Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Žjóšviljinn

og  
S M Þ M F F L
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31 . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Žjóšviljinn

						SL.—  ÞJÓÐVILJINN  —  Föstudagur,6.;imar.z„ 1959,
lUÓÐVIUINN
Útgefand'- Sameintnga'-floklnir albýðu - Sósíalistaflokkurinn. — Ritstjórar:
Magnús Kjartansson, Sigurður Guðmundsson (áb.). — JFréttaritstjóri: Jón
Bjarnason. —. Blaöamenn: Asmundur Sigurjónsson, Guöiiiundur Vigfússon,'
ívar H. Jónsson, Magnús Torfi Ólafsson, Sigurjón Jóhannsson, Sigurður V.
Friðbjófsson. — Auglýsingastjóri: Guðgeir Magnússon. — Ritstjórn, af-
greiðsla. auglýsingar. prentsmiðia: Skólavörðustlg 19. -j Sími: 17-500 (5
línur. — Askriftarverð kr. 30 á mánuSi. — Lausasöluverð kr. 2.00.
Prentsmiðja ÞjóðviUans.               -   ,
k~
Heraámsmálin
¦ ¥ úðvík . Jósepsson rakti s.l.
•*-í sunnudag í grein hér í blað-
inu tilraunir þær sem Alþýðu-
bandalagið gerði til þess að fá
Alþýðuflokkinn og Framsokn-
arflokkinn til þess að standa
við loforð sín um brottför hers-
i'ns m-eðan vinstri stjórnin var
við völd. Málið var tekið upp
aa ofan í æ bæði munnlega og
skriflega, á ríkisstjórnarfund*
urn. og í sérstökum samning-
um við forsætisráðherra; jafn-
framt var málinu fylgt eftir
með eindregnum kröfum al-
rhennings sem m. a. komu mjög
skýrt fram í sambandi við
fundi samtakanna ..Friðlýst
land". Hefur andstaða almenn-
ings gegn hernáminu sjaldan
verið víðtækari og afdráttar-
lausari en einmitt i tíð vinstri-
stjórnarinnar, eftir að Bretar
höfðu gert .hernaðarárás sina
á ísland og í ljós kom að
„"erndaramir" voru banda-
rnenn árásarflotans og sýndu
cngan lit á að standa við frum-
stæðustu skuldbindingar sínar.
Voru þá gerðar einróma álykt-
anir um tafarlausa brottför
hersjns i fjölmörgum félaga-
samtökum um land allt og
stóðu að þeim menn úr öllum
flokkum, Sjálfstæðisflokknum
ekki.síður en öðrum. En allt
kom fyrir ekki. Ráðamenn AI-
þýðuflokksins og Framsóknar-
flokksins rpyndust staðráðnir
í þyí að svíkja þá ályktun Al-
þingis sem þeir höfðu sjálfir
borjð fram o<j hacnýtt á hvað
ósvíf«astan hátt í kosnjngun-
um 1956.
á\Ú saga hernámsins einkenn-
" ist af slíkum undirferlum
og svikum. í kosningunum 1946
sóru allir frambjóðendur (nema
einn) að standa fast gegn á-
ssetni Bandaríkjanna; eftir
kosningarnar var Keflavíkur-
samningurinn gerður. í kosn-
ingunum 1949 sóru allir fram-
bjóðendur að aldrei skyldi hér
vera her á f riðartímum og
•æðstu ráðamenn þeirra undir-
rituðu um það hátíðlega yfir-
lýsingu; eftir kosningarnar var
bandaríski herinn kallaður inn
i landið. Allir ráðamenn her-
námsflokkanna ei.'Ta sér sína
persónulegu svikasögu í sam-
bandi við hernámsmálið; t. d.
gleýmast ekki sjálfstæðisræður
manna eins og Gunnars Thor-
oddseris og Sigurðar Bjarná-
sonar og hiðurlæging, þéirra á
eftír; Framkomá léiðtoga Al-
býðuflOkkjjns og Frámsóknar-
flokksins   í   fíð   vinstristiórn-
arinnar er vissulega í samræmi
við langa hefð; þegar þjóð er
svikin er þ'að ævinlega gert
með kossi undirferla og pretta.
J7n það er fróðlegt að athuga
tt hvernig          hernámssinnar
bregðast við svikum sínum.
Hinar algeru vanefndir vinstri
stjórnarinnar á loforðinu um
brottför her.^ilns hafa orðið
Sjálfstæðisflokknum, hinum op-
inskáa herriámsflokki. tilefni
til sérstakra árása — á AI-
þýðubandalagið! Morgunblaðið
hefur varazt allar árásir á Al-
þýðuflokkinn og Framsóknar-
flokkinn af þessu tilefni, í-
haldið hefuí? algerlega setið á
sér að spotta hernámssamherja
sína fyrir að hlaupast undan
merkjtim fyrir síðustu kosn-
jngar og undir þau aftur þeg-
ar að kosninsum loknum. Árás-
unum hefur i yerjð beint gegn
Alþýðubandalaginu , einyörð-
ungu, og undir þau hafa Al-
þýðuf'okkurinn og Framsókn-
arflokkurinn auðvitað Itekið,
einkanlega Alþýðublaðið af
mikilli áfergju. Af öllum þess-
um áróðri skyldu ,menn ætla
að bað hafi yerið Alþýðubanda-
lagið sem svejk i hernámsmál-
inu; Framsókn og Alþýðuflokk-
ur hafi viljað standa við heit
sín en ekki fengið því ráðið
fyrir ofríki kommúnista!.   ,
rjpilgangurinn: hieð þéssum á-
* roðri er'; auðvitað sá að
reyna að rup.la hernámsand-
stæðinga oz sundra þeim, valda
svartsýni og vonleysi. Og í því
samb^ndi er; það mjög lær-
dómsi-íkt áð blað það sem
kenpjx sig við „frjálsa þjóð"
hefur algerlega fylgt áróðurs-
forskrift Morgúnblaðsins op Al-
þvðublaðsins. og er það i
fyllsta samrsemi við fyrri af-
stöðu þeirra manna sem að
því blaði standa. Með þessari
áróðursaðferð er jöfnum hönd-
titi verið að reyna að bjarga
hinurn upDVÍsu svikurum und-
an ábyrgð vérka sinná og búa
í haginn fyrir frekári ásælni
Bandarikjamanna hér á landi.
Tímabil vins'fri stjórnarinnar
varð þrátt fyrir al't skeið
s^öðvunar o? undanhalds í her-
rámsframkvæmdum. én hú
hugsa hprstjórn og hprmangar-
ar sér sannárlegá t^I hreyfings
á nýjan leik; Þróunin er nú
sem fyrr' komin undir sam-
heldni h^rhámsandstæðinga og
stvrks eiria herriámsandstöðu-
flokksins í' krts'njngum • þeirin
sem vérða á þessu sumri.
Minn ótrúi þjónn!
Þegar títuprjóriamir höfðú'
lengi ekki verið færðir til á
Evrópukortinu á veggnum í
skrifstofu þinni í Lækjargötu á
hinum skuggalegu, ábyrgðar-
fullu tímum, haustið 1941, þá
sá ég fram á, mér til sárrar
hryggðar, að ég gæti ekki not-
ast við þig lengur sem sér-
fræðing minn í díalektískri al-
þjóðapólitík og strategíu. Þá
voru aðrir sérfræðlngar mínir
í fuílum gangi og gáfu tíðar
skýrslur. Meira að segja Tegdór
gamli Friðriksson og jungfrú
Guðný Lynge gáfu langar og
yfirþyrmandi skýrslur. Því á-
takanlegri varð mér útáþekju-
skaour þinn í þinni ábyrgðar-
miklu stöðu, svo að ég sá mér
ekki annað fært en að víkja
þér úr embættinu. Mér leiddist
að þurf a að gera það. þvi að ég
fann, að þér féll þetta mjög
miður. Það var eins og þú
losnaðir frá fastri og ilmandi
rót og gerðist lausingjalegur og
valsandi í fasi. En sannleiks-
leitarinnar vegna og alvöru
tímanna gat ég með engu móti
réttlætt það fyrir sjálfum mér
að láta þig sitja lengur. En ég
hugsaði mér að Iíta til þín
seinna með einhvern glaðning,
ef atvikin  féllu þér í hag.
Svo liðu tímarnir þangað til
í júní mánuði 1949. Þá átum
við um skeið saman i Næpunni.
Þar gerðist það einn dag, að
þú sagðir mér þá sögu, að þú
hefðir séð sjóskrírhsli vestur;
í Grundarfirði-. Sú frásögn þín
var miög skýr og' traustvekj-
andi'. Nú var eirfs og skint hefði
um-big írá embættistíð binni
í dialektiskri alþjóðapólitík og
strategíu.
Þarna er hægt að hafa gagn
af Jóni, hugsaði ég, o<r þar sém
any-skilning á þessum starfa
og sjá glögglega gagnsemi hans
fyrir landsins Zoologíu og
hugsanlega fræðslu um mater-
ilísasjónir supernaturaj.
Enn liðu tímarnir, og þú
lézt ekkert til þín heyra. Það
er engin furða, hugsaði ég í
frómri trú minni á vandvirkni
mannfólksins. Verkefnið er
mikið. Hann ætlar að draga
saman mikið efni og vanda
skýrslugjöf sína.
En, þegar liðin voru sex ár,
þá fór ég að hugsa sitt af
hverju. Þá eekk ég á fund þinn
og krafðist skýrslu. En hvað
kemur þá upp úr kafinu? Þú
hafðir ekki bætt við þig einu
einasta skrímsli frá því 1949,
ekki litið í þók innihaldandi
frásagnir af skrímslum, ekki
innt nokkurn mann eftir'
skrimsli og sýndist hafa var-
ast að koma nærri kunnum
skrímslastöðvum. Og skilning-
ur þinn á því, hvað skrímsli
væru, var nákvæmlega eins
enginn og hann ' haf ði verið í
júnímánuði   1949.
Þetta voru svo glórulaus
svik í embættinu, að ég var
staðráðinn í að reka þig og
jafnvel að fá Ragnar til að
flytja málá þig fyrir vísvit-
andi embættissvik og svivirðu
við sannleiksleitina, og hafði
hugsað mér að biðja Gizur og
Jónatan að dæraa Þig til
þyngstu refsingar, ef málið
gengi   til   hæstaréttar.
Ep .þá bjargaði það þer frá
opinberri niðurlægjngu, að þú
varst orðinn bólfástur í Tjarn-
argötu 20 og farinn að heyra
einkennilega reimleika í hús-
inu, svo sem opnaða hurð þar
sem engin hurð var, en hafði
verið áður. Þetta fannst mér
einkar fræðandi fyrirbrigði og
Tjrié^	til	
cJó^S	tiapissohxui	
\                  frá  Þórbergi  Þóröarsyni.		¦ ;
þú varst eini maður þeirra,
sem ég þekkti persónulega, ér
séð hafði sjóskrímsli, þá brá ég
á það ráð að gera þig að sér-
fræðingi mínum, í monstrologíu
(skrímslafræði).
Þú þáðir embættið og gekkst
undir eftirf arandi skuldbind-
ingar: Að safna öllu, sem til
væri á íslenzku prenti um
hvers konar skrímsli^ bæði í
líki manna og dýra og sköp-
lags, sem hvorki virtist manns
né dýrs, úr sjá, ám, stöðuvötn-
um og á þurru landi. Að spyrja
menn spjörunum úr, hvar sem
leiðir þínar lægju eða þú dveld-
ist hér á landi og í öðrum,
Rússland ekki undanskilið.
Loks veittir þú mér ádrátt fyr-
ir að halda þig í grennd yið
nafnkunnar skrímslastöðvar í
sumarfríum þínum og horfa
með árvekni. og gaumgæfni. til
skrímsla. Þú virtist hafa skýr-
fór enn að hugsa: Kannski Jón
skinnið   geti   orðið   þarna    að
liði. Og nú réðst ég í að gera
siðustu  tilraunjna,  glapinn   af
trú minnj á guðdóminn í mann-
inum,   og   dubbaði   þig   upp   í
sérfræðing   minn   í   innanhús-
reimleikum,   og  ekki  meira   á
þig lagt en að rannsaka reim-
leikana  í þessu eina húsi.  Nú
þarf   Jón ekki   að   líta   í   bók,
ekki   að  spyrja  Pétur  og Pál,
ekki    að    ferðast,    aðeins    að
hlusta og horfa og læðast um
húsjð,   þegar  svo   bæri   undir,
hugsaði ég. Þú tókst við emb-
ættinú   og   lofaðir   að   standa
þig vel.  fi-.            .......
Eftir þessa embættisveitingu
kom é<£ öðru hverju í Tjarnar-
götu 20 og bað þig uhvskýrslu,
því að nú var skammt að fara
og málefnið æsandi merkilegt.
Þetta. leit efnilega út í fyrstu,
en ekki leið á löngu, áður en
sótti í gamla hqrfið, Þú.gafsf
alltaf sömu skýrsluna og bætt-
ir engu við þig. Ég gekk úr
skugga um, að þetta staíaðí
ekki af reimleikaskorti í hús-
inu, heldur af gömlu karakter-
lympunni: leti og hirðuleysi í
embættinu. Þú sofnaðir á verð-
inum, þegar þú áttir að vaka
og hlera. Þu hafðir ekki nennu
í bér til að sefa Þig í að horfa.
Og þú gazt ekki' mannað þig
upp í að skreppa niðúr á næstu
hæð, þegar Þú heyrðir hurðar-
lausu dyrnar opnaðar eða
gengið um gólfið. Og bú sýnd-
ist engan áhuga hafa á því að
sannreyna, hvort sum Þau
h'jóð, sem bú heyrðir, stöfuðu ¦
frá reimleikunum eða ein-
hverju náttúrlegu í , húsinu.
Það kvað meira að seeja svo.
rammt að sinnuleysi bínu, að
þú nenntir ekki að gera þér"'
grein fyrir, hvort hræringarnar
voru inni í húsinu eða úti í.
garðinum. Og mikið fannst.
mér sérfræðingsdómur þinn
verða mjósleginn* þegár einn
ótíndur húsamálari, sem kom
nokkrum sinnum í Tjarnargötu
20 af tilviljun, skynjaði þar :
fleiri undur en þú. sem þar
hafðir haft Þrásetur árum sam-
ari og setið í réimleikaembætti.
Nú   var  urriburðarlyndi  mitt -
við  frammistöðu  Þíná  gersam- :
lega Þrotið og ég búinn að af- í
ráða   að   reka  Þig úr  embætt-
inu og taka Þig aldrei í mína
þjónustu  framar.  En  þá  hljóp
á snærið hjá þér. Að mér alveg
óvörum   kom   mjög   draugaleg
skýrsla, og trú mín á guðdóm-
inn    í   manninum   fékk  nýjan
ljóma: Það hafði tvisvar verið
skrúfað frá miðstöðinni um há- ,
nótt   og   hita   h^eypt   um   allt
húsið. Nú eru Jón og eilífðar-
verumar   að   komast   í   stuð,
hugsaði   ég   og   frestaði   burt-
rekstrinum. En einhvemveginn .
fór   Það    svo,    að   ekki-   vildi ;
skrúfast     frá     miðstöðinni     i
Þriðja sinn.'Þó að draugar séu
annars   vanir   að • hætta   ekki;
fyrr en Þeir eíU búhir að géra
teiknin Þrisvar, bg Þú sýndist;
ekki   hflfa   orðið   fyrir" neinni,
vakningu  af Þessari  öflugú  á- >
minningu,            .          '
Svo   dundi   sú   skelfing yfir,
sem steindrap ÞÍ2 í embættinu.
Sá óforbetranlegi skálkur gegn
eilífðarmálunum, 'pu pu Kjart,-
an Helgason, hafði hangið yfir '
einhverju     ónytju'ngsföndri     í _
kompu    sinni    næturnar  ' sem '
skrúf að var f rá miðstöðinni, og
nú,   varð   það    uppvíst,    eftir
sjálfs hans vitnisb'urði, að Það
var  hann,   sem" hafði 'skrufað
frá  til  að fá  hjta  á  sinn  of-
aukria kropp í Þessu húsi, mér ;
líggur við áð'ségja:  í  þessum
heimi. Svo sinnulaus varstu og
rotsofandi    í    embættinu,    að
þetta   hafði   alveg   farið   fram:
hjá þér, en fullyrtir við sánn-;
leiksleitandann,  að fráskrúfun-
in  hefði  verið yfimáttúrleg.     I
En svo sanngjarri ,er ég Þó
í Þinn garð, Þrátt fyrir 611 Þín ¦
embættissvik, að ég gef grun •
Þinum nokkum rétt i Því, að
nefndur Kjartan hafi logið
Þessu upp á sig til að ófræg.ia
' Þig °g rnig o.t éilífðarmálin. En
lýgur hann Því Þá lika. sem
hann hefur sagt mér í t.rúnáði,
að hurð í 'húsinu hafi hrökkið
upp á gátt fyrir framan nefið
á honum. Þegar hann ætlaði
að fara að opna haná, í drag-
Framhaid á 11. sí(5u
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12