Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Freyja

Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 5. tölublaš 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Freyja

						VIII. 5-                                  FREYJA                                            117
Ein lífsgáía,
Eítir   BjÖRNSTJERNE   BjÖRNSON.
,,Því setjum vér osshér?"-— ,,Af þvíhér er svo hátt ogbjart. "
-—,,En hér er líka bratt fram af, ég erhrædd, endurskin sólarinnat
af vatninu er allt of sterkt, látum oss íara lengra. " — ,,Nei ekki
lengra. " — ,,Þá til baka í grœna rjóðriS, þar er svo fagnrt."
—,,Nei, ekki þangaS heldur. " — Hann fleygöi sér niöur eins og
hann hvorki vildi né gæti setið annarstaSar. Hún stóS kyr og hvessti
á hann augun. Því næst sagSi hann: ,, Asta, nú skalt þú segja mér
hví þú varst svo felmtruö viö skipsmanninn útlenda sem hvarf út í
myrkriö." — Fór ekki sem mig grunaSi, " sagði hún lágt og var
sem hún vildi flýja. ,,Þú verSur að segja már það áður en við för-
um héðan ella kem ég ekki. " — ,,Bótólfur!" hrópaði hún og snör-
ist á hœli en hreytðist þó ekki úr stað. .,Ég lofaði að spyrja þig
aldrei að þessu, það er satt, " sagði hann, ,,ég skal halda það ef þú
œskir þsss fremur, en þá skilur hér með oss. " Hún brast í grát og
færði sig upp á móts viö hann. Vöxturinn hennar netti og smái,
fíngjörfu hendurnar, glóbjarta hárið sem skýlan haföi dregist aftur
af, augun og varirnar, allt þetta til samans og sitt í hvoru lagi
brann nú, enda snöri hún mót sól. Hann stökk á fætur. ,,Já, þér
er vel kunnugt, aS nœr sem þú lítir þannig til mín, gef ég alla hluti
eftir,en mér er ekki ókunnugt um það, aS á síöan yrSi þaö til hins
verra. Skilst þér ekki, að þó ég héti hundrað sinnum að grennslast
ekkert eftir fyrri œfi þinni, svo efndiég þaS ekki, ég gœti það ekki
því þá hefði ég engan friö. " Ásýnd hans lýsti þjáningum er ekki
voru til orSnar á einumdegi.
„Bótólfur, það var þó það sem þú lofaðir mér, þegar þú sótt-
ir eftir mér, að hreyfa aldrei því er ég gœti ekki sagt þér. Þá sagðir
þú að það skifti engu, það vœri einungis ég sem þú girntist. Bót-
ólfur, " og hún kraup niður í lyngiö fyrir framan hann oggrét,grét,
sem væri hún í lífsnauð, hún leit til hans bænaraugum, tárin hrundu
niöur kinnar hennar og þá var hún sú fegursta og ógæfusamasta
kona, sem hann hafði augum litið. ,,'GuS varðveiti migl" andvarp-
aSi hann og síökk á fætur, en settist þó brátt aftur.     ,,Ó hvað við
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 97
Blašsķša 97
Blašsķša 98
Blašsķša 98
Blašsķša 99
Blašsķša 99
Blašsķša 100
Blašsķša 100
Blašsķša 101
Blašsķša 101
Blašsķša 102
Blašsķša 102
Blašsķša 103
Blašsķša 103
Blašsķša 104
Blašsķša 104
Blašsķša 105
Blašsķša 105
Blašsķša 106
Blašsķša 106
Blašsķša 107
Blašsķša 107
Blašsķša 108
Blašsķša 108
Blašsķša 109
Blašsķša 109
Blašsķša 110
Blašsķša 110
Blašsķša 111
Blašsķša 111
Blašsķša 112
Blašsķša 112
Blašsķša 113
Blašsķša 113
Blašsķša 114
Blašsķša 114
Blašsķša 115
Blašsķša 115
Blašsķša 116
Blašsķša 116
Blašsķša 117
Blašsķša 117
Blašsķša 118
Blašsķša 118
Blašsķša 119
Blašsķša 119
Blašsķša 120
Blašsķša 120
Blašsķša 121
Blašsķša 121
Blašsķša 122
Blašsķša 122
Blašsķša 123
Blašsķša 123
Blašsķša 124
Blašsķša 124
Blašsķša 125
Blašsķša 125
Blašsķša 126
Blašsķša 126
Blašsķša 127
Blašsķša 127
Blašsķša 128
Blašsķša 128