Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . . . . 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31 . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						Minningar

33

MORGUNBLAÐIÐ FÖSTUDAGUR 28. ÁGÚST 2009

Þegar Guðmundur

Marinósson giftist

Þorgerði Einarsdótt-

ur, Deddu, kom hann

inn í stórfjölskylduna

sem kennd er við Hlíð-

arenda á Ísafirði og hefur verið hluti

af henni þau tæpu fimmtíu ár sem

síðan eru liðin. Þetta var sannarlega

stórfjölskylda þar sem mörk kjarna-

fjölskyldunnar voru ekki jafn skörp

og vanalegt er í dag. Búskapur og

önnur umsvif kölluðu enn á mikla

samhjálp, samvinna og samvera kyn-

slóðanna var mikil í önn hversdags-

ins. Guðmundur féll vel inn í þennan

hóp enda glaðsinna, hjálpsamur og

drífandi.

Það var ungt fólk sem horfði af

bjartsýni framan í lífsbaráttuna,

nítján ára foreldrar sem tóku til við

að koma sér upp heimili. Þau keyptu

sér íbúð og lagfærðu, sem krafðist

mikillar vinnu af þeim báðum. Ekki

miklu síðar byggðu þau hús sitt að

Hjallavegi 4 þar sem þau bjuggu

mest allt sitt líf. Þau Guðmundur og

Dedda voru miklir Vestfirðingar og

höfðu aldrei í hyggju að flytja annað.

Við erfiðar aðstæður kom þó að því

að Guðmundur hélt til Reykjavíkur í

atvinnuleit. Dedda flutti suður ári

síðar og þau komu sér upp fallegu og

hlýlegu heimili í Garðabæ þar sem

ættingjar og vinir voru ætíð vel-

komnir. Heimsóttu þau heimaslóð-

irnar ?í faðmi fjalla blárra? svo oft

sem þau gátu. Það einkenndi Guð-

mund hvað hann var duglegur og

vinnusamur en um leið samvisku-

samur og vandvirkur. Hann var mik-

ill smekkmaður og lagði hart að sér

að gera allt sem best og hafa allt í

sem bestu lagi. Hann var kröfuharð-

ur, ekki síst við sjálfan sig, hann vildi

hafa hlutina akkúrat, rétt skyldi vera

rétt. Guðmundur var kappsamur og

lundin gat verið ör en ef hann skipti

skapi var jafnfljótt rokið úr honum.

Hann var pólitískur og félagslyndur,

tók virkan þátt í starfi Sjálfstæðis-

flokksins og fjölbreyttum öðrum fé-

lagsmálum. Það var Guðmundi ekki

að skapi að láta í minni pokann og

það sýndi sig vel í hinum erfiðu veik-

indum. Ekki síst tók hann nærri sér

að þurfa að hætta að vinna en vinnu-

félagar hans reyndust honum ein-

staklega vel og vitjuðu hans í veik-

indunum. Nú eru þessi líflegu og

dugmiklu hjón bæði látinn um aldur

fram. Það er sjónarsviptir að svo

kraftmiklu, kátu og duglegu fólki.

Þeirra er sárt saknað af okkur ætt-

ingjunum en minning þeirra verður

okkur áfram dýrmæt.

Elsku Ingibjörg, Gísli, Guðrún,

Rúnar og afadrengirnir Christian

Marinó, Arnar Már, Guðmundur

Ragnar, Ísak Einar og Þorri Geir.

Guð styrki ykkur á þessum erfiðu

tímum. 

Garðar, Ingibjörg Steinunn

(Steina), Guðmundur Sigurbjörn

(Bjössi) og Inga, Tryggvi og Þor-

gerður Arnórs.

Það var einn ágústdag árið 1965 að

tveir kunningjar mínir buðu mér

starf bassaleikara í hljómsveit B.G.

Þetta voru þeir Árni Sigurðsson

söngvari hljómsveitarinnar og Guð-

mundur Marinósson umboðsmaður

hennar. Varð þetta upphafið að nær

30 ára samfelldri veru minni í þeirri

ágætu hljómsveit. Það má segja að

Guðmundur hafi tekið mig í fóstur á

þessum fyrstu árum í hljómsveitinni,

hann lagði mér lífsreglurnar og

kenndi mér ýmsa góða hluti, hefur

mér æ síðan verið hlýtt til hans og

talið hann með mínum bestu vinum.

Hann kenndi mér t.d. að nota rak-

spíra enda maðurinn mikið snyrti-

Guðmundur 

Marinósson 

?

Guðmundur Mar-

inósson fæddist í

Reykjavík 16. júlí

1940. Hann lést á

líknardeild Landspít-

alans í Kópavogi 10.

ágúst sl. og var útför

hans gerð frá Foss-

vogskirkju 21. ágúst.

menni. Finni ég í dag

lykt af ?Tabac? eða

?Old Spies? koma

þessi gömlu góðu ár

óðara upp í hugann.

Kostir Guðmundar

nutu sín vel í starfi um-

boðsmanns, hann hafði

leikið í hljómsveit í

nokkur ár og þekkti þá

hlið vel, svo var hann

mjög traustur og

áreiðanlegur, það má

segja að hann hafi ver-

ið 100 prósent maður

og stundum rúmlega

það. Sumir létu þessi umframprósent

fara í taugarnar á sér.

Allsstaðar þar sem hann valdi sér

vettvang voru honum falin ábyrgð-

arstörf sem hann rækti af mikilli trú-

mennsku og smekkvísi. Þá var hann

mikill fjörkálfur, hafði smitandi hlát-

ur og alltaf til í að sprella. 

Á árunum um og eftir miðja síð-

ustu öld voru vegir harðir og holóttir

og rúturnar ekki eins þægilegar og í

dag. Á löngum og erfiðum hljóm-

sveitarferðalögum reyndist meðlim-

um oft nauðsyn að setja á veltitank-

ana. Sá Guðmundur um kaup á þar til

gerðum vökva fyrir mannskapinn og

á launamiðanum hét sá frádráttarlið-

ur ?sound? og vakti enga sérstaka

forvitni þegar fjölskyldumeðlimir

fóru yfir uppgjör helgarinnar. Þótt

Guðmundur starfaði ekki lengi með

hljómsveitinni áttum við félagarnir

við hann mikil og góð samskipti í

gegn um árin. Hann var lengi með

umboð fyrir hljóðfæraverslanir hér í

bæ, og þau ár sem B.G. flokkurinn

rak skemmtistaðinn Uppsali, var

hann í forsvari fyrir eiganda hússins,

Sjálfstæðisflokkinn og reyndist

ávallt traustur og áreiðanlegur í við-

skiptum. Þá kíkti hann oft inn á æf-

ingar hjá hljómsveitinni og ef honum

líkaði það sem hann heyrði sagð´ann

?strákar þetta sándar?, tók bakföll

og hló sínum hvella og smitandi

hlátri. Þá þóttumst við vissir um að

vera á réttri leið.

Eftir að hann flutti suður hefur

hann verið duglegur að koma vestur

að heilsa upp á vini og kunningja,

enda orðinn mikill Ísfirðingur eftir

áratuga dvöl, í ?faðmi fjalla blárra?.

Ég þakka honum áralanga vináttu og

ræktarsemi, og sendi ástvinum hans

mínar bestu samúðarkveðjur. 

Samúel Einarsson.

Góður vinur og starfsfélagi til

margra ára, Guðmundur Marinós-

son, er látinn. Andlátið bar ekki

óvænt að, öðru nær. Hann hafði af

karlmennsku og æðruleysi barist við

illvíga sjúkdóma um 6 ára skeið, enda

baráttujaxl sem átti hvorki til vol né

víl þótt fast blési á móti. Víst er að

mikinn baráttuanda þurfti til að

glíma við öll þau veikindi sem hann

hrjáðu. Marga orustuna vann hann

og mætti til leiks á ný en þá síðustu

vann sá sem ætíð vinnur að lokum.

Guðmundur hóf snemma að vinna

fyrir sér. Komu þá fljótt í ljós þeir

eiginleikar sem mörkuðu allt hans líf.

Hann var einstaklega vinnusamur,

vandvirkur og samviskusamur og

voru skyldurækni og trúmennska

meðal hans helstu eðliskosta. Fyrstu

manndómsárin starfaði Guðmundur

sem sölumaður og ferðaðist vítt og

breitt um landið. Söluferðirnar

leiddu hann oft til Vestfjarða og þar

fann hann ástina sína, hana Þorgerði

Sigrúnu Einarsdóttur, sem ávallt var

kölluð Dedda. Hún andaðist í mars

2006, langt fyrir aldur fram, eftir

stutt en erfið veikindi og var andlát

hennar honum mikill missir og sökn-

uðurinn djúpur enda voru þau afar

samrýmd.

Guðmundur var alla tíð fé-

lagslyndur. Hann var frímúrari og

starfaði í ýmsum öðrum félagasam-

tökum. Hann var og rammpólitískur

og vann mikið fyrir flokk sinn ? Sjálf-

stæðisflokkinn ? á Vestfjörðum.

Hann var músikalskur og barði

trommur í ýmsum hljómsveitum fyr-

ir vestan, hafði ávallt mikinn áhuga á

tónlist og fylgdist þar vel með. En

það er maðurinn sjálfur Guðmundur

Marinósson með öllum sínum kost-

um og göllum sem er okkur sam-

starfsfólkinu sérstaklega minnis-

stæður. Hann kom til dyranna eins

og hann var klæddur. Hann var mik-

ill skapmaður og stundum svo

þrjóskur og þver að gagnmerkara

eintak af innfæddum Vestfirðingi

fannst vart. En það sem einkenndi

hann öðru fremur var mikil hjarta-

hlýja sem m.a. lýsti sér í hjálpsemi,

örlæti og umhyggju fyrir þeim sem

erfitt áttu. Ekki spillti svo fyrir kímni

hans og góðlátleg stríðni.

Guðmundur fór ekki alltaf troðnar

slóðir og nýtti sér stundum reynsl-

una úr sölumannsstörfunum forðum.

Síðasti bíllinn sem hann keypti var

forláta amerískur Cherokee jeppi, en

hann átti einn 14 ára af þeirri tegund

og vildi yngja upp. Hann fann einn

slíkan á bílasölu en fannst verðið hátt

og hafði orð á því við bílasalann. Bíla-

salinn hafði samband við seljandann

sem féllst á að lækka verðið um 25%.

Ekki fannst Guðmundi það nóg og

ákvað að beita sölumannasálfræð-

inni. Fór í bankann tók út þá fjárhæð

sem hann vildi borga fyrir bílinn setti

fimmþúsundkalla-seðlafúlguna í gul-

an Bónusplastpoka og bað eigandann

að fara með sér í bíltúr. Bauð honum

svo innihald pokans í skiptum fyrir

bílinn en innhaldið var 20% lægra en

lækkaða verðið. Vissi Guðmundur

sem var að fáir standast fullan poka

af peningum og bíllinn varð hans.

Við vottum dætrum Guðmundar,

þeim Guðrúnu og Ingibjörgu,

tengdasonum, barnabörnum og að-

standendum öllum okkar innilegustu

samúð. Blessuð sé minning Guð-

mundar Marinóssonar. 

F.h. samstarfsfólks á Skattstofu

Reykjanesumdæmis,

Guðmundur Ragnar Ingvason.

?

Ástkær eiginkona mín, móðir, tengdamóðir, amma

og langamma,

LILJA ÓLAFSDÓTTIR,

Skólastíg 11,

Bolungarvík,

lést á Heilbrigðisstofnun Bolungarvíkur sunnu-

daginn 23. ágúst.

Útför hennar fer fram frá Hólskirkju Bolungarvík

laugardaginn 29. ágúst kl. 14.00.

Guðmundur Rósmundsson,

Jónína Guðmundsdóttir, Hörður Guðmundsson,

Benedikt Guðmundsson, Ingibjörg Sigurðardóttir,

Páll Guðmundsson, Valdís Hrólfsdóttir,

barnabörn og barnabarnabörn.

?

Hjartans þakkir til allra er sýndu okkur samúð og

hlýhug við andlát og útför okkar ástkæra eigin-

manns og föður,

ERLENDS SIGURÐSSONAR,

Skólatröð 3,

Kópavogi.

Svanborg Lýðsdóttir,

Jónína Þórunn Erlendsdóttir, Birkir Þór Bragason,

Lýður Skúli Erlendsson, Sigríður Lára Gunnarsdóttir,

Erlendur Örn Erlendsson, Lilja Björk Kristinsdóttir,

Hrafnkell Erlendsson, Sigurlaug Viktoría Pettypiece,

Aðalheiður Erlendsdóttir, Pétur Ólafsson,

Kristinn Erlendsson, Ásta Guðmundsdóttir,

Sigrún Erlendsdóttir, Sigurgestur Ingvarsson,

Guðrún Lísa Erlendsdóttir, Bragi Baldursson,

Þóra Þórhildur Guðjónsdóttir,

Elísabet Erlendsdóttir, Björn Á. Björnsson

og fjölskyldur.

?

Okkar ástkæra móðir, tengdamóðir, amma og

langamma,

INGIBJÖRG GEORGSDÓTTIR,

Bakkagerði 4,

Reykjavík,

sem lést á Landspítalanum við Hringbraut

laugardaginn 15. ágúst, verður jarðsungin frá

Bústaðakirkju mánudaginn 31. ágúst kl. 15.00.

Árni Magnússon, Sigfríður Þórisdóttir,

Björg Árnadóttir, Markús H. Guðmundsson,

Magnús Árnason, Rannveig Sigfúsdóttir,

Erla S. Grétarsdóttir, Gísli Þ. Arnarson

og barnabarnabörn.

?

Elskulegi maðurinn minn, faðir og afi,

EINAR STRAND,

Hraunbæ 49,

Reykjavík,

sem andaðist sunnudaginn 23. ágúst, verður

jarðsunginn frá Bústaðakirkju þriðjudaginn

1. september kl. 15.00.

Þeim sem vildu minnast hans er vinsamlegast bent

á björgunarsveitir Landsbjargar.

Erla Strand,

Einar Þór Strand,

Ágúst Nils Einarsson Strand,

Ásgerður Erla Einarsdóttir Strand,

Ingibjörg Helga Ágústsdóttir.

?

Elskuleg móðir, tengdamóðir og amma,

HELGA JÓHANNSDÓTTIR,

Víðihlíð,

Grindavík,

lést á Heilbrigðisstofnun Suðurnesja, Víðihlíð í

Grindavík, þriðjudaginn 25. ágúst.

Jarðarförin verður auglýst síðar.

Jóhann Guðfinnsson,

Guðríður B. Guðfinnsdóttir,

G. Grétar Guðfinnsson,

Hallfríður H. Guðfinnsdóttir,

makar og barnabörn.

Morgunblaðið birtir minningar-

greinar alla útgáfudagana.

Skil | Greinarnar skal senda í

gegnum vefsíðu Morgunblaðsins:

mbl.is ? smella á reitinn Senda efni

til Morgunblaðsins ? þá birtist val-

kosturinn Minningargreinar ásamt

frekari upplýsingum.

Skilafrestur | Ef birta á minning-

argrein á útfarardegi verður hún að

berast fyrir hádegi tveimur virkum

dögum fyrr (á föstudegi ef útför er á

mánudegi eða þriðjudegi). 

Þar sem pláss er takmarkað getur

birting dregist, enda þótt grein ber-

ist áður en skilafrestur rennur út.

Greinar, sem berast eftir að útför

hefur farið fram, eftir tiltekinn skila-

frests eða ef útförin hefur verið gerð

í kyrrþey, eru birtar á vefnum,

www.mbl.is/minningar. Æviágrip

með þeim greinum verður birt í

blaðinu og vísað í greinar á vefnum.

Lengd | Minningargreinar sem

birtast í Morgunblaðinu séu ekki

lengri en 3.000 slög. Ekki er unnt að

senda lengri grein. Engin lengdar-

mörk eru á greinum sem birtast á

vefnum. Hægt er að senda örstutta

kveðju, HINSTU KVEÐJU, 5-15

línur. Ekki er unnt að tengja við-

hengi við síðuna.

Formáli | Minningargreinum

fylgir formáli sem nánustu aðstand-

endur senda inn. Þar koma fram

upplýsingar um hvar og hvenær sá

sem fjallað er um fæddist, hvar og

hvenær hann lést og loks hvaðan og

klukkan hvað útförin fer fram. Þar

mega einnig koma fram upplýsingar

um foreldra, systkini, maka og börn.

Ætlast er til að þetta komi aðeins

fram í formálanum, sem er feitletr-

aður, en ekki í minningargreinunum.

Undirskrift | Minningargreina-

höfundar eru beðnir að hafa skírn-

arnöfn sín en ekki stuttnefni undir

greinunum.

Myndir | Hafi mynd birst í til-

kynningu er hún sjálfkrafa notuð

með minningargrein nema beðið sé

um annað. Ef nota á nýja mynd er

ráðlegt að senda hana á netfangið

minning@mbl.is og láta umsjónar-

menn minningargreina vita.

Minningargreinar

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44
Blašsķša 45
Blašsķša 45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48