Morgunblaðið - 09.12.2013, Side 19

Morgunblaðið - 09.12.2013, Side 19
MINNINGAR 19 MORGUNBLAÐIÐ MÁNUDAGUR 9. DESEMBER 2013 ✝ SigríðurBragadóttir fæddist 3. mars 1943 á Siglufirði. Hún lést á Land- spítalanum við Hringbraut 27. nóvember 2013. Foreldrar henn- ar voru Harða Guðmundsdóttir, talsímakona, f. 14. janúar 1912, á Þönglabakka í Þorgeirsfirði, d. 13. mars 1976, og Bragi Magn- ússon, lögreglumaður, f. 14. janúar 1917 á Ísafirði, d. 24. apríl 2001. Systir Sigríðar er Þórdís Vala, fædd 27. júlí 1947. Sigríður, eða Sirrí eins og hún var kölluð, giftist Reyni Haraldi Sigurðssyni, húsa- smíðameistara, 28. apríl 1963. Foreldrar Reynis voru Sigurður Björnsson, skipasmiður, f. 25. nóvember 1910 í Fremri- því traustum böndum. Reynir og Sirrí hófu búskap á Siglufirði en fluttu til Reykja- víkur 1970. Sirrí sem var alla tíð afar listræn og skapandi, settist þá fljótlega á skólabekk í Myndlista- og handíðaskól- anum, nú Listaháskóla Íslands. Hún lauk þaðan prófi árið 1976 og stundaði að því loknu fram- halds- og verknám hjá Total Design í Amsterdam. Síðan starfaði Sirrí sem grafískur hönnuður á Auglýsingastofunni Argus, AUK Auglýsingastofu og ÓSA Auglýsingastofu. Síðustu árin starfaði hún sjálfstætt, hannaði auglýsingar, vörumerki og bókakápur, ann- aðist útlitshönnun listaverka- og ljósmyndabóka ásamt því að sinna eigin listsköpun. Sirrí var félagi í FKA – Fé- lagi kvenna í atvinnurekstri, og áhugasamur félagi í Golfklúbbi Reykjavíkur. Þar var hún í góð- um vinkvennahóp, sem kallaði sig Hörðurnar og lék golf viku- lega í mörg ár. Útför Sigríðar fer fram frá Grafarvogskirkju í dag, 9. des- ember 2013, og hefst athöfnin kl. 13. Gufudal, d. 3. des. 1965, og kona hans, Kristjana Sigurðardóttir, húsfreyja, f. 6. mars 1915 í Hnífs- dal, d. 26. sept- ember 2007. Synir Sirríar og Reynis eru Sigurður Björn, tölv- unarfræðingur, f. 12. febrúar 1963 og Bragi Magnús, húsasmíðameist- ari, f. 27. apríl 1965, kvæntur Kristínu Hrund Smáradóttur, kennara. Sonur Braga og Krist- ínar er Bjarki Reynir, f. 15. júní 1997 og sonur Braga og Írunn- ar Ketilsdóttur er Ástþór Arn- ar, f. 8. ágúst 1993 Sirrí ólst upp á Siglufirði, en vegna veikinda Hörðu móður sinnar dvaldi hún á yngri árum löngum stundum hjá frændfólki sínu í Bolungarvík, og tengdist Sigríður Bragadóttir, Sirrí, var mágkona mín og vinkona. Fréttir af alvarlegum veik- indum Sirríar komu okkur hjónum í opna skjöldu. Mér hefur þótt afar erfitt að vera langt frá mínum nánustu við þessar aðstæður, þó hugur minn dvelji hjá þeim. Ég á margar yndislegar minningar sem unglingur á Siglufirði þegar ég kynntist kærustu bróður míns, henni Sirrí. Mér fannst hún sú flott- asta í bænum, með sitt fallega þykka hár og alltaf svo vel til- höfð. Við áttum margar góðar stundir saman í þá daga, man ég vel gönguferðirnar sem við fórum, hvernig sem viðraði, þegar hún gekk með frumburð- inn þeirra, hann Sigga frænda minn. Við hjónin höfum alltaf átt mjög náið samband við Sirrí og Reyni, og þær voru ófáar heim- sóknirnar okkar til þeirra í Ólafsgeislann og á Sogaveginn þar áður. Þá var mikið spjallað og hlegið fram eftir kvöldum. Einnig áttum við margar góðar samverustundir í London þegar Hannes var þar í framhalds- námi og einnig meðan dætur okkar voru þar í námi. Þá gát- um við treyst því að Sirrí væri búin að finna áhugaverð söfn, sýningar og veitingastaði sem við gátum heimsótt saman. Þetta gerði borgarferðir með Sirrí og Reyni enn ánægjulegri, til dæmis þegar við fórum til Rómar og gengum borgina þvera og endilanga og heimsótt- um hvert safnið á fætur öðru, enda ekki annað hægt með slík- um listunnanda og fagurkera sem Sirrí var. Ég gæti endalaust haldið áfram að telja upp þær skemmtilegu ferðir og góðu stundir sem við áttum saman, en allar fallegu myndirnar sem við eigum úr ferðum okkar segja sína sögu og varðveita minningarnar. Við Hannes þökkum fyrir yndislega sam- veru með minni elskulegu mág- konu og vinkonu. Elsku Reynir, Siggi, Bragi og fjölskylda: Guð gefi ykkur styrk á þessum erfiða tíma. Júlíana og Hannes. Vinátta og fegurð eru þeir eðliskostir sem einkenndu Sirrí og allt sem tengdist henni. Fegurð andans var henni eðl- islæg. Hún lagði gott til fólks og hvatti það áfram. Það sem hún tók sér fyrir hendur gerði hún vel og henni fannst að þannig ætti að ferðast í gegnum lífið. Heimili þeirra Reynis var einstaklega fallegt og bar vott um samvinnu þeirra hjóna: hönnuðarins og listasmiðsins. Ég kynntist Sirrí í Mynd- lista- og handíðaskólanum þeg- ar ég var þar við kennslu í graf- ískri hönnun nokkrar annir, en þá var Sirrí þar við nám. Hún vakti athygli mína fyrir þroskuð vinnubrögð og einstaka nær- veru. Vinátta tókst með okkur, sem hefur haldist óslitin síðan. Sirrí var ákaflega næm á tíð- aranda og efnistök. Þeir eru ófáir listamennirnir sem leituðu álits hennar um viðfangsefni sín og þáðu ráðgjöf hennar þegar þeir stóðu frammi fyrir óvenju- legum ákvörðunum. Orðið lífskúnstner er mér of- arlega í huga þegar ég hugsa til hennar. Og það var sama um hvað var rætt, hún var ævin- lega vel inni í málunum. Eftir Sirrí liggja nokkur vel þekkt firmamerki, nefni ég þar Úrval-Útsýn, Emmessís og Smáralind sem dæmi. Hún vann hjá okkur á AUK í all- mörg ár sem hönnuður og réðst eftir það til Ólafs Stephensen og stýrði teiknistofu ÓSA á uppgangstíma stofunnar. Síðar starfaði hún á eigin vegum og varð eftirsóttur hönnunarstjóri listaverkabóka á tímabili. Við skyndilegt og ótímabært fráfall Sirríar hefur okkur mörgum brugðið í brún. Ómet- anleg vinátta Sirríar hefur verið mér sem akkeri oft á tíðum. Ég er innilega þakklát fyrir að hafa átt þessa yndislegu konu og fagurkera að vini. Reyni og sonum þeirra, þeim Braga og Sigurði, sendum við Hörður innilegar samúðar- kveðjur. Kristín Þorkelsdóttir. Á mikilvægri stund í mínu lífi tileinkaði Njörður P. Njarðvík mér ljóð og gaf mér. Á kveðju- stund lífs þíns, Sirrí, vinkona mín, gef ég þér þetta ljóð: Enn ganga vörðurnar yfir heiðina þótt leiðin sé fáförul og ekki margir sem telja sig þurfa leiðsagnar þangað sem förinni er heitið þær þokast upp úr dalbotninum feta sig meðfram gilskorningum stika svo fram klifið og stefna rakleitt inn í þokubakkann þær kæra sig kollóttar þótt úr þeim hrynji steinn og steinn þvi erindið er brýnt: að varða leið það er ekki þeirra að ákveða hverjir fylgja þeim en þeir sem vilja leiðsögn eiga að vita hvar þær er að finna. Edda Jónsdóttir. Hröð er förin örskömm dvöl á áningarstað. Verum því hljóð, hver snerting er kveðja í hinsta sinni. (Birgir Sigurðsson.) Þegar vinir kveðja reikar hugurinn yfir farinn veg og minningarnar eru þar. Sirrí var listamaður. Að koma á heimili hennar og Reyn- is er eins og að koma á lista- safn. Mörg listaverk prýða heimili þeirra, verk eftir vini þeirra, hlutir sem Reynir hefur smíðað því hann er líka lista- maður, en síðast en ekki síst verk eftir hana sjálfa. Í síðustu heimsókn minni í Ólafsgeislann sýndi hún mér verk sem hún hafði gert. Verkið samanstóð af fallegum íslenskum orðum sem hún hafði valið. Hún benti mér sérstaklega á eitt orð sem var dimbiltá en það er gæluorð á stúlku. Hún ætlaði að tilnefna þetta sem fegursta íslenska orðið og hvatti mig til að gera slíkt hið sama. Það gerði ég nú ekki því miður en eftir þetta kalla ég litlu ömmustelpurnar mínar dimbiltær. En fyrst og fremst var Sirrí fagmaður alveg fram í fingur- góma. Allt sem hún gerði eða tók sér fyrir hendur var svo vel gert og fallegt. Þau hjón heill- uðust af golfíþróttinni fyrir mörgum árum og voru góðir kylfingar. Sirrí vildi læra að leika golf rétt og var dugleg að fara til kennara og láta laga sveifluna, samt var hún með flotta sveiflu og sló alltaf miklu lengra en ég. Hún stúderaði golf alveg í botn, horfði mikið á golf í sjónvarpinu, las golftíma- rit og var dugleg að leita upp- lýsinga á netinu. Hún spáði mikið í kylfurnar og var dugleg að prófa þar til hún fann réttu græjurnar. Þegar við kynnumst Sirrí var hún farin að vinna sjálfstætt heima. Oft var ég örugglega að tefja hana frá vinnunni þegar ég kíkti óboðin í kaffi ef ég átti leið í bæinn. Alltaf tók hún mér fagnandi. Þá var hún kannski á kafi í að ganga frá listaverkabók í prent- un eða eitthvað álíka. Allt svo fallegt sem hún kom nálægt. Sirrí var vel að sér á mörg- um sviðum og t.d. benti hún mér á marga góða tónlistar- menn og góðar bækur því hún var víðlesin. Hún tók mikið af myndum í ferðum okkar og þær eru allar listaverk út af fyrir sig, hún var flink að sjá út mótíf og náði að fanga augnablikið. Við hjónin kynntumst Sirrí og Reyni í golfferð í Portúgal fyrir tveimur áratugum. Við tókum strax eftir Sirrí, hún var með stráhatt í golfinu og var eitthvað svo flott. Þetta var fyrsta golfferð okkar allra og staðurinn var hreinasta paradís. Alla daga var leikið golf og á kvöldin fórum við á skemmti- lega veitingastaði og borðuðum frábæran mat. Þegar við hjónin bókuðum okkur í næstu golf- ferð hringdi Sirrí og sagðist hafa séð okkur á farþegalist- anum því þau væru líka að fara í þessa ferð. Síðan hafa þau hjón verið vinir okkar beggja og við farið saman í margar golfferðir. Að ferðast með Sirrí varð til þess að maður sá hlut- ina með öðrum augum og öðl- aðist ný viðhorf. Við höfum átt margar ánægjustundir með þeim hjónum og fyrir þær erum við þakklát í dag. Við sendum Reyni, Sigurði, Braga og fjöl- skyldu okkar innilegustu sam- úðarkveðjur. Minningin um Sirrí mun lifa í hjörtum okkar. Að kvöldi dags er kveikt á öllum stjörnum, og kyrrðin er þeim mild sem vin sinn tregar, og stundum skýla jöklar jarðar- börnum, og jafnvel nóttin lýsir þeim til vegar. (Davíð Stefánsson frá Fagraskógi.) Guðfinna og Guðmundur. Elsku Sirrí, þegar kemur að leiðarlokum, alltof snemma, fer hugurinn að leita í allar okkar góðu samverustundir sem ég á eftir að sakna en minningarnar hef ég og varðveiti. Upphaf okkar vinskapar var þegar við byrjuðum að spila golf saman og fórum víða saman í golf- ferðir. Alltaf tókstu á móti mér með opinn faðminn þegar ég birtist heima hjá þér sem ég gerði svo oft þar sem stutt var á milli okkar og gátum við spjallað tímunum saman og aldrei kom maður að tómum kofunum hjá þér sama hvaða málefni við ræddum. Stundum fórum við í bæinn og þar fórstu með mig í búðir, gallerí og á aðra staði, sem ég var ekki vön að fara á og sást þá hvað þú varst mikill fagurkeri og lærði ég mikið á þessum ferðum okk- ar. Við tókum okkur oft líka til og fórum saman í leikhús og alltaf varstu til í að gera eitt- hvað skemmtilegt, er ég bar það upp við þig. Elsku Sirrí mín, takk fyrir allt og við verð- um vinir að eilífu eins og þú sagðir við mig þegar ég kom og kvaddi þig. Elsku Reynir, Siggi, Bragi og fjölskylda, guð veri með ykkur. Hvers vegna er leiknum lokið? Ég leita en finn ekki svar. Ég finn hjá mér þörf til að þakka þetta sem eitt sinn var. (Starri í Garði.) Hvíl í friði, elsku vinkona. Brynhildur. Undurfögur. Sirrí var fagur- keri. Einstaklega smekkvís og smekkleg og hafði fáheyrða yf- irsýn yfir heim hins fagra. Hún lifði og hrærðist í þeim heimi. Húsgögn, föt, myndlist, hús, heimilisvörur, golfvellir, ljós- myndir, leturtýpur, orð, hótel, náttúra, skór, töskur, skartgrip- ir, matur, vín, pútterar, blóm, bækur, fólk. Sirrí sá ævinlega það fagra í sköpunarverkinu og dró fram það jákvæða og góða. Hún var fádæma vel að sér um hinn víðfeðma heim hönn- unar og lista. Hún þekkti ekki aðeins stóru og frægu nöfnin, heldur hafði hún oftar en ekki grafið miklu dýpra en við hin og komið upp með eitthvað sem af bar en fáir vissu af. Hún vissi um hótel sem voru langtum fal- legri, betri og ódýrari en fræg- ustu 5 stjörnu keppinautarnir. Þekkti golfvelli sem voru faldar perlur. Hafði dálæti á fötum og skartgripum eftir flestum öðr- um óþekkta hönnuði. Dæmdi vín ekki síður eftir hönnun mið- ans en bragði og angan. Hafði í hávegum listamenn sem enginn hafði heyrt um. Mat fegurð fólks eftir innréttingu þess og áru. Og Sirrí fór einkar vel með þessar eigindir sínar. Hún fór aldrei offari í leitinni að lífs- hamingjunni eins og mörgum hættir til, sérstaklega þegar áhugasviðið liggur á þessum slóðum. Heimili þeirra Reynis er listaverk. Unnið í samein- ingu af þessari óumræðilega hæfileikaríku og smekklegu konu og frábærum handverks- og eiginmanni hennar. En þar er með engum hætti borist á. Heldur ber heimilið vitni ein- stöku fólki. Hvar sem Sirrí fór vakti þessi glæsilega kona athygli fyrir óvenjulegan stíl og fágun. Það voru forréttindi að vera með henni á golfvellinum. Þar var hún drottning, en algjörlega án þess að drottna. Bar af í klæðaburði og vandaðri fram- komu. Hún var mjög góður kylfingur, en það sem meira var um vert, með afburða fallega sveiflu. Við bárum gæfu til að kynn- ast þeim hjónum og bindast nánum böndum hin síðari ár. Áttum margar, en samt alltof fáar, dásamlegar samveru- stundir við langborðið í Ólafs- geisla. Margar, en alltof fáar, gleðistundir á golfvöllum. Löng en offá innihaldsrík símtöl. Þótt aldursmunurinn væri mikill í árum, hvarf hann algjörlega við þessi góðu og þakkarverðu samskipti. Við sendum Reyni, Sigga, Braga og fjölskyldu, og öllum vandamönnum og vinum Sirríar okkar innilegustu samúðarósk- ir. Með Sirrí verða himnarnir betri. Erla Ýr og Ólafur Ingi. Sigríður Bragadóttir Faðir okkar, fósturfaðir, tengdafaðir, afi og langafi, LÚÐVÍK VIGNIR INGVARSSON, Sólvallagötu 26, Reykjanesbæ, lést föstudaginn 22. nóvember. Útför hans hefur farið fram. Halldór Ingi Lúðvíksson, Birna Guðlaugsdóttir, Brynjar Lúðvíksson, Hafdís C. Jakobsdóttir, Hörður Lúðvíksson, Sigurveig Sigurðardóttir, Ingvar Vignir Lúðvíksson, Laila Uglebjerg Nörgard, Lindberg Vignir Lúðvíksson, Halldóra M. Lúðvíksdóttir, Ísar Arnbjörnsson, Hrafnhildur Þorsteinsdóttir, Keld Oddershede, barnabörn og barnabarnabörn. Elskulegur faðir okkar, tengdafaðir og afi, ÞORGEIR ÞORSTEINSSON, fyrrverandi sýslumaður og lögreglustjóri, lést á Landspítalanum í Fossvogi 27. nóvember. Útför hans fer fram frá Dómkirkjunni kl. 13.00 fimmtudaginn 12. desember. Herdís Þorgeirsdóttir, Þorsteinn Þorgeirsson, Ásta Karen Rafnsdóttir, Sigríður Þorgeirsdóttir, Magnús D. Baldursson, Ófeigur Tryggvi Þorgeirsson, María Heimisdóttir, Katla Margrét Þorgeirsdóttir, Jón Ragnar Jónsson, og barnabörn. Eiginkona mín, móðir, tengdamóðir, amma og langamma, GUÐRÚN ELÍN SKARPHÉÐINSDÓTTIR, sofnaði af þessum heimi á heimili sínu, Dalbæ á Dalvík, föstudaginn 6. desember. Gylfi Björnsson, Jón Emil Gylfason, Sigríður Kristinsdóttir, ömmu- og langömmubörn. Elskulegur faðir okkar, tengdafaðir, afi og langafi, DAVÍÐ GUÐMUNDSSON, Hæðargarði 33, Reykjavík, áður bóndi í Miðdal í Kjós, lést á hjúkrunarheimilinu Hömrum í Mosfellsbæ laugardaginn 7. desember. Útförin auglýst síðar. Fanney Þ. Davíðsdóttir, Hulda Þorsteinsdóttir, Aðalsteinn Grímsson, Kristín Davíðsdóttir, Gunnar Rúnar Magnússon, Guðbjörg Davíðsdóttir, Katrín Davíðsdóttir, Sigurður Ingi Geirsson, Sigríður Davíðsdóttir, Gunnar Guðnason, Guðmundur H. Davíðsson, Svanborg Anna Magnúsd, Eiríkur Davíðsson, Solveig Unnur Eysteinsd, afabörn og langafabörn.

x

Morgunblaðið

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.