Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31 .
PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						58 SUNNUDAGUR 12. DESEMBER 2004 MORGUNBLAÐIÐ

MENNING

Aðventutónleikar

Digraneskirkja 13. desember kl 20:30

Hallgrímskirkja 15. desember kl 20:30

Stjórnandi: Margrét J. Pálmadóttir

ásamt strengjasveit og orgeli

GOSPELSYSTUR REYKJAVÍKUR

STÚLKNAKÓR REYKJAVÍKUR

VOX FEMINAE

Miðasala í síma 861-2668 og hjá kórfélögum

É

g ætlaði mér alltaf að verða

rithöfundur og var kom-

inn af stað með það en lét

heillast af glysinu í kring-

um kvikmyndagerðina og tók á mig

smákrók. Núna er ég kominn yfir

það,? segir Þráinn Bertelsson sposk-

ur á svip þegar ég byrja á að spyrja

hann hvers vegna hann hafi tekið upp

þráðinn aftur við bókaskrif eftir ald-

arfjórðung í kvikmyndagerð. Þar er

reyndar margs að minnast, ?Líf?-

myndanna um þá félaga Þór og

Danna, Skammdegis og Magnúsar að

ógleymdum vinsælasta íslenska

framhaldsþætti Ríkissjónvarpsins,

Sigla himinfley. 

Hvernig finnst þér að vera horfinn

úr kvikmyndagerðinni yfir í rit-

störfin?

?Mér fannst mjög gaman í kvik-

myndagerðinni oft á tíðum, en í ald-

arfjórðung hugsaði ég meira um pen-

inga en fjármálaráðherrann,

Seðlabankastjóri og Björgólfur Guð-

mundsson til samans! Þetta var farið

að leggjast dálítið þungt á sinnið á

mér svo að ég er frelsinu feginn.?

Þú ert sagður einn af örfáum ís-

lenskum kvikmyndagerðarmönnum

sem tekist hefur að gera kvikmyndir

sem stóðu undir sér fjárhagslega.

?Þetta gekk svo vel að ég þurfti

allavega minni ríkisstyrki en aðrir á

þessum tíma. Ég komst frá þessu án

þess að verða gjaldþrota eða geðveik-

ur. Það er nokkur sigur.?

Árangur út af fyrir sig.

?Ég hef alltaf verið svo staðfastur

letingi að ég hef aldrei viljað taka mér

neitt fyrir hendur sem ég hef ekki

ánægju af.?

Þú ert nú samt búinn að halda vel á

spöðunum. Tvær bækur á tveimur ár-

um og báðar talsverðar að vöxtum.

?Af letingja að vera þá er ég mjög

vinnusamur. Það er með letina eins

og alkóhólismann að ef maður gefur

tommu eftir þá endar það með skelf-

ingu. Ég verð því að halda mér við

efnið svo ég leggist ekki leti og

ómennsku.?

Fyrsta bókin sem kom út í byrjun

áttunda áratugarins heitir Kópamar-

os en þar á eftir leið langur tími þar

til næsta bók birtist.

?Ég gaf út eina bók á níunda ára-

tugnum undir dulnefni.?

Það var Tungumál fuglanna og dul-

nefnið var Tómas Davíðsson. Skrif-

aðirðu undir dulnefni af því að reyf-

arar voru svo lágt skrifaðir á þeim

tíma að enginn höfundur með sæmi-

lega sjálfsvirðingu lét bendla sig við

það bókmenntaform?

?Nei, það var nú ekki ástæðan. Ég

var á þessum tíma ritstjóri Þjóðvilj-

ans og þá gengu nafnlaus bréf á milli

fjölmiðla þar sem reynt var að níða

æru ágæts manns sem staðið hafði

framarlega í pólitíkinni. Bókin fjallar

í rauninni um þetta mál og er sann-

leikanum samkvæm. Það er hins veg-

ar alveg rétt að vegur glæpasagn-

anna hefur aukist á undanförnum

árum og þar hefur Arnaldur Indriða-

son rutt brautina. Ég gladdist mjög

yfir því að Kleifarvatn skyldi vera til-

nefnd til Íslensku bókmenntaverð-

launanna og þótti dirfska nefnd-

arinnar mikil þar sem þetta er nú

bara áttunda bók Arnaldar.?

Hvaða skoðun hefurðu á Íslensku

bókmenntaverðlaununum?

?Mér finnst almennt ágætt að at-

hyglin skuli beinast að bókmenntum

og listum. Og verðlaun eru þess eðlis

að alltaf öðru hverju kemur fyrir að

einhver hlýtur þau sem er vel að þeim

kominn. 

Tilnefningarnar núna minna mig

reyndar svolítið á Óskarsverðlaunin í

Hollywood í gamla daga. Þá fengu

menn þau yfirleitt árið eftir að þeir

áttu þau skilið.?

Þú hljómar svo jákvæður og sáttur

við allt og alla. Ertu að eldast Þráinn?

?Það gerist náttúrlega án þess að

maður fái rönd við reist. En lífið í

þessu landi hefur stórbatnað. Það er

allt annað að búa hér eftir að kalda-

stríðinu lauk. En almennt séð finnst

mér það vera gríðarleg forréttindi að

hafa fæðst á Vesturlöndum. Það eru

slík forréttindi miðað við aðra heims-

hluta að Vesturlandabúi sem kvartar

yfir kjörum sínum minnir mig einna

helst á gest á lúxushóteli sem kvartar

yfir þjónustunni.?

Bókin þín núna hefur verið sögð

byggð á sönnum atburðum og lýsa

raunverulegum persónum í íslensku

þjóðlífi.

?Í upphafi bókarinnar segi ég að

bókin byggist á raunverulegum at-

burðum. Hins vegar eru persónur

sögunnar mitt sköpunarverk. Ég

þekki t.d. ekki Björgólf Guðmunds-

son og hef ekki aflað mér neinna

gagna um hann annarra en þeirra

sem hvert mannsbarn hefur haft að-

gang að í fjölmiðlum undanfarin ár.

Ég bý til mína eigin persónu sem sigl-

ir í gegnum Hafskipsmálið og brugg-

verksmiðjusölu í Rússlandi. Þessir at-

burðir eru ekki einkamál Björgólfs og

viðskiptafélaga hans. Þeir eru þáttur

í nútímasögu okkar allra og hafa

ábyggilega haft áhrif á mitt líf án þess

að ég viti nákvæmlega hvernig. Sama

máli gegnir um stjórnmálamenn.

Sumir segjast þekkja Ólaf Ragnar

Grímsson, Davíð Oddsson, Björn

Bjarnason o.fl. í persónum bók-

arinnar. Það er heldur ekkert leynd-

armál að þessar persónur mínar, for-

seti, forsætisráðherra og dóms-

málaráðherra, þær byggjast á þeirri

ímynd sem þessir menn hafa brugðið

upp af sjálfum sér í dagblöðum sem

ég hef lesið og eins og þeir hafa birst

mér á sjónvarpsskerminum heima í

stofu hjá mér. Þetta eru opinberar

persónur sem ég tek og tel mig hafa

alveg fullt leyfi til að vinna með. Ég

fer ekki inn í svefnherbergi þessara

manna og fer að bollaleggja um hvað

þeir aðhafast í einrúmi. Ég tel mig

hins vegar hafa alveg fullt veiðileyfi á

hina opinberu persónu þessara ein-

staklinga.? 

Áttirðu von á því að meiri hasar

yrði í kringum útkomu bókarinnar en

hefur orðið raunin?

?Nei, í rauninni ekki. Ég varð dálít-

ið hræddur um það, sérstaklega þeg-

ar það spurðist út að útgefandinn

hefði látið lögfræðing lesa bókina. Ég

óttaðist að áhuginn sem kviknaði við

þessar fregnir yrði bókinni neikvæð-

ur. Að fólk myndi lesa hana á röngum

forsendum, sem beiskju og galli

blandna árás á stofnanir, fyrirtæki og

einstaklinga. En þetta hefur ekki orð-

ið raunin og flestir sem lesið hafa

bókina og þeir sem fjallað hafa um

hana opinberlega virðast hafa skilið

hvað ég var að reyna að gera: Að

skrifa samtímasögu sem fellur ofan í

afbrotasagnaskúffuna en er ekki ein-

hvers konar uppljóstrana-kjafta-

sögubók.?

Greining á íslenskum samtíma.

Fellstu á það?

?Ég hef mjög gaman af því að

spekúlera í þessu þjóðfélagi sem er

mitt umhverfi. Ég kom frá því að

skrifa bók um sjálfan mig (Einhvers

konar ég 2003) þar sem ég sjálfur er í

forgrunni. Þar skynjaði maður um-

hverfið eins og leikmynd í kringum

þennan einstakling. Mér fannst síðan

mjög gaman að fara hina leiðina og

skoða þjóðfélagið í stærra samhengi

og aðferðin sem ég valdi, saka-

málasagan, er vegna þess að þetta

frásagnarform liggur í tímunum sem

við lifum á.?

Hvað varstu lengi að skrifa þessa

bók?

?Ég byrjaði á henni í janúar og

lauk henni í haust. Hún var tilbúin frá

mér í september.?

Þetta er samt bók upp á ríflega 400

blaðsíður. Eru íslenskar skáldsögur

að lengjast?

?Fyrir mína parta er ég að þessu

svo ekki sé hægt að lesa bækurnar

mínar í bókabúðum. Hin týpíska ís-

lenska skáldsaga var gjarnan 174

blaðsíður. Hana mátti lesa í 2?3 heim-

sóknum í bókabúð. Þetta er vörn höf-

undar til að sjá við viðskiptavinum

eins og mér. En í alvöru talað þá lang-

aði mig til að skrifa bók sem væri í

mörgum lögum og nokkrir söguþræð-

ir væru í gangi samtímis.?

Er þetta bók sem þér þætti sjálfum

gaman að lesa?

?Alveg tvímælalaust. Alveg frá

blautu barnsbeini hef ég haft gaman

af sögum og ég hef bara ekki sál-

argáfur til að lesa bækur sem ekki

segja mér sögu með einhverjum

hætti. Ég tek ofan fyrir tilraunabók-

menntum af öllu tagi en þær eru ekki

mín deild. Ég geri mér samt fulla

grein fyrir því hversu stórkostlegir

áhrifavaldar slíkar bækur geta verið

og hafa sannarlega verið, jafnvel á

höfunda sem aldrei hafa lesið um-

ræddar bækur.?

Sýn þín á veröldina er alltaf dálítið

íronísk?

?Það er sjónarhornið sem mig

langar til að miðla og koma áfram til

fólks. Einhvers konar heimspekileg

íronía um hvernig veröldin er inn-

réttuð. Boðskapurinn er svosem ekki

annar en að maður eigi að halda

áfram að þrauka og gera sitt besta.

Það er löngu liðinn sá tími ? hafi hann

einhvern tíma verið ? að litið sé til rit-

höfunda eftir leiðbeiningum um þjóð-

félagslega eða pólitíska skipan mála.?

Þú vitnar á upphafssíðu bók-

arinnar í orð breska rithöfundarins

Georges Orwells þar sem hann segir í

lauslegri þýðingu að ?á tímum alþjóð-

legrar blekkingar sé það bylting-

arstarfsemi að segja sannleikann?.

?Það er kannski kjarni málsins.

Það er byltingarstarfsemi í sjálfu sér

að segja sannleikann eins og maður

veit hann bestan.?

Sannleikurinn er sagna bestur

Morgunblaðið/Ásdís

?Tel mig hafa alveg fullt veiðileyfi á hina opinberu persónu þeirra einstaklinga sem eru fyrirmyndir að persónum

sögunnar,? segir Þráinn Bertelsson um nýju bókina sína Dauðans óvissi tími.

Þráinn Bertelsson er

höfundur bókarinnar

Dauðans óvissi tími.

Þetta er sakamála-

saga sem stendur föst-

um fótum í íslenskum

nútíma og byggist

að miklu leyti á 

viðburðum í íslensku

samfélagi undan-

farin misseri. 

Hávar Sigurjónsson 

ræddi við hann.

havar@mbl.is

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44
Blašsķša 45
Blašsķša 45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48
Blašsķša 49
Blašsķša 49
Blašsķša 50
Blašsķša 50
Blašsķša 51
Blašsķša 51
Blašsķša 52
Blašsķša 52
Blašsķša 53
Blašsķša 53
Blašsķša 54
Blašsķša 54
Blašsķša 55
Blašsķša 55
Blašsķša 56
Blašsķša 56
Blašsķša 57
Blašsķša 57
Blašsķša 58
Blašsķša 58
Blašsķša 59
Blašsķša 59
Blašsķša 60
Blašsķša 60
Blašsķša 61
Blašsķša 61
Blašsķša 62
Blašsķša 62
Blašsķša 63
Blašsķša 63
Blašsķša 64
Blašsķša 64
Blašsķša 65
Blašsķša 65
Blašsķša 66
Blašsķša 66
Blašsķša 67
Blašsķša 67
Blašsķša 68
Blašsķša 68