Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. 1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31 . . .
Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 189. tölublaš 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						44
MORGUNBLAÐIÐ, SUNNUDAGUR 21. ÁGÚST 1983
Úr heimi kvikmyndanna
Maður og Súpermaður
— af Christopher Reeve
„Þegar „Superman" var fyrst sýnd, 1978 og 79, fékk ég 2000 bréf á v iku.
Ég gat hvergi farið. Nú er þetta ödruvísi. Fólk venst manni," segir Súpermað-
urinn holdi kla-ddur, Cbristopher Reeve, í viðtali og virðist feginn. Þriðja
„Superman"- myndin var frurnsýnd í Bandaríkjunum fyrir nokkru og þykir
Reeve, ein.s og áour, standa sig í stykkinu. „Svo virðist," segir Reeve, „sem
Ameríkanar séu aftur að eignast hetjur á hvíta tjaldinu í formi Harrison
Fords, Tom Sellecks (helsta sjónvarpsstjarnan í Bandaríkjunum), William
Hurts, Richard Geres og Reeves sjálfs. Ég er þessi rómantíski — rauðvín og
rauðar rósir. Gere leikur þá tegund náunga sem segja: „Mig langar í bólið
með þér og þú skalt koma með mér hvort sem þú vilt það eða ekki." Ég leik
þessa sem segja, „Afsakið, en ma-tti ég... " "
Þó undarlegt megi teljast hafn-
aði Reeves þrisvar sinnum boði
um að taka þátt í prufutökum
fyrir Superman-hlutverkið. Fyrir
honum var hlutverkið neðst á lista
yfir áhugaverð verkefni. Þá sá
hann handritið og fannst að hægt
væri að gera eitthvað fyndið, róm-
antískt og ævintýralegt með það,
ef súpermennið yrði leikið blátt
áfram og lipurt, en ekki kalt. og
fráhrindandi eins og framleiðend-
urnir vildu í fyrstu.
Superman varð geysivinsæll um
heim allan „í löndum sem maður
heyrir aldrei frá", eins og Reeves
segir. Superman II gerði hann að
milljónamæringi. Faðir Reeves er
Franklin Reeve, rússneskuþýðandi
og prófessor við Yale-háskólann,
en móðir Christophers er Barbara
Johnson, blaðamaður. Þ6 foreldr-
ar hans hafi skilið þegar hann var
fjögurra ára gamall var Chriat-
opher mikið með föður sínum og
fylgdist með rabbi hans yfir mat-
arborðið við fólk eins og Robert
Frost og Adlai Stevenson.
Við háskólann í Cornell nam
þessi verðandi súpermaður ensku
og tónlistarfræði. „Ég vissi að ég
mundi verða leikari. Ég hugsaði,
sjáum til, hvað annað ég get lært."
Hann hefur að baki mikla reynslu,
byrjaði að leika þegar hann var
níu ára. „Jæja, ég fór að sjást á
sviði þegar ég var níu ára. Ég held
ég hafi ekki byrjað að Ieika fyrr en
ég var 17 ára." Reeve hefur sann-
arlega reynt að forðast að festast í
hlutverki fljúgandi Kryptonans á
hvíta tjaldinu. í myndinni „Mon-
signor" lék hann bandarískan
prest sem gekk á mála hjá mafí-
unni, varð kardináli í Vatíkaninu
og stóð í ástarsambandi við
nunnu. í „Deathtrap" var hann
hommi, elskhugi Michael Caines.
Næsta verkefni hans er í mynd
Ishmaei Merchants og James
Ivorys, „The Bostonians", eftir
sögu Henry James, sem fylgir í
kjölfar vinsælda „The Europeans".
Reeves viðurkennir að honum
finnist hann stundum sekur af því
að fást við hluti sem hann fyrirlít-
ur og meinar hann þá fram-
haldsmyndir og unglingamarkað.
Christopher Reeves Clark Kent
Framhaldsmyndir — að kreista
hverja krónu úr hugmynd, hversu
slæmar sem þær eru — er smit-
andi sjúkdómur í Hollywood, þó ég
ætti kannski síst að vera að lasta
það." En Reeves telur Superman
þó vera nokkra undantekningu.
„Við höfum mikið reynt að halda
Katharine Hepburn í „A Matter of Gravity'
í fyrsta sinn (alvöruhlutverki, 17 ára gamall, f leikritinu „Private Lives"
uppi ákveðnum gæðum." Hann
hefur tekið þá ákvörðun, þrátt
fyrir allt, að þessi siðasta Sup-
erman-mynd, „Superman III", sé
sú síðasta sem hann muni ieika i.
„Það er ekki mikið meira sem þú
getur gert án þess að endurtaka
sjálfan þig."
Christopher Reeves er þrítugur
orðinn. Hann hafði verið að leika
á móti Katharine Hepburn á
Broadway í leikritinu „A Matter
of Gravity", þegar Superman
skaut honum upp á stjörnuhimin-
inn.
„Þegar þú allt í einu gerist
frægur, hegðar þú þér undarlega í
eitt eða tvö ár. Þú heldur að þú
sért merkilegri en þú ert. Áður
þurftir þú að vinna fyrir vináttu
með því að vera góður maður." En
nýfrægi maðurinn kemur að tíma-
mótum.
„Sumt fólk heldur áfram að
vera frægt, og notar sjálft sig til
að laða að. Aðrir verða virkilegir
lcikarar og listamenn."
— ai.
Luis Bunuel
Luis Bunuel, sem lést í Mexíkóborg 29 júlí sl., 83 ára að aldri, var einn af
orfáum virkilegra kvikmyndalistamanna þessarar aldar og helsti málsvari
súrrealista og stjórnleysishugmynda £ hvíta tjaldinu. Merkilegur ferill hans
sem kvikmyndagerðarmanns, hófst með tveimur stuttum myndum, sem
þóttu svo hneykslanlegar að þær voru bannaðar í mörg ár, lifðu af 15 ára
hundsun en bíomstruou svo þegar listamaðurinn hafði náð sjötugsaldrimim,
heilsutæpur og heyrnarlaus að verða.
Starf Bunuels breyttist lítið í 45
ár og myndir hans eru afar skyld-
ar hverri annarri. Hann hataði
eins og pestina þjóðfélagskerfi,
sem neyddi fólk til að lifa við fá-
tækt, eins og hann sýndi best í
einni af sínum frægustu myndum,
Los Olvidados. Hann gagnrýndi
mikið hræsni borgarastéttarinnar
og umfram allt kirkjuna.
Bunuel var fæddur í febrúar ár-
ið 1900 í bænum Calanda á Spáni.
Hann fæddist inn í fjölskyldu
velstæðra landeigenda og var elst-
ur sjö systkina. Hann nam heim-
speki og bókmenntir við háskól-
ann í Madrid þar sem hann kynnt-
ist framámönnum spænskra lista
og bókmennta í þá daga, Ortega y
Gasset, leikritaskáldinu Lorca og
Salvador Dali. Vinskapur hans við
Dali veitti honum innsýn í heim
súrrealista, sem seinna átti eftir
að eiga svo ríkan þátt í verkum
hans. Hann var leikari um tíma og
sýndi fljótt áhuga á kvikmyndum
með því að koma á fót einum af
fyrstu kvikmyndaklúbbum Spán-
ar, við háskólann í Madrid 1920.
Eftir að hafa lokið þar námi lá
leið hans til Parísar þar sem hann
kynntist fljótt súrrealískum
hreyfingum og hann gerðist að-
stoðarmaður Jean Epsteins við
myndir hans, Mauprat og The Fall
of the House of Usher. Fyrstu
mynd sína gerði Bunuel 1928, Un
Chien Andalou. Handritið að
henni gerði vinur hans Dali og
innihélt hún röð atriða, sem átti
eftir að komast á spjöfd kvik-
myndasögunnar, auga á stúlku
skorið í sundur með rakhníf,
maurar skríðandi yfir manns-
hendi, dauður asni á flygli og kær-
ustupar sem elskast eftir að hafa
Eftir þá mynd, hætti Bunuel að
leikstýra af ástæðum sem aldrei
hafa verið skýrðar og vann við að
setja tal inn á amerískar myndir.
Hann fluttist til Bandaríkjanna
og vann við Nútímalistasafnið
(þaðan var hann rekinn þegar upp
komst um tengsl hans við L'Age
D'Or) og síðar í Hollywood, við að
setja inn tal á myndir.
Það var framleiðandinn, Oscar
Danzigers, sem bjargaði Bunuel
eftir 15 ára gleymsku og bauð hon-
um að leikstýra myndum í Mexíkó.
Bunuel, sem þá var að nálgast
fimmtugsaldurinn, og bestu ár
ævi hans virtust liðin, tókst að
taka jpp þráðinn aftur eins og
ekkert hefði i skorist og hann
hefði aldrei hætt kvikmyndagerð.
Eftir að hafa leikstýrt nokkrum
myndum fyrir aðra, gerði hann
loks sína eigin mynd, eftir 20 ára
hlé. Myndin var Los Olvidados,
sem frumsýnd var 1950 og vann
hún verðlaun í Cannes og Bunuel
kom aftur undir sig fótunum sem
einn fremsti kvikmyndagerðar-
maður í heimi.
Á næstu fimm árum gerði
Bunuel 11 kvikmyndir í Mexíkó,
myndir sem voru lítið fjármagn-
aðar og hann varð að gera á stutt-
Listamaðurinn Luis Bunuel.
orðið vitni að umferðarslysi.
L'Age D'Or, sem á eftir fylgdi,
enn með nokkrri hjálp frá Dali,
tók nokkuð á þeim efnum sem
Bunuel átti seinna eftir að magna
upp og kanna til æviloka. í henni
eru bitrar árásir á kirkjuna og
veraldleg yfirvöld, tíð notkun á
freudískum táknmyndum og kald-
hæðin notkun tónlistar. Árið 1932
leikstýrði Bunuel Los Hurdes
(Land án brauðs), heimildarmynd
um hérað á Spáni í kreppu og fólk-
ið sem þar dró fram lífið.
Andlit úr „Ilínir ungu og fordemdu'
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44
Blašsķša 45
Blašsķša 45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48