Vorið

						SKULI    ÞORSTEI N SSON :

NÓTTIN HELGA

Kvikar rasti'r norðurljósa loga,

lýsir stjörnuskin um himinboga.

Andi hljóður strýkur vog og vonga,

vakir blunda milli gljárra spanga.

Stjarna blikar tært á himni heiðum,

húmið víkur burt ai köldum leiðum.

Jólin veita frið og frelsi mönnum,

flytja þreyttum líkn i dagsins önnum.

Yfir gjörvalt landið færist friður,

fjarri öllu er dagsins þras og kliður.

Oldungs hlýnar þel í bljúgum barmi.

barnsins geislar þrá af vör og hvarmi.

Máttug ertu, milda nóttin hljóða,

mannsins hjarta vermir sögnin góða.

Bezt þá töfrar fegurð lífs og lita,

Ijóssins ríkja geislar bjartra vita.

Fagurt varstu, blessað barn í jötu,

byltir þungum steini úr lífsins götu.

Minningarnar margar sorgir græða,

mannkyn flytur djúpa þökk til hæða.

Blessuð jólin vekja von í hjarta,

veita trú og fegurð, geisla bjarta.

Vængjatökin létta lífi ungu,

leggja helga bæn á vör og tungu.

Þó að skyggi enn at vopnavaldi,

velkist líf á timans bárufaldi,

örugg munu tengjast bræðraböndin,

boðar nóttin helga frið um löndin.

(Jólagleði.)

>fi^$®$®$SS$^g®g^VV^VVS^»*>=S^»S^$^$$s^s$^$^$^^S^$$$$j

150    VORIÐ