Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lögberg

og  
S M Þ M F F L
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31 . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lögberg

						
iifte
41.  ARGANGUR
I
WINNIPEG,  MAN.,  FIMTUDAGINN   12.    JANÚAR   1928
NÚMER    2
Helztu heims-fréttir
Canad
a.
Hinn 1. júní 1926, hefir fólkstal-
an í Manitoba verið 639,056, sam-
kvæmt ný-útkominni manntals-
skýrslu frá viðskiftamála ráð-
berranum, Hon. James Malcolm í
Ottawa. Samkvæmt þvr hefir
fólkinu á Manitoba fjölgað um ná-
lsga 30,000 á þeim fimm árum,
sem liðin voru frá því reglulegt
manntal var tekið um land alt, ár-
ið 1921. Fólkstalan í Winnipeg
er 203,784, en var 1921, 188,370.
Karlmenn eru tðluvert fleiri i
Manitoba en kvenfólk, eða 331,456,
en kvenfólkið ekki nema 307,100.
Þegar þetta manntal var tekið,
átti 56.36 prct. af fólkinu heima
í borgum og bæjum, en 43.64 prct.
í sveitunum. Árið 1871 var fólks-
talan í Manitoba, að eins 25,228.
Af öllu fólki, sem heima á í þessu
fylki 1. júní 1926, eru 422,396
fæddir í Canada, 105,620 á Bret-
landi, og 111,000 í öðrum löndum.
Af þeim, sem fæddir eru á Bret-
landi og írlandi, eru Englending-
ar lang fjölmennastir, þá Skotar,
þá írar og Walesmen fæstir. Rúss-
ar eru lang fjölmennastir af íbú-
um fylkisins, þeirra, sem ekki eru
fæddir % Bretlandseyjum eða í
Canada, og hefir >þeim fjölgað
mjðg síðan 1921. Þá eru Banda-
ríkjamenn og þar næstir Galicíu-
menn.    í fylkinu eru rúmlega tólf
talað nú að undanfórnu, að Can-
ada sendi sendiherra til Frakk-
lands og að Frakkar gerðu Can-
í-.da sömu skil, og er nú taTið víst,
að af því verði, kannske innan
farra daga. Enn sem komið er,
hefir Canada að eins einn sendi-
herra, þann sem er í Washington, | foringi
kvæmt komið til Bandaríkjanna.
E'nnig herðir frumvarpið á sjó-
mannalögunum, sem kend eru við
La Follette, og sem leyfa sjómönn-
i-m landgöngu, þeim er til lands-
ins koma með útlendum skipum.
Sá, sem þetta frumvarp flytur,
heitir >Blanton, demokrat frá Tex-
as. Þetta er bara lagafrumvarp
enn þá og alveg óvíst hvað úr þvr
verður.
*        *         *
Thomas   P.   Magruder,   sjóliðs-
og    yfirmaður   yfir her-
en þess verður sjálfsagt ekki langt
p.ð bíða, að þeir verði fleiri.
*        *         *
Hinn 5. þ.m. fórst Captain F. J.
Siephenson í flugslysi í bænum
The Pas, Man. Það hafði eitt-
hvað verið gert við flugvélina og
skipastöðvunum í Philadelphia,
skrifaði og birti grein, þar sem
hann ákærir hermálastjórnina
um sóun á almanna fé, og að í
sjóhernum séu óhæfilega margir
hátt launaðir embættismenn, og
eitthvað   fleira af   þessu tagi. —
hann var að reyna hana áður en,Þ:ngnefnd hefir verið að rann-
hann Iegði af stað með' menn, sem [ saka þ«tta og spurði hún þennan
hánn  ætlaði    að   flytja    til  Cold 1 fyrverandi:   sjóliðsforingja — því
Lake. Hvað komið hefir fyrir, er
ekki kunnugt, en flugvélin féll
beint niður, þegar hún var svo
som fimm hundruð fet frá jörðu,
og kom niður fram undan húsi Dr,
S. Stephansonar, íslenzka Tæknis-
ins, sem é heima þar í bænum.
Vélin brotnaði öll og maðurinn dó
strax. Capt. Stephenson gat sér
góðan orðstír á stríðsárunum í
flugliði sambandshersins og þótti
einn með beztu flugmónnum í
Canada. Capt. Stephenson var
Canadamaður, og mörgu að góðu
kunnur í Winnipeg.
*        *         *
Lengi hef ir bæjarstjórnin í Win-
nipeg verið að loka skemtistofum
(Amusement   Parlors)    þremur á
þus.   Kínverjar,   en að eins tutt-  Main street, sem þar hafa verið í
ugu og fimm Japanar.                     i mörg ár og ekki haft sem bezt orð
*         *         *                  j á sér og ekkí, þótt    nein    borgar-
Sextíu og átta hændur frá Can-'pr^ði' En ^e^a nefir ekki gengið
tda og aðrir, sem áhuga hafa ' I ^ góðu og hafa þessar skemtistof-
akuryrkjumálum og sölu akur-
yrkjuafurða, sigldu á sunnudag-
inn var frá Halifax með gufuskip-
inu Lapland, áleiðis til Evrópu,
til að kynna sér þar sölu hveitis
og annara akuryrkju afurða frá
Canada. Er þetta í fyrsta sinn,
sem margir menn frá Canada hafa'
tekið sig saman um að fara slíka
ferð, eða hændurnir sjálfir hafa
að minsta kosti ekki gert það fyr
en nú, og bendir þessi ferð á, að
þeir láta nú sölu sinna eigin af-
urða sig mer'ru skifta heldur en
þeir hafa gert til skamms tr'ma.
*         »         *
Þingnefndin,   sem kosin var til
að  athuga   áfengislaga frumvarp
fylkísstjórnarinnar    í    Manitoba,
heldur    áfram    sínu    verki, iþótt
þinghlé hafi verið síðan um jól og
verði þangað   til    16. þ.m.      Það
hefir áður verið skýrt frá   frum-
varpinu hér í blaðinu, eins og það
var lagt fyrir þingið.    Bæði sum-
ir af   nefndarmönnum  og margir
aðrir,    sem   þessi lög snerta sér-
staklega, hafa farið fram á vms-
ar breytingar á frumvarpinu, og
hefir stjórnin gengið inn á nokkr-
ar þeirra, sumar töluvert þvðing-
armiklar.     Gin   af breytingunum
er su, að olgerðarhúsum er leyft
að selja   bjórinn   beint til kaup-
enda, þó með því móti, að vínsölu-
nefndin hafi þar sína menn til að
líta eftir að lögin séu ekki brotin
Upphaflega var ekki ætlast til, að
önnur   gistihús    fengju  bjórs'ölu-
leyfi,  en   þau er hefðu að minsta
kosti 40 herbergi.     Nú    hefir su
taHa verið   færð   niður í  24  her-
bergi, og verða þá ein 50 gistihús
í Winnipeg, sem leyfi geta fengið
til að selja bjór.      Þá    þurfa ný
gistihús nú ekki að hafa nema 40
herbergi í stað 70, sem fyrst var
ætlast til.    Þá er og hjórsöluleyf-
ið Iækkað ofan í $400 á ári í Win-
nipeg og $200 annars staðar. Auk
þess borgar leyfishafi 5 per cent.
af því sem hann selur fram   yfir
10,000 gallon í Winnipeg og 5,000
gall. annars staðar.    Enn fremur
er sú breyting gerð á   frumvarp-
inu, að þau gistihús, sem eru eign,
eða að   einhverju    leyti    háð, öl-
gerðarhúsum,    geta   fengið   bjór-
söluleyfi,  eins og   hin,   sem ekki
eru það.    Þetta eru helztu breyt-
ingarnar, sem enn hafa gerðar ver-
ið við frumvarpið, en ekki er ó-
líklegt, að þær verði fleiri, áður
•en  lýkur.
Talið     er    Uíklegt,   að
innan
I ur jafnan haldið áfram iðju sinni,
hvort sem borgarbúum hefir líkað
betur eða ver, þangað til nú um
áramótin, að þær lokuðu allar dyr-
um sínum,    svo   ekki   þarf nú að
hafa meiri áhyggjur af þeim.
*         *         *
Nýlenduráðherra Breta, Hon. L.
S. Amery, er staddur í Canada um
þessar mundir. Kom til Van-
couver á föstudaginn í vikunni
sem leið, og er nú á austurleið.
Hann verður í Winnipeg hinn 17.
þ.m., verður hér einn dag og held-
ur svo austur á bóginn, og hefir
nokkra viðdvöl í Ottawa áður en
hann fer til Englands. Hann
heldur ræður, þar sem hann kem-
ur og hefir tækifæri til þess, og
í Winnipeg talar hann fyrir Can-
adian Club. Hon. L. S. Amery
hefir að undanförnu verið að ferð-
ast um hið víðlenda brezka ríki og
er nú á heimleið.
*         *         *
J- P. Curran dómari andaðist á
almenna spítalanum í Winnipeg á
mánudaginn var, eftir uppskurð,
sem á honum var gerður þá um
morguninn. Hann var sjötugur
að aldri, fæddur 13. des. 1857,
kom til Winnipeg 1881 frá Ont-
ario, þar sem hann var uppalinn,
og var alt af síðan í Manitoba.
Hann var skipaður dómari 1912
í Court of Kings Bench.
*         *         *
Á fyrstu níu mánuðum fjár-
hagsársins, sem yfir stendur, hafa
skuldir Canada minkað um sextíu
og sex miljónir dala. Á sama tíma
bili á næsta fjárhagsári á undan,
minkuðu þær um 46 milj. dala.
Tekjurnar hafa verið meiri þetta
ar af ö'llum tekjugreinum heldur
en þajr voru í fyrra á sama tima.
Allar skuldir Canada voru 31. des.
1927, taldar 62,281,479,535.27, en
31. des. 1926 voru þær $2,343,364,-
190.55.    Allar tekjur   stjórnarinn-
ILÍrVÍ*11 m 3L des' 1927- v°ru
$325,551 698.88, en á sama tíma
1926:   $302,021,468.28.
honum hefir verið vikið frá em-
bætti —¦ hvað mikla borgun hann
hefði fengið fyrir þessa grein, en
hann svaraði nefndinni því, að
það kæmi henni ekkert við. Sum-
ir nefndarmennirnir, að minsta
kosti, eru á öðru máli, og segjast
skuli komast, eftir því, hve mikla
borgun hann hafi fengið fyrir
greinina, og hvaðan hún hafi
komið.
*         *         *
Dr. S. Adelphus, Knoff, fyrrum
prófessor í læknisfræði í New
York, segir, að í Bandaríkjunum
deyi nú fleiri stúlkur á aldrinum
15—30 ára af tæringu, heldur en
verið hafi, þar sem dauðsföllum
af öðrum sjúkdómum hafi fækk-
að. Segir prófessorinn, að þetta
komi til af því, að stúlkurnar
svelti sig um of til að verjast því
að fitna of mikið, og í öðru lagi
komi þetta af því, að stúlkurnar
reyki meira heldur en heilsan
þoli.
*         *         *
Mr. Frank B. Kellogg, utanríkis-
ráðherra Bandaríkj'anna,* ætlar að
koma til Ottawa 5. janúar og vera
þar í þrjá daga. Meðan hann er
þar, heldur hann til hjá Mr. Wil-
liam Phillips, sendiherra Banda-
ríkjanna í Ottawa, en heimsæk-
ir landstjórann og frú hans og
Mr. King og aðra stórhðfðingja.
ir, að vatnið væri mikið til hlaup-  kennari bróíSir hans, Sigurjón Pét-
ið fram og var þá haldið að ekki j urs.s-oii,  glímukappi  og  undirritaÖ-
mundi meira tjón hljótast af þess-
um vatnavöxtum. En þetta fór á
aðra leið, því um helgina síðustu
fór aftur að rigna og óx þá Tames
fljótið að nýju og jafnframt var
stórstreymisflóð     og    vindstaðan
ur voru í þessari för, þá er skilj-
anlegt ao' mikiS hefir veriS rætt
um íþróttir og íþróttamál. \rar þaS
þó eigi svo mjög í fyrstu, en því
íiK'ir sem leið á feroina.
Veðrið  var yndislegt allan  dajj-
þannig að sjórinn hélt upp í áaa   fnn,  og  útsýnio  dýrílegt um hinn
og flæddi hún þá yfir allmikið
svæði af borginni og er sagt, að
25 manns hafi mist lífið að þess-
um völdum, og eignatjónið er tal-
ið að vera að minsta kosti $7,500,-
000. Annars hefir verið mjðg j
vond tíð á Bretlandi í síðast liðna I
tvo mánuði, svo ekki hefir önnur
slík verið þar í mörg ár. Hafa þar
á þessu tímabili farist um hundr-
að manna af völdum óveðurs.
Bretland.
Skýrslur verkamanna félaganna
a Englandi sýna, að hið mikla al-
menna verkfall, sem þar átti sér
stað fyrir tveimur árum, hefir
orðið verkamannafélögunum dýrt
og orðið þeim tíl tjóns á ýmsan
hátt. Út af þvi hafa verkamanna-
félögin tapað 300,000 meðlimum.
sjóður þeirra minkað úr 12,750,000
sterl.pundum ofan í fjórar milj.
punda. Af öllum verkamönnum
hafa kolanámamennirnir orðið
harðast' úti.
*        *         *
Mr. Ba'ldwin, og hinir brezku ráð-
herrar flestir, ferðast nú um
landið ]?vert og endilangt og halda
ræður og skýra fyrir kjósendun-'
um hvað þeir hafi gert og hvað
þeir hafi ógert látið og svara þeim
aðfinslum, sem stjórnin hefir
orðið fyrir af andstæðingum sín-
um, sem eru margar, sérstaklega
af hálfu verkamanna. Er sagt, að
íhaldsmenn vinni nú þegar mikið
að undirbúningi undir næstu
kosningar og muni 'leggja mikið
kapp á að vinna þær.
Hvaðanœfa.
Lengi hefir þaö sagt verio' om
Rttssa, að beir værú drykkjumenn
miklir og ao' þeim væri tamt ao
halda þannig upp á jólin að drekka
sig fulla, og þó margt" hafi breyst
þar á seinni árum, þó sýnist þessi
siður haldast ]>ar viÖ. NÚ uni
þessi jól hefir brennivínio' (vodka,)
riciið 30 mönnum að fullu í Mos'cow
og 24 í Leningrad. Þar að auki
hefir fjóldi manna verið fluttur á
spítalana, veikur af of miklu
"vodka" og enn miklu  fleiri verið
teknir fastir fyrir drykkjuslark.
*          *         *
ítalski flugmaðurinn, Renato
Donati, hefir komist allra ' flug-
manna lengst upp í loftið enn sem
komið er, eða 11,827 metra, sem
er sama sem 38,792 fet.
*          *         *
Alstaðar verða hestarnir að lúta
í lægra haldi og bílarnir ryðja sér
til rúms í þeirra stað. Svo er
jafnvel í páfagarði, og þykja þó
þeir, sem þar ráða fyrir, ekki
f'jótir til breytinga. Nú um ný-
árið hafa allir hestar og hesta-
vagnar verið Iagðir þar fyrir óð-
al og bílar hafa verið teknir i
staðinn, bæði til mannflutninga
og vöruflutninga, og hesthúsun-
um breytt í geymsluhús til að
geyma þar bílana. iHinar gðmlu
og skrautlegu kerrur, sem páfarn-
ir hafa ferðast í, verða hér eftir
nokkurs konar forngripir, því nú
ferðast páfinn í bíl, eins og ann-
að fólk.
Bandarííi
ariKm.
Lagafrumvarp hefdftfomið fram
a þinginu í Washington þess efn-
is, að banna allan innflutning
fólks   til   Bandaríkjanna í sjö ár,
A. F. Deane, biskup frá Aber-
deen á Skotlandi, var staddur í
Chicago um helgina sem leið.
Hann sagði, að það væri naumast
viðeigandi, að hann færi að segja
Bandaríkjamönnum mikið um
þeirra vínsölubann, en sér væri ó-
hætt að segja, að ef það kæmist á
á Bretlandi, þá mundi verða þar
uppreisn og kannske stjórnar-
bylting. Hins vegar þætti sér
vænt um, ef þar yrðu samþykt
samskonar vínsölulög, eins og
þau, sem nú gilda í Ontario. Hann
sagði, að í sínu landi   væri    ekki
Milli tvö og þrjú þlísund manna
tnistu lifið í Canton í Kína á sið-
ustu tveim vikum ársins sem leið,
þegar verið var að bæla- þar nið-
ur kommúnista uppreisn. Af þeim,
sem lífið létu, voru 11 Rússar.
*          *         *
Þýzkaland hefir sent nýjan
sendiherra til Bandaríkjanna, Bar-
on von Rittwitz.    Hann kemur til
Washington  frá  Rómi.
*          *         *
Tvær stúlkur í Pilisooeroesvar
i Ungverjalandi, voru báðar góð-
ar vinstúlkur sama piltsins, og sú
sem fyrri var þóttist hafa meiri
rétt tíl hans heldur en hin, og
þegar hún mætti keppinaut sínum
á strætinu, þá tók hún tvo smá-
hnífa úr handtösku sinni, fékk
hinni stúlkunni annan hnífinn,
en hafði hinn sjálf og svo sóttu
þær hvor að annari með hnífun-
um af mestu grimd, þangað til
Þær voru skildar. Voru þær þá
særðar mjög og illa útleiknar og
voru báðar fluttar á spítala, því
hvorug vann þó á annar! til fulls
Það er ekki ofsögum af því sagt,
að ástin' sé blind.
fagra fjallahring Faxaflóa. Tfversii
var skýhnoíSra aí5 sjá. Tlinn svip-
mikli Snæfellsjökull naut sín afar-
vel.
^ iis mæMutn sjávarhita í miðj-
um Faxaflóa og reyndist hann 12.5
stig. Lofthiti var rt stig. A með-
al farþe.sra á "Óðni" var forstjóri
veíSurstofunnar, og spá^i liann
góíSu  veðri.
h'erðin gekk mjög vel norður:
skipitS kom að eins við á Patreks-
firði. Arnarfirði. Skutulseyri og
T Tornvík; þar lá ens-kur botnvörp-
ungur í víkinni, og brá "Óðinn"
sér því þangaíS, aíS hafa tal af skip-
verjum, en þeir reyndust "sak-
lausir."
Gott var að ferðast með "Óoni."
Skipverjar allir hinir ágætustxt; 05;
skipið fór nú langtum betur í sjó
en áður, síðan það var lenst um
þessi  13 fet.
Eg fékk að vern í klefa hjá
fyrsta íttýriirranni, hlinar Einars-
syni. Hann var mjög fróður um
strandvarnarmálin og alt er laut
að sjómensku: enda sióo-arpur
mikill, er nokkrum sinnum hefir
lent í sviaðilförum. f. d. þesrar varð-
skinið "Þór" rak af Reykjavíkur-
höfn að Laugarnesi. með Einar
einan innan ibortSs.
Eftir 30 klukkustunda ferð
komum við til Sauðárkróks. Gist-
um við þar á "Tindastóli" og tók-
um þegar að undirbúa Drangevjar-
förinn. Sigurjón var fararstióri og
^ókst bráíSlega að útvega vélbát oe
róðrarbát. A'ar svo haldið daginn
cftir út í Draneey. ,\ð sjálfsðgíSu
voru miklar ráðasrerðir um daginn,
en dult farið með |iær. \Tissi eng-
inn hvao' til stóð fyrr en kom út í
Drangey. Áður en farið vnr i'it í
Drangey, fórum við í land, aíS
Reykjum og atlmguðum alla að-
stööu þar. Bóndinn á Reykjum
var ekki heima, en húsfreyian.
Stefanía    GuíSmundsdóttir,    veitti
okkur   beztu   viðtökur.   og   gót5an J^ýdá á dönsku: De fire Ryttere, á
eða til    1935,    a8    undanteknum  Iítíð alvarlega á það, sem Thomp
verkamönnum frá Canada og
Mexico á vissum tímurri árs, þeg-
ar þörf er á þeim. Frumvarpið
fer einnig fram á, að gerð sé
gangskör að    því,    að    allir   séu
sem  ó-
skamms verði ,Hon. Phillippe Roy,   reknir burtu  úr landm
^som nú er umboðsmaður Canada á   löglega   hafa   fluzt inn í það, en
Frakklandi,   skiPaður   sendiherra   það er sagt,   að þeir   séu um 250
(mmister)   Canada á Frakklandi,   þús.   á    ári, sem þannig koma til
ojr somuleiðis,    að   Frakkar skipi   Bandaríkjanna.    Enn fremur á að
•tiaron Regis   D'ArnauId   de   Vit-   vísa   iþeim   burtu, sem ekki hafa
rolles   sendiherra   sinn í Canada.   hirt um   að   gerast borgarar með
Frakka í   fullum    réttindum     og   skyldum,
eftir    að    þeir    hafa lögum sam-
Montreal.   Það hefir verið um þag
son borgarstjóri í Chicago segði
um Bretaj eða George konung og
væri fjarri sanni, að þeir þar
handan við hafið létu það nokkuð
á sig fá.
*         *         #
Rétt eftir jólin snjóaði mikið á
Englandi, eins og áður hefir ver-
ið getið um hér í blaðinu. Um ný-
ársleytið fór að rigna og hljóp þá
mikill vöxtur í árnar og gerðu
þær allmikinn usla á ýmsum stöð-
um, ekki sízt i London. Um miðja
vikuna sem leið komu bær frétt-
Norðurförin og Drang-
eyjarsund.
Erlings Pálssonar
form. Sundfélags Reykjavíkur.
Eftir Bennó.
Sé hægt að kalla nokkra
eina iþrótt, íþrótt íþrótt-
anna, þá er það sund-
listin.
I.
Við lögðum af Stað héðan úr
Reykjavík, á iStrandvarnarskAkpinu
"Oðinn," föstudaginn 28. júlí,
skömmu eftir hádegi í bezta veðri
Þegar "Óðinn" fór út af höfninni,
sáum vifi hvar Valdimar Svein-
björnsson, sundskálavörður, var að
æfa róðrarmennina fyrir kappróð-
urinn. sem heyja átti við "Fyll-
unga" daginn eftir hjá Sundskál-
anum í Hólminum (=örfiriseyj ;
um úrslit róðursins er getið á öðr-
um stað hér i blaðinu.
Þegar  menn  heyra  að  Erlingur
Pálsson,   sundkappi,  Ólafur   sund-
beina. Eftir snæðing atfiuguftum
við Reykjarlaug og lendinguna þar
1 vikinni . Reykjarlaug er 55 stiga
heit, en Grettislaug. sem þar var
skamt frá, er nú sandi og grjóti
orpin. Þyrfti endilega að grafa
hana upp að nýju og endurbæta.
því þar mun Grettir hafa laugatS
sig eftir sundið,: er það Veglegt
verkefni fvrir íþrótta- og ung-
nietmafélög.
TT.
Eins og allir íslendingar vita.
liggur Drangey nær í miðjiun_
SkagafirtSÍ, á 650, 56—57' norð-"
l.egrar hreiddar. Þar sem skemst
er til lands úr eyjunni að Reykja-
(lisk, er um 3,7 sjómilu eða 6650
stikur. Frá Sauðárkróki eru sagð-
ar i_> sjómílur út í Drangey; það
er um 2 kl.st. ferð á góðum vél-
báti. En frá Reykjum út í eyju
vorum við tæpa klukkustund.
Drangey rís snarbrött og hrika-
leg úr hafi; eyjan er 140 stikur á
hæíS, þegar nær kemur er hún klof-
in að sjá, og heitir LambhöfSi
nvrori hluti eyjarinnar, en Lund-'
höfBi sá syðri. Beit er í eynni á
sumrum, enda er hún mjög grösug
uppi. Tveir drangar hafa lengi
staðið við Drangey sem nefndir
voru karl og kerling. Karlinn er
fyrir löngu fallinn í sjó en kerling
stendur enn; en búist er við að hún
fari sömu leið og karlinn. — Þá
eru menn og að geta sér til að
Drangey muni Iika "hrynja í hafio,"
ef dæma skal eftir því, hve eyjan
hefir klofnað siðasta mannsaídur,
og mikið fallið úr henni.
Um upptök Drangeyjar segir
svo í Þjóðsögunum, að í fornöld
hafi tvö nátttröll átt heima í Hegra-
nesi; karl og kerling. Einu sinni
fóru þau meS kú sína, sem var
yxna, aleiðis yfir fjörðinn úr
Kegranesi út cá Skagafjörð. Karl-
inn teymdi, en kerlingin rak. Þeg-
ar þau eru komin töluvert út á
fjórðin, ljómaði dagur og urðu þail
bæði að steini, og eru þau drang-
arnir, sem hjá Drangey hafa stað-
ið; en Drangey á að vera kýrin
sjálf. — TV> þessi þjóðsaga. sé að
mörgu leyti merkileg. þá er það
ekki hún, sem haldi<5 hefir mest og
bezt söjru Drangeyjnr á lofti. held-
ur dvölin Grettis gnmla og IHuga
í eyjunni.
(Framh. á 5. bls.)
Vincente Blasco-Ibánez.
(fæddur 29. jan. 1867) er fræg-
astur og víðlesnastur alílra núlif-
andi Spánverja. Líf hans hefir
verið margbreytilegt og æfintýra-
ríkt; hann var blaðamaður á unga
aldri, þingmaður lengi og póli-
tiskur farandræðumaður — hcit-
ur lýðveldismaður og ákafur
fjandmaður kvenréttinda. Honum
var hvað eftir annað varpað í
fangelsi fyrir æsingaræður gegn
konungsvaldinu og oftar en einu
sinni var hann gerður landrækur,
ferðaðist mikið í Evrópu, Suður-
og Norður-Ameríku, í fyrstu af
litlum efnum og vann fyrir sér
með hinu og öðru, en síðar sem
ríkur maður. Þekking hans á líf-
inu er því margháttuð og yfir-
gripsmikil.
Hann héfir skrifað kynstur af
skáldsögum. Hann er rómana-
nöfundur í gamalli og góðri merk-
ingu orðsins, sðgur hans fjörlega
crg alþýðlega ritaðar, mannmarg-
ar og voðburðaríkar, litauðugar og
skemtilegar, — blóðmiklar og
hcilsusamlega stórvaxnar lífslýs-
ingar. Hann hefir lært af Dick-
ens og Zola, en viðurkennir sjálf-
ur að eins einn meistara og kenn-
ara: Victor Hugo.
í fyrstu sögum sínum lýsir
hann lífinu í fæðingarbæ sínum
Valencia (sem kaus hann 8 sinn-
um á þing) og grend hans, síðar
komu a'llmargar sögur, sem gerð-
ust víðsvegar á Spáni og lýstu
þjóðlífsmeinum og deildu á vald-
hafa. La Catedral (þýdd á ensku :
The Shadow of tne Cathedral) lys-
ir klerkavaldinu í Toledo; La Hor-
o'a öreigalífi í Madrid; La Bodega
lífinu í vínhéruðum Andalúsínu;
El Intruso (þýdd á dónsku: Den
ubundne) Jesúítunum í námahér-
uðum Norður-Spánar, í Sangre y
Arena (þýdd á dönsku: Tyrefæg-
teren, á norsku: Blod og Sand, og
á ensku: B'.ood and Sand) og er
trægur nautabani höfuðpersónan.
Bækur hans frá síðustu árum
gerast víðsvegar um heim. Fræg-
astar þeirra eru tvær skáldsögur
frá    ófriðarárunum,    Los   cuatro
hingað jólagjafir úr öllum áttum.
Margt af þeim er frá vinum og
vandamönnum heimilisfólksins og
einnig frá félögum og óðrum
v'num stofnunarinnar.
Á aðfangadagsmorgun var les-
inn jólalestur og sungnir jóla-
sálmar að því loknu óskuðu heim-
ilismenn hver öðrum gleðilegra
jóla. önnur forstöðukonan, Miss
Julius, les húslestra hér, ætíð þeg-
ar ekki er messað. Hin forstöðu-
konan, Mrs. Hinriksson, er for-
sóngvari og sér um sönginn.
Á aðfangadagskvöld komum við
s\o saman til að syngja. Það sem
okkur vantaði helzt, voru meiri
söngkraftar. Fyrir rúmum tveim
ur árum dó hér á Gimli maður,
sem við hér á Betel söknum að
svo mörgu leyti, en sérstaklega,
þegar við komum saman til að
syngja, því hann var ætið reiðu-
búinn til að koma; og gleðja okk-
ur með naerveru sinni og söng —
maður sá var Svernn sál. Björns-
son.
En þó við værum svona fá og
smá, þá samt hópuðum við okkur
saman og sungum hvert með srnu
nefi, og hér voru sungnir jóla-
sálmar og aðrir íslenzkir sðngv-
ar á öllum gólfum á jólanóttina.
Fólkinu hér þykir svo vænt um
um söng. ATlir voru í anda glað-
ir; þó sumir væru veikir, þá
streymdi kærleiksylur frá svo
mðrgum út í frá' til þeirra, og sá
sem tekur með þakklátu hjarta á
móti gjöfum guðs og manna, finn-
ur frið og blessun gagntaka sálu
sína.
Á jóladags morguninn, kl. hálf-#
tru, var haldin hér jólaguðsþjón-
usta, af okkar kæra sóknarpresti,
séra Sigurði Ólafssyni. Var guðs-
þjónustan hátíðleg og að henni
afstaðinni var á ný óskað gleði-
'lcgra jóla, og presturinn heim-
sótti alla þá, sem sökum Tasleika
ekki gátu farið úr herberg.ium
sinum. (Það gerir hann einnig á
hverjum sunnudegi, að aflokinni
messu hér.)
Enn er eftir að þakka opinber-
k-ga   fyrir   gjafir  hingað,  þó  a3 ¦
áður hafi verið þakkað fyrir hin-
ar miklu matargjafir, sem heim.'l-
inu voru gefnar:   Fyrst hin fögru
jinetes del  Apocalipiss,    2    bindi  jólakort, sérstaklega prentuð fyr-
ir Betel, sem Andrés Helgason í
Kandahar, Sask., hefrr árlega gef-
ið heimilinu. Upplagrð hefir ver-
rð svo mikið, að hver hermilismað-
ur hefir getað sent nokkur kort
til vina sinna. Um ein jól sendi
hann okkur hin undurfögru heil-
neði Hallgr. Péturssonar skraut-
prentuð. Voru þau send út héðan
af heimilisfólkrnu til fjðlda vina,
bæði á íslandi og í Ameríku. Nú
er hann svo lamaður á heilsu, að
hann getur þess í bréfi, að þessi
jól \rerði þau srðustu, er hann
sendi okkur jólakortin, því starfs-
kraftar sínir séu að þrotum komn-
ir. Af hjarta biðjum við guð að
launa honum fyrir okkur, og senda
honum endurskin af öllum þeim
gleðigeislum, sem jólakortin hans
hafa fært okkur og öðrum.
Næst vildi eg nefna hljómplðt-
ur, sem Ásmundur P. Jóhannsson
gaf heimilinu eftir Pétur Jónsson
og Eggert Stefánsson. fslenzkar
hljómplötur eru sérlega mikils
virði til okkar á Betel. Og getur
fólk varla gert sér grein fyrir,
hvað það getur aukið á heimilis-
gleðina hér, að hlusta á fögur lög
á okkar "grammophone". Sérstak-
Iega dáum við íslenzku lögr'n; þó
eru enskar h'ljómplðtur einnig
mjög kærkomnar, og þökkum við
gefendum af hjarta.
Og svo síðast vildi eg minnast
á eitt af því, sem gladdi okkur
sérstaklega. Það var fagurt jóla-
tré, sem okkur var gefið, úr garði
prestshjónanna, Mr. og Mrs. ól-
afsson. Hjó presturinn það sjálf-
ur og færði okkur hingað heim;
sendu þau hjónin svo dætur sínar
þrjár með allslags skraut til að
prýða það og setustofu okkar með.
Jók það meira en við getum sagt
frá á jólagleðina, því hver grein
og hvert blóm andaði til okkar
hlýleik og kærleika. Á kertunum
kveiktum við svo síðast gamlárs-
kvðTd, þegar við komum hér sam-
an og sungum.
Þannig enduðu þessi þrettándu
jól okkar hér á Betel, sem voru
okkur öllum inndæl jól, ein af
þeim ánægjulegustu, er við höf-
um átt. Hér eru nú þrír vistmenn-
sem verið hafa hér öll þessi
þrettán jól.
Af hjarta biðjum við guð að
launa öllum þeim, sem á einn eða
annan hátt hjálpuðu til að auka
jólagleði okkar.
Einn af vistmönnum.
ensku: The Four Horsemen of the
Apocalypse) og Mare nostrum
(þýdd á ensku: Our Sea.) —
Blasco-Ibanes hataðist mjbg við
Þjóðverja á stríðsárunum og lýsir
þeim r sögum þessum af mikilli
rangsleitni og grimd. Báðar sög-
urnar lýsa hörmungum og and-
stygð strr'ðsrns, eru máttugar
prédikanir gegn villrmensku styrj-
•alda.
Auk þeirra dönsku þýðinga á
vcrkum Blasco-Ibanes, sem þegar
eru nefndar, er vert að minna á
"Den sort flod", sem tvisvar hef-
ir verið þýdd á dönsku og er talin
í fremstu röð skáldsagna hans.
Blasco-Ibanes er svarinn óvin-
ur Spánarkonungs og Primo de
Rivera, og dvelur nú í útlegð á
Frakklandi. Hann er maður vell-
auðugur, hefir keypt sér herra-
setur ekki langt frá Tandamærum
Spánar en er með annan fótinn
í París, þar sem Iandflótta upp-
reisnarmenn spánskir leggja ráð
sín. Fyrir nokkrum árum ritaði
Blasco-Ibane<s napurt og stóryr^
ádeilurit um Spánarkonung, sem
var þýtt á margar tungur (á ensku
hét það: Alfonso unmasked —
giímunni svift af Alfonso). Rit
þetta mátti ekki prenta á Spáni.
En höfundurinn Hét prenta það á
snænsku í Frakklandi í stóru
upplagi. Síðan gerði hann út
flugvélar og lét þær kasta ritinu,
tugum þúsunda 'eintaka, niður
yfir stórborgir Spánar.—Vörður.
Jólin á Betel 1927.
Oft er talað um. jólin sem há-
tíð barnanna. Börnin bíða .eftir
jólunum og hlakka til þeirra, og
þegar þau eru hjá liðin, geyma
þau endurminningarnar um þau,
sem eitt af fjársjóðum hjarta
síns.
Jólin eru líka gleðihátíð þeirra
eldri, og með sanni má segja, að
jólagleðin nær í ríkum mæli til
ckkar hérna á Betel. Það er hugs-
anlegt, að einhverjir af öllum
þeim, sem gera sitt-ítrasta til að
gleðja gamla fólkið á Betel um
jólin, langi til að heyra lýsingu
á iþví, hvernig við eyðum jólun-
um hér.
Jólin byrja hér snemma, þvi æ-
tíð vikuna fvrir jólin eru sendar
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8