Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lesbók Morgunblašsins

og  
S M Þ M F F L
. . . 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Morgunblašiš


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lesbók Morgunblašsins

						LESBÓK  MORGUNBLAÐSINS

181

Menn verða því að finna upp

hugvitsamlegri ráð í baráttunni

við skordýrin. Þeir verða að finna

gróður, sem stenzt skordýraplág-

una. Þeir eru komnir vel á veg með

það að verja hús sín fyrir hvítu

maurunum, síðan þeir fundu upp

að byggja úr málmi, plast, gleri

eða brenndum leiri. Gerviefnin,

sem nú er farið að nota í fatnað,

eru líka örugg gegn mölnum. Þetta

er allt gott og blessað. En menn

ættu að gera meira að því en gert

hefir verið að tryggja sér liðveizlu

annarra óvina skordýranna, svo

sem fuglanna. Það er alveg ótrú-

legt hve stór skörð fuglarnir geta

höggvið í hóp skordýranna.

Til eru og meinlaus skordýr, sem

lifa á því að eta önnur skordýr,

sem eru skemmdarvargar. Sumar

bjöllutegundir eru iðnar við að út-

rýma allskonar blaðlús og lirfum.

Hér er um að ræða „jafnvægi"

náttúrunnar sjálfrar og með því að

tryggja sér aðstoð hennar, er hægt

að halda öllu í skefjum.

Nýustu framfarir eru hér tví-

eggjað sverð. Það er kunnugt, að

við hverja kjarnasprengingu eykst

geislamagn loftsins, og það er

einnig kunnugt að það getur vald-

ið stökkbreytingum. En það er

sýnt, að stökkbreytingar verða

skordýrunum til gagns.

Talað hefir verið um, að kjarn-

orkustyrjöld geti útrýmt mann-

kyninu algjörlega. En það er engin

hætta á, að hún mundi eyða skor-

dýralífinu, enda þótt allt annað líf

færi forgörðum. Þau eiga sér alls

staðar felustaði, þar sem þessi

Ragnarök mundu ekki ná til þeirra.

Allt bendir því til þess að skor-

dýrin muni erfa jörðina.

Takist manninum að umgangast

náunga sinn svo að mannkynið

geti haldið lífi, verður hann líka

að læra hvernig hann á að hegða

sér gagnvart skordýrunum. Geri

hann það ekki, ber að sama brunni

Hvaða  kvalir eru sárastar?

ÞÉR kannist ef til vill við hverjar

þjáningar fylgja tannpínu, höfuð-

verk eða beinbroti. En þær þján-

ingar eru ekkert á móts við þær

kvalir, sem menn taka út ef þeir

fá „tic douloureux". Þær þjáning-

ar eru svo ofboðslegar, að menn

hafa stundum framið sjálfsmorð

þeirra vegna.

En hvað er þá „tic douloureux?"

Það eru þjáningar í taugakerfinu,

og til þess að lýsa veikinni skulum

við taka dæmi af sérstökum manni.

Hann sat að miðdegisverði og

kenndi sér einkis meins, þar til allt

í einu að hann fekk óþolandi kvalir

í kjálkann og lagði verkinn upp í

eyra. Þetta kom jafn snögglega eins

og hann hefði fengið raflost. Hann

hafði aldrei fengið aðrar eins kval-

ir, og hann varð hræddur. En til

allrar hamingju hurfu kvalirnar

jafn snögglega og þær komu, eftir

svo sem 10—15 sekúndur, enda þótt

hann hefði einhverja einkennilega

tilkenningu í kjálkanum.

Skömmu seinna fór hann í skrif-

stofu sína, og þá fekk hann annað

kast. Þegar það leið frá, sat hann

eins og dauðadæmdur við borðið og

þorði sig ekki að hreyfa af ótta

við að kvalirnar mundu þá koma

aftur. Eftir þetta fekk hann hvert

kastið af öðru, þangað til hann

leitaði sér læknis, og læknirinn sá

þegar hvað að honum gekk.

-8C-

Þjáningarnar koma og hverfa

jafn snögglega, án þess nokkur or-

sök sé sjáanleg til þess. En þján-

ingarnar koma alltaf aftur, þegar

— það verða skordýrin sem fara

með sigur af hólmi.

(Úr „New York Times Magazine')

minnst varir. Og í hvert skifti sem

þær koma standa þær lengur en

áður og eru verri. Þær geta komið

af því að maður sé að tyggja, eða

aðeins að tala. Menn vakna oft upp

um miðja nótt við kvalirnar, vegna

þess að andlitið hefir strokist við

koddann. Oft fá karlmenn þær þeg-

ar þeir eru að raka sig, og konur

þegar þær eru að snyrta sig.

Lengi var það, að menn heldu

að þetta væri tilfallandi verkur,

sem ekkert yrði við gert og leituðu

því ekki læknis. En svo var flutt

erindi um sjúkdóminn í útvarp í

Bandaríkjunum og þá gáfu sig þeg-

ar fram 212 sjúklingar.

Venjulega er það aldrað fólk,

sem verður fyrir þessu. Og vegna

þess að menn eru nú orðnir lang-

lífari en áður, má búast við því að

sjúklingum fjölgi. Þess vegna hafa

læknar lagt mikið kapp á að reyna

að finna eitthvert meðal við veik-

inni.

-00—

Veikinnar er fyrst getið á 18. öld

og þá gaf franskur læknir henni

nafn og dró það af því að sjúkling-

ur hans var ung og fögur greif-

ynja. Hann segir um sjúklinginn:

„Hún er svo ung og fögur, að það

kemur ,við hjartað í manni að horfa

á þjáningar hennar. Andlit hennar

afmyndast og líkaminn verður stíf-

ur og eins og stirnaður. Svo óbæri-

legar eru kvalirnar að hún óskar

þess helzt að deyja".

Læknar þekkja nú veikina og

hvernig hún hagar sér, en þeir vita

ekki af hverju hún kemur, og hafa

þó sérfræðingar í taugasjúkdómum

lagt sig alla fram um að komast að

því.

Ef maður meiðir sig eitthvað, það

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 169
Blašsķša 169
Blašsķša 170
Blašsķša 170
Blašsķša 171
Blašsķša 171
Blašsķša 172
Blašsķša 172
Blašsķša 173
Blašsķša 173
Blašsķša 174
Blašsķša 174
Blašsķša 175
Blašsķša 175
Blašsķša 176
Blašsķša 176
Blašsķša 177
Blašsķša 177
Blašsķša 178
Blašsķša 178
Blašsķša 179
Blašsķša 179
Blašsķša 180
Blašsķša 180
Blašsķša 181
Blašsķša 181
Blašsķša 182
Blašsķša 182
Blašsķša 183
Blašsķša 183
Blašsķša 184
Blašsķša 184