Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Fįlkinn

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Fįlkinn

						FÁLKINN
ÞAÐ getur verið að einhver
þeirra, sem lesa þessa grein
grein hafi einhvern tíma komið
til Róm. En ef langt er siðan
þá munu þeir verða hissa á
ýmsu sem i greininni stendur.
Því að það er fleira en götu-
nöfnin, sem hefir breytst i Róm
eftir stríðið. Til dæmis hafa
götuspekingarnir og letingjarn-
ir í Róm svikið Piazza Colonna
og Corsó og flutt sig á nýtt
„strik" — Via Veneto. En
Róm sjálf er kyrr á sama staðn-
um og hún hefir staðið i 2000
ár. Ennþá bunar vatnið úr gos-
brunnunum á Péturstorginu,
ennþá roðna rósirnar neðan við
fegurstu tröppu í heimi, hina
spönsku, og ennþá skröltir í
vínkerrunum frá Albanafjöll-
úm er þær fara yfir flórstein-
ana í aðalsti-ætunum.
Hins vegar er það nýtt að sjá
risavaxna rafmagnsbílana sem
rugga fram strætin eins og skip
á   hafi.  Þeim   er  þekkja   hina
Minnismerki   Victors   Emajiuels,   venjulega   kallað   „brúðartertan"    var
sett í tilefni af því að hanh sameinaði  ítalíu.  Minnismerkið  þykir   illa
sett  og  skyggir  á  Capitolhœðina frægu.
legu stúlkurnar sem þeir eru
að skima eftir finnum við nú á
Via Veneto, en þar er umferð-
in við Exelsior jafn ólgandi og
hún er fyrir utan Café de la
Paix i París, en talsvert meiri
hefðarbragur á henni. Þarna
eru raðir af lúxusbilum i götu-
jöðrunum — og hvílíkir bílar!
Alfa Romeo, Rugatti og Isonna
Fraschini sem kosta sjálfsagt
yfir 200.000 íslenskar krónur.
Maður hlýtur að spyrja sjálf-
an sig hvaðan þessir peningar
komi í ítalíu eftir stríð. Og í
fjórum, stundum sex, röðum
renna þessar bifreiðar hægt
fram og til baka meðfram kaffi-
borðaröðunum á svölunum
beggja vegna götunnar. Hér er
varla rúm handa gangandi fólki
sem þarf að flýta sér, en hvað
hefir það líka hér að erinda?
Nei, á Via Veneto þarf enginn
að flýta sér. Hér spranga ungar
og fallegar stúlkur í nýtísku
kjólum.    Ljóshærðu,    norrænu
Hllmr leiðir (Í00/H til Róro
gömlu Róm mun líka þykja það
nýlunda að sjá klerka í flags-
andi kápum, skrautklæddar
Rómarkonur í „new look" og
ungar stúlkur þjóta fyrir götu-
hornin á léttum mótorhjólum.
Hin kyrra Róm tilheyrir liðinni
tið, sú Róm, sem maður gat heyrt
sitt eigið fótatak í og hófaskelli
hestanna milli sólbakaðra hús-
veggja. Suðurlandabúinn er
barnslegur og fagnar hávaðan-
um frá hinni nýju umferð, —
bílalúðrum og sporvagnakding-
ingum.
Sem skemmtiferðaborg hefir
Róm farið langt fram úr París,
þó að óhagstæð gjaldeyrisversl-
un hafi dregið úr. En sa sem
fer til París verður ekki annað
en ferðamaður, hins vegar verð-
ur sá sem til Rómar kemur
Rómverji í nokkrar vikur eða
mánuði. Og svo hefir verið heil-
agt ár í Róm ár. Yfir sjö höf
og frá öllum löndum Evrópu
hefir ferðafólk og pílagrímar
streymt til Róm. Það er mála
sannast, að þangað liggja allar
leiðir.
Skemmtiferðamaðurinn, sem
hefir ekki nema nokkrum vik-
um úr að spila, þarf ekki að
hanga á Tíberhakka og horfa
á þykkt og gult vatnið, eins og
Möses við Rauðahafið. Hér bíð-
ur hans Péturskirkjan, Vatikan-
iðs Palatin-hæðin og fyrir utan
bórgina Katakomburnar, svo að
ekkí síst á heilögu ári
nefnt sé eitthvað af því, sem
allir verða að sjá. Ef maður vill
halda góðum sið og byrja með
að fá yfirlit yfir staðinn er
ekki annar vandinn en að brölta
upp í hvelfinguna á Péturskirkj
unni. En þangað komast ekki
nema grannir menn. Istrubelgir
mundu sitja fastir í þrengslun-
um i göngunum. Það er strang-
lega bannað að hafa Ijósmynda-
vélar með sér þangað. Vatikan-
ið hefir gefið nokkrum „kanón-
Ijósmyndurum" einkaleyfi á
að taka myndir þarna uppi, en
flestir skemmtiferðamenn snúa
á páfann og fela myndavélina
í vasanum og smella henni þeg-
ar varðmennirnir sjá ekki til.
Vilji maður kjósa sér annan
góðan útsýnisstað má ganga
upp öll þrepin á Spænsku tröpp-
unni og halda áfram upp í Pin-
ciogarðinn, sem er einn feg-
ursti garðurinn í Róm og tví-
mælalaust sá vinsælaati. Þar
reika Rómverjar allan daginn
undir platantrjánum, milli gos-
brunna og litskrúðugra blóma-
beða og geta um leið dáðst að
sinni kæru borg, sem liggur
fyrir fótum þeirra. Hér er síð-
degis markaður kvenlegrar feg-
urðar, ungar frúr á gangi með
börnin sín og prúðbúnar barn-
fóstrur að viðra ungviðið. Á
útiveitingastöðunum er hrein og
bein tískusýning yfir borðum,
sem hægt er að sitja við og fá
sér kaffi, súkkulaði og ágætt
vin. En mest er aðsóknin að
staðnum um sólarlagið. Ung
pör, skrautklæddar frú og digr-
ar svartklæddar konur safnast
að Pincio efti rheitan sumar-
dag til þess að sjá sólina ganga
til viðar fyrir handan þúsund
þök. Beint framundan sést
skuggamynd af Péturskirkjunni
en logandi purpuraský á bak
við.
Frá Spænsku tröppunni liggur
Via Condotti, ein af mjóu aðal-
götunum i hinni klassisku Róm
iðjuleysingjanna, og nær niður
á Corsóna. Þar verður fljótlega
fyrir manni cafetarian Greco,
sem hefir starfað síðan árið
1750. Þangað vöndu margir
heimsfrægir menn komur sín-
ar: Mark Twain, Gogol, Ibsen
og Rjörnson, Thorvaldsen og
Snoilsky. Fyrir nokkrum árum
gengu iðjuleysingjarnir aðal-
lega um Corsóna og hittust í
Aragnons-kaffihúsinu og á svöl-
unum við Plazza Colonna. En
tímarnir breytast. Léttu mótor-
hjólin skjótast áfram eins og
elding, og götuslórarana og fal-
stúlkurnar vekja mesta athygli,
og oft heyrist þeldökk signora
muldra „que bella" þegar ein
af þeim glóhærðu gengur fram
hjá henni.
En undir klukkan tíu að
kvöldi er allt hljótt og kyrrt í
Via Veneto. Það er ekki algengt
að hljómsveitir séu á kaffihús-
um í Róm. Þó er svo á Excelsior.
Hér kostar bollinn af súkkulaði
eða glas af víni kannske 100
lírur úti á svölunum, en sitji
maður inni í svölunum fær mað-
ur að borga 70—100 lírur að
auki fyrir hljómlistina. í Róm
er ekkert næturlíf. Blöðin hafa
í fullri alvöru stungið upp á
því að Róm kæmi sér upp
nokkrum náttklúbbum, til þess
að halda lengur í amerísku
skemmtif erðamennina. Jæj a,
dálitið er þó hægt að skemmta
sér á kvöldin samt. Að minnsta
kosti er heil tylft af dansstöðum
til í grennd við Piazza Berber-
ini og Via Tritone og Fontana
Trevi. Þeir eru af venjulegu
tegundinni og hafa „taxi-girls"
sem koma þjótandi undir eins
og karlmaður kemur in'n.
Hvað matföng snertir er Róm
orðin jafningi Parísar. En viiji
maður snæða upp á þjóðlegan
hátt leitar maður til Piperno
úti í Monte Ceni, eða til „Pauv-
erno Cæsare" á Via della Croce.
Kunnur er líka veitingastaður-
inn Teatro  Valle  i  Campo   di
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16