Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Óšinn

Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 11. tölublaš 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Óšinn

						ÓÐINN

91

Pig dreymdi', ef til vill, kynja-kappa þann,

sem kaus að vild hver laut hans töfrasverði;

en sásiu þjóðarstríð og sterkan mann,

sem stóð þar glaður hverja nótt á verði ?

Og sástu það, hann átti' úr málmi mál

og mat það líiið hverir fyrir stóðu,

þvl úr þeim auði' hann drap það dýra stál,

sem dvergar höfðu' í fornu vopnin góðu.

Og sástu' hann kunni' að sigra' og heyja stríð,

er suttarvœttir hremdu fósturstrendur,

og hversu mörgum mynd hans þá varð fríð

og minnisstœðar þessar bróðurhendur ?

Hann einn sá neyð, sem fól sig bak við fjöll,

og fálát móðir hugði' að sinu' í leyni:

hún sá þá opin sonabrjóstin öll

og sá hver hjórtu voru þar úr steini.

Og sástu þá hvar voldug öfund var,

sem vildi' hann fengi brennimerldar hendur

og lœki land — svo megindjúpt i mar,

að mannorð hans ei rœki' á neinar strendur ?

En sástu lika för að feigðarmúr,

sem fólksins óþökk lykur eins og klaki

og ófund þá, sem á þar snigilbúr

og ekki nokkurt framaverk að baki ?

Pig dreymdi frítt; en fár þann sigur hlaut,

sem fjekstu' á brœðrum þínuni hinum ungu,

og horfa' á það, hve hlekki vora braut

hvert hiklaust spor og geiglaust orð á tungu.

Og ef við undum ver við rjettarrán

og reyndist dáltið meira, sem við þorum,

ef hreinna' er mœlt og síður sœtst á smán,

þá sjást þó nokkur blóm í þinnm sporum.

Vor œska horfði' á hafið eftir þjer

og hefði fylgt þjer glóð að ytstu skautum,

sem lengst frá þeim, sem hoknir þrœða hjer

i hunda' og manna spor á lógðum brautum.

Frá þjer bar yfir œginn geislastaf

sem œska' og dugur langa oegu kenna,

og þeim er horfið leiðaiijós í haf

er logar þínir hœtta' að verma' og brenna.

P. E.

Eirikur Magnússon heim að sækja.

í suðurhluta hins gamla og fræga háskólabæjar

Cambridgc á Englandi, í nýbygðu hverfl skamt frá

járnbrautarstöðinni, liggur pað heimili, sem jeg veit

gestrisnast í útlöndum.

Pað er heimili Eiriks Magnússonar M. A. og konu

hans, frú Sigríðar Einarsdóttur.

Fáir eru peir Islendingar, sem um England íara, að

peir komi par ekki við. Heimilið stendur öllum ís-

lendingum opið með stakri alúð og gestrisni, og hús-

bændurnir kunna peim löndum sínum litla pökk, sem

hjá pvi sneiða.

Eftir 8 langa og leiðinlega daga í pokuhreiðri pví,

er Lundúnaborg nefnist, kom jeg til Cambridge í júní 1904

Par var sólskin og sumarblíða, gróðurilmur og sveitar-

sæla — og par var töluð við mig íslenska.

Húsbændurnir tóku mjer eins og pau ætlu í mjcr

hvert bein. Þó pekti jeg pau lítið áður og hafði hvor-

ugt þeirra sieð. Eina ástæðan var pað, að jeg var ís-

lendingur.

Pá voru par tveir íslenskir gestir fyrir, Eiríkur

Kjerulf cand. med. og frú Bergljót Sigurðardótlir, kona

Haraldar Níelssonar cand. thcol. Pau voru bæði i ætt

við húsbændurna;jeg einn var peim með öllu vanda-

laus, en ekki var munur gerður á mjcr og peim lyrir

pað. Likast var pví, að gömlu bjónin væru forcldrar

okkar allra.

Pá bjó Eirikur í húsi við Bateman Strcct, en var í

pann vcginn að flytja pangað sem hann cr nú, við

Tennisons Road 91, og skoðaði jeg pað hús, sem pá

stóð mannlaust.

Xú fer pað meira og meira í vöxt í cnskumbæjum,

að hús cru bygð að eins handa einni fjölskyldu, leigu-

hús líka. Flestir bjargálnamenn búa nú í slikum hús-

um. Par eru pcir út af fyrir sig og lausir við ónæði

annara leigjenda, hafa ofurlitinn blómagarð og ýms

önnur pægindi. Pannig er einnig hús pað, sem Eiríkur

býr í.

Heimilið er lagað eftir enskri tísku, cins og geta

má nærri; siðum landsins verða allir að lúta. Samt

sem áður cr par íslenskur bragur á ýmsu.

Járngrind cr fyrir hliðinu — cins og hjá Útgarða-

Loka — og vanalega læst. Það er enskur siður, par sem

byggingum er svo hagað, og mun einkum vera gert

vegna betlara og ósvíflnna farandsala, sem annarstroða

sjer inn i húsin. Innan við grindina cr stcinlimd stjctt

upp að fordyrisriðinu.

Úr fordyrinu liggur stiginn upp á efra loftið, en

niðri cru dyr að peim tveimur herbergjum, scm niðri

eru.

Annað peirra er borðstofan, par sem heimafólk og

gcstir mætast til máltíða, minst tvisvar á dag. Sjaldan

eru allir viðstaddir nema einmitl par. Þar hefur hús-

frcyjan íorsæti að sjálfsögðu og stcndur gestum sínum

fyrir beina með^móðurlegri alúð. Alúð frú Sigríðar er

engin uppgerð eða hæverska ein, helclur innileg. Það,

að annast gesti, er hennar mesta yndi. Á Englandi

kvað pað pykja ósvinna,  að pakka húsbændunum fyrir

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 85
Blašsķša 85
Blašsķša 86
Blašsķša 86
Blašsķša 87
Blašsķša 87
Blašsķša 88
Blašsķša 88
Blašsķša 89
Blašsķša 89
Blašsķša 90
Blašsķša 90
Blašsķša 91
Blašsķša 91
Blašsķša 92
Blašsķša 92