Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Nįttśrufręšingurinn

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Nįttśrufręšingurinn

						174                               nAttOr'dfi*.
Hæsta ungatala, sem ég hefi séð getið um, eru 12 (suður á
Þýzkaiandi) og komust 11 þeirra upp.
VI.
Nútríur.
Heimkynni þessara dýra eru í Suður-Ameríku, allt frá
Eldlandinu norður í Brasilíu. Þau halda sig þar sem votlent er
eða við vötn, kyrrar ár o. s. frv. Þau grafa sér holur í þurra
bakka og flýja ávallt í vatnið, ef þau verða hi'ædd. Þau eru nag-
dýr, náskyld brjórnum (sbr. vísindaheitið Myocastor), enda
svipar þeim til hans í mörgu, bæði um ytra útlit, lifnaðarháttu
0.  fl. Þau eru jurtaætur, hafa góð meltingarfæri og eru ekki
vandfædd í búrum. Auk þess að grafa sér híbýli byggja þau sér
stundum skýli í sefi yfir vatnsborðinu, helzt mæður með ung-
um sínum, þykjast þau þar óhultari fyrir óvinum þeim, er á þau
sækja. Gottíminn er ekki bundinn við neinn vissan tíma árs-
ins, heldur gjóta þau á hvaða tíma sem er. Kvendýrin „ganga"
oft strax eftir að þau hafa gotið; meðgöngutíminn er ca. 4 mán-
uðir, og geta þau því gotið allt að því þrisvar sinnum á ári. Unga-
talan er mjög misjöfn, frá 2 upp í 8, og getur því viðkoman orð-
ið allmikil ef vel lætur. Ungarnir eru vel þroskaðir er þeir fæð-
ast, eru bæði sjáandi og klæddir hári. Spenunum er svo ein-
kennilega fyrir komið, að þeir eru uppi á baki móðurinnar,
skammt frá hryggnum, og sitja því ungarnir uppréttir er þeir
sjúga. Þar sem þeir eru svo vel þroskaðir er þeir fæðast, eru þeir
fljótt sprækir og fara á kreik jafnvel fáum klukkustundum eft-
ir að þeir fæðast. Sundkunnáttu fá þeir í vöggugjöf, enda þurfa
þeir fljótt á fæðu að halda með móðurmjólkinni. Nokkuð ræki-
]eg lýsing á dýrum þessum og ræktun þeirra er í „Loðdýrarækt"
1, og leyfi eg mér að vísa til hennar. Þess má aðeins geta, að rækt-
unin er enn á bernskuskeiði, en er þó þegar orðin allmikið út-
breidd, sérstaklega á Þýzkalandi.
Fyrstu nútríurnar komu hingað í maí 1932, 6 dýr frá
Stuttgart á Þýzkalandi. Fóru 2 dýrin (par) að Fossi í Gríms-
nesi, 3 að Miðengi í sömu sveit, en eitt var hér í Reykjavík.
Áttu 3 kvendýrin að vera með fangi, er þau komu, en að eins
eitt þeirra gaut eftir hingaðkomuna, í ágúst 1932. Sama dýr
gaut aftur í febrúar 1933, og var þá sýnt, að þau gátu þrifizt
hér og æxlazt, þó að lífsskilyrðin séu ólík því, sem er í heim-
kynnum þeirra. En svo varð bið á, að meira fjölgaði, og leit því
ekki vel út með þessa tilraun. Haustið 1932 komu hingað 4 dýr
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 161
Blašsķša 161
Blašsķša 162
Blašsķša 162
Blašsķša 163
Blašsķša 163
Blašsķša 164
Blašsķša 164
Blašsķša 165
Blašsķša 165
Blašsķša 166
Blašsķša 166
Blašsķša 167
Blašsķša 167
Blašsķša 168
Blašsķša 168
Blašsķša 169
Blašsķša 169
Blašsķša 170
Blašsķša 170
Blašsķša 171
Blašsķša 171
Blašsķša 172
Blašsķša 172
Blašsķša 173
Blašsķša 173
Blašsķša 174
Blašsķša 174
Blašsķša 175
Blašsķša 175
Blašsķša 176
Blašsķša 176
Blašsķša 177
Blašsķša 177
Blašsķša 178
Blašsķša 178
Blašsķša 179
Blašsķša 179
Blašsķša 180
Blašsķša 180
Blašsķša 181
Blašsķša 181
Blašsķša 182
Blašsķša 182
Blašsķša 183
Blašsķša 183
Blašsķša 184
Blašsķša 184
Blašsķša 185
Blašsķša 185
Blašsķša 186
Blašsķša 186
Blašsķša 187
Blašsķša 187
Blašsķša 188
Blašsķša 188