Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Vķsir

og  
S M Þ M F F L
. . 1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Vķsir

						M '       i i i i ; i * <                 i * i  . i           í i' *
Laugardagur 19. september 1981
r ». *   »  <   *  9  *  i  •
F/5ÍH
AÐ KVEÐJA
KÓNG OG PREST
A Kjarvalsstöðum er þessa
dagana til sýnis veggfóörið úr
vinnustofu Jóhannesar Kjar-
vals. Þetta er ekki venjulegt
veggfóður eða hversdagsleg
„decoration" eins og við þekkj-
um úr stofunni heima. öðru
nær, við augum blasir stórbrot-
in leikmynd, „lifshlaup" snill-
ingsins, eins og þeir f Klaustur-
hólum hafa nefnt meistara-
stykkiö.
Þaö er lofsvert framtak aö
halda þessu einstæða listaverki
til haga, ómetanleg eign fyrir
komandi kynslóðir að sjá hvern-
ig listamaöurinn bjó um sig.
Sagteraðtilboð hafi verið gert i
„lifshlaupið" upp á fjórar mill-
jónir nýkróna; og þykir vist eng-
um mikið. Þó er það kaldhæðni
örlaganna, að þetta verðmæta
veggfóöur klæddi veggi vinnu-
stofu listamannsins á þeim tima
þegar Valtýr Pétursson þurfti
að lána Kjarval fyrir Visi!
Annað
lífshlaup
En það eru fleiri lifshlaup til.
Visir átti stórfróðlegt og
skemmtilegt viðtal við Ólaf
Hannibalsson, bónda i Selárdal i
siðasta helgarblaði. Hans Hfs-
hlaup verður auðvitað ekki
nefnt i sömu andrá og meistara
Kjarvals og má enginn mis-
skilja það.
Olafur er ekki merkilegur fyr-
ir listsnilld, þaðan af siður
vegna veggfóðurs, en frásögn
hans höfðar engu að siður til
okkar, hinna óbreyttu borgara,
einmitt fyrir þá sök að hann er
af okkar sauðahúsi. Hann er enn
ungur maöur, gekk sinn skóla-
veg, útskrifaðist meira að segja
sem hagfræðingur frá erlendum
háskólum. Hann gerðist kontór-
isti í höfuðborginni, lét að sér
kveða i pólitlkinni og var orðinn
innsti koppur i búri hjá hinum
voldugu alþýðusamtökum, ASt.
En skyndilega kveður hann
kóng og prest og gerist afdala-
bóndi vestur á fjöröum. Þar býr
hann utan við vegi, rafmagn og
sjónvarp og hefur einsetu á
vetrum. Ekki er þó að merkja
að maðurinn sé „skritinn" eða
sérvitur. Olafur hefur einfald-
lega heimt sina Paradis vestur i
Arnarfirði, og leggur meira upp
úr friðsemd einverunnar en asa
þéttbýlisins. Hann telur mikils-
verðara að vera sæll með sjalf-
um sér, heldur en verða mikill
af metorðum.
Það mætti margur maðurinn
læra nokkuð af þeirri lifsspeki,
ekki sist þeir sem halda að ham-
ingjan sé fólgin i hégómanum.
Þeir þora aldrei að fara sinar
eigin leiðir, þora aldrei að vera
hreinskilnir við sjálfa sig, af
ótta við hvað sé „accepterað" af
almenningsálitinu. Slikt fólk
lætur stjórnast af hræsni, mælir
gæfu sina i stöðutáknum og flyt-
ur aldrei vestur i Selárdal.
Þrælahald
Iþróttasiðurnar bera okkur þær
fréttir, að kunnur islenskur
knattspyrnumaður, sem hefur
að atvinnu að leika iþrótt sina i
Þýskalandi, hefi verið seldur
milli félaga, án þess að hafa
sjálfur fengið vitneskju um það.
A sama tima er okkur einnig
sagt að allnokkrir islenskir
knattspyrnumenn hér heima,
séu á förum utan, til að skrifa
undir samninga við atvinnufé-
lög. Þeir fá að visu tilboð um
það sjálfir, en hafa að öðru leyti
enga vitneskju um hvað biður
þeirra.
Nú hefur sá sem þetta skrifar
siður en svo á móti þvi, að ungir
og snjallir iþróttamenn leggist i
vfking og leiti sér fjár og frama
erlendis. En menn mega ekki
lata meðhöndla sig sem þræla
eða búa við þau fornaldarkjör
að vera keyptir og seldir eins og
skynlausar skepnur. Þrælahald
hefur verið afnumið með lögum
og þau lög ná einnig yfir iþrótt-
irnar.
Fréttastofan
Ýfingar hafa átt sér stað milli
útvarpsráösmanna annarsveg-
ar og starfsmanna Rfkisút-
varpsins hinsvegar. Af hálfu
þeirra sem sitja i útvarpsráði,
eru deilur ekki sprottnar af
fjandskap eða illvilja. Þeir hafa
hinsvegar sett fram gagnrýni,
eða réttara sagt, tekið undir
gagnrýni á tiltekin atvik i störf-
um fréttamanna hjá fréttastofu
hljóðvarps. Ekki þarf það að
koma neinum á óvart. Það er
beinllnis verkefni útvarpsráðs
að segja lof eða lastá dagskrá og
flutningi hennar, þott viður-
kenna megi, að meira fari fyrir
lastinu og það oft að ósekju.
Fréttamenn iltvarpsins eru
ekki hafnir yfir gagnrýni og
þeim kann að verða á i mess-
unni. Þeir eiga að sýna hlutleysi
i starfi og það er vandi að þræða
þann hlutleysisveg, ekki sist I
landi svo flokkslitaðrar afstöðu,
sem okkar þjóöfélag er.
Þeir verða að skilja, frétta-
mennirnir, að þegar þeir eru i
formlegum tengslum við stjórn-
málaflokka og láta að sér kveða
innan þeirra, þá vekur þaö tor-
tryggni. Stundum og sem betur
fer er sú tortryggni ástæðulaus,
en hún er til staðar engu að sið-
ur. Henni verður heldur ekki
eytt, þótt framkvæmdastjórn og
starfsmannafélag útvarpsins
geri Egilsstaðasamþykktir
gegn henni, gegn tortryggninni!
/,Lekinn"
Mikillar  viðkvæmni  hefur
riustjórnar
pistill
Etlert B. Schram
Htstiéri skritar
•••••••••••••••
gætt meðal fréttamanna, þegar
nokkrir útvarpsráðsmenn
minntu á að trúnaðarbrot hefði
verið framið, þegar ummæli
Kjartans Jóhannssonar for-
manns Alþýðuflokksins i einka-
samtali við fréttamann „láku
út". Þeir telja þaö atvinnuróg
og órökstuddar dylgjur þegar
sagt er frá þessum leka og hann
talinn ámælisverður.
Þó hafa þessir sömu frétta-
menn verið vitni aö þeim yfir-
lýsingum Vilmundar Gylfason-
ar að hann hafi fyrrnefnt einka-
samtal á segulbandsspólu I sln-
um fórum og upplýst er að sam-
taliö hafi veriö spilað fyrir
starfsmenn fréttastofunnar.
Hvorutveggja liggur fyrir i
skriflegum yfirlýsingum frétta-
mannanna sjálfra. Maður gæti
haldið að það stæði heiðri frétta-
stofunnar nær, að taka undir
kröfur um að rannsókn fari
fram á „lekanum", I stað þess
aö dylgja um þaö að útvarps-
ráðsmenn séu ekki starfi sinu
vaxnir.
Fréttamenn, sem leggja
harðar og áleitnar spurningar
fyrir hinn almenna borgara,
fréttamenn sem halda uppi
óvæginni gagnrýni á menn og
málefni, veröa að hafa þrek til
þess að taka athugasemdum um
þeirra eigin störf.
Og það er varhugaverður
hugsunarháttur i meira lagi,
sem kemur fram I ályktun
starfsmannafélagsins, þess efn-
is, að útvarpsráð sé til óþurftar
fyrir stofnunina. Starfsfólk Rfk-
isútvarpsins á ekki stofnunina
og á að láta af þeim hroka, að
telja lýðræöiskjörna stjórn i út-
varpinu til óþurftar. Halda þeir
virkilega að þjóðin telji hag al-
mennings og stofnunarinnar bet-
ur borgið I þeirra eigin hönd-
um? Hvers konar primadonnu-
leikur er þetta eiginlega?
Farsælast er auðvitað, að út-
varpsráð, embættismenn og
aðrir starfsmenn Rlkisútvarps-
ins sameinist um að viðhalda
virðingu og trausti þessa áhrifa-
mikla fjölmiðils. útvarpsráð
hefur áreiðanlega fullan vilja og
áhuga á góðu samkomulagi i
stað þess að talast við I bókun-
um og fundarsamþykktum.
Sundurlaust
samstarf
Kosningaúrslitin i Noregi
komu ekki á óvart. Hægri
flokknum hafði lengi verið spáð
mikilli fylgisaukningu og miðað
viö þá stemmningu sem flokk-
urinn hafði með sér, verður að
telja útkomu Verkamanna-
flokksins allsæmilega. Fylgis-
tap jafnaðarmanna var minna
en búist haföi verið viö. Nú
stefnir allt I minnihlutastjórn
hægri manna.
Fróðlegt verður að fylgjast
með hvernig þeirri stjórn tekst
tíl. Hægri menn hafa gagnrýnt
aukin umsvif rikisins, miðstýr-
ingu og skattpiningu Verka-
mannaflokksins. Sama var uppi
á teningnum, þegar borgara-
flokkarnir komust til valda i
Sviþjóö fyrir nokkrum árum. Þá
átti að hreinsa til eftir sósial-
demokratana, en sú uppstokkun
hefur látið á sér standa, ýmsum
þar i landi til mikillar skap-
raunar. Hvort stór orð horskra
hægri manna verða að litlum
efndum þegar á reynir, verður
timinn að skera úr um, en ef svo
fer, gerist sú spurning áleitin,
hvort rétt sé, að munurinn á
stjórnmálaflokkunum á Norð-
urlöndum sé óverulegur pegar
til kastanna kemur.
t þvi sambandi er það rann-
sóknarefni, hvernig vinstri
flokkur á tslandi getur starfað
með hægri mönnum i rlkisstjórn
þennig að ekki falli skuggi á ein-
lægt og snurðulaust samstarf.
Er það tilviljun, eða eru þessir
stjórnmálamenn, vinstri menn I
Alþýðubandalaginu og sjálf-
stæðismennirnir I rlkisstjórn-
inni allir sama miðjumoðið?
Hugsjónafólkið á vinstri væng
Alþýöubandalagsins, jafnt sem
aðrir stuðningsmenn stjórnar-
innar ættu að gefa sér stund til
að ihuga svariö við þessari
spurningu. Kannske geta þeir
gengið saman I einn „ábyrgan"
flokk? Hver veit.
EUertB. Shcram.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36