Tímarit lögfræðinga - 1965
15. Árgangur 1965, 1. Tölublað, Blaðsíða 45
Annað þeirra átti að fjalla um ameríska stjórnar- háttu og stjórnmál — hneigð þróunarinnar á vorum dögum, en hitt um ameríska lögfræði — aðaldrætti henn- ar og
Víðförli - 1952
6. árgangur 1952, 3-4. hefti, Blaðsíða 70
hafi grafið í jörðu sér til fróðleiks öldum saman, er það ekki fyrr en á síðustu áratugum, að hún hefur veitt mönnum þau kynstur fróðleiks um liðna tíma og háttu
Skírnir - 1829
3. árgangur 1829, Megintexti, Blaðsíða 10
utn, ad vidburdir hans á þann veginn hafa mjög svo Htlu áleidis komid; veldr því einkum óbifrTyrkja á öllum nýbreytíngum, og fastheldni þeirra vid sidu og háttu
Skírnir - 1842
16. árgangur 1842, Megintexti, Blaðsíða 84
til alls þess, er þjóðverskt værij sjálfar skyidi þær eingöngu gánga i þjöðverskum fatnaði, og engar aðrar smíbar kaupa enn þjódverskar; þjóðverska siðu og háttu
Skírnir - 1925
99. Árgangur 1925, 1. Tölublað, Blaðsíða 107
Samt er það hugnæmt að hvarfla um sveitirnar þar vestra; — og þótt ekki sé nema í huga sér og eftir sögu- 8ögn, og það nútimamanna helzt, er um líf og háttu Græn
Skírnir - 1920
94. Árgangur 1920, 2. Tölublað, Blaðsíða 90
Nú barst upp i hendurnar á honum fjöldi áður óþektra hetjukvæða og kendarljóða, en auk þess afarmikill fróðleikur annar af ýmsu tæi um líf og háttu Kyrjála, bæði
Andvari - 1887
13. árgangur 1887, 1. Tölublað, Blaðsíða 11
Eins og nærri má geta, gat ekki hjá pví farið, að annar eins atorku- og framfaramaðr og síra Sigurðr var hefði mikil og góð áhrif á búnaðar- háttu sveitunga sinna
Ný félagsrit - 1849
9. árgangur 1849, Formáli, Blaðsíða VIII
Eggert Olafsson var, einsog kunnugt er, mjög fastheldinn vib alla háttu fornaidarinnar, og liélt þeim fast fram, en Hannes vildi fylgja hinni nýjari tíb. þegar
Vaka - 1928
2. árgangur 1928, 3. Tölublað, Blaðsíða 345
Engin þjóð kann betur en Englendingar að varðveita siði og háttu fortíðarinnar án þess að verða eftirbátar annara þjóða.
Tíminn Sunnudagsblað - 22. maí 1966
5. árgangur 1966, 18. tölublað, Blaðsíða 428
Það er mikils virði, að kunna háttu annarra þjóða og mál þeirra og gott, ef það lærist.