Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						24

'   : /¦ v l r


MORGUNBLAÐIÐ SUNNUDAGUR 29. SEPTEMBER 1991

1991 a3aM3TTi8.es aUOACIUVlMU? $1II/!0SÍ3T<3A3 GIGAlSHUOaOM

MORGUNBLAÐIÐ SUNNUDAGUR 29. SEPTEMBER 1991

a

8S

21

fntrgratltlfl&ife

Útgefandi

Framkvæmdastjóri

Ritstjórar

Fulltrúar ritstjóra

Fréttastjórar

Ritstjórnarfulltrúi

Arvakur h.f., Reykjavík

Haraldur Sveinsson.

Matthías Johannessen,

Styrmir Gunnarsson.

Þorbjörn Guðmundsson,

Björn Jóhannsson,

Ární Jörgensen.

Freysteinn Jóhannsson,

Magnús Finnsson,

Sigtryggur Sigtryggsson,

Ágúst Ingi Jónsson.

Björn Vignir Sigurpálsson.

Ritstjórn og skrifstofur: Aðalstræti 6, sími 691100. Auglýsingar: Aðal-

stræti 6, sími 691111. Afgreiðsla: Kringlan 1, sími 691122. Áskriftar-

gjald 1100 kr. á mánuði innanlands. í lausasölu  100 kr. eintakið.

Ræða Bush

Ræða Bush, Bandaríkjafor-

seta, í fyrrakvöld markar

þáttaskil í vígbúnaðarkapp-

hlaupinu, sem geisað hefur í

rúma fjóra áratugi. „Nú er ein-

stætt tækifæri til að breyta

stefnu Bandaríkjanna og Sov-

étríkjanna í kjarnorkuvörnum,"

sagði Bush og vísaði þar til hruns

kommúnismans í Sovétríkjun-

um. í framhaldi af því lýsti Bush

því yfir, að Bandaríkjamenn

myndu fyrir sitt leyti draga stór-

lega úr kjarnorkuvopnabTÍnaði

og skoraði á Sovétríkin að gera

slíkt hið sama.

í fyrsta lagi lýst Bush því

yfir, að öllum skammdrægum

kjarnorkuvopnum           Banda-

ríkjanna sem skjóta má af landi

verði^ eytt eða þau tekin úr notk-

un. I öðru lagi sagði forsetinn

að allar stýriflaugar Bandaríkja-

manna í kafbátum og herskipum

yrðu fjarlægðar. í þriðja lagi

sagði Bush að Bandaríkjamenn

myndu hætta við að koma lang-

drægum kjarnorkuflaugum fyrir

á járnbrautarvögnum. I fjórða

lagi hvatti Bush til samningavið-

ræðna við Sovétríkin um upp-

rætingu langdrægra eldflauga,

sem  borið geta fleiri en einn

kjarnaodd. í fimmta lagi sagði

Bandaríkjaforseti að langdrægar

sprengjuflugvélar sem bera

kjarnorkuvopn yrðu ekki lengur

í yiðbragðsstöðu eins og verið

hefur í tæpan aldarfjórðung.

Þá lagði Bush til að viðræður

hæfust á milli Bandaríkjamanna

og Sovétmanna um samstarf á

sviði stjórnunar kjarnorkuvarna

og um eftirlit með öryggi kjarna-

odda ásamt könnun á aðferðum

við geymslu, flutninga og eyð-

ingu kjarnavopna. Bandaríkja-

forseti sagði í ræðu sinni, að

framkvæmd START-samnings-

ins yrði hraðað, þegar hann tæki

gildi og að Ba/idaríkjamenn

myndu þegar gera óvirkar allar

langdrægar flaugar á landi, sem

samningurinn fjallar um, en það

átti að gerast á sjö árum. Enn-

fremur hefur forsetinn gefíð fyr-

irmæli um að hætta endurnýjun

skammdrægra árásarflauga um

borð í langdrægum sprengju-

flugvélum.

Ekki fer á milli mála, að hér

er um meiriháttar viðburð að

ræða, einn hinn mesta á síðustu

áratugum. Um leið og kjarn-

orkuvopnin hafa að margra mati

orðið til þess að draga úr styrj-

aldarhættu á undanförnum ára-

tugum kalda stríðsins hefur

þjóðum heims jafnan staðið ógn

af miklum birgðum þessara ger-

eyðingarvopna, sem safnað hef-

ur verið saman á jörðinni. Þess

vegna verður ákvörðun Banda-

ríkjamanna um einhliða aðgerðir

í þessum efnum fagnað um

heimsbyggð alla.

Forsenda þessarar ákvörðun-

ar er að sjálfsögðu sú, að veldi

kommúnismans er fallið, hinar

kúguðu þjóðir Austur-Evrópu

hafa fengið frelsi, undirróðurs-

starfsemin víða um heim er að

stöðvast og þjóðir lýðveldanna í

Sovétríkjunum eru að öðlast

frelsi og sjálfstæði. Ganga má

út frá því sem vísu, að undan-

fari þessarar ákvörðunar sé sam-

töl á milli forráðamanna Banda-

ríkjanna og Sovétríkjanna sem

tryggja, að Sovétríkin fylgi í

kjölfarið. Það verður mikill léttir

fyrir Sovétmenn, að þurfa ekki

að standa undir þungum fjár-

hagslegum byrðum af völdum

vígbúnaðar og þeir fjármunir,

sem farið hafa til þessara þarfa

á Vesturlöndum á undanförnum

áratugum koma að góðum not-

um í annað.

Aðalatriðið er þó, að þessi

ákvörðun Bandaríkjaforseta

sýnir, að við búum í gjörbreytt-

um heimi. Hún sýnir, að Banda-

ríkjaforseti a.m.k. er ekki lengur

haldinn þeim efasemdum, sem

síðustu árin hafa einkennt við-

horf margra Vesturlandabúá til

framvindu mála í Sovétríkjun-

um. Samt sem áður skulum við

ganga hægt um gleðinnar dyr.

Þegar Neville Chamberlain lýsti

friði á okkar tímum fagnaði

brezka þjóðin í nokkra mánuði

og hófst svo handa um að und-

irbúa stríðsátök við Þjóðverja.

Saga mannkynsins sýnir, að eitt

tekur við af öðru. Þótt ógnunin

úr austri sé að hverfa getur ný

ógnun steðjað að okkur úr

óvæntri átt. En hvað sem því

líður er ástæða til að fagna og

þá ekki sízt því, að þjóðir aust-

urs og vestur geta nú tekið til

við að kynnast með nýjum hætti.

HELGI

spjall

Textavarp

Allt er her med otrulegum st%l

og einsog gerist best i verold tinni

og heimsins mikla holtatokuv%l

er heldur vinalegt vid fyrstu kynni

tvi islensk tjod er yndislega s%l

i altjodlegri tortimingu sinni.

I fullkomnu textavarpi velja ma

um vidkunnanlega stafí an þs og ðs

og tad er bara einsog allir sja

jafnast%dulaust ad skrifa teim til geds

sem heimta gamlan serhljod einsog á

og ollum teim sem krefjast tessa ðs

tvi enginn lifir nu med hyrri ha

sem hafnar tvi sem flestum er til geds.

Vor gamla tjod er gengin tetta a leid

i godri tru med broddstaf ser vid hond

en medan tessi fagra framtid beid

sem forlog hennar her vid nyrstu sfrond

hun treydi sina tolanlegu neyd

og traukadi med hugann vid tau lond

sem hudstryktu vorn hnott svo undan sveid

og heimta nu ver kyssum a tann vond.

M.

(meira næsta sunnudag.)

N

U EPTIR HELGINA

munu flestir bankar

og sparisjóðir til-

kynna nokkra lækkun

á nafnvöxtum. Þessi

vaxtalækkun kemur í

kjölfar töluverðra

sviptinga á milli

Landsbanka og íslandsbanka annars vegar

og ríkissjóðs hins vegar um vexti banka-

víxla og ríkisvíxla. Landsbankinn reið á

vaðið fyrr í þessum mánuði með lækkun

forvaxta á bankayíxlum og nokkrum dög-

um seinna fylgdi íslandsbanki á eftir. Yfir-

lýsing eins talsmanna verðbréfasölu ríkis-

ins þess efnis, að ekki stæði til að lækka

vexti ríkisvíxla vakti mikla reiði meðal

forráðamanna þessara banka. Sólarhring

síðar tilkynnti Friðrik Sophusson, fjár-

málaráðherra, nokkra vaxtalækkun á

ríkisvíxlum en þó mun minni en nam lækk-

un vaxta bankavíxla. Viðbrögð Lands-

banka og íslandsbanka urðu snögg. Þeir

hækkuðu vexti af bankavíxlum á nýjan

leik.

Hér verður ekki fjallað sérstaklega um

þetta mál enda var það gert í forystugrein

Morgunblaðsins í gær, föstudag. Hins veg-

ar eru þau átök, sem orðið hafa milli for-

ystumanna núverandi ríkisstjórnar og

bankanna forvitnileg og vísbending um,

að þessar stofnanir hafa ekki það- skjól

af Sjálfstæðisflokknum, sem þær áður

höfðu. Hafi forráðamenn viðskiptabanka

og sparisjóða gert ráð fyrir því, að hin

nýja ríkisstjórn Sjálfstæðisflokks og Al-

þýðuflokks yrði þægilegri í samskiptum

en vinstri stjórn Steingríms Hermannsson-

ar hefur það bersýnilega verið á misskiln-

ingi byggt. Fyrstu merki þess mátti sjá

sl. vor á snörpum viðbrögðum Friðriks

Sophussonar, fjármálaráðherra, vegna

þeirrar ákvörðunar lánastofnana að auka

vaxtamun. í samtali við Morgunblaðið 1.

júní sl. sagði fjármálaráðherra, að ákvörð-

un bankanna um að auka vaxtamun ætti

rætur að rekja til þess, að „sumir bank-

anna höfðu verið reknir með stórfelldu

tapi vegna rangra ákvarðana fyrr á þessu

ári". Þegar ný vaxtahækkun varð hinn 1.

ágúst sl. lýsti Davíð Oddsson, forsætisráð-

herra, þeirri skoðun sinni, að hún hefði

verið of mikil.

í byrjun septembermánaðar skýrði

Morgunblaðið frá athyglisverðum bréfa-

skiptum milli forsætisráðherra og Seðla-

banka, en hinn 6. september sl. sendi

Davíð Oddsson Seðlabankanum bréf þar

sem sagði m.a.: „Kjarni málsins er sá, eins

og reyndar kemur fram í greinargerðinni,

að íslenzkir^ bankar búa ekki við virka

samkeppni. í skjóli þess geta þeir hækkað

vexti á einum tíma til að bæta upp tap á

öðrum. Á virkum markaði gæti þetta ekki

gerzt, heldur yrðu bankarnir að byggja

ákvarðanir sínar á hverjum tíma á efna-

hagslegum forsendum við markaðsaðstæð-

ur. í þessu felst, að vextir hér á landi

geta verið aðrir í lengri eða skemmri tíma

en virkur markaður leiddi til. Ekki er blöð-

um um það að fletta, að þetta getur haft

óheppilegar afleiðingar fyrir þróun efna-

hagsmála."

Síðan segir Davíð Oddsson í þessu sama

bréfi: „Sem dæmi um þetta má nefna að

stefni í samdrátt getur verið brýnt að

stuðla að lækkun raunvaxta í því skyni

að örva atvinnulíf. Seðlabankar víða um

heim keppast einmitt við þetta um þessar

mundir, meðal annars í Bandaríkjunum,

Bretlandi og Kanada. Auðvitað ekki með

„handafli" eða beinum fyrirmælum, heldur

með fortölum og ráðstöfunum á sviði pen-

ingamála, sem samrýmast markaðsbú-

skap. Sé hins vegar fyrst og fremst byggt

á reiknireglum, sem miða að því að „leið-

rétta" fortíðina geta vextir haldist háir

löngu eftir að þeir hefðu annars lækkað

og þannig stuðlað að því að efnahagsbati

dragist á langinn."

Og loks segir forsætisráðherra í þessu

athyglisverða bréfi: „Af þessum ástæðum

er varhugavert af Seðlabankanum að taka

einhliða undir skýringar viðskiptabanka á

nauðsyn vaxtahækkana á grundvelli af-

komu á fyrri hluta árs. Þvert á móti ber

honum að stuðla að vaxtaþróun, sem hann

REYKJAVIKURBREF

Laugardagur 28. september

telur æskilega fyrir efnahagslífið í víðara

samhengi og freista þess að veita bönkun-

um það aðhald, sem þá skortir vegna ófull-

kominna markaðsaðstæðna. Þetta ber

Seðlabankanum að gera með því að beita

þeim tækjum, sem hann hefur yfir að ráða

og með fortölum. í því efni er ekki verið

að mæla með beinum fyrirmælum eða til-

skipunum, heldur að viðfangsefnið verði

nálgast með svipuðum hætti og í öðrum

löndum og innan þeirra marka, sem að-

stæður hér leyfa."

Eins og sjá má af þessu bréfi fer því

fjarri, að forsætisráðherra Sjálfstæðis-

flokksins telji, að markaðurinn ráði ferð-

inni í vaxtaákvörðunum hér eins og þó var

yfirlýst að verða ætti með vaxtafrelsinu,

sem Sjálfstæðisflokkurinn beitti sér fyrir,

að upp var tekið haustið 1984.

Vandi

banka og at-

vinnulífs

ATÖKIN A MILLI

Landsbanka, ís-

landsbanka og

ríkissjóðs síðustu

daga um forvexti

af bankavíxlum og

ríkisvíxlum og gagnrýni fjármálaráðherra

og forsætisráðherra á bankana endur-

speglar að hluta til þá baráttu, sem stend-

ur um peningana, sem til eru í landinu

og alltof lítið er af miðað við þarfir ríkis-

ins og atvinnulífsins. Jafnframt gera ráð-

herrarnir sér auðvitað Ijóst, að veruleg

vaxtalækkun er forsenda þess, að nýir

kjarasamningar náist á vinnumarkaðnum.

Viðskiptabankar og sparisjóðir hafa

bent á, að meginástæðan fyrir lélegri af-

komu iánastofnana fyrri hluta ársins og

raunar miklum taprekstri bæði hjá Lands-

banka og íslandsbanka, sé sú, að með

stjórnvaldsákvörðunum sé bönkunum

heimilt að taka við verðtryggðum innlánum

til mjög skamms tíma en megi ekki verð-

tryggja útlán nema þau séu til þriggja ára

eða lengri tíma. Þeir taki því við pening-

um, sem þeir megi verðtryggja en láni þá

út óverðtryggða. Ef'ákvörðun nafnvaxta

sé ónákvæm vegna ónákvæmra spádóma

um verðbólgustig geti skapazt á skömmum

tíma gífurlegur halli í rekstri bankanna.

Nú má auðvitað segja sem svo, að þótt

bönkum og sparisjóðum sé heimilt að taka

við verðtryggðum innlánum til skamms

tíma séu þeir ekki skyldaðir til þess og

þeir hefðu þá átt að velja þann kost að

verðtryggja ekki innlán nema í þeim mæli,

sem þeir geti verðtryggt útlán. Svar bank-

anna við því er einfaldlega það, að þeir

geti ekki leyft sér af samkeppnisástæðum

að velja þessa leið. Alltaf verði einhver

einn, sem bjóði verðtryggðu innlánin til

skamms tíma, sem hirði þá allt spariféð.^

Svar markaðshyggjumanna mundi vera

það, að þá ábyrgð verði bankar og spari-

sjóðir að axla sjálfir og geti ekki velt afleið-

ingunum af röngum ákvörðunum í þeim

efnum yfir á aðra. Bankarnir geti ekki

fremur kennt öðrum um þetta en saltfisk-

verkendur kvartað undan hallarekstri, þeg-

ar þeir kaupi hráefnið á svo háu verði að

halli á vinnslunni sé fyrirsjáanlegur!

En auðvitað er málið ekki svona ein-

falt. Það tvöfalda kerfl verðtryggðra og

óverðtryggðra innlána og útlána, sem hér

er við lýði er óheppilegt, en alveg ljóst,

að engar forsendur eru fyrir því í fyrirsjá-

anlegri framtíð að afnema verðtryggingu.

Þess vegna hlýtur að vera eðlilegt að setja

bönkum og sparisjóðum starfsramma, sem

kemur í veg fyrir, að mismunur af þessu

tagi skapist í rekstri bankanna. Þegar fyrri

ríkisstjórn beitti sér fyrir því, að óheimilt

væri að verðtryggja útlán til skemmri tíma

en þriggja ára var litið á það, sem fyrsta

skref í átt til þess að afnema verðtrygg-

ingu, sem var baráttumál Steingríms Her-

mannssonar, fyrrverandi forsætisráðherra.

Ef samstaða er nú um það, að slík ákvörð-

un sé ekki á næsta leiti er engin ástæða

til annars en að afnema þetta bann. Menn

þurfa þá ekki að standa í stöðugu rifrildi

um það hverjir nafnvextir eigi að vera auk

þess, sem stöðugar nafnvaxtabreytingar á

tveggja og þriggja mánaða fresti skapa

óþarfa óróa í efnahagslífinu.

Eftir stendur hitt, að samskipti banka

og sparisjóða annars vegar og atvinnulífs

og ríkisstjórnar hins vegar um vaxtastigið

eiga eftir að harðna. Nú fyrir helgina

skýrði Morgunblaðið frá því, að raunvext-

ir af viðskiptavíxlum væru orðnir óheyri-

lega háir. Deilur um raunvexti af við-

skiptavíxlum hafa áður komið upp. Bank-

arnir svara því til að ekki megi miða við

einn ákveðinn punkt, þegar verðbólgustig-

ið falli snögglega, heldur verði að taka

mið af lengra tímabili. Það eru rök út af

fyrir sig, sem breyta þó ekki þeirri stað-

reynd, að þessa stundina er raunvaxtastig-

ið á þessu lánaformi svo hátt, að enginn

atvinnurekstur stendur undir því. í sam-

tali við Morgunblaðið í' dag, laugardag,

segir Birgir Rafn Jónsson, formaður Fé-

lags ísl. stórkaupmanna, að vandinn liggi

í of lítilli samkeppni á lánsfjármarkaðnum

og Gunnar Svavarsson, formaður Félags.

ísl. iðnrekenda, segir að þessir vextir séu

óeðlilega háir og hljóti að lækka.

Sjávarútvegurinn stendur nú frammi

fyrir einhverri mestu tekjuskerðingu, sem

um getur í síðari tíma sögu þessarar at-

vinnugreinar. Það má glöggt heyra á for-

ráðamönnum margra fyrirtækja í sjávarút-

vegi, að þau lifi ekki af það raunvaxta-

stig, sem nú er í gildi, standi það til lang-

frama, hvað þá aflaskerðinguna sjálfa.

Einar Oddur Kristjánsson, formaður

Vinnuveitendasambánds íslands orðaði

þetta svo á fundi Samtaka fiskvinnslu-

stöðva á Akureyri í gær, föstudag, að

háir raunvextir væru að éta framleiðslufyr-

irtækin út á gaddinn.

En jafnframt er rekstur sumra við-

skiptabankanna a.m.k. að þyngjast veru-

lega. Þar koma til mikil útlánatöp á undan-

förnum árum vegna gjaldþrota í atvinnu-

lífinu, sem bankarnir hafa orðið að taka

á sig í stórum stíl og er raunar það sama

og gerzt hefur í nálægum löndum, ekki

sízt í Noregi og Bandaríkjunum. Og auðvit-

að er ljóst, að gífurlegur samdráttur í út-

gerð og fiskvinnslu í kjölfar aflaskerðing-

arinnar hefur alvarleg áhrif á rekstrar-

stöðu bankanna. Það er gömul saga og

ný, að þær lánastofnanir, sem eiga mikil

viðskipti við sjávarútveg búa að sumu leyti

við sömu sveiflur og sjávarútvegurinn

sjálfur.

Þessir þrír aðilar, ríkið, lánastofnanir

og sjávarútvegur, standa frammi fyrir

ákaflega svipuðum vandamálum og áþekk-

um verkefnum á næstu misserum. Ríkið

verður að efna til stórfellds niðurskurðar

á útgjöldum til þess að draga úr halla-

rekstri og lánsfjárþörf opinberra aðila.

Bankar og sparisjóðir verða að hlusta á

þá gagnrýni, sem að þeim er beint af for-

ráðamönnum núverandi ríkisstjórnar og

eiga ekki annarra kosta völ en að herða

enn aðgerðir til hagræðingar og niður-

skurðar á eigin umsvifum. Kröfur um

aukna hagkvæmni í rekstri þeirra eiga

eftir að margfaldast á næstu mánuðum

ogmisserumeftirþví, semharðnarádaln-

um og atvinnulífið verður viðkvæmara

fyrir hverri einustu smábreytingu, sem

verður á vöxtum. Og sjávarútvegurinn

sjálfur getur ekki látið við það sitja að

lýsa þeim vandamálum, sem leiða af afla-

skerðingunni heldur verða menn að bregð-

ast við nú þegar með því að fækka skipum

og vinnslustöðvum í rekstri.

Svo lengi, sem ríkissjóður er jafn stór-

tækur lántakandi og hann hefur verið á

fjármagnsmarkaðnum árum saman verða

forsvarsmenn hans hverju sinni að sætta

sig við þá staðreynd, að hver einasta

ákvörðun, sem þeir taka um vaxtabreyt-

ingar getur haft víðtækar afleiðingar, eins

og dæmin sanna.

Hvernig á

aðtryggja

samkeppni?

HER I REYKJA-

víkurbréfi hefur áð-

ur verið vikið að

því, að mikil sam-

þjöppun hafi orðið

á fjármálamark-

aðnum. Með fækkun viðskiptabanka úr sjö

í þrjá var auðvitað stigið stórt skref í átt

til aukinnar hagræðingar í rekstri bank-

anna. En jafnframt hafa flest verðbréfa-

fyrirtæki landsins færst í eigu bankanna.

A tímabili var mikil samkeppni milli bank-

anna og verðbréfafyrirtækjanna um spari-

fé fólks en nú er varla hægt að tala um

slíka samkeppni milli banka og verðbréfa-

fyrirtækja. Eins og fram kom í bréfi

Davíðs Oddssonar til Seðlabankans er það

hans mat, að hér sé tæpast virk sam-

keppni á milli banka. Spurning er, hvort

hægt er að tryggja þessa samkeppni með

einhverjum hætti. Hér skal nefnt lítið

dæmi.

I ágústmánuði sl. bauð eignaleigufyrir-

tækið Lind hf. út skuldabréf að nafnvirði

um eða yfir 250 milljónir króna. í boði var

ávöxtun,  sem  nam  9,5%  umfram verð-

Morgunblaðið/RAX

tryggingu. Ef um stærri kaup var að ræða

var boðin 9,75% raunávöxtun. Lind hf. er

að mestu í eigu Landsbanka íslands.

Landsbréf hf, sem er verðbréfafyrirtæki

Landsbankans, sá um skuldabréfaútboðið.

Bréfin voru með ábyrgð Landsbankans.

Þegar bréf þessi voru boðin út voru

bankabréf boðin út og seld með 8,9%

ávöxtun til stærri fjárfesta. Sumir verð-

bréfamiðlarar töldu á þessum tíma, að

þessi bréf Lindar hf. hefði mátt selja með

lægri ávöxtun eða 9,2% til 9,4%. Ef þau

hefðu verið seld með 9,2% ávöxtun hefði

vaxtakostnaðar hins endanlega lántak-

anda orðið 6,6 milljónum króna minni á

lánstímanum en ella.

Rökin fyrir því, að selja bréfin með svo

hárri ávöxtun voru þau, að auk þess, sem

raunávöxtun bankabréfa á þessum tíma

hefði getað orðið rúmlega 9% til stærri

kaupenda hefðu ríkistryggð bréf Atvinnu-,

tryggingasjóðs verið seld með 9,5% ávöxt-

un, skuldabréf stórra sveitarfélaga með

um 10% raunávöxtun og bréf annarra

eignaleigufyrirtækja jafnvel yfir 10% raun-

ávöxtun. Jafnframt hafi ýmis önnur sjón-

armið ráðið því, hversu há ávöxtun var í

boði. Loks verði að gera greinarmun á

skuldabréfi með einfaldri ábyrgð banka

og skuldabréfi, sem gefið er út af bankan-

um sjálfum.

Hér skal ekkert mat lagt á það, hver

hefur rétt fyrir sér í þessu efni en sú spurn-

ing vaknar hins vegar, hvort lántakandinn

hefði fengið betri kjör, ef Lind hf. hefði

leitað tilboða í útboðið hjá öllum verðbréfa-

fyrirtækjunum, sem hér starfa. í þessu

tilviki er Landsbankinn eigandi Lindar að

mestu leyti svo og eigandi Landsbréfa hf.

Hvað hefði gerzt, ef samkeppni hefði ver-

ið um þétta útboð milli verðbréfafyrirtækj-

anna? Er hugsanlegt, að lántakandinn,

viðskiptamaður Lindar hf, hefði fengið

mun -betri kjör, sem svarar jafnvel þeim

milljónum, sem að framan voru nefndar?

Hvorki Seðlabankinn né viðskiptabank-

ar og sparisjóðir geta skellt skollaeyrum

við þeim ábendingum, sem fram koma í

bréfi forsætisráðherra til Seðlabankans um

markaðsaðstæður á fjármagnsmarkaðn-

um. Það er tímabært að leita leiða til þess

að auka samkeppni á þeim markaði og

ná með því fram aukinni hagræðingu og

betri kjörum, sem koma atvinnulífinu og

landsmönnum öllum til góða.

„Þessir þrír aðil-

ar, ríkið, lána-

stofnanir og sjáv-

arútvegur, standa

frammi fyrir

ákaflega svipuð-

um vandamálum

og áþekkum verk-

efnum á næstu

misserum. Ríkið

verður að efna til

stórfellds niður-

skurðar á útgjöld-

um til þess að

draga úr halla-

rekstri og láns-

fjárþörf opin-

berra aðila. Bank-

ar og sparisjóðir

verða að hlusta á

þá gagnrýni, sem

að þeim er beint

af forráðamönn-

um núverandi

ríkisstjórnar og

eiga ekki annarra

kosta völ en að

herða enn aðgerð-

ir til hagræðingar

og niðurskurðar á

eigin umsvifum.

Kröfur um aukna

hagkvæmni í

rekstri þeirra

eiga eftir að

margfaldast á

næstu mánuðum

og misserum eftir

því, sem harðnar

á dalnum og at-

vinnulífið verður

viðkvæmara fyrir

hverri einustu  -

smábreytingu,

sem verður á

vöxtum. Og sjáv-

arútvegurinn

sjálfur getur ekki

látið við það sitja

að lýsa þeim

vandamálum, sem

leiða af aflaskerð-

ingunni heldur

verða menn að

bregðast við nú

þegar með því að

fækka skipum og

vinnslustöðvum í

rekstri."

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
24-25
24-25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44
Blašsķša 45
Blašsķša 45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48