Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . . 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						» »» K <.11 '\  H I. A H I *
Miðvikudagur 7. febrúar 1951
®rg$mtÍi>Ea&id
(Ttg.:   H.f. Arvakur, Reykjavfk.
framkv.stj.:   Sigfús Jónsson.
Ritstjóri:   Valtýr Stefánsson (ábyrgðarm.)
Frjettaritstjóri: ívar Guðmundsson.
Lesbók: Arni Óla, sími 3045.
Auglýsingar:    Árni Garðar Kristlnsson.
Rítstjórn, auglýsingar og afgreiðsla:
Austurstræti 8. — Sími 1600.
Askriftargjald kr. 16.00 á mánuði, innanlands.
í lausasölu 75 aura eintakið.   1 króna með Lesbók,
Kin líknandi hönd
ÞAÐ eru nokkuð margir dag-
ar ársins sem ýms f jelagasam-
tök í landinu hafa tileinkað sjer
og gert að fjárcflunar- og bar-
áttudögum í þágu málefna
sinna. En langsamlega flest
þessi samtök vinna að nytsöm-
um og góðum málum, sem til
þjóðþrifa horfa.
í dag er fjársöfnunardagur
eins merkasta og besta fjeiags-
skapar, sem um þessar mundir
starfar hjer á landi, Rauða
Kross íslands, sem er deild
alþjóðlegra samtaka, er virma
mannúðar- og líknarstarf uit
allan heim. Öskudagurinn hef-
ir orðið fyrir valinu sem bar-
áttudamir hans.
Rauði Krossinn hefur í öll-
um löndum unnið mikið og gott
starf. Hvarvetna þar, sem hjúkr
unar sjúkra hefur verið þörf,
hvort heldur hefur verið í friði
eða ófriði, hefur hann reynt að
leggja að líknandi hönd. Fyrir
það starf nýtur hann nú viður-
kennin<rar meðal almennings
um víða veröld.
Hins íslenska Rauða Kross
bíði mörff ocr aðkallandi verk
efni. Hann í>arf að eitrnast
miHai hív-Shv hiúkrunar-
forfi-%, shíkrarúma, nýja
siúkraví»oTna osr margskonar
önn»r ábölA. Hann þarfnast
ennfremur f jármaens til þess
að       annast       sumardvalir
barna.
Oflun birgða af hjúkrun-
artpp'rjum er sjerstaklega
miM'væ<r nú vesna ófriðar-
hættu beirrar, sem yfir grúf-
ir. Þ-ið væri piörsamlega ó-
afsw'r^locrt s'revtingailevsi
að Vittft öf'un s'íkra vara hiá
1>ða eins og nú horfir. Við
Jc,I"ndin anv verðum eins og
aðmr t»ió?S3r ?>ð vera undir
það biínir að hið versta eerist
enfíí* hn*-t ví?i v^m.m að hásk
aniim vprðí afstvrt og að
bessi M-VS fái notið friðar og
örvor<ris. Til bess ber brýna
nauð^vn að næ?ar birsrðir
sieu *il af lvfinrn. hiúkrun-
argögnum os- híálnartækj-
um. Hefnr Albinsri nvlega
sýnt skilninsr sinn á bví með
sambvVW hinfrsályktunartil-
löfm frú Kristínar Sisrurðar-
d*>+*ur. Fór vel á bví að bað
mál skvldi v»ra flutt og bor-
ið frani til sigurs af konu á
Alþingi.
•
Um það barf ekki að efast að
Rauða Krossinum muni verða
vel til liðs á bessum baráttu-
degi sínum. Starf hans er eng-
um óviðkomandi. Hinnar líkn-
andi handar er alltaf hörf. hvort
sem við n-iótum friðar eða lif-
um skelfinear stvrialda og
örvefislevsis. Sem betur fer á
mannúð og líknastarf ríkan
hljómgrunn í hugum okkar
fri^^ömu þjóðar.
í FIFREIÐASTJÓRAFJELAG-
INU Hrevfli er nú svo komið
að kommúnistar trevsta sjer
ekki lengur til bess að bióða þar
fram lista við stiórnarkiör. —
Va^ð listi lvðræðissinna því
sjálfkiörinn þar að þessu sinni.
Hrevfill er, eins oe vitað er,
eitt fiölmf>nnasta stipftarfielag
landsins. Át.tu kommúnistar um
s>eið allmiklu fvM að fasna
þar ofif hafa undanfarin ár lagt
miVið kat)D á að ná þar meiri-l
hluta. Fn áranf/urinn hefir orð
ið sá. að nú sreta þeir ekki einu
sinm boðið fmm þar. Yfirpnæf-
andi meir-ihluti fielasrsmanna
hefir diúna fvrirlitningu á
starfi og stefnu fimmtnherdeild
arinnar oer kænr sií? síst af öllu,
um að orða fielag sitt. við hpna. í
Á svinaða lund hefir farið í
Þ^-ntti, fielaci vörubifreiða-
stióra. Þar bu«u kommúnistar
að v^su fram við síðustu kosn-
in^ar en biðu þar stórfelldan
ósigur.     4
Þetta er sama sagan og
gerst hefir í flestum lýðræð
isríkjum undanfarið. Fylgi
kommúnista hefir farið hrað
minnkandi. Þeir hafa glatað
trausti og vfirráðum í hverju
sMettarfielaginu á fætur
öðru. Fimmtuherdeildirnar
hafa einangrast og staðið
unpi eins og nátttröll, sem
óll helbrigð öfl þjóðfjelags-
Víkveríi skrífar:
ÚR  DAGLEGA  LÍFINU
VÍÐA LÁ VID SLYSUM
í HRÍÐINNI
LANGT er frá því, að allar sögur hafi komist
á kreik um hrakninga, sem margir Reykvík-
ingar lentu í um fyrri helgi, er hríðarveðrið
mikla gekk hjer yfir. Sem betur fór allt vel
og engin slys urðu á mönum, en víða skall
hurð nærri hælum. — í Svínahrauni gengu
tveir skíðamenn fram á skíði og stafi, sem
stungið hafði verið niður við veginn. Er þeir
grófu kringum skíðin fundu þeir tvo menn,
sem lagst höfðu fyrir í fönn: Á Klambratúni
gekk skáti fram á tvær ko'nur, sem einnig
höfðu lagst fyrir í fönn, uppgefnar og villtar.
•
FKKI ANNAD EINS VEÐUR
SÍÐAN 1910
GAMALL Reykvíkineur, sem. fylcdi konu
heim betta kvöld, saeði mjer, að litlu hefði
munað, að konan í'æfist upp. svo að segja í
höndunum á honum. Þessi maður satíðist ekki
muna eftir öðru eins veðri hier innan bæiar
síðan 1910, er hann var á hpimleið úr vinnu
með fö^ur sínum og þeir villtust og fundu
ekki húsið, sem þeir áttu heima í.
Þessi sami maður sagði mjer, að ekki hefði
komið fyrir í sínum búskap fvr en þessa
sunnudaesnótt, að hjá honum gistu tveir gest-
ir, bæiarmenn, sem ekki komust h°im til sín
sökum veðurs 0p tvennt af heimilisfólki hans
var veðurteppt úti í bæ.
IKIKTJSTARÞROSKINN
í LAftl?
LÁRUS SIGURB-TORNSSON. ríthöfundur,
hin áhupasami maður um leiVlist. biður um
að eftirfarandi sje komið á framfæri í sam-
bandi við umræður um leiklistarbroska Reyk-
víkinca. Skal jeg eneu þar við bæta. öðru en
því, að bað er gott, ef forystumenn leiklistar-
innar í bænum eru ánæeðir með ástand og
horfur í beim efnum. (..Hver em ek. að ieg
líki mier við maddömu Schiifer", sagði Jónas
forðum). Hueleiðinear Lárusar Sigurbjörns-
sonar eru á þessa leið:
BFTRI LEIKHÚSAnSÓKN
HJFR EN ANNARSSTADAR
„LFJKF.TELAG Reykjavíkur hefur nú sýnt
sjónleikinn „Marmara", eftir Guðmund
Kamban ellefu sinunm og er t.ólíta sýninein í
kvöld. Hefur aðsóknin að sjónleiknum alltaf
verið mjög góð og jafnvel meiri' en venja er
til um leiki í Iðnó, sem flytja alvöruþrunginn
boðskap og hafa lítið sem ekker' til aJ kitla
hláturtaugarnar.  Er   ekki   tiltöku:r.ál,  þó  ao
gamanleikur á borð við „Elsku Rut" fái á-
heyrn  hjá  meiri  fjölda  en  þau   leikrit,  sem
krefjast nokkurs þroska hjá áhorfendum og
allrar athygli þeirra. Það er bæjarbúum  til .
verðugs hróss, hve vel þeir hafa jafnan sótt
góðar leiksýningar og mun leikhússókn hjer.,
í bæ meiri en dæmi eru tíl í öðrum borgum '
jafn stórum erlendis.
•                                                                                                                                                                                                                 ;/¦"-"''.:
UM „KOMEDÍUR" OG MÍTT
„HTTT nær ekki nokkurri átt. að 't'elis undir-
stöðu    allrar    leiklistarviðleitni    Leivfielags
Re-7kiavíkur ímeir en háifp  öM hafa verið '¦
sýningar  á   „húra   krökkum"   o0   ..Vö'-lum   í :
]rnr<znm"   ein1?   oe   fram   kp—"1"   í   b'a^inu   á \
sunnudag.    Sýningar    á    leikritum    eins    og
„Skálholti"   og   „Marmara".   ef*i?'   Cuðmund .
Kamban,   „Kaupmanninum   í   F^nevjum"   og '
„Hamlet", eftir Shakespeare     TTn^o"-i"ningu". \
eftir Sigurð Nordal, að ma^"1* ^imiist ekki á .
„Gullnp  hliðið",  eftir  Dav-''*  Stofóngson,   af-
sanna allar slíkar fullyrðinffaT-.
Anns^ mál er það, að I.. P. h-°f"r i^ulega
orðið að hætta sýningum á s;í^tt*»»iv»»rft fyrr
en annars hefði orðið sökum óh^ntuera að- '
stæðna í leigðu húsnæði oe takmarkafia, sem
frístundavinna leikenda hefur í för með sjer.
Kemur þetta harðast niður á hinum mann-
frekari sjónleikum, en oftast eru bað einmitt
hin veigameiri og alvarlegri leikrit".
•
SALT JARDAR
SIGURJÓN á Álafossi er sem íronnugt er hat-
ramur andstæðingur salts oe krvdds til mann
eldis. Hann hringdi á dögunum r>" saCTði:
,.Það er rjett hjá þjer, sem bú seeir um
saltið á skóna. Það eyðileeeu^ ^a "B'ri hvernig
heldur þú, að það fari þá m"* ™"«pn. taug-
aT-na*- og hiartað í þeim m^"^"*- "°m borða
salt?" — Jeg hjelt ekkert um það.
En húsmóðir skýrir frá pb-i-*-^!, ráði til
að ná salti af skófatnaði. ¦— ^>^ w einfalt
ráð, en ekki að sama skapi éJvrt nú til dags.
Kúnstin er bara að þvo skén" "^n úr svörtu
kaffi. Þá hverfur saltið með öllu.
„Þetta er gamalt húsráð". bætti frúin við,
„sem við notuðum með góðum áraneri er við
vorum á stígvjelaskóm í f'%unni í gamla
daga og það settist á þá salt".
Afnám haftannð og fyrirlesari útvarpsins
UNDANFARIÐ hefur mikið vet'-
ið rætt um það manna á milli,
að svo kunni að fara áður en
varir, að losað verði að miklum
mun um þau viðskiftahöft, sem
nú eru í gildi. Ekkert hefur ver-
ið látið uppi um þetta opinber-
lega, en því margvíslegri hafa
þær sögur verið, sem gengið hafa
ins    hafa    forðast    að    eiga
nokkur samskipti við.
Þessi V>róun nwn halda áfram
hier á íslandi. Öllum almenn-
in»i  er  að verða  bað  lióst  að  meðal almennings.
aeðsta huesión kommúnista er |    Trúlega er það af þessu tilefni,
að bióna pHendu kú»nnarvaldi  sem Sigurður Magnússon kenn-
oe nenars+inrn í hvívetna. Það  ari vjek  að   afnámi   verslunar-
hefir grpjnile"'ast komið í liós hafta  í útvarpserindi  „um dag-
í Sf^bandi við hina svoVölluðu 'inn °S veginn" fyrir  stuttu,  en
..Mðar.CnVn" Rús=a oe Komin-  það er birt [ Albýðublaðinu s. 1.
fnrmHíVnnn^.   Mpcinhlntverk i ^T^f^'v,       -         -     <       ,
f-    _.   ,      , ., ,    .           . .        , I     Sigurði    Magnussoym     farast
TmmtuherdPildannn.r   hier   i        a8 gvo orQ.S
land!   er  bað.   að  bindra   aHari     )>Um   hitt   takmarkið)    afnam
va-mr oet rirv^icviShimað hinð verslunarhafta,    er    opinberlega
nrmnar  eafrnvn-t' h°im«v°1dis-   nokkur ágreiningur, en flestir þó
stpfnn pússa. H"''n á iafnframt  í ræðu og riti sammála um aug-
a/S vera boss vi^h,'iin a!is h^pvna   Ijósa ókosti þeirra. Það  mál  er
InVnm   frá   íimiTTi  nm  l°ið  og  Þ° að Þvi levti frábrugðið hinu
ofbeldisliðið bæn að garði.        I fvrra> að nú^erandi stig þess er
j^.                          -  j langt frá  því  að  vera  óþolandi
£,,.,.         .                  ,           öllum,  því  sannleikurinn er  sá,
, ,  ,      , . ,           ,   , ,     ,   „    ao í skjoh haftanna hefur morg-
"    ,r  um verið ærið gott að bua. Kaup-
f*£im*?      fl««t      heið*i-l»°'t  Sýsiumaður, sem á sinn gamla og
folk    khku    hp.rra.    Aðeins  góða kvóta,  getur verið  tiltölu-
nokkrir     bHní»in«'iar,     sem  lega  áhyggjulaus  um  allt  milli
eno-a    husnmvnd    hafa    um,  himins og jarðar, nema það, að
hvað pr að pwaii. h«lda enn  hin frjálsa samkeppni verði ein-
trvsreð við fb»Mt heirra. Fn  hverntíma   annað   og   meira   en
fvrj  en -varjr  liút-ast  au<ni   or°m tom .
þ^irra e5«niff i.«n. PA pr að- I    Hjer er verið að gera tilraun
".  „        *.      „,,.      .. ,,           til að koma því inn hjá útvarps-
e»ns   orðm   efnr   o^famí>»in ,,    ,     . _      „   ,         , ,
, ,„               .....,        ,  •hlustendum,   að   kaupsyslumenn
kl.ta, sem vi+nndi vits ,.nd-   sjeu  ekki  einhuga  u_   að vilja
,rbvr   frplsicr^n   o»   fulastá  umbætur   á   núverandi   haftaá-
^vttrrmííi.   ^occj   h&HaiM]   í standi.  Margt  hefur  verið   sagt
lífi komm.'ni«taflol-ksin« hér af ósanngirni og vanþekkingu í
á  lanf'i  ná'"ast  n-í  óðfluga garð     verslunarstjettarinnar     á
o.g verða ekki umfíúín.           liðnum árum, en fátt er öllu frá-
leitara en það, sem S. M. heldur
fram og tilfært er hjer að ofan.
S. M. og allur almenningur mun
vita nokkuð um hvernig höftin
hafa leikið verslunarstjettina.
Hjer er ekki rúm til að rekja þá
sögu en drepa má á fáein atriði.
Atvinnuskilyrði kaupsýslu-
manna í sífelldri baráttu við
nefndir og ráð getur varla verið
bágbornari. Með hverju ári sem
líður, dregst meira og meira af
viðskiftum úr hendi verslunar-
stjettarinnar en aðrir aðilar ná
þessum viðskiftum undir sig.
Hefði á liðnum tíma verið meira
verslunarfrelsi mundi ekki hafa
farið á sama veg. En í skjóli haft-
anna er auðvelt að flytja við-
skiftin til, frá verslunarstjett-
inni og í hendur samtaka með
pólitískt vald á bak við sig, eins
og samvinnufjelaganna eða fá
þau öðrum samtökum, eins og
stofnunum þeim, sem vissar
greinar útflutningsframleiðslunn
ar stáhds að o. s. frv.
Verslunarstjéttin á enga sæld-
ardaga í núvefeápdi haftakreppu
og þó ér vitaríjegt að sem heild
ber allur verslúriarrekstur í land
inu sig mjög illa fjárhagslega. Ef
einhver efast um, að það sje rjett
má benda á, að undanfarin ár
hafa kaupfjelög landsins engan
arð.getað greitt þótt þau njóti
stórfelldrar skattfríðinda og
margskonar annars hagræðis en
aðrir verslunaraðilar verða að
greiða fyllstu sSatta og skyldur
og búa við síminnkandi við-
skifti.
S.  M.  telur,   að  ýmsir  kaup-
sýslumenn  hafi komið  ár  sinni
jsvo vel fyrir borð í skjóli haft-
lanna,   að  þeir   óski   ekki   eftir
breytingu. Það hefði verið fróð-
legt að vita við hverja S. M.
á með ummælum sínum, en hann
ilætur sjer nægja að bera fram
órökstuddar dylgjur. í þessu sam
bandi er óhætt að fullyrða að
þess muni fá dæmi, ef nokkur
eru, að einstakir kaupsýslumenn
hafi fengið útilátna stóra og
örugga vörukvóta hjá innflutn-
ingsyfirvöldunum, sem þeir geti
byggt á og geti varpað áhyggj-
um sínum á bak þeirra, sem frara
kvæma höftin. Reglan mun hins-
vegar sú, að þeir kaupsýslumenn,
sem hafa flutt inn mikið vöru-
magn, þrátt fyrir höftin, hafa
einnig haft mikla verslun áð-
ur en höftin komu og mundu
flestir halda miklum viðskift-
um þótt rýmkað yrði um höft-
in.
Það, sem hjer er mergurinn
málsins er það, að kaupsýslu-
menn standa einhuga um að
krefjast aukins viðskiftafrelsis
og það er skiljanlegt af hverju
þeir gera það, eins og rakið hef-
ur verið nokkuð hjer að fram-
an. Órökstuddar dylgjur um hið
gagnstæða breyta hjer engu. —
Fyrir atburðanna rás hefur versl
unarstjettin á liðnum árum ver-
ið mjög höfð að skotspæni og
eru ástæðurnar einkanlega póli-
tísks eðlis. Það^r hinsvegar ekki
vitað, að Sigurður Magnússon
ætli sjer neitt hlutverk í því
vopnaþingi og ekki er heldur
vitað, að hann eigi að öðru leyti.
neitt sökótt við kaupsýslumenn,
þannig að hann þurfi að gera
þeim getsakir í útvarpsþáttum.
sínum.
Hjer skal engum, sem hefur
Framh. á bls. &
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12