Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Žęttir śr dagbók lķfsins

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Žęttir śr dagbók lķfsins

						v^
IȾttir iir
Dagbók  lífsins
eftir Júl. Mag-nús Griidmundsson.
1. árg.
Reykjavík  25. janúar 1931.
1. tbl.
Morðtilraim.
Eg ætla ekki að byrja þessa blaðs-
útgáfu míiia með því að skrifa stefnu-
skrárgrein eða háfleygan „leiðara",
því að eg er hvorki stjórnmálamaður
eða alment pólitískt kjaftafifl. Eg
befi verið og er óbreyttur alþýðumað-
ur, alt frá þvi er eg var í vöggu og
til þessa dags. Eg hefi altaf unnið
brauðs míns í sveita míns andlitis og
ekki lif að á öðrum. Mál mitt er því al-
þýðumál og eg tala að eins til skýn-
semi alþýðufólksins og lýsi fyrir því
þeim órétti, er eg hefi verið beittur
undanfarið af þeim mönnum, er þykj-
ast vera bornir til þess að ráða og
regera yfir sauðsvörtum almúganum.
Eg birti liér myndir af mér, sem tekn-
ar bafa verið við ýms hátíðleg tæki-
færi. Eanst mér rétt að gera það til
að gefa glöggari greírj fyrir málum
mínuiu.
Mynd sú, sem er fyrir ofan grein
þessa, er tekin árið 1923. Er saga henn-
ar þessi: Eitl sinn vann eg með manni,
er eg skaffaði atvinnu árið 1919, og
hefir hann haldið þeirri stöðu síðan.
í þeim hópi, er vann með mér, var
snúningadrengur Jón Jónsson, sem nú
er kominn í góða atvinnu fyrir mitt
tilslilli. Eitt sinn varð þessi snúninga-
piltur fyrir aðkasti frá manni þeim,
sem að bfan getur. Maður þessi, sem
eg hirði ekki að nefna, rcðist' að
drengnum og ætlaði að misþyrma
honum, en eg hljóp fyrir höggin, fékk
eg þá tveggja punda lóð sent í andlit-
ið og hrukku við það úr mér allar
tennur og nefið flettist í tvent og lá
úti á kinnum. Eg fór auðvitað til
læknis þá þegar og ætlaði hann að
sauma sárið saman, en eg bannaði það
stranglega; sagði eg honum að troða
baðmull upp í nefið, láta hefti-plásl-
ur yfir og láta svo guð og náttúruna
stjórna restinniv Nú sér enginn neitt
atbugavert við blessað nefið.    .
Þetta voru fyrstu kynni min af því,
hve menn geta verið vondir.
Siðar sagði eg við manninn:
„Eaðir, fyrirgefðu honum, liunn
vissi ekki hvað hann gerði."
En maðurinn tók í hönd mína.
Júlíus Magnús Guðmundsson.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8