Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Ķslendingur

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Ķslendingur

						ermalaiisum bol"
rava með ferðaskrifstofunni Útsýn
Asjú, æringinn Augel og María voru okkar fólk í matsalnum.
urinn var og gaukaði oft til hans
matarbita. Mustafa var yfirþjónn'
og kunni hann hrafl í íslensku.
Kunni hann t.d. að beita fyrir sig
orðinu „kroppur", en miðað við
notkunina þá var hann hreint ekki
klár á því hvað orðið merkti. Ekki
má gleyma æringjanum Augel, sem
sá okkur fyrir drykkjarföngum.
Hann talaði lítið annað en
spænskuna, en var sí og æ að gera
okkur skemmt nieð allskonar til-
tektum og látbragðsleik, sem hann
greip til í málleysinu. Kom hann
okkur stundum til að skella upp úr í
miðju borðhaldi á óheppilegustu
tímum. Nær undantekningarlaust
var þjónustan á hótelinu óaðfinnan
leg, starfsfólkið var greiðvikið og
vinsamlegt, kunni sumt hrafl í
íslensku og enginn ætti að treysta
því á Gloriu að starfsfólkið skilji
ekki íslenskuna. Við hótelið er líka
ágæt aðstaða til sólbaðs og þar er
góð sundlaug með grynni fyrir
börn.Herbergin á hótelinu voru
vistleg, með baði og svölum, og
ræsting þeirra var til fyrirmyndar.
• Boðið upp á
margar og
fjblbreytilegar
skoðunarferðir
Otsýn bauð upp á margar skoðunar
ferðir á meðan á dvölinni stóð.
Blaðamaður Islendings fór í flestar
og af engri þeirra hefði hann viljað
missa.
Hæst ber þar tveggja daga ferð til
fríríkisins Andorra í Pírenea-
fjöllunum, sem er á landamærum
Frakklands og Spánar. í ferðinni
var margt að sjá. Landslagið í
Andorra er stórfenglegt og þar er
hægt að gera góð kaup ef menn eru í
verslunarhugleiðingum. Þar gilti
þó sú regla, sem víðast hvar annars
staðar, að verðið var mjög misjafnt
eftir verslunum og sumstaðar var
hægt að „prútta". Það er því betra
að hafa góðan tíma ef menn ætla að
gera góð kaup.
Þá er einnig mjög minnisstæð
ferðin til gotneska klaustursins
Montserat, sem stendur hátt upp í
samnefndu fjalli. Þar hefði verið
gaman að hafa meiri tíma til að
skoða sig um.
Þá fórum við í mjög vel
heppnaða ferð til Barcelona,
stærstu borgar við vestanvert Mið-
jarðarhaf. Borgin er fræg fyrir
fallegan byggingarstíl og mikið
skraut á byggingum. Barcelona og
Madrid, höfuðborg Spánar, eru því
sem næst jafnstórar, og í efnahags-
lífi Spánar er Barcelona talin hafa
forystuna. Segja Kataloníumenn
að Barcelona afli peninganna, en
Madrid eyði þeim.
Meðal annarra kynnisferða má
nefna ferð á nautaat í Barcelona og
siglingu meðfram ströndinni til
Tossa de Mar. Einnig var farið í
stórkostlega grísaveislu, þar sem
ríkti ós\ikin Spánarstemming-.-Auk
þess voru áðurnefndar nætur-
klúbbaferðir skipulagðar af starfs-
fólki Útsýnar.
•  En hverjir eru
gallarnir
Þegar litið er til baka eftir farna og
vel heppnaða ferð, þá má ef til vill
segja ,,að fjarlægðin geri, fjöllin
blá". Eitt stakk í augu og kom
nokkuð „spánskt" fyrir sjónir. Það
var sá sóðaskapur, sem víða sá^stað.
Þetta var t.d. áberandi meðfram
fjölförnum gönguleiðum, allskyns
bréfarusl og annar úrgangur,
greinilega eftir ferðamenn, en lítið
virtist vera aðhafst af innfæddum
til úrbóta. Veitingastaðir voru líka
misjafnlega þrifalegir eins og
gengur  og gerist.
Þá er það siður á Spáni, sem
raunar víðar, að gefa þjórfé. Það er
heldur hvimleitt fyrirbæri og getur
orðið drjúgur þáttur í heildarferða-
kostnaðinum þegar upp er staðið.
Ýmislegt fleira mætti tína til
staðnum til foráttu, en það yrði
sparðatíningur. Kostirnir vega
langt um þyngra á metunum.
•  Haldið heim á leið
10. september var haldið heim á
leið. Loftleiðaþota sótti okkur og
flaug til Keflavíkur með viðkomu á
Malaga, þar sem tekinn var annar
Útsýnarhópur.
Það var ánægður hópur sem hélt
heim á leið. Við höfðum stækkað
sjóndeildarhring    okkar,    skoðað
Framhald á bls. 7.
Síðasta kvöldmáltíðin í Lloret, kjúklingaveisla í „La Celler". Ella, Addi,
Páll (Takið eftir hvað þeir eru brúnir), Sigga og Hildur.
Dagný Pálsdóttir
Skógargerði
Nokkur kveðjuorð til ömmu minnar
Á ströndinni í Lloret var legið löngum stundum og þar var líka gott að vera.
Amma í Skógargerði er horfin
yfir móðuna miklu, þar sem
hún hittir afa fagnandi í varpa.
Nú geta þau aftur tekið til við
að ræða áhugamál sín, rétt
eíns og þau gerðu í eldhúsinu í
Skógargerði þegar ég var hjá
þeim í sveit strákurinn. Dagný
var gæfa lífs míns, sagði afi
einhverju sinni.
Amma lést á Sjúkrahúsinu á
Egiisstöðum að morgni
föstudagsins 2. mars, þar
sem hún hafði dvaiið undan-
farið, en 4. mars hefði hún
orðið 94 ára. Hún hafði skilað
sínu hlutverki með miklum
sóma, hún var svo lánsöm að
halda andlegu og að mestu
líkamlegu atgerfi fram á síð-
asta dág, þótt hún ætti erfitt
með að skilja þessa „vellu",
sem hún hafði haft siðustu
vikurnar og aldrei ætlaði að
lagast. Hún kvaddi sátt við
Guð og menn.
Amma var fædd að Hólum í
Hornafirði 4. dag marsmán-
aðar 1885. Foreldrar hennar
voru Páll Þorsteinsson frá
Núpum í Fljótshverfi og kona
hans Margrét Ólafsdóttir
dónda frá Syðri-Steinsmýri
Páll var bóndi á.Fossi á Síðu
og vtðar, en eftir harðindaárið
1881-82 flutti fjölskyldan að
Hófum í Hornafirði. Þar
fæddist amma og var hún 13.
barnið. Á Hólum var dvölin
ekki nema 3. ár, en þaðan var
flutt upp á Fnjötsdalshérað og
dvalið þar á ýmsum stöðum,
þar til staðnæmst var að
Krossi vorið 1893. Þar lést
Páll faðir ömmu minnar árið
eftir úr skæðri inflúensu, sem
geisaði um Héraðið. Eftir það
dvöldu amma og móðir henn-
ar hjá Páli bróður ömmu, fyrst
að Birnufelli, en síðan að
Krossi.
Haustið 1903 hélt amma til
náms í Kvennaskólanum á
Blönduósi og nam þar tvo
vetur, en var að sumrinu
kaupakona að Ási í Vatnsdai.
Byrjuðu þau hjónin búskap
í Skógargerði eftir brúðkaup-
ið. Afi hafði keypt jörðina af
Sölva Einarssyni á Hofi fyrir
1800 krónur, sennilega 1906.
Áður höfðu foreldrar hans
verið leiguliðar á jðrðinni. Þar
bjuggu afi og amma allan sinn
búskap, þar farnaðist þeim
vel, þó ekki söfnuðu þau auði,
sem mölur og ryð fá grandað.
Þeim fæddust þar 13 börn,
sem öll komust á legg. Þau
eru: Margrét búsett á Egils-
stöðum, Hclgi á Helgafelli við
Lagarfljótsbrú, Páll bóndi á
Aðalbóli, Hulda búsett á Ak-
ureyri, Björgheiður andaðist
1955, Sigriður búsett í Reykja-
vík, Guðlaug búsett að Mos-
hvoli í Rángárvaliarsýslu, Þór
halia búsett í Reykjavík, Berg-
þóra búsett í Ameríku. Sólveig
búsett í Reykjavík og Vikingur
bóndi á Arnórsstöðum.
Mér fannst alltaf mikil
reysn yfir ömmu. Hún varekki
stór kona, en hún var hnellin
og björt yfiriitum. Það var
kraftur í kellu, og það gustaði
af henni þegar hún stormaði
um húsakynni í Skógargerði.
Aldrei fannst mér hennifallast
verk úr hendi, þau sumur sem
ég dvaldi hjá henni í sveit.
Alltaf var hún að allan daginn
og ég man hvað það létti alltaf
yfir manni þegar hún birtist á
bæjarhólnum og kaliaði í mat
cða miðaftanskaffi.
Amma var greind og hrein-
skiptin. Hún sagði sínar skoð-
anir tæpitungulaust hversemi
hlut átti og hafði. einstaklega
skemmtilegan frásagnarmáta.
Ég kunni ekki að meta þetta
þegar ég var hjá henni strákur-
inn, en síðar þegar fundum
okkar bar saman kunni ég að
meta samræður við gömlu
konuna. Minni hennarvarsvo
einstakt. Hún mundi liðna tíð
rétt eins og það hefði gerst í
gær og það í smáatriðum upp
á hár. Það bar líka oft við,
þegar börnin hennar voru að
minnast liðinnar tíðar, að
þeim bar ekki saman. Þá var
leitað til gömlu konunnar og
þar stóð ekki á svari.
Jæja amma mín, þá er kom-
ið að kveðjustund. Einhvern-
vegtnn finnst mér Öðruvísi að
jfara austur núna, eftir að þú
iert farin. Mér finnst eins og
það   hafi   verið   slitnir   þeir
ieyniþræðir,  sem  hafa tengt
mig við  Hérað.  O. endemis
vitleysa er þetta í þér drengur,
hefðir.   þú   eflaust   sagt   og
kannski með réttu. Það á tíni-
inn eftir að leiða í ljós. Hafðu
þökk fyrir allt.
Hvíl í fri'ði.
Gísti Sigurgeirsson,
iSLENDINGUR - 5
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8