Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Alžżšublašiš

og  
S M Þ M F F L
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31 . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Alžżšublašiš

						SunriMágur'    29. r~ júlí     1951.
ALPÝÐUBLAPTÐ
REYKJAVIK
Leiðbeiningar   handa   ferða-
mönnum.
Það er ekki hægt að segja
margt um Reykjavík. Hótel
in þar heita Borg, Skjald-
breið, Vík og Stúdentagarð-
urinn. Borgin er kölluð
fyrsta flokks hótel, en þeir
munu komast að raun um
annað, sem kunna að meta
slíka staði. Þó er það eini
gististaðurinn, sem veitir á-
fenga drykki, Hvað snertir
herbergi, verðlag og alinenn
þægindi, er Stúdentagarður
inn ákjósanlegasti staður-
inn, þó að mig gruni, að
maturinn þar gæti i'erið
j -betri en hann er. I kaffihúsi
einu við Austurstræti er
hægt að fá dágóðar rjóma-
kökur. A Borginni er jazz-
hljómsveit og dans á hverju
kvöldi. Bíó - og tvær sóma-
samlegar bókabúðir eru þar
einnig. I þjóðminjasafninu
er ein undraverð mynd', Síð
asta kvö'dmáltíðin, máluð á
tré, og dálítið málverkasafn
' í Alþingishúsinu. Einar
Jónsson er ekki fyrir þá
vandfýsnu. Annað, sem vert
er að skoða, er Óli Magga-
j             don við höfnina', Oddur Sig-
urgeirsson alls staðar, Kjar-
j          val listmálari og Árni Páls-
'          son prófessor í Islandssögu.
Reykjavík, 12. júlí.
Hingað er ég nú kominn,
eins og þú getur séð. Ég hætti
við að fara til Finnlands etíir
allt saman. Mér fannst ekkert
unnið við að taka annað land í
leiðinni. Finnland á alls ekk-
ert skylt við ísland, og ferða-
bók um óskylda staði verður
engin saga, heldur aðeins upp-
talning, sem er til- leiðinda.
Fyrsta vikan mín hér var
hin ömurlegasta, því að fólkií,
sem ég átti að flytja kveöjur
og kynnast. var allt á bak og
burt. Reykjavík er borg að
nafninu, en eins og versta teg-
und af smáplássi, þegar maður
ætlar að fara að skemmta sér,
og það var ekki annað fyrir
mig að gera en fá mér í staup-
inu inni í hótelinu, og þurfti
þó undanþágu. Verðið var
hreinasta rán. Smám saman
komst ég í tæri við fólkið, svo
að ég er nú orðinn svimandi
fullur af slúðursögum.
Ég heyri sagt, að þessi og
þessi stjórnmálamaður sé
fyrsti séntilmaðurinn á íslandi
eða þjáist af ofsóknarbrjálæði
síðan unglingar fóru einu sinni
að hlæja að honum uppi í
skíðaskála, að þessi og þessi
prófessor hafi veðsett gifting-
arleyfið sitt daginn fyrir brúð-
kaupið, að þessi og þessi stúlka
sé „levis avis", þýzki konsúll-
inn hafi smyglað inn vopnum
til að undirbúa leiftursóknina,
að íslendingar kunni ekki að
aga börn sín, að England sé
hið rétta heimkynni spíritism-
ans, og að einu góðu drykkirn-
ir séu visk; og vermundur.
Persónulegar skoðanir mín-
ar á landi og þjóð eru takmark
aðar enn sem komið er. Hér er
engin byggingarlist, og högg-
myndastytturnar á almanna-
færi eru aðallega í rómantísk-
' um riddara- eða víkingastíl.
Konungur Danmerkur var hér
í heimsókn, og ég horfði á
hann koma út úr húsi forsæt-
isráðherrans í fylgd með fín-
um borgurum. Ég veit að pípu
hattar og sífrakkar fara fólki
ekki vel, en eftir útliti einu að
dæma, myndi ég ekki hafa
treyst þeim til að halda á
gaffli.   Kóngur   fór að  skoða
Wystan Húgh Auden:
Geysi, sem vildi ekki hlýða, og
sagan segir ástæðuna þá, að af
þjóðernisstolti hafi honum
verið gefin innlend sápa í stað
inn fyrir Sunlighttegundina,
sem hann er orðinn vanur. . . .
Ég hef farið til Þingvalla, og
ekki er ofsögum ságt af fégurð
þe^s staðar, en bótelið er fullt
a-f fylliröftum á hveriu kvöldi.
Ein bráðlágleg bað mJS að
hringia í sig. be?*ar ég kæmi
aftur í bæinn. Hún var kölluð
-oppy.
Hraunsne^i. 11
TUil.
F'tt af bví c'kr;r!.?"1o"!i við ís
Ipnd s+afar af pmseð bess. svö
°ð     allt     P^     þar     r>ör?n>-m''ncít.
G^tuvalfpri er hér kállaður
Bríet eft'r kunnri kvenrétt-
!.ndakr»nu riieð bæklaða fætur.
Eg fékk sönnun á þessii á
mánudagsmoreun, þegar ég
var að fara úr bmnum, var á
leiðinni að ná í langferðabíl-
inn. Maður, sem ée hafði aldr-
ei séð áour, stöðvaði mig á göt-
unni og sagði: ..Það eru bréf til
yðar," fór með nrig og lauk
upp oósthúsinu fyrir mig ein-
an. Ekki hef ég húgmynd um
bað, hvernig hann vissí hver
ég var og að ég var að f ara ur
bænum.
Ég hef verið að reyna að fá
einhverja vitneskju um nú-
tíma skáldskap íslenzkan. Eft-
ir því sem ég bezt veit, hefur
ekki orðið nein veruleg breyt-
ing á, síðan rómantíska vakn-
ingin kom hingað frá Dan-
m'örku og Þýzkalandi, þ. e. a.
s., enginn ,,nútíma" skáldskap
ur til að rugla gömlu konurn-
ar. Tæknilega er Ijóðagerðin á
mjög háu stigi, og má ekki
vanta stuðla og hófuðstaf al-
rím eða hálfrím. Enn þann dag
'í dag yrkja íslendingar vísur,
sem lesa má hvort heldurvill
áfram eða aftur á bak, eins og
þessa:
Falla tímans voldug verk,
varla falleg baga.
Snjalla ríman stuðla-sterk
stendur alla daga.
Daga alla stendur sterk
stuðla ríman snjalla.
Baga fa!»eg varla verk
voldug tímans falla.
Eða vísur eins og þessi, þar
sem se'nni helmingurinn er bú
inn til með því að sníða einn
staf framan af hverju orði
í fyrri helmingnum:
Snuddar margur ^rassinn
trauður,   -
treinict slangur daginn.
Nuddar  argur rassinn  rauður,
reinist langur aginn.
Annað sérkenni íslen'íkra
kvæða er skáldamálið, hversU
lífseigt það hefur reynzt. í
þessari vísu er fvrra heitið á
stúlku eins skáldlegt og de-
moiselle:
Yngissveinar fara á fjöll,
finna sprund í leynum.
Stúlkur elska alltaf böll,
ástfangnar í sveinum.
Vísan þýð:r: Ungir menn fara
til fundar við stúlkur í leyni.
Stúlkur hafa yndi af að i'ara á
dansleiki, þegar þær fella hugi
til ungra manna. .
En það, sem hefur slegið
mig mestri furðu, er,:að flest
W. H. Auden.
ÞESSIR    SKEMMTULEGU    BREFAKAFLAR    eru
slcrifaðir af hinu heimskunna breska ljóðaskáldi Wystan
Hugh Auden og birtust í bók hans og Louis MacNeice
,,Letters from Iceland", en þar skipast á ljóð og sendi-
bréf, sem þeir félagar rituðu hér kunningjunum heima.
Þeir komu hingað til lands árið 1937 og ferðu'ðust ta's-
vert um landið.
Bréfakaflar þessir birtust í ís'.enzkri þýðingu í öðru
heftinu af hinu Iæsilega og skemmtilega tíma*iti ;,Öldin",
sem Gunnar Bergmanr. gefur út og er ritstjóri að, en
þ.að kom út fyrir nokkrum dögum og er mjög fjölbreytt
a'o cfni. -
fór með fyrir hann hjartnæma
hendingu eftir vin mirin:
I thing that I would rather like
To be the saddle of a bike
og þá kom upp úr kafinu. að til
var íslenzk hliðstæða:
Ef auðnan mér til unúriar
eitthvað vildi gera,
klakkur í söðli Katrínar
kysi ég helzt að vera.
Við erum nú staddir á sveita
bæ undir hömrum, hann heitir
Hraunsnef og stendur við Norð
urá, eina mestu laxveiðiá lands
ins. Við lögðum af stað klukk-
an átta í gærmorgun. Bílarnir
eru þægilegir, en vegirnir ekki,
og við höfðum ekki farið meira
en fimmtán kílómetra, begar
farþegarnir tóku að veikjast.
Við bröltum samt -áfram og
kringum einkennilegan fjörð,
sem heitir Hvalfjöx*ður, eftir
vegslóða, sem hefði reynzt full
erfiður fótgangandi manni. og
fórum fram hjá sögustöðum, t
d. eyju, þaðan sem kona saka-
manns riokkurs flýði undan. ó-
vinum sínum með því að synda!
til lands með börn sín á bak-
inu, og bæ nokkrum, þar sem
17. aldar klerkurinn Hallgrím-
ur Pétursson orti fræga passíu
sálma og dó úr holdsveiki, unz
við námum staðar inni í litlu
veitingahúsi til að fá okkur
kaffi. Inni var fullt af lélegum
olíumálverkum, en fyrir utan
var tæplega hægt að þverfóta
fyrir grútskítugum hænsnum.
Á síðustu árum hefur risið hér
skóli íslenzkra málara, og verk
þeirra- hanga uppi í yeit.inga-
húsum, skólahúsum og opin-
berum byggingum. Ég hef séð
nokkur mannshöfuð eftir Kjar
val, og líkaði prýðilega, og
mynd, sem bóndi nokkur máí-
aði af móður sinni. En Cézan-
ne befur ekki haft holl áhrii á
þá. Ég verð að geta þess, að cg
sá líka tvo erni. Þeir sýndust
allt of þungir. til að geta flogið.
meðalmenntað fólk, sem mað-,
ur hittir, kann að kasta frarn |
svarvísu (kveðast á). Þegar ég
var fyrir sunnan, var eitt sinn
í fylgd með mér íslenzkur stúd
ent. Ég baunaði á hann misk-
unnarlausri rímþraut:
When baby's críes grew hard
to bear
I popped him in the Frigidaire.
I never would have done so if
I'd known that he'd be frozen
stiff.
My wife said "George, I'm so
unhappé,    .
Our darling's now compleiely
frappé."
Innan tuttugu mínútna var
hann búinn að snara þessu og
sendi mér til baka, og skilst
mér það vera allnákvæmt:
Ef grenjar kenja krakkinn
minn,
ég kasta honuni í snjóskaflinn.
Ég þetta meðal fljótast finn,
þá frýs á honum kjafturinn.
En síðan kveinar kerlingin,
að króknað hafi anginn sinn,
Hann þýddi líka kvæði eftir
mig, alvarlegs efnis, og þykir
mér mikið fyrir því, að ég er
búinn að glatá því, það hljóm-
aði svo stórkostlega.
Ferðafélagi minn heifc'r
Ragnar og er fróðleiksnáma
um    kvæði   og málshætti.   Ég
vantar á
Hótel Borg
Upplýsingar í -'¦'skrifstofunni.
Sauðárkróki.
Frammi í bílnum sátu hinir
útvöldu, þeirra á meðal óikap
lega feíieg kona í tígrisdýrs-
skinnfeldi. En aftur í, þar sem
hristingurinn, ho'ssið og skakið
var verst, sátum vér. Fyrir
framan mig sat maður me'ö
glæpamannsandlit og grænn í
framan, en við hliðina á múw
arinar, sem var nauðalíkur
Thomas Hardy. Svo var farið
að syngja. Tvö algengustu
sönglög á íslandi CHlíðin min .
fríða og Eldf'imla Isafold) eru
okkur ekki ókunnug. við not-
um þau nefnilega við kvæðin
Integer vitae og God save íhe
Kina-. Ragnar hafði fyrirtak's
baritónrödd og kunni fleiri lög-
og var vissari en hinir. svo að"
hann var forsöngvari, en ég
fálmaði eftir bassanum og
fann bann stundum. Eitt langt
kvæði var sungið, um eiii-
hvern Malakoff, sem mér s'ki.'d'
ist að hafi biórað brennivín
meira en góðu hófi gegndi.
Eitt sinn 'raknaði hann úr rot-
inú, þegar læknirinn var að'
byHa á að kryfja hann.
Ég bef e'gnazt nokkrari
grammófónsplötur með þjóð-
legri íslenzkri tónlist. þéirra á
meðal er ein furðulég, sungin
af bónda og tveim börnum
hans, og æpa þau eins og þau
væru í fótboltaleik. Það er
miög kostulegt. Sumt af þess-
ari tónlist minnir mig á messu.
söngl Gýðmgá, með skrítilega
lðngum lokatón.
Fjöllin      sáust     ekld     fyrir
mistri.  Vegavinnumenn  gægð-
ust út úr tjöldunum við veg-
inn  og  bíllinn  straukst  allt í
einu við brúargrindurnar. Ein-
hver rak hausinn upp í þakið
og fólkið æpti af æsingu. Tho-
mas Hardy bauð mér í nefið,_
og. það drundi í bítoium þegar
ég hnerraði. Nú vorum við að
fara gegnum gamalt jökulöldu
svæði,    sem    líktist    of   mikið:
myndunum í landafræðinni tilj
að  vera raunverulegt.    Hérna
fór fram  síðasta opinbera  af-
takan á íslandi, snemma á 19.
öld.   Svo   var   öllum í bilnum
boðið upp á sælgæti.
" Klukkan fjögur komum við'
á Blönduós, og þar áttura við •
að  snæða.   Allir  kepptust  viðji
að komast að náðhúsinu og síð;>
an í matsalinn, og ég var svo,-
heppinn      að      koma      nógu
snemma þangað til-að fá .sæti
á    stól   í   staðinn  fyrir  bekk.
Fyrst   var   borinn   fram   hrís-
grjónagrautur með rúsínum og.
kanel. Ég var svo svangur, aði>
ég hefði getað grátið af hungri.
Næst komu stærðar kjötflykki..
Enginn getur' með réttu kallað
Islendinginn matvandan.   Mér:
varð starsýnt á stóran mann á
móti mér, sem raðaði kyrfilegax
í   sig   glóðvolgum   spikstykkj-
um, og þá datt mér í hug hetja-  --.
í sunnudagaskóla-sögu.                [
Aftur var haldið af stað, og, ar.
við fórum yfir Vatnsskarð. Út-    ,
sýnir af skarðinu er sagt eíft-   -...
hvert það fallegasta á landinu,.
en það var það ekki í dag. Við
komum niður að Víðimýri, þar   x».
sem stendur elzta kirkja lands  oB
ins. Því miður námum við ekki   3.:;
staðar,  og ég - sá  kirkjuna  að-   o;
eins   rétt sem snöggvast,   hún    - >.
var   með   torfþaki    og    húkti í
þarna   eins og lubbaleg gömub
rolla með bjöllu um hálsinn.
Egilsstöðum, 31. julí.
Við komum að Ásbyrgi, sem
er      sérkennílegt,     skeifulaga
klettabelti er kvað hafa mynd:
azt, þegar Sleipni, hesti Öðins,
skrikaði fótur. Vegurinn þaðan
var   svo   hryllilegur,    að  því t
Framhald á 7 síðu^
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8