51. árgangur 1960, 1. Tölublað, Blaðsíða 22

22 SKINFAXI um.

51. árgangur 1960, 2. Tölublað, Blaðsíða 38

38 SKINFAXI Þeir ætluðust sem sé til þess, að sá tími, sem fólk þyrfti hvorki til hvildar né vinnu, væi’i notaður til þekkingarleitar og menn- ingarauka.

51. árgangur 1960, 2. Tölublað, Blaðsíða 45

SKINFAXI 45 mikill, þar sem við stóðum, að okkur þótti nóg um. „Sérðu, sérðu!

51. árgangur 1960, 2. Tölublað, Blaðsíða 46

46 SKINFAXI féllust hendur, og ekki sízt fyrir það, að geitin sá mig, sneri sér allt í einu við á mjórri syllunni, sem hafurinn Iiafði val- ið sér leið um

51. árgangur 1960, 2. Tölublað, Blaðsíða 47

SKINFAXI 47 að honum. Ilann kom létt og fimlega nið- ur. Þarna stóð hann, og drápsfýsnin skein út úr gulum glyrnunum.

51. árgangur 1960, 3. Tölublað, Blaðsíða 79

SKINFAXI 79 við að finna hlébarðann steindauðan, en ])egar ])au komust að raun um, að hann hafði sloppið, urðu konurnar hræddar og þutu af stað heim, leiðandi

51. árgangur 1960, 3. Tölublað, Blaðsíða 80

80 SKINFAXI öll ósköpin á undir trénu. Ég reyndi að koma öðru skoti á dýrið, en viðbrögð þess voru svo snögg, að þess var enginn kost- ur.

51. árgangur 1960, 4. Tölublað, Blaðsíða 116

116 SKINFAXI in, að kviknað sé í fabrikkunni. Svo passa ég hvalinn á meðan.“ Hún af stað. Það loftaði laglega undir skutinn á lienni suður varpann. .. .

51. árgangur 1960, 4. Tölublað, Blaðsíða 117

SKINFAXI 117 hann heim. Hún ætla'öi að steikja hann iianda sér og kallinum. Næsta morgun tóku þeir að saga hval- inn, sinn frá hvorri hlið.

51. árgangur 1960, 4. Tölublað, Blaðsíða 127

SKINFAXI 127 1 m 'f"niii Uii!