Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Tķminn

og  
S M Þ M F F L
. . . . . 1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31 . . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Tķminn

						10
Þriðjudagur 26. janúar 1982.
landfari
erlend ffréttafrásögn
„Fréttaspegill''
sjónvarpsins
¦ Spyrja mætti: hefur frétta-
spegill sjdnvarpsins i þvi
formi, sem nú er, einhvern
rétt á sér?
Þessu má svara bæði
neitandi og játandi. Þessi
þáttur hefur rétt á sér, þegar
skipst er á skoðunum um inn-
lend eöa utlend málefni og
talað er af hógværð og þekk-
ingu um tiltekiö viöfangsefni.
En hefur þessi þáttur rétt á
sér, þegar dreginn er fram á
sjónarsviðið einn af talsmönn-
um þrýstihóps, sem ekki f ylgir
settum reglum um almenna
kurteisi frammi fyrir alþjóð?
Hvaða áhrif skyldi það hafa
á æsku landsins, sem nii er i
skóla, að horfa á fréttaspegil
sjónvarpsins eins og hann var
föstudaginn 15. jan. s.l. Nú eru
það almennar reglur, að sá,
sem talar fái tíáreittur að
ljúka máli sinu, og að ekki stí
gripið fram i fyrir honum og
þvi siður, að honum sé meinað
að ljúka máli sinu. Þessar
reglur voru svo algerlega
þverbrotnar umrætt föstu-
dagskvöld, en þá voru til um-
ræðu hinir svokölluðu sjtí-
mannasamningar.
Ég ætla ekkiað blanda mér
inni þessa samninga. Ég held,
að allir tslendingar vilji sjó-
mönnum vel og að þeirra hlut-
ur sé ekki lakari en annarra
þegna þjóðfélagsins. Það
verður enginn sleginn til
riddara, sem hefur bara til
brunns að bera yfirborðshátt
og frekju.
Það má aldrei nefna, að
þessi eða hinn sé f þrýstihópi,
en þeir hafa þó verið til hér á
landi frá þvi' i lok siðari heims-
styrjaldar.
Ég skora á sjónvarpið og
þess ágætu yfirmenn að þeir,
sem þar koma fram, brjóti
ekki allar brýr að baki sér. Þá
vil ég skora á launþegahópa,
sem velja menn iþessa frétta-
spegla, að þar mæti 'menn,
sem kunna eitthvað örlítið i al-
mennum mannasiðum, en-
mætiekki eins og reiðir hanar
sér og óðrum til skammar.
Slikir menn eru ekki sinu
stéttarfélagi til sóma.
Það hefur verið gerð viðar
en á tslandi krafa um það, að
menn, sem koma fram opin-
berlega kunni almenna
mannasiði.
Að lokum vil ég segja þetta:
ætlar sjónvarpið að halda á-
fram með svona fréttaspegla
eða er þetta bara allt i lagi?
Gott er að fá svar við þvi.
Magnus Sveinsson,
frá Hvitsstöðum.
Vatnaflutningar í Vonarskardi
IEr yfirskrift á greinarshif
erbirtist hér iblaðinu i janúar
byrjun 1982 eftir Friðjón
Guðmundsson Sandi Aðaldal.
Þar skýrir hann frá þvi að
Landsvirkjun hafi tekið kvisl
er runnið hafi til Skjálfanda-
fljóts og beint henni til
Köldukvislar. Þetta hafi
gerst sumarið 1980 og aftur
1981. Þetta mun rétt vera
nema hvað endurtaka þurfti
sama verkið 1981 og unnið var
1980 vegna þess að kvi'slin
ruddi sér aftur braut norður.
Þessi kvi'sl mun hafa runnið
sjálfkrafa suður áður fyrr. 1
greininni erþvfhaldið fram að
vatnaflutningar þessir gætu
haft skaðleg áhrif á vatna-
svæöi Skjállandafljdts og hvi
gæti verið um stórt mál að
ræða? Ég held að nauðsynlegt
sé að við stöndum saman um
hagsmuni okkar hér við fljótið
og er til lengdar lætur hljóta
þeiraðfarasaman. Til frekari
áréttingar vil ég taka fram að
úr Vonarskarði koma 2 af 3
jökulkyislum Sk.iálfandafljóts
og 1 Ur Tungnafeílsjökli. Fyrst
og fremst mun Landsvirkjun
hafa áhuga á vatni Ur þessum
kvi'slum tveim er úr Vonar-
skarði koma og samkvæmt
þeim heimildum er ég hef þá
byðst Landsvirkjun til að skila
þvi' vatni aftur að 10-15 árum
liðnum, eða þegar til virkj-
unar fljótsins kæmi, og ætíð
skuli reiknað með þessu jökul-
vatni i hagkvæmnisUt-
reikningum Skjálfandafljdts-
virkjunar. Einhverjar
greiðslur mun Landsvirkjun
vafalaust inna af hendi fyrir
vatnið, er þeir geta safnað i
Þórisvatn og siðan miðla hvi'
yfir veturinn i þrjár virkja .ir
sunnan fjalla. Ég vil hér i.ieð
skora á alla ibúa við Skjálf-
andafljdt að fallast á
greiðslur, fyrst og fremst i
formi rafmagns, ef til kemur.
Ég óska eftir þvi að Friðjdn
Guðmundsson geri stírstak-
lega grein fyrir gagnsemi
jökulvatnsins L Skjálfanda-
fljóti. HUðskógum, 12. 1. 1982.
Jón Aðalsteinn Hermannsson.
OLÆKNANDI?
Nafnnúmer   9309-4700   sendir
blaðinu eftirfarandi grein:
¦ ,,0ft hef ég velt þvi' fyrir
mér hvaða sjUkddmur það
væri, sem svonefndur Svart-
höfði gengur með, ég hef helst
komist að þeirri niðurstöðu að
þetta sé einskonar uppþemba
sem fær utrás einu sinni á
sóiarhring, þessari útrás
fylgir oftast leiður fnykur.
Þar sem méf er frekar vel
við hann datt mér f hug að tala
við gamla yfirsetukonu,
ættaða að norðan, sem ég vissi
að hefði i gamla daga hjálpað
bæði mönnum og skepnum.
Hennar aðferðir voru i hinum
gamla stfl, blóðtökur, laxering
og stdlpipa. Blessuð gamla
konan tdk mér ljúfmannlega,
en sagðist nú vera að mestu
hætt þessum lækningum sök-
um elli og lasleika.
Sagði ég henni nU erindi
mitt.
Eftir að hafa hlustað á mig
með athygli segir blessuð
gamla konan allt i einu: tí
auminginn hann Svarthöfði,
það er nU meiri mæðan hvað
honum liður illa, ég held að
þessi fjári hafi byrjað eftir að
hann varað gramsa ibansetta
úldna hrossaketinu, um árið.
Hvað meinar blessuð konan,
segi ég, lét hann þetta ofani
sig? Gdöi minn, þetta er slik
sorgarsaga að ég get ekki ó-
grátandi minnst á þetta, en af
þvi  ég  þekki alla   þessa
ógæfusögu, er ég til i að hjálpa
honum ef ég get.
Hvaða aðferðum munt þú,
beita ef þU tekur að þér að
hjálpa veslings Svarthöfða"?
Fyrst vil ég taka það fram aó
þetta er orðið mjög illkynjað
og gasmyndun ákaflega mikil,
þess vegna dugar ekkert hálf-
kák, eða vettlingatök. Ég
verð að nota minar gömlu að-
ferðir og það í mjög rikum
mæli, segir sU gamla ákveðin.
1 hverju eru þær fdlgnar i
aðalatriðum, spyr ég. Gamla
konan þegir um stund, en
segir siðan; Hann er búinn að
ganga svo lengi með þennan
óþverra að eg verð að taka til
fyrst og fremst stdlpipa og
laxering. Heldur þú að ein
pipa og laxering dugi honum?
Nei, hann þarf að fá minnst
eina stdlpipu a dag i þrjár
vikur og jafnmargar lax-
eringar, segir sú gamla
ákveðin. Er þetta nú ekki
einum of mikið?
Sú gamla réri f ram i gráðið
og sagði: með illu skal illt Ut
dri'fa, og iþessu tilfelliverð ég
að gripa til efna, sem eg hef
aldrei notaö áður.
Að þvibUnu kvaddi ég þessa
ágætu gömlu konu með virkt-
um og tískaðihenni alls góðs."
¦ Það voru uppörvandi
f réttir eða hitt pó heldur
sem við fengum þarna í
fiugvélinni í 33 þúsund
feta hæð yfir sjálfu
Atlantshafi. Þarna
sátum við á leið til
Noregs og áttum okkur
einskis ills von, er flug-
stjórinn vakti athygli
okkar á því að útifyrir,
aðeins örfáa sentimetra
frá mér, væri 70 gráðu
frost. — Sjötiu gráðu
frost!!! Það var ekki
laust við að hrollur færi
um samfarþega mína og
að kalt vatn rynni milli
skinns og hörunds niður
bakið á mér. Eða hafði
oli Jóns kannski bara
misst niður úr bjórkoll-
unni sinni þarna tveim-
ur sætaröðum aftar, við
þessi válegu tiðindi?
Aðeins örfáir sentimetr-
ar skildu á milli lífs og
dauða og það var eins
gott að gluggarnir voru
lokaðir. Mér varð
hugsað til laumu-
farþeganna sem ég
hafði lesið um. Þeir
höfðu sumir hverjir
laumast inn í farangurs-
rýmin á f lugvélunum og
siðan orðið ónotalega
kalt í 33 þúsund feta
hæð. Blóðið hefði
örugglega f rosið í æðun-
um á þeim ef þeir hefðu
setið við hliðina á
töskunum mínum að
þessu sinni.
(Keflavik—Osló,
janúar 1982)
¦ „Styttur bæjarins" fara ekki varhluta af kuldanum og frjósa líkt og
iólkiö i gömlu leiguhjöllunum.
HEIMA HJÁ
KULDABOLA
DUGIR EKKERT
NEMA ALKOHOL
— f réttir af norskum
frostrósum og grýlukertum
Frost
og alkóhól
En það er viðar kalt en i
farangursryminu á Flugleiðavél
á leiðinni til Osld. Vetur konungur
hefur ekki gert það endasleppara
hér i Noregi á þessu nýbyrjaða
ári, en að viðast hvar liggur við
Noregsmetum vegna langvarandi
og mikilla frosta. Mesta frost sem
um getur i Suður-Noregi frá
upphafi mælinga, mældist i
Röros árið 1914, en þá sýndu
„hitamælar" minus 50.4 gráður.
Annar mikill kuldastaður i Aust-
urdalnum er Tynset, en á báðum
þessum stöðum hefur hitastigið
verið á milli minus 40 og minus
47 gráður sfðustu daga. Það eru
hinsvegar allar likur á þvi að það
verði að þessu sinni Guðbrands-
dælingar sem hrifsti kuldametið
til sin i S-Noregi, og geri hvað
harðasta atlögu að Noregsmetinu
(minus 51.4 gráður I Karasjok
árið 1886). Aðfararnótt sl. föstu-
dags mældist nefnilega frostið i
Norður-Seli, efst i Guðbrands-
dalnum, tæplega 50 gráður, en á
óopinberum eldhúsgluggamælum
þar i nágrenninu var þó frostið
menningarmal
Sigurður K. Arnason
á Kjarvalsstöðum
KJARVALSSTAÐIR
16.—31. jan. 1981
SIGURÐUR K. ARNASON
Málverkasýning
63 oliumálverk.
Opið daglega á
venjulegum tima.
Sigurður K. Árnason
¦ Laugardaginn 16. janúar
siðastliðinn, opnaði Sigurður K.
Arnason, myndlistarmaður sýn-
ingu að Kjarvalsstöðum, en Sig-
urður hefur fengist við myndlist
lengi og fengið medaliu suður á
Italíu og ýmsan frama, þdtt hann
sé annars manna hdglátastur.
Sigurður K. Árnason er fæddur
út í Vestmanaeyjum, árið 1925 en
þar bjuggu foreldrar hans, en
siðari ölfusi,«n á báðum þessum
stöðum er gott að hafa fæðst og
alist upp, fyrir þá sem fást við
listir. Þar keppa menn nefnilega
ekki aðeins við sjálfa sig i skáld-
skap og listum, heldur einnig við
náttúruna, eða svonefndar höfuð-
skepnur, sem litið eru að stjáka
um á öörum stöðum, daglega. En
á þetta er minnst vegna þess, að
grunsamlega mikill hluti af góð-
um listamönnum á Islandi hefur
til þessa komið frá svona stöðum.
Sigurður K. Arnason fdr heldur
hæga leið i myndlistinni, miðað
við hraða, en ekki við það hvað er
æskilegt, eða auðvelt. Hann lauk
sveinsprdfi i húsasmiði árið 1950,
en myndlistarnám hdf hann i
Handiða- og myndlistarskólanum
árið 1947 og var þar til ársins 1952,
meira og minna, þvi sjdmennsku
stundaði hann með þessu vafstri i
myndum á árunum  1950—1954.
Eftir það vann hann á teikni-
stofu og gjörðist siðan umsvifa-
mikill byggingameistari, byggði
m.a. Hdtel Sögu, eða Bænda-
höllina, sem var nú ekki litil
framkvæmd.
Þaðdregurauðvitað timann frá
mönnum i málverki að byggja
bændahöll. Það er auðskilið.
Þannig að málverkið var nær
sjálfkrafa að aukabúgrein hjá
Sigurði, enda með þungt heimili
lengi, hefur mér verið sagt.
Sýningin á
Kjarvalsstöðum
Þdtt smiðar tækju mikinn tima,
þá leið nú málverkið mismikið
fyrir það. AHtaf sá maður öðru
hverju bregða fyrir myndum eftir
Sigurð. Og yfir þeim var ávallt
sérstakur agi. Skáldskapur og hið
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24