Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lesbók Morgunblašsins

og  
S M Þ M F F L
. . . . . 1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31 . . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Morgunblašiš


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lesbók Morgunblašsins

						bék
28. tölublað.
3BIHotgnMáb*m*
Sunnudaginn 17. júlí 1938.
XIII. árgangur.
ÍMfoldarprsatamlAJa b.f
Bernskuminningar stiftamt-
Hilmar Finsen landahöfSingi.
Það nafn hefir lengi verið
í sögn landsins. Síðasti stiftamt-
maðnrinn. Fyrsti landshöfðingi.
Fólki, seni nú er á Ijettasta skeiði
í'inst mitímasagan b.vrja þegar síð-
asti Iandshöt'ðinginn ijet af stjórn
Og  l'yrsti  ráðherrann  tók  við.
Þaö er því ekki undarlegt þó
nianni þyki í frásögur færandi, að
dóttir Hilmars Finsen sje komin
hingað til bæjarins. llún fieitir
Anna Ililma að skírnarnafni, fædd
hjer í Tíeykjavík í stiftamtmanns-
húsinu, er það þá var kallað árið
1868. Hún flutti með foreldrum
sínum hjeðan sumarið 1882, misl
ingasumarið, sem kallað var, og
hefir aldrei komið til Islands í 56
ár, þangað til núna um daginn.
Hún giftist í Arendal í Noregi
árið 1902 Isaae Kallevig Klöcker
yfirrjettannálafærslumanni. Mað-
ur hennar er dáinn fyrir nokkr-
'nm   árum.
Þegar jeg gekk á fund frú
Finsen Klöcker fyrir nokkrum
dögum, kom á móti mjer höfðing-
le<r gömul kona. Svipur hennar
getor við fyrstu sín greinilega
mint mann á hina alkunnu mynd
af Finni Jónssyni Skálholtsbisk-
upi.
Hiin   talar   alveg   lýtalausa   ís-
lensku.  Er framburður hennar al
veg laus við annarlegan hreim.
— Jeg held að við ættum held-
ur að tala dönsku, segir hún þó.
Því jeg hefi aldrei lært íslensku.
og sjaldan lieyrt hana eða talað í
H   ár.   Á   heimili   foreldra   minna
mannsdótturinnar
Frú Anna Hilma Finsen Klöcker
í  heimsókn eftir 56 ára fjarveru
hjer í Reykjavík höfðum við börn
in danska kenslukonu.
Og svo er annað. Ef þjer skrif
ið eittlivað um mig í blöð, J)á
megið þjer ekki gefa því þann
svip, að mjer finnist það sem jeg
sep-i vera neitt sjerlega merkdegt.
Því það er það ekki í mínum aug-
um. Jeg er ekki annað en óbreytt
kona úr norskum kaupstað, sem
hefir langað til þess að sjá Island,
koma til lslands í 56 ár. Þegar
ættingjar mínir og vinir kviiddu
Jnifi', áður en jeg lagði af stað, þa
sögðu þeir, að jeg myndi verða
vonsvikin er hingað kæmi. Því alt
fólkið sem jeg þekti hjer á mínnm
nngu árum væri nú dáið. En jeg
vissi að svo var ekki. Því í iill
þessi ár hefi jeg skrifast á við
tvær vinkonur mínar hjer, fríi
Þórunni Thorsteinsson. nei Siem-
sen, vildi jeg sagt hafa, og frk.
Thoru Friðriksson. Við Ijekum
okkur saiuan þegar við vorum
krakkar. Ennfremur sagði jeg
kunningjum mínum áður en jeg
fór, að hvað sem fólkinu liði væru
fjöllin þau sönni o<r áður. Og
])au þyrfti jeg að sjá. áður en
jeg færi í niína kistu úti í Noregi.
Og nú hefi jeg hvorki orðið von-
svikin yfir fjöllunum nje fólkinu.
Je<r   hefi  þotið   í   »íl   um   landið,
og   m.   a.   komið   \   Skálholt.   fæð
tngaretaC afa míns.
—  En afi yðar var —?
—   Jón Finsen, sonur Hannesar
biskups. Hann fæddist í Skálholt;
1792, var elsti sonur Hannesar
biskups o<r Valgeroar Jónsdóttur.
Ilann var hjeraðsfógeti á ýmsum
stöðum í Danmörku, síðast í Ar-
ósum. En faðir minn, Hilmar Fin
sen. var fæddur í Kolding 1824.
—  Hafði faðir yðar aldrei kom-
ið til Islands áðnr en hann varð
hjer  stiftamtmaður?
Stiftamtmaðurinn.
—    \ei, aldrei. En liann fann
mikið til þess, að hann var al' góðu
íslensku bergi brotinn. Og hann
kunni íslensku til fullunstu. En að
hann tók að sjer stiftamtmanns-
embættið hjer, var IfMega vegna
þess. eins og þjer kannske vitið.
að hann var bæjarfógeti í Sönd-
erborg á Suður-Jótlandi 1864, er
Þjóðverjar tóku þann stað. Móðir
mín hafði flúið úr borginni með
börnin þegar ])ýski herinu kom
þangað. En faðir minn var ]>ar
kyr meðan skothríðin dundi yfir.
Hann fór þaðan ekki fyrri en
ekkert var fvrir hann að gera þar
lengur.
Hann   var   svo   em»»ttis)aus   \
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 217
Blašsķša 217
Blašsķša 218
Blašsķša 218
Blašsķša 219
Blašsķša 219
Blašsķša 220
Blašsķša 220
Blašsķša 221
Blašsķša 221
Blašsķša 222
Blašsķša 222
Blašsķša 223
Blašsķša 223
Blašsķša 224
Blašsķša 224