Lesbók Morgunblaðsins - 17.07.1938, Blaðsíða 1

Lesbók Morgunblaðsins - 17.07.1938, Blaðsíða 1
bék 28. tölublað. 3BIHotgnMáb*m* Sunnudaginn 17. júlí 1938. XIII. árgangur. ÍMfoldarprsatamlAJa b.f Bernskuminningar stiftamt- Hilmar Finsen landahöfSingi. Það nafn hefir lengi verið í sögn landsins. Síðasti stiftamt- maðnrinn. Fyrsti landshöfðingi. Fólki, seni nú er á Ijettasta skeiði í'inst mitímasagan b.vrja þegar síð- asti Iandshöt'ðinginn ijet af stjórn Og l'yrsti ráðherrann tók við. Þaö er því ekki undarlegt þó nianni þyki í frásögur færandi, að dóttir Hilmars Finsen sje komin hingað til bæjarins. llún fieitir Anna Ililma að skírnarnafni, fædd hjer í Tíeykjavík í stiftamtmanns- húsinu, er það þá var kallað árið 1868. Hún flutti með foreldrum sínum hjeðan sumarið 1882, misl ingasumarið, sem kallað var, og hefir aldrei komið til Islands í 56 ár, þangað til núna um daginn. Hún giftist í Arendal í Noregi árið 1902 Isaae Kallevig Klöcker yfirrjettannálafærslumanni. Mað- ur hennar er dáinn fyrir nokkr- 'nm árum. Þegar jeg gekk á fund frú Finsen Klöcker fyrir nokkrum dögum, kom á móti mjer höfðing- le<r gömul kona. Svipur hennar getor við fyrstu sín greinilega mint mann á hina alkunnu mynd af Finni Jónssyni Skálholtsbisk- upi. Hiin talar alveg lýtalausa ís- lensku. Er framburður hennar al veg laus við annarlegan hreim. — Jeg held að við ættum held- ur að tala dönsku, segir hún þó. Því jeg hefi aldrei lært íslensku. og sjaldan lieyrt hana eða talað í H ár. Á heimili foreldra minna mannsdótturinnar Frú Anna Hilma Finsen Klöcker í heimsókn eftir 56 ára fjarveru hjer í Reykjavík höfðum við börn in danska kenslukonu. Og svo er annað. Ef þjer skrif ið eittlivað um mig í blöð, J)á megið þjer ekki gefa því þann svip, að mjer finnist það sem jeg sep-i vera neitt sjerlega merkdegt. Því það er það ekki í mínum aug- um. Jeg er ekki annað en óbreytt kona úr norskum kaupstað, sem hefir langað til þess að sjá Island, koma til lslands í 56 ár. Þegar ættingjar mínir og vinir kviiddu Jnifi', áður en jeg lagði af stað, þa sögðu þeir, að jeg myndi verða vonsvikin er hingað kæmi. Því alt fólkið sem jeg þekti hjer á mínnm nngu árum væri nú dáið. En jeg vissi að svo var ekki. Því í iill þessi ár hefi jeg skrifast á við tvær vinkonur mínar hjer, fríi Þórunni Thorsteinsson. nei Siem- sen, vildi jeg sagt hafa, og frk. Thoru Friðriksson. Við Ijekum okkur saiuan þegar við vorum krakkar. Ennfremur sagði jeg kunningjum mínum áður en jeg fór, að hvað sem fólkinu liði væru fjöllin þau sönni o<r áður. Og ])au þyrfti jeg að sjá. áður en jeg færi í niína kistu úti í Noregi. Og nú hefi jeg hvorki orðið von- svikin yfir fjöllunum nje fólkinu. Je<r hefi þotið í »íl um landið, og m. a. komið \ Skálholt. fæð tngaretaC afa míns. — En afi yðar var —? — Jón Finsen, sonur Hannesar biskups. Hann fæddist í Skálholt; 1792, var elsti sonur Hannesar biskups o<r Valgeroar Jónsdóttur. Ilann var hjeraðsfógeti á ýmsum stöðum í Danmörku, síðast í Ar- ósum. En faðir minn, Hilmar Fin sen. var fæddur í Kolding 1824. — Hafði faðir yðar aldrei kom- ið til Islands áðnr en hann varð hjer stiftamtmaður? Stiftamtmaðurinn. — \ei, aldrei. En liann fann mikið til þess, að hann var al' góðu íslensku bergi brotinn. Og hann kunni íslensku til fullunstu. En að hann tók að sjer stiftamtmanns- embættið hjer, var IfMega vegna þess. eins og þjer kannske vitið. að hann var bæjarfógeti í Sönd- erborg á Suður-Jótlandi 1864, er Þjóðverjar tóku þann stað. Móðir mín hafði flúið úr borginni með börnin þegar ])ýski herinu kom þangað. En faðir minn var ]>ar kyr meðan skothríðin dundi yfir. Hann fór þaðan ekki fyrri en ekkert var fvrir hann að gera þar lengur. Hann var svo em»»ttis)aus \

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.