10. árg., 1913, Megintexti, Blaðsíða 122

122 Ársrit Ræktunarfjelags Norðurlands.

10. árg., 1913, Megintexti, Blaðsíða 139

Ársrit Ræktunarfjelags Norðurlands. 139 skepnuin gengur til að framleiða þessa töðu.

10. árg., 1913, Megintexti, Blaðsíða 147

Ársrit Ræktunarfjelags Norðurlands. 147 óttast.

11. árg., 1914, Megintexti, Blaðsíða 41

Ársrit Ræktunarfjelags Norðurlands. 41 færi, er ýmist liggja ónotuð eða að eins í einstöku manna höndum.

11. árg., 1914, Megintexti, Blaðsíða 46

46 Ársrit Ræktunarfjelags Norðurlands. ingu, sem þeir eiga skilið, heldur einmitt benda á hvílíkt ofurefli þeir hafa haft við að etja.

11. árg., 1914, Megintexti, Blaðsíða 47

Arsrit Ræktunaríjelags Norðurlands. 47 vindum samfara þurkun jarðvegsins; getur því á þurrum og veðurnæmum stöðum talist tryggari.

11. árg., 1914, Megintexti, Blaðsíða 48

48 Ársrit Ræktunarfjelags Norðurlands. 2. Hún er venjulega betur fallin til notkunar heyvinnu- vjela. 3.

11. árg., 1914, Megintexti, Blaðsíða 51

Arsrit Ræktunarfjelags Norðurlands. 51 vorinu, verður vanalega fullkominn gróður samsumars.

11. árg., 1914, Megintexti, Blaðsíða 56

56 Ársrit Ræktunarfjelags Norðurlands.

11. árg., 1914, Megintexti, Blaðsíða 60

60 Ársrit Ræktunarfjelags Norðurlands. sem fyrir verður, án allrar athugunar.