Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Vķsir

og  
S M Þ M F F L
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Vķsir

						VlSIR . Föstudagur 20. september 1963.
Heiensókn í Dillonshús
fil Lárusar Sigurbjörns-
sonar skjalavarðar
„1 boði hjá Lord DiIIon —
er það ekki tilvalin fyrirsögn?
Það eru margar minningar
bundnar við þetta hús, sem
brezki aðalsmaðurinn Arthur
Edmond Dillon byggði handa
konunni, sem hann elskaði en
fékk ekki að giftast, vegna
þess að dönsku yfirvöldin
voru of framsýn til að gefa
samþykki sitt. Þau kærðu sig
ekkert um að fá forríka
enska tignarmenn inn i land-
ið. Enda hefði þetta hjóna-
band getað gjörbreytt íslands
sögunni ef, ef, ef . . . . það
eru alltaf þessi stóru ,ef', sem
gera strik í reikninginn og
breyta gangi tilverunnar".
Lárus Sigurbjörnsson skjala-
„Lady Dillon". Hvort þessi
vaxmynd, sem gerð var hjá
Mme Tussaud í London, er af
Sire Ottesen eða Málfríðl Sveins
dóttur frá Sölvhól, veit enginn
lengur, en svo var mál með
vexti, að Haraldur Ámason
kaupmaður lét gera vaxmyndir
af tveim af fegurstu konum sið-
ustu aldar og notaði þær sem
gluggaútstillingai' í verzlun
sinni. Önnur myndin var af Sire
og gerð eftir silhouette, sem til
var af heimi, en hin af Málfríði.
Önnur þessara mynda er týnd,
og hvort þetta er Sire eða Málfríð
ur, er vafamál, en safngestir
kalla hana óhikað „Lady Dillon"
vörður hellir bleksterku Dillons
kaffi I bollana og býður fram
rammislenzkar kökur. Við sitj-
um í franska horninu svonefnda
í Dillonshúsi, og Lárus er svo
rómantískur, að hann hefur
ekki áhuga á neinu öðru en ást-
arævintýri Sire Ottesen og Dill-
ons lávarðar, þótt ætlunin hefði
verið að tala um allt annað.
„Já, ætli sjálfstæðisbaráttan
hefði ekki reynzt auðveldari
með Dillonsfjármagnið að bak-
hjarli", heldur Lárus áfram.
„Harines Hafstein fékk ekki svo
litlar átölur fyrir að taka ca.
10 þúsund punda jafnvirði að
láni til að koma upp símanum,
það þótti óðs manns æði 1 þann
tfð — og um svipað leyti selur
Harold, sonur Dillons lávarðar,
er hingað kom, ættaróðalið á
írlandi fyrir 250 þúsund sterl-
insíspund. Brezka rfkið keypti
góssið, og verðið var álitið lágt
Danir vissu sko vel, hvað þeir
voru að gera, þegar þeir bðnn-
uðu þessa giftingu".
ÖRLÖGIN ANDSTÆÐ
„Eh hvað kom það Dönum
við?"
„Jú, þannig stóð á, að Dillon
var kaþólskrar trúar,   en   Sire
ákveður samt að setjast hér að
og lætur byggja hús utan bæjar-
takmarkanna — á Suðurgötu 2
— þetta hús, sem við erum nú
I. Hann kom til Islands í ágúst-
mánuði 1834, og í júní árið eftir
fæðist þeim dóttir, sem er vatni
ausin og nefnd Henrietta eftir
móður hans — þér sjáið, að
hann hefur elskað Sire, því að
annars hefði hann ekki skírt
barnið í höfuðið á móður sinni.
Jæja, þau urðu rækilega fyrir
barðinu á bæjarslúðrinu, sögu-
burðurinn magnaðist fram ur
hófi, afbrýðisemi og öfund meng
aði loftið kringum þau, og á
endanum hrökklast Dillon úr
landi".
„Og kom hann aldrei aftur?"
„Nei, aldrei".
„Hvað gerði Sire þá?"
„Hún breytir Dillonshúsi í
veitingastað, tekur leigjendur —
þeirra á meðal Jónas Hallgríms-
son — og heldur þar píuböll
svokölluð. Þangað til Henrietta
verður 15 ára; þá hættir móðir
hennar við böllin, vill víst ekki
hafa neitt slæmt fyrir dótturinni
og leigir húsið í staðinn ýmsum
ágætismönnum. Henrietta gift-
ist síðar Levinsen faktor, og
þau eignast son, Pétur Arthur,
sem talið er,( að hafi gengið í
Indlandsherinn".
Lárus Sigurbjörnsson h]á skjaldarmerkl DiIIons lávarðar.
mikla reisu, hélt til Lapplands
og skrifaði seinna bók um þá
för.
„Þetta er annars merkileg
ætt, eldgömul aðalsætt frá
Normandí, stafar frá 12. öld og
hét uppraflega ,de Lion', af
henni eru margir hálærðir menn
með akademíska titla, öndvegis-
iBnrful39H§oi    t-.
4  i»n
kastalinn er nú, á hinu gamla
bæjarstæði Ingólfs Arnarsonar.
Það er ekki að orðlengja, að þau
verða hugfangin hvort af öðru.
Sire — eða Sigrid Bergmann
Þorkelsdóttir — var þá fráskil-
in, hafði gifzt 14% árs og eign-
azt tvo syni, en þeir voru ekki
hjá henni. Hún var    12    árum
HIN TYNDA
ERFÐASKRA
ií-^sr
„Hvenær tók Arthur Edmond
við lávarðartigninni?"
„Ja, hann varð allra karla
elztur og lifði báða bræður sína,
og árið 1873 varð hann lávarður
af Dillon; hann dó ekki fyrr en
1892. En ég var ekki búinn að
segja yður frá erfðaskránni".
úr hverjum kima"
lútherskrar, og Dillon þurfti að
fá leyfi til að giftast henni án
svaramanna, því að á þeim tíma
var ekki einn einasti kaþólskur
maður á Islandi utan hans
sjálfs. Þvl skrifaði hann Kansell-
íinu I Kaupmannahöfn og sótti
um undanþágu, en fékk neitun
á þeim forsendum, að ættingjar
hans í Englandi væru mótfallnir
þessum ráðahag. Það var auð-
vitað hreinn slettirekuskapur af
dönsku yfirvöldunum, en þeim
hefur ekki litizt á blikuna að fá
slíkan mann inn I landið. Nú,
ekki gat hann heldur rétt sinn
hlut með lútherskri giftlngu,
vegna þess að þá var Reykjavlk
prestslaus — sr. Gunnlaugur
Oddsson dó um vorið, og enginn
var enn kominn I hans stað. Það
var eins og örlögin væru þeim
andstæð frá byrjun".
ELDGÖMUL
AÐALSÆTT
„Hvað var Dillon lávarður að
gera til íslands?"
„Jú, faðir hans, 13. baróninn
af Dillon, dó árið 1832, og Art-
hur Edmond, sem var þriðji
elzti sonur hans, erfði mikla
fjármuni, en engan óraði fyrir,
að hann ætti eftir að taka við
lávarðartigninni, þar eð tveir
bræður hans stóðu henni riafer^
Svo að ungi maðurinn — hann
var aðeins  22  ára —  lagði  1
fólk. Þeir eignuðust lönd á Ir-
Iandi og börðust með Irum gegn
Cromwell, enda kaþólskrar trú
ar, og svo fór um sjóferð þá,
að þeir urðu að flýja Iand og
hafa aldrei fengið að sitja á ætt-
aróðulum sínum þar sfðan. Þá
settust þeir að I Frakklandi, ein-
hverjir þeirra gengu I franska
herinn, en í stjómarbyltingunni
1789 Ientu þeir aftur öfugu meg
in við þá, sem réðu lögum og
lofum, og tveir þeirra voru háls
höggnir. Eftir það fluttust þeir
sem eftir lifðu, aftur til Eng-
lands.
„Jæja, okkar Dillon fór sem
sagt að ferðast um heiminn, og
þegar hann kom til Kaupmanna-
hafnar frá Lapplandi, var dönsk
hersnekkja, kölluð 'Najaden' um
það bil að Ieggja af stað til Is-
lands þeirra erinda að sækja
þangað Friðrik Danaprins. Dill-
on slæst f förina, og honum er
samskipa Tómas Sæmundsson,
þá nýskipaður prestur að Breiða
bölsstað í Fljótshlíð. Þeir ræð-
ast við á Itölsku. sem báðir
kunnu, og latínu þess á milli,
og verða mestu mátar. Þegar
Dillon kemur til Reykjavíkur,
leigir hann sér herbergi I bæn-
um, en þau voru ofnlaus og is-
köld, svo að hann leitar hús-
naeðis annars staðar og flyzt í
klúbbinn, ssra rnadama Sire
Ottesen veitir forstöðu — klúbb
urinn gamli var þar sem Her-
eldri en Dillon, en hann   varð
svo  ástfanginn  af henni,     að
hann vildi fyrir alla muni ganga
að eiga hana".
HRÖKKLAÐIST
ÚR LANDI
„Og þá eyðilögðu Danir allt
saman?"
„Já, það gerðu þeir. En Dillon
/tífai
/9
.¦":'.¦¦-.'...
'L,/...<       i
r
• -í»-/ , •.~s.¦

- ./  ¦     ~       ¦    -¦   . >         /f*(**^-          "		
./ ¦* v    ** **•*     '¦	J',	¦»<;¦;
/             *J'/S jt~~r<  ¦        ¦'    ¦'*¦'•-*   ¦      '¦'-'		"*.j
?}:;>*¦/"/;       ....                                                          /'/¦ t .</i'^		
, í'if    t.4   ¦ '.*»-*
*      f*0)^r*/.'
4     ;,,.....//wr
„Nei, hvernig var með hana?"
„Jú, Dillon gerði erfðaskrá
sína, áður en hann fór frá ís-
landi, og arfleiddi Sire og Henri-
ettu að talsverðu fé, en þegar
hann dó, var hún týnd og fannst
ekki aftur fyrr en rúmri öld eftir
að hún var færð f letur. Það
var Sigurður Ólason  hrl.  sem
Framhald á bls. 13.
Hin týnda og endurheimta erfðaskrá Dillons lávarðar.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16