Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Dagblašiš Vķsir - DV

og  
S M Þ M F F L
. 1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Dagblašiš Vķsir - DV

						*
18 MENNINÚ   FÖSTUDAGUR19.SEPTEMBER2003
Menning
Leikhús • Bókmenntir ¦ Myndlist • Tónlist • Dans
Umsjón: Sllja Aðalsteinsdóttir
Netfang: silja@dv.is
Sfmi: 550 5807
Nýliðar og konur
BÓKMENNTIR: Aldrei hafa fleiri
konur verið tilnefndar til
Booker-verðlaunanna bresku
en nú, þáer eru fjórar á móti
tveimur körlum. „Þetta er ár
Davíðs fremur en Golíats,"
sagði gagnrýnandinn John
Carey, formaður dómnefndar.
Þó er einn „Golíat" á listanum,
nefnilega Margaret Atwood frá
Kanada sem hlaut raunar verð-
launin fyrir þremur árum. Bók
hennar er vísindaskáldsagan
Oryx and Crake. Aðrir tilnefndir
eru Monica Ali sem skrifar í
Brick Lane um fæðingarland
sitt, Bangladesh, Zoe Heller
skrifar um samband kennara
og nemanda undir lögaldri í
Notes on a Scandal, Clare
Morrall lýsir þjáningum konu
vegna barnleysis í Astonishing
Splashes of Colour, D.B.C. Pi-
erre skrifar um raðmorðingja í
Texas í Vernon God Little og
loks skrifar Damon Galgut um
átakanlegt skilningsleysi milli
svartra og hvítra í Suður-Afríku
í bókinni The Good Doctor.
„Stóru höfundarnir skrifuðu
ekki stórar bækur í ár," sagði
Carey, en sjálfsagt verður sú
fullyrðing rengd af mörgum.
Vinafélag
ÓPERA: Félagsmenn Vinafélags
fslensku óperunnarfá send skír-
teini á næstunni sem veita ýmis
fríðindi hjá Óperunni, í hljóm-
plötuverslunum og óperunám-
skeiðum hjá Endunmenntun H(.
Næsta námskeið hefst 15. okt. og
ber heitið „Óperan sem alþýðu-
list". Skráning nýrra félaga stend-
ur nú yfir í síma 511 6400 eða á
póstfanginu vinafelag@opera.is
í Listasafni Reykjavíkur - Hafnarhúsi mætast megin-
straumar og jaðarlist á sýningunni „Yfir bjartsýnisbrúna":
Tímabær
sýning
ÖRNINN FLÝGUR FUGLA HÆST: Níels Hafstein stillir sér upp hjá fuglamergð Vestur-Húnvetningsins Ágústs
Jóhannssonar.                                                                                                                                          DV-MYNDÞÖK
Níels Hafstein er kominn suður ÍHafnarhús með
allsérstæða sýningu norðan úr Eyjafirði sem
opnuð verður á morgun. Mörg verkanna á
Safnasafnið hans á Svalbarðsströnd, önnur fær
hann lánuð til að gefa sýningunni þann
ákveðna blæ sem hann vill hafa á henni.
Á sýningunni eru verk eftir 22 núlifandi
listamenn, ellefu konur og ellefu karla. „Það
þýðir ekkert annað," segir sýningarstjórinn,
ákveðinn.
„Ellefu listamannanna hafa gengið í skóla
og ellefu hafa ekki gengið í skóla," heldur
hann áfram. „Ég hugsa mér þetta sem samtal
meginstrauma og jaðarlista. En raunin er sú
að jaðarlistirnar eru farnar að nálgast megin-
straumana ansi mikið og jafnvel er megin-
straumurinn farinn að breiða svolítið úr sér
til jaðranna, þess vegna er sýningin tímabær.
Hún á að varpa ljósi á þessa þróun."
Hringferill myndlistar
Þegar gengið er í aðalsalinn uppi er al-
þýðulistin, ljtrík og elskuleg, á borðum eftir
endilangri salarmiðju og á endavegg en nú-
tímalistin til hliðanna. „Alþýðulistin er þá
orðin meginstraumurinn í salnum," bendir
Níels á, og vottar fyrir stríðnisbrosi á andliti
hans.
- Hefurðu verið lengi að undirbúa þessa
sýningu?
„Maður hefur furðugóðan tíma til að hugsa
úti á landi þó að mikið sé að gera, ekki síst á
gönguferðum með hundana í ljósaskiptun-
um," segir hann. „Og ég fór að velta því fyrir
mér hvað það er erfitt fyrir fólk, lærða sem
leika, að skilgreina list. Menn setja merki-
miða á hana - þessi er einfari, þetta er nú-
tímalist, þetta er hitt og annað er þetta og
enginn botnar neitt í neinu - 'þannig að ég
bjó til kerfi sem ég kalla hringfertl myndlistar
og skipti honum f sextán flokka. Við getum til
dæmis byrjað á frumleik, listamönnum sem
vinna út frá hreinni og tærri hugmynd. Slfkir
listamenn eru mjög fáir, Magnús Pálsson er
gott dæmi. í næsta llokki eru þeir sem kanna
og vinna hugmyndirnar áfram, kannski í heil-
ar sýningar, þróa sinn stfi. Þar er meiripartur-
inn af heimslistinni. f þriðja lagi gætum við
tekið þá sem dást svo mjög að öðrum lista-
manni að þeir iðka list sína undir áhrifavaldi
hans - og svo framvegis. Ég reyni að láta sýn-
inguna birta þetta kerfi þó að ég eigi ekki
efnivið í öllum flokkum."
Vestur-Húnvetningarfyrirferðarmestir
- Eru listamennirnir hvaðanæva af Iand-
inu?
„Einna síst af Austfjörðum," ansar Níels og
á enga skýringu á því. Hann á heldur enga
skýringu á því að flestir eru úr Vestur-Húna-
vatnssýslu.
„Listamenn þaðan hafa verið ansi fyrir-
ferðarmiklir á sýningum hjá mér fyrir norðan
vegna þess að af 210 alþýðulistamönnum á
skrá hjá mér eru 35 úr Húnaþingi vestra - en
til dæmis aðeins tveir eða þrír úr Húnaþingi
eystra! Hagleikur liggur vissulega í ættum í
vestursýslunni en menn hafa lfka manast
upp í þetta - ég get þetta alveg eins vel og þú,
segja þeir, og tilfellið er að þeir geta töluvert!"
Alþýðulistin í Vestur-Húnavatnssýslu hef-
ur svo borið fagran ávöxt í Önnu LíndaJ,
myndlistarmanni og prófessor við Listahá-
skóla íslands.
Græðgi í sálir
Níels Hafstein stofnaði Safhasafnið og hef-
ur rekið það í sjálfboðavinnu í átta ár eða frá
1995. - Hver er ástríðan?
Níels biður fyrir sér við slfka spurningu en
segir svo: „Ætli það sé ekki græðgin - í hlut-
deild í sálu annarra! Ekki er það í peninga því
ég hef verið launalaus öíl þessi ár, verið á
framfæri konunnar sem er geðhjúkrunar-
fræðingur. Einhvern tfma skrifaði ég
menntamálaráðherra bréf til að reyna að
hræra hjarta hans og fá hann til að veita fé í
safnið mitt. í bréfinu sagðist ég vera maður
sem færi aldrei í Ieikhús, aldrei í bíó, aJdrei út
að borða, reykti ekki, fengi mér í glas kannski
mánaðarlega, ég ætti einar gallabuxur og ein-
ar sparibuxur, gúmmískó, töflur og stígvél, ég
hefði ekki farið til útlanda í tuttugu ár, en ég
ætti tvo hunda og hefði gott útsýni. En hann
sá ekki aumur á mér þrátt fyrir þessa hjart-
næmu lýsingu. Allir í kringum mig fengu
peninga, en ekki ég. Jafnerfitt er að ná athygli
fjárlaganefhdar. Þó er þetta eina safn alþýðu-
listar á íslandi og við höfum safhað verkum
hringinn í kringum landið, þrætt dali og firði
og nes, lagt allt undir. Ég vona bara að sýn-
ingin núna veki athygli."
Það ætti ekki að vera borin von því að sýn-
ingin er geysilega falleg og upplffgandi. Og
ekki lætur Níels staðar numið við sýninguna
þvf til stendur að halda myndþing 12. októ-
ber með fyrirlestrum, gjörningum, upplestri
og kvikmynd um Safnasafnið og skjólstæð-
inga þess. Auk sýningarskrárinnar áður-
nefndu sem geymir meðal annars langa grein
eftir Níels um listina að greina myndlist.
Sinfónían í stuði
TÓNLISTARGAGNRÝNI
Sigfríður Bjömsdóttir
Sumarið yfirgaf okkur endanlega í gær en
við munum þó halda á okkur hita með ýms-
um haetti. Vafðir inn í þunnar yfirháfnir
þyrptust til dæmis gestir Sinfóníuhljóm-
sveitar íslands á tónleika í gærkvöldi - Vet-
ur konungur andaði niður hnakkann á okk-
ur en innan dyra beið hlýleg, amerísk
veisla.
Tónlistin í gær var öll eftir Leonard Bemstein
og Aaron Copland, en þessir meistarar báðir lét-
ust fyrir um hálfum öðrum áratug. Þau brot úr
vinsælum verkum þeirra sem buðust á tónleik-
iiiiuni eru þó öll frá miðbiki sfðustu aldar. Sig-
rún Hjálmtýsdóttir söng og lék nokkur valin at-
riði úr verkum eftir báða.
Það verður að segjast eins og er að út frá lög-
unum tveimur úr The Tender Land er alveg
skiljanlegt að Copland hafi ekki vaðið í tækifær-
um til að skrifa óperur. Þetta reyndist tónlistar-
lega hreint ótrúlega leiðinlegt, en gæti verið þol-
anlegt sem hluti af stærri heild. Þættir úr ballett-
inum skemmtilega Rodeo eftír Copland bættu
upp þessi leiðindi frá hans hendi og gott betur.
Valið efhi frá Bernstein var öliu kjötmeira,
þéttara skrifað og kraftmeira. Dansarnir úr West
Side Story eru frábær skemmtun þegar jafnvel er
spilað og í gærkvöldi. Hljómsveitín var full af
fjöri, sveiflu og krafti. Mamboið agað en líka
magnað - eins og hver sem er að fara að gjósa -
og sjöundi hlutínn, Svalir strákar, smali saman
með hárfínum hættí. Diddú söng karakterarí-
urnar What a Movie og Glitter and be Gay eftír
Bernstein með tílþrifum, en uppmögnun radd-
arinnar kom ekki alltaf vel út og ekki víst hvað
raddblærinn leið mikið fyrir það.
Fjölbreytt landslag framundan
Þeir segja að köngulærnar spinni vegna vetr-
arþungans framundan, en þeir sem sækja nær-
ingu og hita í hljómsveitartónlist þurfa engu að
kvíða. Vetrardagskráin hjá Sinfóníuhljómsveit-
inni er dálítið ævintýraleg og skemmtílega djarf-
ur og grípandi bæklingurinn um hana á eftír að
koma mörgum á óvart. Þama má fuliyrða að
nánast allir geti fundið sinn óskakonsert því þeir
eru ekki bara margir tónleikarnir heldur Ifka
innbyrðist ólfkir. Bítlarnir eða Bartok, Tod-
mobile eða Tchaikovsky og allt þar á milii.
Rússnesk tónlist er áberandi og farin örugga
leiðin, leikin verk eftír stærstu nöfn síðustu ald-
ar, Shostakovich, Stravinsky og svo Prokofiev,
Rachmaninoff, Mussorgsky, og Tchaikovsky.
Þeir sem ekld íhuga t.d. að ná sér í miða á tón-
leikana í júnf á næsta ári eiga sennilega eftír að
sjá eftír þvf.
Norræn
tónlist     fær
meiri   athygli
nú  en  oftast
áður og bláa
röðin   í   heild
sinni    freistandi
kostur   fyrir   alia
semviljaheyraeitt
hvað nýtt. Frændur
okkar á Norðurlöndum
hafa margir lagst í mikinn
tónlistarvíking án þess
að svo mikið sem gjálf-
ur frá þeirri flóðöldu
heyrist við strendur
íslands.   Breyt-
ingin á því er
sérstakt
fagn-
aðar-
efni
og vonandi verður tílboðið um innsýn í
menningarheim samtímamanna okkar
hjá grannþjóðunum nýtt tíl hins ýtrasta.
Frá því að árið 2000 gekk í garð hafa ís-
lensk tónskáld skrifað á fimmta tug
verka sem ætluð eru sinfóníuhijómsveit.
Sköpunarkraftur listamanna á íslandi
hefur löngum verið rúmfrekari en sá
stakkur sem íslenskt samfélag hefur
sniðið listinni. Þó fá að heyrast níu ís-
lensk hljómsveitarverk á þessu starfsári
og er meirihlutí þeirra frumfluttur. Sumir
f höfundanna leggja fram sitt fyrst verk fyrir
hljómsveit en öðrum nægja ekki lengur
fingurnir til að telja hljómsveitarverk sín.
Þetta er breiður hópur höfunda og
heiidin ættí að gefa góða
mynd  af íslenskri  tón-
sköpun á þessu sviði.
Þegar á heildina er
litið virðist veturinn
vera    rússneskur    í
grunninn, með nor-
rænu    landslagi    á
jöðrunum, auðmeltu
efni í forgrunni en um
þetta   allt  blása  ís-
lenskir   og   vonandi
ferskir vindar.  Góða
skemmtun.
GLTTRANDIGLÖÐ:  Diddú söng með tilþrifum.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40