Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Dagblašiš Vķsir - DV

og  
S M Þ M F F L
. . . . 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Dagblašiš Vķsir - DV

						DV. MÁNUDAGUR12. ÁGUST1985.
15
Menning
Menning
Menning
Menning
Gamall málsháttur meðal
amerískra indíána segir, aö ekki sé
til siös aö skoða upp í hest sem mað-
ur fær að gjöf. Það er e.t.v. ekki sér-
lega mikil háttvísi heldur að agnúast
út í þá miklu lofgjörð til íslenskra
lista, „Iceland Crucible", sem ágæt-
ur Islandsvinur og fataútflytjandi,
Tómas Holton, átti frumkvæði að og
kostaði, þar eð hún var augljóslega
samin í fullri einlægni og af hlýhug.
Engu að s'íður vekur þessi uppá-
koma ýmsar spurningar og efasemd-
ir sem óheiðarlegt væri aö stinga
undir stól.
Eins og lesendur eflaust vita var
„Iceland Crucible" þríþætt fyrir-
tæki. Þekktur rússneskur ljósmynd-
ari, Vladimir Sichov, var fenginn til
að mynda fjölda íslenskra lista-
manna eftir ábendingum Sigurðar A.
Magnússonar rithöf undar.
íslensk
endurreisn
Úrval þessara ljósmynda Sichovs,
ásamt með sögulegu yf irliti Sigurðar
um þróun í sex listgreinum á Islandi,
var síðan gef ið út á bók í samráði við
bókaforlagið Vöku. I annan stað var
haldin sýning á ljósmyndum Sichovs
aö Kjarvalsstöðum, bæði myndum
sem notaðar voru í bókinni, og öðrum
myndum af íslensku listafólki. Á
þessari sýningu var loks sýnd stutt
kvikmynd um gróskuna í íslenskum
listum, eftir tvo þekkta bandaríska
sérfræðinga í gerð heimildakvik-
mynda.
Allt var þetta byggt á þeim for-
sendum aö hér uppi á Islandi ætti sér
nú stað „Modern Artistic Renaiss-
ance", hvorki meira né minna, en sá
er undirtitill bókar þeirra Sichovs og
Sigurðar.
Nú dettur mér ekki í hug að mót-
í deiglunni
Um „lceland Crueible"
mæla því að á Islandi sé mikið skrif-
að, leikiö, málaö, músiserað, filmaö
og þar fram eftir götunum. Þó get ég
ekki að því gert, að ég f ór hjá mér við
að heyra konu lýsa því fjálglega yfir
í kvikmyndinni, að allir Islendingar
væru listamenn. Nei, f jandakornið.
Hótinu
merkilegri
Ég get vel skilið myndlistarmann-
inn, vin minn, sem sagði viö mig
biturri röddu að kvikmyndinni lok-
inni: Hví finnst fólki sjálfsagt og eðli-
legt að slá um sig með nafnbótinni
„listamaður"? Hvers vegna fer það
ekki eins frjálslega með nafnbótina
„læknir" eða „lögmaður"? Það er
nefnilega ekkert auðvelt að vera
listamaður...
Og þó svo að allir leigubílstjórar á
íslandi væru að skrif a ljóð. og sögur á
milli túra? Sú staðreynd væri því að-
eins merkileg, ef þessir bílstjórar
væru að skrifa góð ljóð og góðar sög-
ur. Einhvers staðar virðast aðstand-
endur „Iceland Crucible" hafa rugl-
ast á magni og gæðum.
Síðan má spyrja sjálfan sig, hvort
listsköpun á Islandi sé hótinu merki-
legri en listsköpun í mörgum ná-
grannalöndum okkar. Ef við berum
menningarlíf hér á landi saman við
menningarstarfsemi    í    útlendum
Menning
Aðalsteinn Ingólf sson
borgum, með sömu höfðatölu og Is-
land, þá er enginn vafi á því að Is-
land hefur vinninginn.
Listir sem
spegilmynd
En þjóð og borg eru ekki sambæri-
leg fyrirbæri. Þótt fáir séu, eiga Is-
lendingar sér sérstaka menningar-
lega vitund, sem borgarbúar í South-
hamton eða Oðinsvéum hafa ekki, og
sú vitund er jafnan hvati til afreka í
listum. En ætti það aö koma útlend-
ingum á óvart að á tslandi sé að
finna fólk sem skrifar, leikur, filmar
o.s.frv.? Væri það ekki fremur saga
til næsta bæjar ef menn gerðu ekkert
af þessu á Islandi?
Að einu leyti eru aðstandendur
„Iceland Crucible" þó á réttri leið.
Listir eru spegilmynd þjóðar og mál
til komið að kynna útlendingum þá
hlið á Islendingum. Þá flökrar að
mér aö skynsamlegar heföi mátt
standa að slíkri kynningu. I kvik-
myndinni er mikið talað um grósk-
una í íslenskum listum en lítiö gert af
því að sýna hvernig hún lítur út. I
bókinni segir Sigurður skýrt og skil-
merkilega frá ótal íslenskum lista-
mönnum, en lesandinn getur hvergi
sannprófað niðurstöður hans ekki
einu sinni í þeim köflum þar sem
fjallaö er um myndlist, leiklist og
ljósmyndun.
Stundum heppinn
Eg er hræddur um að erfitt veröi
að selja útlendingum íslenska menn-
ingu út á andlitin á 170 íslenskum
listamönnum, þótt gerðarlegir séu.
Tækifæri til alvöru kynningar, í fjöl-
breyttu riti með litmyndum af
liststarfsemi og listaverkum, virðist
hafa verið fórnað fyrir fyrirfram
ákeðna heild, listrænar portrettljós-
myndir" í svart/hvítu. Gallinn er sá
að hinar „listrænu ljósmyndir"
Sichovs eru því miður alls ekki nógu
góðar, ef á heildina er litið. Hvernig
er við öðru að búast, þegar 10—20
manns voru myndaðir á degi hverj-
um? En eins og aðrir ljósmyndarar
er Sichov stundum heppinn. Um það
votta myndir hans af Vilborgu Dag-
bjartsdóttur, Halldóri I.axness, Ind-
riða G. Þorsteinssyni (með riffil fyr-
ir ofan höfuöið...), Jakobinu
Sigurðardóttur, Bríeti Héðinsdóttur,
Asdísi Magnúsdóttur, Kristjáni
Jóhannssyni og Jóni Gunnari Árna-
syni & Rúrí. Langflestar ljósmyndir
Sichovs eru svona la-la eins og sagt
er, og þeir sem stækkuöu þær til sýn-
ingar, og gengu frá þeim til prentun-
ar í bókinni, hafa ekki gert ljós-
myndaranum neinn greiða.
Mat á mati
I báöum tilfellum, og þá sér.stak-
lega í bókinni, renna eðlilegir
kontrastar út í gráma, auk þess sern
skurður á mörgum myndanna orkar
tvímælis. Ljósmyndirnar fá heldur
ekki þann stuðning sem þær þarfnast
frá útlitsteiknara, Torfa Jónssyni, og
er því fremur lítið spennandi að
fletta bókinni. Um val Sigurðar á
listamönnum til ljósmyndunar, og
ritgerðir hans um listirnar, ætla ég
ekki að fjölyrða. Þótt menn fái ekki
af sér mynd, ættu þeir ekki að
örvænta, þvi Sigurður getur allra
sem einhverju hafa komiö í verk í rit-
gerðunum, og reynir þannig aö gæta
ýtrustu sanngirni. Þó saknaði ég
Kristjáns Karlssonar. Raunar er
Sigurður yfirleitt svo sanngjarn á
þessum vettvangi, aö hann veröur
allt að því leiðinlegur. Stöku sinnum
saknar maður vel útilátinna fordóma
eða afdráttarlausra skoðana. . .
Vitanlega geta menn svo haft eigin
skoðanir á mati Siguröar og
heimildamanna hans á einstökum
verkum eða atburðum, en þar meö er
mat hans ekki afskrifað. Listamaöur
hér í bæ hefur t.d. deilt á bók Sigurð-
ar f yrir það að honuin finnst sér ekki
gert nógu hátt undir höfði i henni.
Hann verður bara að taka því karl-
mannlega.
Hins vegar má deila á þá ákvörðun
höfundar að sleppa alveg íslenskum
arkitektúr. Auk þess fannst mér
margir listamannanna á myndunum
einum of gamlir til að vera enn í
deiglunni.
Vilji útlendingur búa sig undir ís-
landsdvöl hefur hann saint gagn af
þessari bók svo fremi sem hann gæt-
ir þess að bragðbæta hana meö lif-
andi list meöan hann er hérna.
Al

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44
Blašsķša 45
Blašsķša 45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48