. Myndu þeir útgerðarmenn, sem hagkvæmastan hafa rekstur, 120

x

Eimreiðin

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Eimreiðin
https://timarit.is/publication/229

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.