Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . 1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31 . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						^J
Sunnudag 13. júlí 1930.

¦.Jta>9
Enðurfengnu forngripirnir
frá Danmörku.
Ritstjórn Morgunblaðsins hef
ir beðið mig að skýra nokkuð
frá hinum íslensku forngripum
er forsætisráðherra Dana hafði
með sjer hingað til Alþingisaf-
mælisins og afhenti forsætisráð-
herra vorum 25. f. m. svo sem
gjöf til íslands frá Danmörku.
Það er ekki tilgangurinn að
reifa   hjer   forngripamálið   frá
rótum. Síðan Alþingi fól stjórn-
inni  og  hún  lögjafnaðarnefnd-
inni  1925   að  vinna  að  endur-
heimt    íslensku    gripanna    úr
þjóðminjasafni      Dana      hefir
nefndin haft málið með hönd-
um og með hinni ágætu tillögu
sinni 1926 lagði hún þegar hinn
viturlegasta  og  viðunanlegasta
grundvöll  í málinu til farsæl-
legra úrráða. Alt skyldi afhent
hingað  aftur,  nema  ef til  vill
eitthvað  lítilsháttar  af fornum
útskurði og útsaumi, sem skyldi
þó   því   aðeins  skilið   eftir,   að
samskonar væri til hjer, en vit-
anlegt var, að því var ekki að
tfagna       Safnamönnum      Dana
þótti  þetta   óaðgengilegt,  fyrst
og  fremst forstöðumanni þjóð-
mlnjasafnsins, sem forngripirnir
voru í, og síðan þriggja manna
nefnd, sem stjórnin setti í málið.
Áður en stjórn Dana afgreiddi
það  bar  hún  það  því   í  fyrra
undir .lögjafnaðarnefndina  aft-
ur   en það varð til einskis. Nú
he'fir hún því tekið þetta ráð að
afhenda svo sem að gjöf alla
þá hluti, sem forstöðumaðurmn
og þrímenningarnir vildu sam-
þykkja eða leggja til að afhent-
if yrðu aftur, og'ennfremur het
ir verið bætt við, ef til vill sam-
kvæmt bendingu frá forstoðu-
manninum eða þessari þriggja
manna nefnd 4 merkisgnpum:
Tveim f ornum drykkjarhornum,
minnishornum frá Skálholti, kor
póralshúsi frá Kálfafelli og stól
Þórunnar Jónsdóttur, byskups
4rasonar, öðrum af hinum al-
kunnu Grundarstólum. -- Hinn
kom því miður ekki, og þótt það
sje mjög ánægjulegt að hafa nú
fengið aftur hingað til lands
stól ,húsfrú Þórunnar' á Grund
er það óneitanlega jafnframt
raunalegt að stólar þessir
skyldu aðskildir. Þeir hafa ver-
ið saman jafnan frá upphafi,
nær 40 ár, enda mun hinn hafa
verið gerður handa Ara lög-
manni, bróður Þórunnar, þótt
eigi færi svo, að hann þyrfti
hans með. Það sje f jarri oss, að
biðja aðrar þjóðir um afmælis-
gjafir, en vita mættu þeir, er úr-
skurð eiga þessa máls, að oss
þætti betur f ara að hinn stóllinn
fylgdi, ef nokkur kostur yrði
gérður á því, og það ekki bundið
órjúfandi ákvæðum, að hann
skyldi verða eftir í Danmörku.
Við stóla. þessa eru þær endur-
minningar bundnar, hvað sem
líður listgildi þeirra, að oss hefir
jafnan tekið sárt til að vita þá
þar komna niður, er þeir hafa
verið síðan þeir voru sendir hjeð
an úr landi haustið Í843.1)
Maríu-Iíkneski frá Möðruvöl!-
um íHörgárdal.
Brjóstkringlur tvær úr silfri.
Drýkkjarhorn mikið, Útskorið.
Silfurbaugur forn, úr heiðinm
Hinir afhentu forngripir eru,
auk þeirra f jögurra er nú voru
nefndir, 129 taisins samkvæmt
tölumerkjum    þeirra,    en    eru
raunar fleiri. Eru hjer komnir
þeir gripir allir,   er skýrt var
frá  í  Morgunblaðinu  1927,  að
forstöðumaður safnsins hefði þá
veitt samþykki sitt til að færu;
ennfremur  5  merkir gripir,  er
hann vildi þá ekki samþykkja
að   færu,   en   þrímenningarnir
lögðu   til   í   fyrra   að   afhentir
yrðu. Þeirra á meðal er kirkju-
hurðin fræga frá Valþjófsstað,
allra þessara gripa dýrmætust.
Má það heita merkisviðburður í
menningarsögu þessa lands, að
þetta ágæta, forna listaverk er
orðið   alþjóðareign  vor.  —  En
um veru Valþjófsstaðarhurðar í
Danm.   er þess að minnast,  að
henni hefir eigi verið stungið þar
undir   stól,    heldur   flaug    af
henni frægðarorð um lönd öll.
Mun nú almannarómur að hún
ein sje hinn dýrmætasti gripur
allra  þeirra   er  þjóð  vor  hefir
móttekið      á      minningarhátíð
sinni.1)    —   Hinir.  gripirnir   4,
•sem   þrímenningarnir   lögðu  til
að yrðu afhentir, þótt forstöðu-
maður safnsins hefði áður haft
á móti því, eru einnig góðir grip
ir, sem vjer höfðum mælst til
að   fá,   samkvæmt  tillögu   lög-
jafnaðarnefndar,       eru       þeir
drykkjarhorn   útskorið2)    og   2
merkir,    útskornir skápar, sjer-
staklega annar þeirra, og enn-
fremur ljósberi frá Torfastaða-
kirkju. — Auk þessara 5 gripa
lögðu þrímenningarnir einnig tii
að afhent yrði, annað horn út-
skorið, sem sömuleiðis hafði ver
ið farið fram á að fá, en er nú
ekki   með,   og   ennfremur   til-
nefndu þeir 7 góða gripi, sem af
henda  mætti,   en vjer höfðum
ekki lagt áherslu  á að fá,  og
eru þeir gripir nú komnir allir.
Þá  er að geta hinna  helstu
gripa af þeim 117, sem forstöðu
maður safnsins hafði veitt sam-
þykki sitt til  1927  að afhentir
yrðu. Er hjer um marga ágæta
gripi  að  ræða  og  verða  færri
nefndir   hjer   en  skyldi,   í   svo
stuttu máli.
Reykelsisker fornt frá Hofs-
kirkju, hið eina, sem nú er til
heilt frá íslenskri kirkju, svo
kunnugt sje. Það fór hjeðan
1819 og er því nefnt hjer fyrst,
en síðan aðrir grioir eítir því,
hvenær Jxir komu til safnsim?.
Veggtjald stórt eðn ábreiðav
611 með ágætum útsaumi, svipuð
hinu alkunna veggtjaldi Hjalta-
dætra, sem er hjer í safninu3).
Helgra manna myndir úr ög-
mundar-brík frá Skálholts-dóm-
kirkju4).
Altarisklæði fornt frá Kálfa-
felli og annað frá Höfða; bæði
frá því fyrir siðaskifti.
i) Um Grandarstóla sjá Árb.
FornLfjel, l»lf.
*) Um Valþjófisstaðarhurð er
ritgerð eftir B. M. Olsen í Árb.
Fornl.fjel.  1884—85.
2)   Sbr. mynd í Árb. Fornl.-
fjel.  1915.
3)   Sbr. Árb. Fornl.fjel. 1899.
4)   Sbr. Árb. Fornl.fjel. 1904.
ciys.
Kaleikur og patína, forn, úr
silfri. algylt, frá Eiðum.
AItarisbúnað;.r, fornir, frá
Miklabæ og Hvammi í Norður-
árdal.
Refill með útsaumuðum biblíu
myndum.
Ábreiða með augnasaum.
Hvalbeinsspjöld, útskorin, frá
Skarðskirkju á Landi frá upp-
hafi 17. aldar.
Næla forn og steinasörvi, frá
landnámsöld.
Brjóstkross og festi, úr silfri
og gylt.
Líkneski Ólafs helga.
Altarisbríkur 2 frá Grundar-
kirkju, með máluðum myndum,
frá fyrri hluta 15. aldar.
Rúnasteinar 4, frá Hvalsnesi,
Útskálum og Gufudal.
Hálsfesti með kingu, úr silfri,
algyltar.
Rekkjurefill,  útsaumaður.
Altarisklæði fornt, útsaumað,
frá Svalbarði.
Skilthúfa úr rauðu flaueli,
með mörgum ágætum silfur-
skjöldum; hin eina, sem nú er
til. —
Rím á skinni, handritað 1615,
í gröfnu látúnshylki.
Nikulásarbikar, svo nefndur,
frá Oddakirkju; fargað þaðan
1784. Er forn og merkilegur.
Skálin er úr hnot, silfurbúin, en
fóturinn úr silfri.
Matskeið forn úr silfri, með
mynd heilags Ólafs konungs.
Altarisklæði frá Hálsi í
Fnjóskadal.
Mariulíkneski 2, annað lík-
lega frá Grundarkirkju.
önnu líkneski og Maríu, lík-
lega frá s. st.
Líkneski 2, helgra manna, frá
Saurbæjarkirkju í Eyjafirði og
róðukross mikill frá s. st.; lík-
lega íslenskur.
Ólafs líkneski hins helga, frá
Grundarkirkju.
Hökull frá Hóladómkirkju,
að öllum líkindum gefinn henni
af Jóni byskupi Arasyni, ásamt
viðeigandi dálmadiku, sem nú
er hjer í safninu, umbreytt í
hökul. Er þessi hökull hinn dýr-
mætasti gripur fyrir gerð sína
og þó einkum fyrir það, hve
góður er að honum nauturinn í
fyrstu. — Hökullinn fór til
Hafnar 1856.
Altarbklæði og dúkur frá
Hóladómkirkju.
Biskupslíkneski frá Reykja-
kirkju í Tungusveit.
Timburstokkar 2, útskornir,
fornir,  úr  Mælifellsskálanum.
Drykkjarhorn, útskorið, um-
breytt í púðurbauk, frá 1625,
Og tvö önnur drykkjarhorn út-
skorin.
Kirkjuklukka frá Seyðisfirði,
gerð 1654.
Minningarspjöld 3, yfir Þór-
unni Benediktsdóttur á Grund,
eftir sjera Guðmund Erlends-
son; 2. yfir sjera Guðmund Þor-
kelsson (d. 1689) og 3. yfir
Þorstein prófast Ketilsson á
Hrafnagili. — Þessi minningar-
spjöld hafa hin síðari árin til-
heyrt   8.   deild  þjóðminjasafns
Tilkynnlng
frá
Biíreidasiöövnnnm.
Heiðraðir viðskiftavinir eru vinsamlega beðnir
að athuga að allur akstur með bifreiðum frá öll-
um bifreiðastöðvum í Reykjavík og Hafnarfirði
verður að staðgreiðast.
Bifreiðastöð Reykjavíkur.
Bifreiðastöð Steindórs.     Litla bflstöðm.
Bifreiíastöð B. M. Sæberg.
Bifreiðastöð Kristins & Gunnars.
Bifreiðastöð M. Skaftf jeld.     Nýja bifreiðastöðin.
Bifreiðastöðin „Bifröst."
Efnalaug   Reykjavíkur.
Laugaveg 34     — Sími 1300. — Símnefni: Efnalaug.
Ereinsar með nýtísku áhöldum og aðferðum allan óhrein-
an fatnað og dúka, úr hvaða efni sem er.
Litar upplituð föt, og breytir um lit eftir óskum.
Eykur þœgindi!       Sparar fje!
„My Lady" gull plómur, það er nú rjettur sem segir
söx. Þroskaður enskur ávöxtur, fljótandi í kristalskæru
sykur sýrópi. Kirsiber, Aprikósur, Perur, Jarðarber og
Perskjur. — Af þessum fimm mismunandi flokkum nið-
ursoðinna ávaxta, þá eru aðeins hinir allra bestu
(Nr. 1) seldir undir merkinu „My Lady". Úrvalið úr
hverjum flokki fyrir sig. Gætið þefes að nafnið „My
Lady"  standi á dósinni. Það er trygging fyrir vöru-
gæðunum.
MyLabý'
Niðursoðnir   ávextir  handa   vandfýsnu  fólki,  22  ljúf-
fengar tegundir: Aidinsalat, Loganber, Brómber, Perskj
ur, Perur, Aprikósur,  Stikilber, Dvergplómur, Jarðar-
ber, Viktoriuplómur, Purpura- og Gullplómur, Himber,
Drottningar- og Kirsiber, Ananasteningar o. m. fl.
ANGUS WATSON  &  CO., UMITED, I.ONDO.X AltD Newcastle OPON Tyxe, Enoland
X. HLT. 84-168
TiinniiiiiM'PMlMnllllll.HHHmillMlllliMiHihiiiiMmuiiiirTTTnn^TTTTO
m s    __ __  ___________v                                               w
glljllUllinillllHIIIIIMIIIIIIIIIIItmTTmTTTTTTJTTmiMiiWHiiiinillim
r
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8